บทที่ 2 : สกิลพิเศษ: บอร์ดวิญญาณ

ผู้แต่ง Yasuaki Mikami

English ver. Kell

ผู้แปล Pimka

บทที่ 2 : สกิลพิเศษ: บอร์ดวิญญาณ

ฮิคารุสูดหายใจเข้าลึกมาก เขาถูกทำให้ประหลาดใจด้วยความรู้สึกของการมีร่างกายอีกครั้ง

ราวกับว่าทุกสิ่งที่เขารู้สึกจนถึงตอนนี้เป็นเพียงจินตนาการของเขาเอง กระเพาะของเขามีความรู้สึกเหนียว ๆ จากอะไรบางอย่าง เมื่อเขาตรวจดูแล้วก็พบว่ามันโชกไปด้วยเลือด

Гนายจำได้ไหม นี่ฉันเอง โรแลนด์˩

ฮิคารุได้ยินเสียงออกมาจากข้างในตัวเขา เขาพยักหน้ารับ ฮิคารุรู้สึกถึงเสื้อผ้าที่โรแลนด์ใส่ก่อนหน้านี้ ถึงแม้ห้องจะมืดแต่เขาก็บอกได้ว่าเฟอร์นิเจอร์ที่นี่ได้รับการตกแต่งอย่างเหมาะสม การตกแต่งภายในคล้ายกับห้องของโรงแรมหรูชั้นสูงในยุโรปที่เขาเคยเห็นในทีวี

Гการที่วิญญาณของนายย้ายมาที่ร่างกายของฉัน อะไรที่มันผิดปกติไปก่อนหน้านี้ควรจะถูกแก้ไขไปแล้ว แล้วเดี๋ยวร่างกายของฉันจะค่อย ๆ ปรับเข้าหานายเอง ไปดูที่กระจกสิ˩

กระจก...

ฮิคารุยืนอยู่ด้านหน้ากระจกบานใหญ่ที่ติดอยู่กับผนัง เขาเห็นใบหน้าของโรแลนด์ เว้นแต่ว่าผมของเขาเป็นสีดำ

(รับความปรารถนาของฉันไปเถอะ)

Гความปรารถนาของนาย...˩

(หลังจากที่นายได้เข้าถึงความทรงจำทั้งหมดของฉัน ตอนนี้นายควรจะรู้ได้แล้ว)

เหมือนกับที่โรแลนด์พูดเลย ตอนนี้จิตใจของฮิคารุสับสนและยุ่งเหยิงไปหมด เขามีความทรงจำของคนทั้งสองคน ทั้งชีวิตของเขาในญี่ปุ่นและความทรงจำของโรแลนด์ในโลกนี้ — โลกของมังกรและเวทมนตร์

Гการแก้แค้นมอร์กสตัด...˩

โรแลนด์เกิดมาในครอบครัวยศไวเคานต์ (สูงกว่าบารอนแต่ต่ำกว่าเอิร์ล)

เคานต์มอร์กสตัดใส่ร้ายพ่อแม่ของเขาให้พวกเขาถูกตัดสินประหารชีวิต ที่ดินและทรัพย์สินของครอบครัวเขาถูกยึดไปและโรแลนด์เองควรจะถูกส่งตัวไปด้วย; แต่ถึงพ่อแม่อาจจะผิดจริง เด็กนี่ก็ไม่รู้เรื่องด้วย นั่นคือสิ่งที่พวกเขาพูดกัน

โรแลนด์เป็นคนที่มีพรสวรรค์ พูดได้ว่ามอร์กสตัดต้องการทำลายครอบครัวของเขาทั้งหมดเพราะกลัวในพรสวรรค์ของเขาและถึงแม้จะไม่มีอะไรคุกคามชีวิตเขาอีกแล้วแต่โรแลนด์ก็ได้สาบานเอาไว้ว่าเขาจะแก้แค้นเคานต์นี้ให้ได้

(นายแค่ต้องฆ่าเคานต์มอร์กสตัด)

