บทที่ 18: เซี่ยเสี่ยวเสี่ยว นักต้มตุ๋นมืออาชีพ

บทที่ 18: เซี่ยเสี่ยวเสี่ยว นักต้มตุ๋นมืออาชีพ

เมืองหมี่เทียน

เมืองที่ใหญ่ที่สุดในแดนทมิฬ และยังเป็นเมืองศูนย์กลางของแดนทมิฬ แดนทมิฬตั้งอยู่ที่ชุมทางของแดนเสวียนและแดนใหญ่อื่นๆ อีกหลายแห่ง ไร้ซึ่งระเบียบที่แน่นอนและเต็มไปด้วยความโกลาหล

ที่นี่คือแหล่งรวมตัวของผู้หลบหนีและพวกนอกกฎหมายนับไม่ถ้วน เป็นสวรรค์แห่งอาชญากรรม ที่นี่ไม่มีศีลธรรม มีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด

เซี่ยซินพาเซี่ยเสี่ยวเสี่ยวมายังเมืองหมี่เทียนและหาโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งเพื่อเข้าพัก

จากนั้นเขาก็ซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ให้เซี่ยเสี่ยวเสี่ยว ชุดเดิมของนางทั้งสกปรกและขาดรุ่งริ่งหลังจากหลบหนีมาเจ็ดวันและไม่สามารถสวมใส่ได้อีกต่อไป

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ทั้งสองก็มาที่โรงเตี๊ยมเพื่อรับประทานอาหาร

แล้วพวกเขาก็ได้ยินคนพูดคุยกัน "ข้าได้ยินมาว่าคืนนี้ โรงประมูลที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหมี่เทียนของเราจะมีการประมูล จะมีสมบัติหายากมากมายถูกนำออกมาประมูล เช่นเดียวกับสมบัติสวรรค์หายากบางอย่าง พวกเราพลาดไม่ได้"

"ใช่แล้ว ข้าได้ยินมาว่าจะมีวัตถุวิญญาณระดับปฐพีขั้นสูงถูกนำมาประมูลในคืนนี้ด้วย นั่นเป็นสิ่งที่แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตผ่าวังยังโลภ!"

"วัตถุวิญญาณระดับปฐพีขั้นสูงยังไม่ใช่รายการหลักของคืนนี้ ข้าได้ยินมาว่ามีสมบัติหลายชิ้นที่จะประมูลในคืนนี้ที่แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตสมุทรแปรผันยังปรารถนา หนึ่งในนั้นคือสมบัติสวรรค์ ว่ากันว่าเป็นหนึ่งในสมบัติที่สามารถปลุกเนตรคู่ได้"

เมื่อฟังการสนทนาของคนรอบข้าง

"คืนนี้มีการประมูลสมบัติสวรรค์ที่สามารถปลุกเนตรคู่ได้ในเมืองหมี่เทียนหรือ? ช่างมาได้ถูกจังหวะดีแท้" รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเซี่ยซิน

ภารกิจที่ระบบมอบหมายในวันนี้คือให้เขาช่วยเซี่ยเสี่ยวเสี่ยวปลุกเนตรคู่และเสนอรางวัลพิเศษให้ เขากำลังกลุ้มใจอยู่ว่าจะไปหาสมบัติสวรรค์ที่สามารถปลุกเนตรคู่ได้จากที่ใด เขาไม่คาดคิดว่าจะมาพบเจอในตอนนี้

"เซี่ยเก้าสวรรค์ ท่านยิ้มอะไร? ท่านจะไปร่วมงานประมูลคืนนี้หรือ?" เซี่ยเสี่ยวเสี่ยวถามขณะกินอย่างเอร็ดอร่อย

"ใช่ มีบางสิ่งที่ข้าสนใจ ข้าอยากไปดู เจ้าจะไปหรือไม่?" เซี่ยซินถาม

"ข้าอยากไป แต่ข้าไม่มีเงิน" เซี่ยเสี่ยวเสี่ยวกล่าว "ช่างเถอะ ไม่มีเงินก็ไม่เป็นไร ข้าจะไปกับท่าน ไปเปิดหูเปิดตาก็ยังดี"

