บทที่ 7 ความคิดของไป๋ลู่

บทที่ 7 ความคิดของไป๋ลู่

ไป๋ลู่มองดูซูหยางที่กำลังจ่ายเงินอยู่ข้างกาย ทันใดนั้นความรู้สึกบางอย่างก็ก่อตัวขึ้นในใจโดยไร้สาเหตุ

"ต่อราคาแบบนี้ก็ได้เหรอเนี่ย? ดูเหมือนผู้ชายที่รู้จักประหยัดก็มีมุมเท่ๆ เหมือนกันนะ... ไม่สิ การประหยัดมันจะมีประโยชน์อะไรเล่า? ก็แค่ทำตามโจทย์ของรายการเท่านั้นแหละ"

เธอส่ายหน้าเบาๆ พยายามสลัดความคิดเมื่อครู่ออกไปจากหัวทันที

【ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ พฤติกรรมการประหยัดของคุณส่งผลต่อคนรอบข้าง ได้รับค่าความประหยัด 5,561 แต้ม ค่าความประหยัดสะสมปัจจุบัน 7,561 แต้ม】

ทันทีที่ซูหยางชำระเงินเสร็จสิ้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวอย่างประจวบเหมาะ

"แป๊บเดียวก็ได้ค่าความประหยัดมาเจ็ดพันกว่าแล้วเหรอ? แบบนี้เป้าหมายหนึ่งแสนแต้มภายในคืนนี้คงไม่ใช่เรื่องยากแล้วสิ"

คิดได้ดังนั้น ซูหยางจึงงัดมุกเดิมออกมาใช้อีกครั้ง เขาจ่ายเงินไปอีก 1 หยวน เพื่อซื้อถั่วฝักยาวและมะเขือม่วงจากแผงขายผักข้างๆ

ครั้งนี้ เขาโกยค่าความประหยัดเพิ่มมาได้อีกสามพันกว่าแต้ม

ส่งผลให้ยอดสะสมค่าความประหยัดของซูหยางทะลุหลักหมื่นไปเป็นที่เรียบร้อย ที่ตัวเลข 10,726 แต้ม

หลังจากเดินสำรวจตลาดเช้าจนทั่วและไม่พบช่องทางให้ 'กอบโกยผลประโยชน์' ได้อีก เขาจึงพาไป๋ลู่ออกจากตลาด

ระหว่างทางเดินกลับ ซูหยางยังคงครุ่นคิดไม่หยุดว่าจะหาช่องทางกอบโกยอะไรได้อีกบ้าง

เขาไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน 'เหม่ยถวน' และ 'เอ้อเลอเมอ'

ทันทีที่ลงทะเบียนเสร็จ เขาก็ได้รับคูปองสำหรับผู้ใช้งานใหม่มาเพียบ

ทั้งคูปองส่วนลดค่าส่งอาหาร, คูปองซูเปอร์มาร์เก็ต, คูปองซื้อยา และคูปองสำหรับเหม่ยถวนซีเล็กซ์

ดวงตาของซูหยางเป็นประกายวาววับทันที

"สมกับที่เป็นบัญชีผู้ใช้ใหม่จริงๆ งานนี้ประหยัดเงินไปได้โขเลย"

เขารีบบอกให้ไป๋ลู่ดาวน์โหลดแอปพลิเคชันทั้งสองนี้ด้วยเช่นกัน

เมื่อรวมของทั้งสองคนเข้าด้วยกัน ในที่สุดพวกเขาก็ได้คูปองส่วนลดค่าส่งอาหาร 15 หยวน แบบไม่มีขั้นต่ำ จำนวน 4 ใบ

คูปองซูเปอร์มาร์เก็ตลด 18 หยวน แบบไม่มีขั้นต่ำ 4 ใบ

คูปองซื้อยาลด 10 หยวน แบบไม่มีขั้นต่ำอีก 4 ใบ

(หมายเหตุ: แอปละหนึ่งใบ รวมสองคนเป็นสี่ใบ)

เนื่องจากเอ้อเลอเมอไม่มีฟังก์ชันซีเล็กซ์ พวกเขาจึงได้คูปองลด 12 หยวน แบบไม่มีขั้นต่ำมาเพียง 2 ใบ

