บทที่ 10: ห้าคำถามสำหรับคู่เดต

บทที่ 10: ห้าคำถามสำหรับคู่เดต

เมื่อแขกรับเชิญทั้งสองกลุ่มมาเจอกัน ไลฟ์สตรีมที่แยกกันอยู่ก็ผสานรวมเป็นหนึ่งเดียวทันที

ในขณะนี้ ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ของไมลินและหลี่ซิงเหลียงที่ได้ยินบทสนทนาเมื่อครู่ ต่างพากันคอมเมนต์รัวๆ จนเต็มหน้าจอ

【คุณพระช่วย! เรื่องเม้าท์แซ่บอะไรเนี่ย มิน่าล่ะสามีของไป๋ลู่ถึงกล้ารับภารกิจ ที่แท้ก็ไปเหมาผักเน่าลดราคาจากซุปเปอร์มานี่เอง!】

【เกินไปแล้ว! เขาไม่กลัวแขกคนอื่นกินแล้วท้องเสียรึไง?】

【พวกแกรู้อะไร สองคนนั้นเขาคำนวณมาดีแล้วต่างหาก】

【ยังไงซะแขกคนอื่นก็คงไม่ให้คะแนนสูงอยู่แล้ว สู้ซื้อของถูกที่สุดแล้วเก็บส่วนต่างหากำไรนิดหน่อยดีกว่า】

เมื่อไป๋ลู่ได้ยิน เธอก็สังหรณ์ใจทันทีว่าเรื่องแย่ๆ กำลังจะเกิดขึ้น แต่ยังไม่ทันได้ห้าม ไมลินก็ตะโกนโพล่งออกมาเสียก่อน

ด้วยประสบการณ์การแสดงหลายปี เธอไม่ต้องคิดก็รู้เลยว่าตอนนี้ในไลฟ์คงวุ่นวายขนาดไหน

"พี่ไมคะ ไม่ใช่อย่างที่พี่คิดนะ ถึงผักพวกนี้จะมาจากโซนลดราคา แต่มัน..."

ไป๋ลู่หน้าแดงก่ำ พยายามจะอธิบาย

แต่ไมลินพูดแทรกขึ้นมาทันทีโดยไม่รอให้เธอพูดจบ

"เธอคงไม่บอกหรอกนะว่าผักพวกนี้มันสด?"

ไมลินทำท่าเหมือนได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก ป้องปากหัวเราะร่า

"นี่มันตลกที่สุดในรอบปีเลยนะ เธอคิดว่าพนักงานซุปเปอร์มาร์เก็ตโง่เหรอ? ถ้าผักพวกนี้ยังสดจริง เขาจะเอามาวางกองขายทิ้งในโซนลดราคาทำไม?"

"แต่ว่า... ซูหยางบอกว่า..."

ไป๋ลู่ยังคงพยายามอธิบาย แต่ไมลินไม่เปิดโอกาสให้เธอเลยแม้แต่น้อย

หญิงสาวตัวเล็กๆ อย่างไป๋ลู่ ไม่มีทางต่อกรกับฝีปากของมนุษย์ป้าอย่างไมลินได้เลย

"ฉันรู้น่าเสี่ยวลู่ คนอย่างเธอไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้แน่ๆ มันต้องเป็นความคิดของซูหยางสามีเธอชัดๆ"

พูดจบ เธอก็ค่อยๆ หันหน้าไปมองซูหยาง

"คุณซูหยางคะ นี่คุณกะจะให้พวกเรากินเศษผักเหลือเดนพวกนี้จริงๆ เหรอ?"

ซูหยางยืนดูไมลินกระโดดโลดเต้นอยู่นานแล้ว เขาพยายามข่มความโกรธที่พุ่งพล่านอยู่ในอก

ถ้าเมื่อกี้ไป๋ลู่ไม่ดึงเขาไว้ เขาคงสวนกลับไปนานแล้ว

แต่กลายเป็นว่ายังไม่ทันที่ซูหยางจะพูดอะไร ไมลินก็เปิดฉากโจมตีก่อน

ในสถานการณ์แบบนี้ ซูหยางไม่มีทางยอมเด็ดขาด!

เขาแย่งกะหล่ำดอกในมือไมลินกลับมา แล้วจ้องหน้าเธอด้วยสายตาเย็นชา

"สำคัญตัวผิดไปหน่อยมั้ง? ใครบอกว่าผมจะทำให้คุณกิน?"