Г ...หืม เข้าใจล่ะ˩

(สกิลการขโมยของนายนั้นยอดเยี่ยมมาก นายอาจจะมีพรสวรรค์ด้านนี้)

คำชมหรอนี่ ฉันควรจะดีใจดีไหมเนี่ย

(ฉันมีเวลาเหลืออีกแค่ 1 ชั่วโมง ฆ่าเขาให้ได้ก่อนหน้านั้น)

Гชั่วโมงเดียว?!˩

(ถ้านายพลาด ฉันจะฆ่านายซะ)

Гอะไรนะ—?!˩

(อีกไม่นานฉันจะถูกเชิญไปสวรรค์และฉันอาจจะกลับชาติมาเกิดไม่ก็ไปสวรรค์เลยก็ได้แต่ตัวนายจะถูกทำลายวิญญาณและทุกอย่าง)

ฮิคารุรู้ว่าเขากำลังพูดความจริง อย่างน้อยเขาก็มีความทรงจำของโรแลนด์อยู่ล่ะนะ มันไม่มีทางช่วยเลยถ้าหากว่าวิญญาณถูกทำลายไป เขาไม่เคยเชื่อเรื่องชีวิตหลังความตายมาก่อน เขาไม่คิดว่ามันจะมีอยู่จริงแต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่ามันมีอยู่จริง ๆ

“การถูกทำลาย” ไม่ได้ฟังดูดีเท่าไหร่นัก

Гฉันโกรธอยู่หน่อยนะที่นายหลอกฉัน˩

(ฉันเสียใจนะที่ต้องขู่นายแต่มันไม่มีทางอื่น)

การที่ได้รับการถ่ายทอดความทรงจำของโรแลนด์ทำให้เขาเข้าใจในความกระหายที่จะแก้แค้นของเขา พ่อแม่ของเขาเป็นคนที่ซื่อสัตย์ ยุติธรรมและซื่อตรง — เป็นที่รักของทุกคน แล้วพวกเขาก็ถูกพรากไปจากโรแลนด์โดยไม่มีเหตุผล ถูกตัดสินประหารชีวิต ถูกตรึงกางเขนและถูกทิ้งศพไว้ในเมืองหลวง

บางทีคงเป็นเพราะฮิคารุแบ่งปันความทรงจำกับโรแลนด์ เขาเลยไม่ได้รู้สึกต่อต้านอะไรมากนักที่จะต้องฆ่าใครสักคนและโรแลนด์ก็เชื่อมั่นเป็นอย่างมากว่าเคานต์มอร์กสตัดสมควรตาย

Гฆ่าคน... เรายังไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยนะ˩

(นายมี “พรสวรรค์” ด้านนั้นไม่ใช่หรอ)

Г...พรสวรรค์?˩

(นายจะเรียกว่าคำอวยพรของพระเจ้าก็ได้ นายขโมยมันมาไม่ใช่หรอ บางอย่างที่ส่องแสงนั่นน่ะ)

อ๋อ, ไอ้นั่น นั่นเอง

(นายจะรู้ถ้าตรวจสอบความทรงจำของฉัน สิ่งนั้นมันเป็นเหมือนกับความสามารถที่ถูกใช้หลังจากที่วิญญาณได้จุติใหม่ ในโลกนี้มันควรจะแสดงออกมาเป็นสกิลไม่ก็เวทมนตร์หรือไม่ก็เป็นความสามารถพิเศษที่มีแต่นายคนเดียวเท่านั้นที่... ใช้ได้)

เสียงของโรแลนด์ฟังดูอ่อนแรง

(ฉันพูดมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว.. ฉันทำได้แค่เตือนเวลาที่เหลืออยู่ของนายเท่านั้น)

