ตอนที่ 1 มิลิม
ตอนที่ 1 มิลิม
ปี 1456 ตามปฏิทินทะเล
บนเกาะเล็กๆ ที่ไม่มีชื่อแห่งหนึ่ง
"พี่สาว ฉันหิวจัง!" เด็กหญิงตัวอ้วนกลมผมสีชมพูตัวใหญ่ตะโกนพลางกุมท้อง
"ลินลิน ถ้าหิวก็ไปจับสัตว์สิ! มัวแต่ตะโกนอยู่ตรงนี้จะได้อะไรขึ้นมา?" เด็กหญิงตัวเล็กผมสีชมพูถักเปียสองข้างและมีผมชี้โด่เด่สีชมพูน่ารักอยู่บนหัวพูด
เธอเดินออกมาจากป่า ลากหมีตัวมหึมาที่ใหญ่กว่าตัวเองหลายเท่า
ลินลินพูดอย่างน้อยใจทั้งๆ ที่น้ำมูกไหลย้อย "แต่สัตว์พวกนั้นน่ากลัวนี่นา แล้วถ้าฉันไปจับสัตว์ แล้วหม่าม้ากับปะป๊ามาตามหาเราล่ะ?"
"สองคนนั้นทิ้งเราไปแล้ว พวกเขาไม่กลับมาตามหาเราอีกหรอก!" มิลิมพูดอย่างไม่พอใจขณะโยนหมีตัวยักษ์ไปให้ชาร์ล็อตต์ ลินลิน
ลินลินรีบกอดหมีตัวยักษ์นั้นไว้ ราวกับว่าหมีตัวใหญ่ขนาดนั้นเบาเหมือนขนนก!
มิลิมมองชาร์ล็อตต์ ลินลิน ที่ยังคงร้องไห้ไม่หยุดด้วยสีหน้าจนปัญญาและถอนหายใจ
เธอไม่ได้มาจากโลกนี้ เธอทะลุมิติมายังโลกโจรสลัดเนื่องจากอุบัติเหตุบางอย่าง
เมื่อเกิดในโลกนี้ในฐานะทารก ในตอนแรกมิลิมไม่รู้ว่าโลกนี้คือโลกแบบไหน จนกระทั่งพ่อแม่บุญธรรมในชาตินี้ตั้งชื่อให้เธอว่า ชาร์ล็อตต์ มิลิม และน้องสาวของเธอชื่อ ชาร์ล็อตต์ ลินลิน เธอถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองทะลุมิติมายังโลกโจรสลัด
และเธอก็กลายมาเป็นพี่สาวของชาร์ล็อตต์ ลินลิน ช่วงเวลาหลังเกิดมาใหม่ๆ ค่อนข้างดี จนกระทั่งห้าปีต่อมา มิลิมพบว่าตัวเองหน้าตาเหมือนตัวละครจากอนิเมะในชาติก่อนมากขึ้นเรื่อยๆ
จอมทำลายล้างมิลิม
เมื่อเธอนึกถึงชื่อนี้ สกิลหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในใจของเธอ
สกิลสุดยอด:【ราชาแห่งความพิโรธ】
ขับเคลื่อนด้วยความพิโรธ เธอจะได้รับพลังเวทและพละกำลังกายอย่างไม่จำกัด
เมื่อใช้สกิลนี้ ผู้ใช้จะมีแนวโน้มที่จะโกรธง่ายขึ้น
หลังจากที่ได้เห็นสกิลนี้ มิลิมก็ยืนยันได้ในที่สุดว่าชีทของเธอคือการได้เกิดใหม่เป็น จอมทำลายล้างมิลิม จากเรื่อง 'เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว'
นั่นทำให้มิลิมตื่นเต้นอยู่พักใหญ่
ท้ายที่สุดแล้ว ในต้นฉบับ พลังต่อสู้ของจอมทำลายล้างมิลิมเป็นรองเพียงแค่สองหรือสามคนเท่านั้น และคนเหล่านั้นก็คือราชามังกรผู้สร้าง หรือริมุรุ ผู้กลับชาติมาเกิดของราชามังกร
ส่วนพวกสีแดงบรรพกาลและเหล่าผู้กล้าในภายหลัง มิลิมสามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย
แต่หลังจากค้นคว้าอยู่พักหนึ่ง มิลิมก็พบอย่างสิ้นหวังว่าเธอไม่มีสกิลอื่นของมิลิมเลย มีเพียงสกิล【ราชาแห่งความพิโรธ】เท่านั้น