พูดจบ โดยไม่รอให้ไมลินตั้งตัว เขาก็จูงมือเล็กๆ ของไป๋ลู่แล้วเดินหนีไปอีกทางทันที

【ซูหยางโคตรแมน! คนอย่างไมลินต้องเจอแบบนี้แหละ!】

【นั่นสิ ซูหยางซื้อมา ก็ไม่ได้แปลว่าจะต้องให้พวกนั้นกินสักหน่อย เขาทำกินเองก็ได้นี่นา】

【แต่ถ้าเป็นงั้น ผักพวกนี้ก็เอามาทำภารกิจไม่ได้สิ? ซูหยางต้องซื้อผักใหม่เหรอ?】

ไมลินที่กำลังคิดจะหาเรื่องต่อถึงกับชะงัก ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ

อ้าว ก็ซูหยางซื้อผักพวกนี้มาทำภารกิจให้พวกเรากินไม่ใช่เหรอ?

หรือว่าเขาจะเอาไปทำกินเองจริงๆ?

สักพัก เธอก็คิดได้

'ไม่สิ เขาต้องซื้อผักพวกนี้มาทำภารกิจแน่ๆ ฉันจำกะหล่ำดอกหัวนั้นได้แม่นเลย ถ้าในจานอาหารที่ซูหยางทำออกมามีกะหล่ำดอกผสมอยู่ล่ะก็ ฉันจะฟ้องผู้กำกับจางทันที ฮิฮิฮิ'

คิดได้ดังนั้น ไมลินก็หันไปมองแผ่นหลังของซูหยางและไป๋ลู่ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

จากนั้น เธอก็หันไปมองขาไก่พะโล้บนชั้นวางขนมข้างๆ ตาเป็นประกาย

"เหลียงจื่อ ฉันอยากกินขาไก่พะโล้อะ"

หลี่ซิงเหลียงมองดูราคา 'ขาไก่ลายเสือวังเสี่ยวลู่ 21.8 หยวน'

"เอ่อ... เรามีเงินรวมกันแค่ 100 หยวนเองนะ มันจะไม่แพงไปหน่อยเหรอ?"

พอไมลินได้ยิน เธอก็เท้าสะเอวทันที

"คุณจะไปรู้อะไร! ขาไก่นี่อร่อยมากนะ กินขาเดียวฉันก็อิ่มไปทั้งวันแล้ว ในถุงนึงมีตั้งสามขา หารแล้วตกวันละเจ็ดหยวนกว่าๆ เอง แพงตรงไหน?"

ได้ยินแบบนั้น หลี่ซิงเหลียงก็ได้แต่กัดฟันหยิบมันลงมาใส่ตะกร้า

………………

ซูหยางจูงมือไป๋ลู่เดินออกมาสักพัก ก่อนจะค่อยๆ ปล่อยมือเธอ

ไป๋ลู่มองซูหยางที่เดินอยู่ข้างๆ รู้สึกอบอุ่นวาบในหัวใจ

ตั้งแต่เข้าวงการมา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้สัมผัสรสชาติของการถูกผู้ชายปกป้อง

แต่พอนึกขึ้นได้ เธอก็เริ่มกังวลเรื่องภารกิจ

"ซูหยาง เมื่อกี้คุณบอกว่าผักพวกนี้ไม่ได้จะให้พวกเขากิน งั้นเราต้องซื้อผักเพิ่มใช่ไหม? งั้นเอาคูปองของฉันซื้อด้วยกันไหม? คุณเหลือคูปอง 10 หยวนแค่ใบเดียวเองนี่"

"ไม่เป็นไร คูปองของฉันพอแล้ว"

ซูหยางมองไป๋ลู่ด้วยความประหลาดใจ แต่ก็โบกมือปฏิเสธ

เขาวางแผนสำหรับภารกิจนี้ไว้แล้ว

การเจอไมลินเมื่อกี้เป็นแค่อุบัติเหตุเล็กน้อย

ยังไงซะ ซูหยางก็ไม่ได้กะจะทำอาหารแค่ 5 อย่างอยู่แล้ว

แค่ทำอาหาร 5 อย่างจากเนื้อชิ้นเดียวมันสิ้นเปลืองเกินไป

เขาเตรียมจะทำกับข้าว 5 อย่าง ซุป 1 อย่าง แล้วก็อาหารจานหลักอีก 2 อย่างต่างหาก

ถ้ากะหล่ำดอกใช้ไม่ได้ ก็แค่เปลี่ยนเป็นอย่างอื่น

ยังไงซุปก็นับเป็นอาหาร 1 อย่างเหมือนกัน

เผลอแป๊บเดียว ทั้งคู่ก็เดินมาถึงโซนขายเครื่องครัว

ซูหยางหยิบฝอยขัดหม้อขึ้นมาทันที

เขาคำนวณราคาไว้แล้ว ผักพวกนั้นบวกกับฝอยขัดหม้อนี่ ราคาจะพอดี 10 หยวนเป๊ะ

"ซูหยาง แล้วคูปองของฉันควรซื้ออะไรดีล่ะ?"