เสียงของเขาหายไปแล้ว

เวทมนตร์... ความสามารถพิเศษ... สกิล

ฉันจะมีอะไรสักอย่างในสามอันนี้จริงหรอเนี่ย

Г!˩

แล้วทันใดนั้นฮิคารุก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างในตัวเขา เขาเพ่งสมาธิไปที่ตรงนั้น และ... มีจอขนาดเท่ากระดาษ A4 แสงสีเขียวอ่อนเปร่งประกายอยู่ต่อหน้าเขา

►บอร์ดวิญญาณ◄ ฮิคารุ

อายุ: 15 ปี แรงก์: 0

15

○

(เหลืออีก 55 นาที)

ฮิคารุรู้ว่าโรแลนด์เอาจริง

หรือว่าอันนี้จะเป็นส่วนหนึ่งของสกิลนะ

บนจอนั้นมีวงกลมขนาดใหญ่อยู่หนึ่งอัน พื้นผิวมันเรียบ ๆ คล้าย ๆ กับแท็บเล็ตบางประเภท

Гนี่มันอะไรกัน... ?˩

เขาแตะมันแล้วเสียงหุ่นยนต์ก็ดังขึ้นมาในหัวของเขา

►ปลดล็อกบอร์ดวิญญาณต้องใช้ 1 แต้ม◄

ปลดล็อก? ต้องใช้แต้ม? ไม่เข้าใจเลยว่าหมายความว่ายังไงกันแน่แต่ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่ใช้มันนิเนอะ

Гปลดล็อก˩

จากนั้นจึงมีคำโผล่ขึ้นมาบนหน้าจอ

►พละกำลัง◄

.. ►การฟื้นฟู◄ 0

.. ►แรงกาย◄ 0

.. ►ภูมิต้านทาน◄

.. ►ไหวพริบ◄

พละกำลังถูกเขียนไว้ตรงกลางแล้วแยกย่อยออกมาอีก

Гสกิลต้นไม้?˩

มันเป็นระบบเดียวกับเกม RPGs ผู้เล่นเดี่ยวและ MMORPGs ที่เขาเคยเล่นแต่เขาต้องมีเวลาว่างหลังจากเลิกเรียนหน่อยนะถึงจะได้เล่น แต่ก็นั่นแหละ ฮิคารุเล่นเกมและเขาก็เล่นได้เก่งมาก

สกิลต้นไม้ปรากฎออกมาหลังจากเขาปลดล็อกโดยการใช้แต้มแล้ว

เลข 15 ด้านบนถูกลดลงเป็น 14

Г15 แต้มเพราะฉันอายุ 15 หรอ หมายความว่าได้ปีละแต้มงั้นสิ ห่วยชะมัด˩

ฮิคารุคร่ำครวญ ฉันต้องทำอะไรนะ

เขาต้องฆ่าคน ๆ หนึ่งและถ้าจะทำแบบนั้นได้เขาต้องผ่านขั้นตอนสำคัญก่อน เช่น เข้าใกล้ใครสักคนที่มียศสูงก่อน ฉันจะทำได้ไหมเนี่ย พวกเขาต้องถูกคุ้มกันอยู่แน่ ๆ แล้วฉันจะจัดแต้มสกิลยังไงให้ทำงานนี้ได้สำเร็จล่ะเนี่ย

...เดี๋ยว แล้วฉันจะสามารถฆ่าคนได้รึป่าวนะ

Гตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่ต้องมาคิดเรื่องนั้นนะ˩

เขาต้องทำมันให้ได้ไม่งั้นก็ตาย

ฮิคารุเคยเป็นคนขี้แพ้ เขาไม่ได้มาไกลขนาดนี้เพื่อมาตายที่นี้โดยที่ยังไม่ได้ทำอะไรหรอกนะ

(50 นาที)

เขาได้ยินเสียงอันอ่อนแรงของโรแลนด์ดังขึ้นมา

ฉันควรใช้แต้มไปที่ภูมิต้านทานดีไหมนะ ไม่ล่ะ มันไม่ใช่การต่อสู้ที่แข่งความอดทนซึ่งก็หมายความว่าความแข็งแรงและภูมิต้านทานถูกตัดออกไปทั้งคู่ เหลือแค่ไหวพริบสินะ