“ตกลง” เซี่ยซินพยักหน้า

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ ทั้งสองก็ออกจากโรงเตี๊ยมและมุ่งหน้าตรงไปยังโรงประมูลในเมืองหมี่เทียน

โรงประมูลในเมืองหมี่เทียนตั้งอยู่ในย่านเจริญรุ่งเรืองใจกลางเมือง ครอบคลุมพื้นที่หลายพันเมตร ถือว่าใหญ่มาก

มีข่าวลือว่าเจ้านายที่อยู่เบื้องหลังโรงประมูลคือยอดฝีมือระดับเก้าของขอบเขตผ่าวัง และเขายังมียอดฝีมือขอบเขตผ่าวังอีกหลายคนอยู่ใต้บังคับบัญชา มิฉะนั้น เขาคงไม่กล้าเปิดโรงประมูลในสถานที่อย่างเมืองหมี่เทียน

ขอบเขตผ่าวังระดับเก้า เทียบเท่ากับระดับเดียวกับประมุขนิกายอสูรโลหิตแล้ว ในภูมิภาคเล็กๆ อย่างแดนทมิฬ เขาถือเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุด

พื้นที่ของแดนทมิฬมีขนาดเพียงหนึ่งในสิบของแดนเสวียนที่อยู่ติดกัน และเล็กกว่าแดนโกลาหล เจ้าแห่งแดนที่แข็งแกร่งที่สุดมีพลังบำเพ็ญเพียงกึ่งก้าวขอบเขตสมุทรแปรผัน

หลังจากออกจากโรงเตี๊ยม พวกเขาเดินไปตามถนนสายหลักมุ่งหน้าไปยังโรงประมูล โดยมีเซี่ยเสี่ยวเสี่ยวเดินตามหลัง แม้ว่าเซี่ยซินจะสวมหน้ากาก แต่เขาก็ไม่ได้ดึงดูดความสนใจมากนัก

นี่เป็นเพราะคนที่มายังแดนทมิฬนั้น ถ้าไม่เป็นพวกชั่วร้ายสุดขีด ก็มักจะเป็นผู้ที่ไปสร้างศัตรูไว้ที่อื่นและมาซ่อนตัว เป็นเรื่องปกติที่พวกเขาจะไม่ต้องการให้ผู้อื่นเห็นโฉมหน้าที่แท้จริง

เมื่อเข้ามาในโรงประมูล ไม่นาน การประมูลก็เริ่มขึ้น

“รายการแรกสำหรับการประมูลคือวัตถุวิญญาณระดับปฐพีขั้นสูง ดาบน้ำแข็ง ราคาเริ่มต้นคือหนึ่งแสนหินวิญญาณ และการเพิ่มราคาแต่ละครั้งต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งหมื่นหินวิญญาณ” สตรีผู้รับหน้าที่ดำเนินรายการประมูลประกาศ

"รายการแรกก็เป็นดาบน้ำแข็งเลย! คืนนี้โรงประมูลนำของดีออกมาจริงๆ!" ใครบางคนที่อยู่ด้านล่างเวทีอุทาน

"สมกับเป็นวัตถุวิญญาณระดับปฐพีขั้นสูง ราคาเริ่มต้นก็หนึ่งแสนหินวิญญาณแล้ว ช่างน่าเกรงขามจริงๆ" บางคนถอนหายใจ

หินวิญญาณหนึ่งแสนก้อนไม่ใช่จำนวนน้อยๆ รายได้ต่อปีของตระกูลระดับสองทั่วไปอาจอยู่ที่ประมาณนี้

"หนึ่งแสนสองหมื่น!"

"หนึ่งแสนสามหมื่น!"

"หนึ่งแสนห้าหมื่น!"

การประมูลเริ่มต้นขึ้นอย่างรวดเร็ว!