ไป๋ลู่เห็นซูหยางเลือกของเสร็จแล้ว ก็เผลอหลุดปากถามออกไป

ทันทีที่พูดจบ เธอก็รู้สึกแปลกๆ กับตัวเอง

'ฉันเป็นอะไรเนี่ย? ทำไมเมื่อกี้ถึงถามออกไปแบบนั้น แถมก่อนหน้านี้ยังอยากเอาคูปองตัวเองไปช่วยซูหยางอีก นี่มันเกิดอะไรขึ้น?'

คิดอยู่ครู่หนึ่ง ไป๋ลู่ก็หาเหตุผลมาปลอบใจตัวเองได้

'อืม... ฉันแค่ทำเพื่อรายการเท่านั้นแหละ ไม่ใช่ว่าฉันกลับมารู้สึกดีกับซูหยางอีกครั้งหรอก ใช่... มันต้องเป็นแบบนั้นแหละ'

ซูหยางยิ่งงงหนักเข้าไปใหญ่เมื่อได้ยินคำถาม

'ไป๋ลู่เป็นอะไรของเธอ? เมื่อวานยังอยากจะหย่ากับฉันอยู่เลยไม่ใช่เหรอ? ทำไมวันนี้ถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้? เปลี่ยนนิสัยแล้วเหรอ?'

คิดแล้วเขาก็รีบส่ายหน้า

ซูหยางไม่ลืมคำพูดที่ไป๋ลู่บอกก่อนมาร่วมรายการ

"จบรายการเมื่อไหร่ เราหย่ากัน..."

'ดูท่าผู้หญิงคนนี้คงทำไปเพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้คนดูสินะ เกือบไปแล้วเรา เกือบหลงกลเธอแล้ว'

ซูหยางเข้าใจทุกอย่างแจ่มแจ้ง แต่เขาก็ไม่คิดจะเปิดโปงเธอ

ก็แค่เล่นละคร ใครบ้างจะทำไม่ได้?

ยังไงซะ ถ้าให้คูปองไป๋ลู่ไปใช้เอง เธอก็คงซื้ออะไรไม่ได้มากนักหรอก

ในเมื่อเธอถามเขา เขาก็ตอบตกลงไปตามน้ำก็แล้วกัน

แบบนี้โอกาสที่จะได้อยู่ในรายการต่อไปก็จะเพิ่มขึ้นด้วย

เมื่อคิดได้ดังนั้น ซูหยางก็ไม่ลังเลอีกต่อไปและเริ่มวิเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบัน

"ตอนนี้เรายังไม่ขาดแคลนของใช้ในชีวิตประจำวันและอาหาร เครื่องปรุงรสก็ใช้ได้อีกนาน แต่ทางรายการอาจจะมีภารกิจต่างๆ ออกมาเรื่อยๆ เพราะฉะนั้น ผมแนะนำให้ซื้อพวกเครื่องมือช่างเล็กๆ น้อยๆ ติดไว้ อย่างเช่น ไขควง เทปกาว อะไรพวกนี้"

"ถ้าทางรายการมีภารกิจเกี่ยวกับการซ่อมแซม เราจะได้ไม่ต้องวิ่งวุ่นหาของ แล้วอีกอย่าง ถ้าของในบ้านพัง เราก็ซ่อมเองได้ด้วย"

ขณะที่ฟังไป๋ลู่ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที

เขาว่ากันว่าผู้ชายจะดูหล่อที่สุดตอนที่กำลังจริงจัง ไป๋ลู่มองดูซูหยางที่กำลังวิเคราะห์สถานการณ์ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม แล้วก็อดไม่ได้ที่จะเคลิบเคลิ้ม

【ไม่จริงน่า นี่แค่วันแรกเองนะ ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นยังดิ้นรนหาข้าวกินกันอยู่เลย ซูหยางเริ่มวางแผนรับมือภารกิจในอนาคตแล้วเหรอ?】

【พวกแกเห็นไหม? สายตาที่พี่ลู่มองซูหยางเหมือนมีประกายวิ้งๆ ด้วยอะ】

【เห็นคู่นี้หวานกันแล้ว อยากมีแฟนบ้างจัง!】

【อยากมีแฟน? ถามตัวเองก่อน มีเงินไหม? มีเวลาไหม? หน้าตาดีไหม? มีบ้านไหม? มีรถไหม?】