Гแต่ว่าผลมันจะออกมาไม่สมดุลเท่าไหร่น่ะสิ แต่การที่มีแค่สกิลพวกนี้มันก็ไม่สมดุลตั้งแต่แรกแล้วแหละ ปกติมันต้องมีอาวุธไม่ก็เวทมนตร์ด้วยสิ˩

ฮิคารุพิจารณาบอร์ดอีกครั้ง

Гแท็บเล็ต... ถ้างั้น...˩

เขาวางนิ้วไว้บนหน้าจอแล้วปัดไปทางซ้าย

ผลแสดงของหน้าจอจาก ○ เปลี่ยนไปเป็น ◎

Гฉันว่าละ วงกลมคือหน้าต่างแสดงพลังของสกิลต้นไม้˩

เขาปัดแล้วปัดอีก อันถัดมาเป็นรูปสามเหลี่ยม เพชร ห้าเหลี่ยม หกเหลี่ยมและว่างเปล่า หลังจากนั้นมันก็กลับมาเป็นวงกลมอีกครั้ง ซึ่งก็มีหน้าต่างทั้งหมด 7 หน้า

Гถ้าใช้หนึ่งแต้มเพื่อปลดล็อกสกิลต้นไม้งั้นฉันคงต้องใช้ 7 แต้มเพื่อหาอะไรที่มันใช้ได้ละนะ˩

(45 นาที)

เวลาจะหมดแล้วสิ

ฮิคารุเจาะลึกลงไปในความทรงจำของโรแลนด์ ตอนนี้เขาพักอยู่ในโรงแรมชั้นสูงในเมืองที่เรียกว่าพอนด์ เคานต์มอร์กสตัดอยู่ในวิลล่าของเขา ถ้าเขาใช้เส้นทางที่สั้นที่สุดก็วิ่งไปที่นั่นได้ภายใน 5 นาที ห้องของท่านเคานต์เหมือนจะอยู่ที่ชั้น 3 ฉันต้องการ 15 ไม่สิ 20 นาทีถึงจะเข้าใกล้เขาได้

Гฉันมีข้อมูลไม่พอที่จะคิดออก คงต้องปลดล็อกทุกอย่างแล้วหาสกิลที่มีประโยชน์แล้วล่ะ˩

►ปลดล็อกบอร์ดวิญญาณต้องใช้ 1 แต้ม◄

Гตกลง˩

หน้าต่าง ◎ เปิดขึ้นมา

►พลังเวทมนตร์◄

.. ►มานา◄ 0

.. ►ความสัมพันธ์ทางจิตวิญญาณ◄

Гเวทมนตร์ หะ... ฉันใช้เวทมนตร์ได้ด้วยหรอเนี่ย˩

เป็นสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อนเลย ฉันมีความทรงจำของโรแลนด์แต่ไม่มีความฉลาดของเขา ฉันจำตอนที่โรแลนด์ทดลองเวทมนตร์ได้แต่ไม่มีรายละเอียดอะไรเลยแล้วก็ไม่มีเวลาไปขุดความทรงจำด้วย ยิ่งไปกว่านั้นความสามารถด้านเวทมนตร์ของโรแลนด์ก็เกี่ยวข้องกับการข้ามโลกมากกว่าด้วย

►ปลดล็อกบอร์ดวิญญาณต้องใช้ 1 แต้ม◄

Гปลดล็อก˩

หน้าต่าง △ ถูกเปิด

►ความแข็งแรงด้านกายภาพ◄

.. ►ความแข็งแรง◄ 0

.. ►การควบคุมอาวุธ◄

อาวุธ สิ่งสำคัญที่ต้องเอาไว้ใช้ฆ่าคน

Гมีอาวุธอยู่แถวนี้ไหมนะ˩

เขาสำรวจห้องแล้วเจอกริชตกอยู่ที่พื้น มันไม่มีลวดลายอะไรแต่ใบมีดกลับคมมาก นี่คืออาวุธที่ใช้แทงโรแลนด์และมันก็เพียงพอสำหรับจุดประสงค์ของเขาแล้ว