ในห้องส่วนตัว VIP

"ว้าว เซี่ยเก้าสวรรค์ ดาบน้ำแข็งนั่นเป็นวัตถุวิญญาณระดับปฐพีขั้นสูง! ท่านให้ข้ายืมหินวิญญาณหน่อยได้ไหม? ข้าอยากได้ดาบเล่มนี้" เซี่ยเสี่ยวเสี่ยวกล่าว พลางมองไปที่ดาบน้ำแข็งที่กำลังถูกประมูล

"เมื่อพวกเรากลับถึงราชวงศ์ต้าเซี่ย ข้าจะให้ท่านพ่อของข้าชดใช้คืนให้ท่าน" เซี่ยเสี่ยวเสี่ยวกะพริบตาโตๆ มองเขา

“ตกลง” เซี่ยซินกล่าว

จากนั้น เขาก็หันหน้าไปทางเวทีประมูลและเสนอราคา “สองแสน”

เขาไม่ได้สนใจวัตถุวิญญาณระดับปฐพีเช่นนี้ ดาบที่มีชื่อเสียงสองเล่มที่เขาพกติดตัวนั้นมีคุณภาพเหนือกว่าระดับสวรรค์เสียอีก อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเซี่ยเสี่ยวเสี่ยวชอบ เขาก็จะซื้อมันให้นาง

ในช่วงสิบปีนับตั้งแต่เขาเข้าสู่สำนักเต๋า ทรัพยากรบำเพ็ญเพียรที่พี่ใหญ่เซี่ยเจิ้นมอบให้เขานั้นมีมูลค่ารวมกันกว่าร้อยล้านหินวิญญาณ การใช้หินวิญญาณสองสามแสนก้อนเพื่อประมูลดาบเล่มนี้ให้หลานสาวตัวน้อยของเขาจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่

เขาได้รับของดีมากมายและหินวิญญาณอีกจำนวนไม่น้อยระหว่างการเดินทางไปยังซากปรักหักพังครั้งล่าสุด ท้ายที่สุด เขาเคยเป็นยอดฝีมือขอบเขตอมตะมาก่อน และความมั่งคั่งของเขาก็ยังค่อนข้างมาก ปัจจุบันเซี่ยซินมีหินวิญญาณติดตัวอยู่ประมาณยี่สิบล้านก้อน ซึ่งถือว่ามากมายมหาศาล

นอกเวทีประมูล

เมื่อเห็นว่ามีคนในห้องส่วนตัวเสนอราคาสองแสน หลายคนก็เลิกแข่งขันโดยตรง

วัตถุวิญญาณระดับปฐพีโดยทั่วไปจะใช้โดยยอดฝีมือขอบเขตผ่าวัง และราคามักจะอยู่ที่ประมาณหนึ่งแสนห้าหมื่นหินวิญญาณ สองแสนนั้นสูงกว่าราคาที่พวกเขาประเมินไว้มากแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องแข่งขันอีกต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ที่สามารถเข้าห้องส่วนตัวเพื่อประมูลได้ไม่ใช่คนธรรมดา พวกเขาอาจมาจากกองกำลังหลักในแดนทมิฬที่มียอดฝีมือขอบเขตผ่าวังคอยดูแล หรือมาจากตระกูลชั้นหนึ่งในแดนทมิฬ ไม่จำเป็นต้องไปแข่งขันกับพวกเขา

ไม่มีการแข่งขัน

เซี่ยซินชนะการประมูลดาบน้ำแข็งด้วยราคาหินวิญญาณสองแสนก้อน

เมื่อดาบถูกส่งมาที่ห้องส่วนตัว

เซี่ยเสี่ยวเสี่ยวถือดาบวิเศษด้วยสองมืออย่างตื่นเต้น ลองเหวี่ยงมันสองสามครั้งแล้วพูดพร้อมกับหัวเราะ "เป็นอย่างไรบ้าง เซี่ยเก้าสวรรค์? ข้าเหวี่ยงดาบดูหล่อเหลาหรือไม่? ข้ามีมาดของผู้ฝึกดาบไร้เทียมทานบ้างหรือยัง?"