ความฝันที่จะชกร็อคส์ตอนอายุหกขวบจบลงเพียงเท่านั้น แต่มิลิมก็เรียกความมั่นใจกลับคืนมาได้อย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม พรสวรรค์ทางกายภาพในปัจจุบันของเธอก็ดีมากอยู่แล้ว
เธอมีร่างกายแบบบอลลูนเหล็กเช่นเดียวกับชาร์ล็อตต์ ลินลิน และยังมี【ราชาแห่งความพิโรธ】ซึ่งเปรียบเสมือนเตาหลอมเวทมนตร์เดี่ยวๆ เพื่อฟื้นฟูพลังงานและพละกำลังของตัวเอง
นั่นหมายความว่ามิลิมไม่จำเป็นต้องกินอาหารจำนวนมหาศาลทุกวันเพื่อเติมพลังงาน ไม่เหมือนน้องสาวของเธอ ชาร์ล็อตต์ ลินลิน เธอต้องการกินเพียงเล็กน้อยเพื่อสนองความอยากเท่านั้น
เดิมที ชีวิตควรจะดำเนินต่อไปอย่างสงบสุขเช่นนี้ แต่เรื่องไม่คาดฝันมักจะเกิดขึ้นในเวลาแบบนี้เสมอ
อาการตะกละของชาร์ล็อตต์ ลินลินกำเริบ ในอดีต ทุกครั้งที่ลินลินมีอาการ มิลิมจะอยู่ใกล้ๆ เสมอและสามารถทำให้เธอสลบได้ทันที
แต่บังเอิญ วันนี้มิลิมเพิ่งพบหีบสมบัติริมทะเลและกำลังคิดหาวิธีเปิดมัน ในขณะที่ชาร์ล็อตต์ ลินลิน แอบย่องออกไปตอนที่มิลิมไม่ทันระวัง
เมื่อมิลิมเปิดหีบสมบัติได้ในที่สุดและได้ผลไม้ปีศาจรูปร่างประหลาดมา เธอก็เพิ่งรู้ว่าชาร์ล็อตต์ ลินลินหายไปแล้ว
เธอรีบวิ่งออกไปตามหา แต่เมื่อเธอพบ อาการตะกละของชาร์ล็อตต์ ลินลิน ก็ปะทุขึ้น และเธอยังฆ่ายักษ์ไปหนึ่งตนด้วย!
มิลิมรีบกระโดดขึ้นไปบนหลังของลินลินและชกไปที่หัวของเธอ ร่างกายของเธอซึ่งปกติแม้แต่ดาบหรือขวานก็ไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนได้!
ในตอนนี้ หัวของเธอกลับปูดโนขึ้นมา และชาร์ล็อตต์ ลินลินก็สลบไปทันที
ชาวบ้านโดยรอบมองชาร์ล็อตต์ ลินลิน และมิลิมราวกับว่าพวกเขาเห็นสัตว์ประหลาด
ในที่สุด พ่อแม่บุญธรรมของเธอก็ทนแรงกดดันจากชาวบ้านไม่ไหว และทอดทิ้งชาร์ล็อตต์ ลินลิน และมิลิมไว้บนเกาะร้าง
ตั้งแต่นั้นมา มิลิมก็เปลี่ยนชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้เป็นมิลิมอย่างเป็นทางการ
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ มิลิมก็หยิบผลไม้ออกมาจากตัว ผลไม้นั้นเป็นสีแดงเข้ม และผิวของมันซึ่งดูเหมือนเกล็ดมังกรก็ดูไม่ธรรมดา
หัวใจของมิลิมเต้นเร็วขึ้นอย่างอธิบายไม่ถูกขณะที่เธอมองผลไม้นั้น บางทีผลไม้นี้อาจกำลังดึงดูดมิลิม
เมื่อนึกถึงว่าในมังงะต้นฉบับ ผลไม้สามารถเลือกเจ้าของที่ต้องการได้ ผลไม้ดังกล่าวมักจะทรงพลังมาก และรูปลักษณ์ที่ดูเท่ของผลไม้นี้ก็ทำให้ดูไม่ธรรมดาเลย
บางทีนี่อาจเป็นการจัดเตรียมจากสวรรค์ และสวรรค์ย่อมจัดเตรียมสิ่งที่ดีที่สุดไว้ให้ใช่ไหม?