Г...นั่นแหละ แต่ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดของฉันคือจะเข้าถึงเคานต์มอร์กสตัดได้ไหม˩

ปกติคนสูงศักดิ์ในโลกนี้ไม่ค่อยรับแขกตอนกลางคืนและจากความทรงจำของโรแลนด์ตอนนี้ก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว

ลมพัดแรงจนทำให้หน้าต่างที่ปิดอยู่สั่นสะเทือนแล้วฝนห่าใหญ่ที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่องก็ทำให้บรรยากาศด้านนอกมืดครึ้มแต่ก็ยังมีแสงสลัว ๆ ลอดผ่านหน้าต่างที่หยาบกร้านนั้นเข้ามาได้อยู่บ้าง

Гต่อให้มีอาวุธที่แข็งแกร่งไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกถ้าฉันเข้าถึงเคานต์ไม่ได้ หรือฉันควรจะฆ่าทุกคนที่เข้ามาขวางทางดี... ˩

Гอ่า ไม่ล่ะ˩ ฮิคารุพึมพำเบา ๆ

เขาไม่แน่ใจว่าเขาจะสามารถสังหารหมู่ได้โดยที่ไม่ถูกจับได้รึป่าว

(40 นาที)

ไปที่บอร์ดถัดไป

►ปลดล็อกบอร์ดวิญญาณต้องใช้ 1 แต้ม◄

Гตกลง˩

หน้าจอ ◇ ถูกเปิดขึ้น

►ความปราดเปรียว◄

.. ►ระเบิดพลังชั่วขณะ◄0

.. ►ความยืดหยุ่น◄ 0

.. ►สมดุล◄ 0

.. ►หลบซ่อน◄

ฮิคารุร้องในใจตามสัญชาติญาณว่า “อันนี้แหละ”

หลบซ่อน ด้วยสกิลนี้ฉันจะสามารถเข้าใกล้เคานต์มอร์กสตัดได้โดยที่ไม่มีใครเห็นได้

►ปลดล็อกหลบซ่อนต้องใช้ 1 แต้ม◄

Гตกลง˩

►หลบซ่อน◄

.. ►ซ่อนชีวิต◄ 0

.. ►ซ่อนมานา◄ 0

.. ►ล่องหน◄ 0

Г...เข้าใจล่ะ อันไหนที่ไม่มีเลข '0' คือต้องปลดล็อกสินะ˩

ถ้าจะดูว่าใช้สกิลไหนได้บ้างก็ต้องใช้แต้มปลดล็อกสายนั้นก่อนไม่งั้นก็ไม่มีประโยชน์ ฟังดูบ้าบอชะมัดแต่ฉันก็ไม่มีเวลามาบ่นสกิลต้นไม้อะไรนี่หรอกนะ

Гแล้วซ่อนชีวิตนี่มันอะไรกัน—˩

ทันทีที่ฮิคารุถาม คำอธิบายของทุกสกิลก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา

►ซ่อนชีวิต◄ ซ่อนตัวคุณเองจากสกิลการมองหาชีวิต สูงสุด: 5

►ซ่อนมานา◄ ซ่อนตัวคุณเองจากสกิลการมองหามานา สูงสุด: 5 (มานาคือค่าพลังงานในการใช้เวทมนตร์)

►ล่องหน◄ ผู้ใช้ไม่สามารถถูกตรวจพบได้จากกลิ่น เสียง หรือการมองเห็น สูงสุด: 5

อ่อ เป็นสกิลเกี่ยวกับการตรวจจับสินะ ฉันเหลืออีก 10 แต้ม ควรจะแบ่งให้แต่ละอันเท่า ๆ กันดีไหม