เมื่อมองไปที่นางกำลังเหวี่ยงดาบ ความสูงของเซี่ยเสี่ยวเสี่ยวยังไม่พอ และดาบก็สูงเกือบเท่าตัวนาง ซึ่งดูตลกขบขันอย่างยิ่ง

“ไม่หล่อเหลาเลย น่าเกลียดสิ้นดี!” เซี่ยซินหยอกล้อ

"เหอะ" เซี่ยเสี่ยวเสี่ยวทำปากยื่นและพ่นลม "เดี๋ยวข้าก็สูงขึ้นเองนั่นแหละ ข้าติดหนี้ท่านสองแสนหินวิญญาณ เมื่อพวกเรากลับถึงราชวงศ์ต้าเซี่ย ข้าจะให้ท่านพ่อของข้าจ่ายคืนให้ท่าน"

จากนั้นนางก็กอดดาบน้ำแข็งไว้ ไม่ยอมปล่อย ความฝันของเซี่ยเสี่ยวเสี่ยวคือการได้เป็นผู้ฝึกดาบที่ทรงพลัง และการได้รับดาบเล่มแรก โดยเฉพาะอย่างยิ่งวัตถุวิญญาณระดับปฐพีขั้นสูง นางจะไม่ดีใจได้อย่างไร?

ที่จริงแล้ว เซี่ยเสี่ยวเสี่ยวมีแผนการเล็กๆ ของตัวเองตอนที่ขให้เซี่ยซินประมูลดาบเล่มนี้ให้นาง นี่เป็นเพราะโดยปกติในราชวงศ์ต้าเซี่ย เซี่ยเจิ้นจะไม่ยอมให้นางแตะต้องดาบ

เพราะตอนนี้นางยังเด็กเกินไป ความสูงของนางยังไม่เท่าดาบด้วยซ้ำ และยังไม่ถึงวัยที่จะฝึกดาบ ปัจจุบัน นางควรให้ความสำคัญกับการฝึกฝนกล้ามเนื้อและกระดูก

ปกตินางจะได้แตะดาบก็โดยการแอบหยิบมาเท่านั้น ดังนั้น เซี่ยเสี่ยวเสี่ยวจึงอยากมีดาบวิเศษเป็นของตัวเองมาโดยตลอด

ทันทีที่นางเห็นดาบยาวเล่มนี้เมื่อครู่ นางก็ตกหลุมรักมันและขอให้เซี่ยซินให้ยืมเงินเพื่อซื้อมัน ในเมื่อมันซื้อมาด้วยเงินกู้ เมื่อพวกเขากลับถึงราชวงศ์ต้าเซี่ย นางก็จะให้ท่านพ่อของนางชดใช้เงินคืนให้

อย่างไรก็ตาม ถึงตอนนั้นมันก็ถูกซื้อมาแล้ว และท่านพ่อของนาง เซี่ยเจิ้น ก็คงไม่ยอมเสียหน้าเพียงเพราะหินวิญญาณสองแสนก้อนเป็นแน่

โดยไม่รู้ตัว ท่านพ่อของนางก็ถูกเซี่ยเสี่ยวเสี่ยวขายกินไปเสียแล้ว

เซี่ยซินไม่ได้สนใจความตื่นเต้นของเซี่ยเสี่ยวเสี่ยว

เขายังคงจ้องมองรายการที่ถูกประมูลต่อไป การซื้อดาบน้ำแข็งเป็นเพียงภารกิจรอง การประมูลสมบัติสวรรค์ที่สามารถปลุกเนตรคู่ได้คือเป้าหมายหลักในคืนนี้

หลังจากประมูลติดต่อกันมากว่าสิบรายการ ในที่สุดก็มาถึงจุดเด่นของค่ำคืนนี้ ซึ่งเป็นรายการหลักชิ้นแรกที่จะถูกประมูล

"รายการต่อไปที่จะประมูลคือสมบัติสวรรค์ หนึ่งในสมบัติหลักของคืนนี้ บัวหิมะโลหิตมังกร"

"บัวหิมะโลหิตมังกรเป็นสมบัติสวรรค์ระดับห้า หลังจากที่ผู้บำเพ็ญที่มีกายาสังขารธาตุน้ำรับประทานเข้าไป มีโอกาสที่จะพัฒนสายเลือดมังกรย่อย คุณค่าของมันไม่จำเป็นต้องอธิบายเพิ่มเติม ข้าเชื่อว่าทุกท่านที่อยู่ที่นี่ชัดเจนอยู่แล้ว และหลายคนในวันนี้ก็มาเพื่อบัวหิมะโลหิตมังกรโดยเฉพาะ"

"เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ขอเริ่มการประมูล ราคาเริ่มต้นคือสองล้านหินวิญญาณ และการเพิ่มราคาแต่ละครั้งต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งแสน"