ดังนั้นมิลิมจึงไม่ลังเล ราวกับตือโป๊ยก่ายกินผลโสม เธอยัดมันเข้าปาก เคี้ยวสองสามครั้ง แล้วกลืนลงไป โดยไม่ทันได้ลิ้มรสชาติด้วยซ้ำ!
จากนั้นมิลิมก็ยื่นมือซ้ายออกมา ใช้ความสามารถในใจเงียบๆ และในไม่ช้ามือซ้ายของเธอก็เปลี่ยนไป ปกคลุมไปด้วยเกล็ดมังกร
เธอเข้าใจโดยสัญชาตญาณว่าผลไม้ปีศาจที่เธอกินเข้าไปคืออะไร
ผลมังกรมนุษย์ สายโซออนสัตว์ในตำนาน!
ทำไมไม่ให้สายเลือดมังกรมนุษย์มาเลยล่ะ? ทำไมต้องลำบากยุ่งยากให้ผลไม้ปีศาจมาด้วย?
มิลิมเข้าใจว่าผลไม้นี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน แต่เป็นการจัดเตรียมไว้แล้วตามโชคชะตา
มิลิมทำหน้ามุ่ยอย่างไม่พอใจ ดูน่ารักมาก อย่างไรก็ตาม มิลิมไม่ใช่คนโลภ ตอนนี้เธอดีมากอยู่แล้ว เธอสามารถไปถึงระดับสี่จักรพรรดิได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องฝึกฝน
ท้ายที่สุดแล้ว พรสวรรค์ของชาร์ล็อตต์ ลินลิน นั้นช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ ไม่ว่าจะโลกไหน การให้กำเนิดลูกถือเป็นภาระหนักสำหรับผู้หญิง
แต่ชาร์ล็อตต์ ลินลินล่ะ? เธอให้กำเนิดลูกหลายสิบคนและไม่ได้ฝึกฝนอะไรมากนัก แต่เธอก็ยังสามารถไปถึงระดับสี่จักรพรรดิได้อย่างมั่นคง
โครก! เสียงดังมาจากท้องของชาร์ล็อตต์ ลินลิน และชาร์ล็อตต์ ลินลินก็เกาหัวอย่างเขินอาย
"เฮ้อ!" มิลิมถอนหายใจ ไม่เคยคาดคิดว่าตัวเองจะมีวันที่ต้องกังวลเรื่องคนอื่น
เมื่อมาถึงซากหมีตัวยักษ์ มือของมิลิมก็เปลี่ยนเป็นกรงเล็บมังกร ผ่าร่างของหมีออกอย่างง่ายดายและโยนอวัยวะภายในทั้งหมดทิ้งลงทะเล
จากนั้นเธอก็ลอกหนังหมีออก แล้ววางหมีทั้งตัวลงบนตะแกรงเพื่อย่าง
มิลิมไม่เคยทำอาหารเลยไม่ว่าจะในชาติก่อนหรือชาตนี้ สิ่งเดียวที่เธออาจจะทำเป็นก็คือบะหมี่ ดังนั้น โดยธรรมชาติแล้ว เธอจึงทำบาร์บีคิวไม่เป็น
อย่างไรก็ตาม ตามความคิดของมิลิม ตราบใดที่เนื้อสุก ก็น่าจะกินได้ ส่วนเครื่องปรุงรส ตอนนี้ไม่มีเงื่อนไขที่จะหามาได้
เมื่อได้กลิ่นหอมของเนื้อย่าง ลินลินก็หยุดร้องไห้ เธอเดินมานั่งข้างมิลิม น้ำลายไหลขณะมองอาหารบนตะแกรง
"พี่สาว เราจะกินได้เมื่อไหร่?"
แม้ว่ามิลิมจะไม่รู้ว่ามันจะสุกเมื่อไหร่ แต่เพื่อรักษาศักดิ์ศรีของพี่สาว เธอบังคับตัวเองให้พูดว่า "แน่นอน เธอกินได้ก็ต่อเมื่อเนื้อเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแล้วสิ ยัยโง่"
"เนื้อยังไม่เปลี่ยนเป็นสีเหลืองเลย แต่ฉันหิวมากแล้ว" ชาร์ล็อตต์ ลินลิน พูดพลางกุมท้องที่ส่งเสียงร้องโครกคราก พลางมองมิลิมอย่างน่าสงสาร
จบตอน