Гการหาโดยใช้การดมกลิ่นน่าจะเป็นปัญหาที่สุด ยังไงพวกนั้นก็อาจจะมียามสุนัขอยู่ก็ได้นี่นะ˩

บางคนก็บอกไว้ว่าหมาสามารถดมกลิ่นได้เป็น 1 ถึง 100 ล้านเท่าของมนุษย์ด้วยซ้ำและพวกมันยังมีความสามารถในการได้ยินเสียงที่เยี่ยมยอดอีกด้วยและฉันก็รู้แล้วด้วยว่าโลกนี้มีหมาอยู่

แล้วอีก 2 สกิลล่ะ จากความทรงจำของโรแลนด์มีคนไม่เยอะเท่าไหร่นะที่มีความสามารถแบบนี้

Гตอนนี้ฉันจะใส่ 1 แต้ม ให้ซ่อนชีวิตกับซ่อนมานาแล้วอีก 5 แต้มก็ใส่ให้สกิลล่องหน˩

ฮิคารุกรอกตัวเลขลงไป

►หลบซ่อน◄

..►ซ่อนชีวิต◄ 1

..►ซ่อนมานา◄ 1

..►ล่องหน◄ 5 (สูงสุด)

....►การลอบสังหาร◄

Г...การลอบสังหาร˩

ฮิคารุสั่นสะท้านเพราะคำที่ปรากฎขึ้นมา สกิลนี้โผล่ขึ้นมาหลังจากที่เขาใส่ 5 แต้มให้กับล่องหน

►การลอบสังหาร◄ เมื่อผู้ใช้โจมตีโดนเป้าหมายโดยที่ไม่ถูกสังเกตเห็นได้จะทำให้ผลของการโจมตีส่งผลถึงตาย สูงสุด: 3

มันเป็นสกิลที่สมบูรณ์แบบเหมาะกับจุดประสงค์ของฮิคารุเลย ตอนนี้เขาเหลือแต้มอีก 3 แต้ม

Гไม่เอาน่า นี่มันดีเกินจริงไปเลย˩

เหมือนกับมีใครบางคนกำลังคอยมองเขาอยู่ข้าง ๆ แล้วตั้งค่าทุกอย่างให้เขาอย่างนั้นแหละ

Г35 นาที... เร็วเข้า...˩

ฉันจะค่อย ๆ เข้าใกล้เป้าหมายแล้วฆ่าเขาได้ไหมนะ อาจจะทำให้เขาบาดเจ็บได้แต่ฉันก็ไม่เคยฆ่าใครมาก่อนและฉันก็ไม่เคยแทงหัวใจใครด้วยแต่ถ้าการฆ่าเขามันจะเป็นการการันตีชีวิตของฉันในโลกนี้แล้วล่ะก็...

ฮิคารุใช้แต้มทั้งหมดที่เหลืออยู่ของเขาไปที่การลอบสังหาร

►หลบซ่อน◄

.. ►ซ่อนชีวิต◄ 1

.. ►ซ่อนมานา◄ 1

.. ►ซ่อนตัว◄ 5 (สูงสุด)

....►การลอบสังหาร◄ 3 (สูงสุด)

......►ซุ่มยิง◄ 0

สกิลอีกอันโผล่ขึ้นมา สกิลนี้จะทำให้ฉันสามารถฆ่าเป้าหมายได้ในระยะไกล ถ้าฉันต้องเลือกล่ะก็ฉันคงจะเลือกอันนี้แหละ มันก็ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะฆ่าท่านเคานต์ในระยะเผาขนซะหน่อย

Г...ลุยกันเลย˩

ฮิคารุเดินออกลุยท่ามกลางฝนห่าใหญ่ด้วยร่างกายของโรแลนด์และมีดที่เคยใช้แทงเขา เขาเดินก้าวยาวผ่านล็อบบี้ด้านหน้าแต่พนักงานเหล่านั้นก็ล้มเหลวในหน้าที่ของเขาโดยที่ไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่ามีคนเดินผ่านไปแล้ว