ทว่าซูหยางก็นึกขึ้นได้ว่า ถึงแม้เอ้อเลอเมอจะไม่มี แต่แอป 'พินตัวตัว' ยังมีฟังก์ชัน 'ตัวตัวหม่ายไช่' (จ่ายตลาด) อยู่นี่นา

ทั้งสองจึงดาวน์โหลดพินตัวตัวมาเพิ่ม และก็ได้คูปองลด 12 หยวน แบบไม่มีขั้นต่ำมาอีก 2 ใบ

หลังจากจัดการธุระในมือถือเสร็จเรียบร้อย พวกเขาก็เดินมาถึงหน้าอพาร์ตเมนต์พอดี

หลังจากเก็บผักสดที่เพิ่งซื้อมาเข้าตู้เย็น ซูหยางก็เริ่มศึกษาวิธีการใช้คูปองเหล่านี้อย่างจริงจัง

ตอนนี้เขาใช้เงินไปแล้ว 2 หยวน ดังนั้นการใช้จ่ายหลังจากนี้ ซูหยางจึงต้องระมัดระวังยิ่งกว่าเดิม

หลังจากเปรียบเทียบราคาอยู่พักใหญ่ เขาเลือกใช้คูปองซูเปอร์มาร์เก็ต 2 ใบ เพื่อซื้อเครื่องปรุงรสต่างๆ เช่น เกลือ ซีอิ๊ว และน้ำส้มสายชู รวมถึงแป้งสาลีแบบชั่งกิโลอีก 5 จิน

ซูหยางขบคิดอย่างหนักเพื่อภารกิจในคืนนี้

เครื่องปรุงรสต่างๆ รวมราคาได้ 18 หยวนพอดีเป๊ะ

ส่วนแป้งสาลี 5 จิน ก็ราคา 18 หยวนพอดิบพอดีเช่นกัน

ส่วนค่าส่งน่ะเหรอ?

ซูหยางเลือกแบบ 'รับสินค้าด้วยตัวเอง' ซึ่งไม่มีค่าใช้จ่าย

นั่นหมายความว่า ซูหยางได้เครื่องปรุงรสครบชุดและแป้งสาลีอีก 5 จินมาโดยไม่ต้องควักเงินจ่ายแม้แต่สตางค์แดงเดียว

【ที่แท้การ 'รีดไถแอป' ของเหม่ยถวนกับเอ้อเลอเมอมันทำกันแบบนี้นี่เองเหรอ? ฉันนึกว่าแค่สั่งข้าวมื้อละหยวนเดียวก็ถูกมากแล้วนะเนี่ย】

【อาหารเดลิเวอรี่สั่งมามื้อเดียวก็หมด แต่แป้งสาลี 5 จิน เอามาทำบะหมี่หรืออะไรกินได้ตั้งหลายวัน】

【ติดตามซูหยางแล้วรู้สึกเหมือนได้เปิดโลกใบใหม่เลยว่ะ】

ท่ามกลางคอมเมนต์ที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างบ้าคลั่งของชาวเน็ต เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวซูหยางอีกครั้ง

【ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ พฤติกรรมการประหยัดของคุณส่งผลต่อคนรอบข้าง ได้รับค่าความประหยัด 15,681 แต้ม ค่าความประหยัดสะสมปัจจุบัน 26,407 แต้ม】

เมื่อได้ยินดังนั้น เขาก็ลิงโลดใจทันทีที่ครั้งนี้กวาดแต้มมาได้มหาศาล

"ดูเหมือนคนดูในไลฟ์ส่วนใหญ่จะเป็นวัยรุ่นสินะ พวกเขาใช้แอปพวกนี้คล่อง แต่คงไม่ถนัดเรื่องการต่อรองราคาต่อหน้าพ่อค้าแม่ค้าเท่าไหร่"

ไป๋ลู่ยืนมองการกระทำของซูหยางอยู่ข้างๆ ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง

"ซื้อของแบบนี้ได้ด้วยเหรอเนี่ย? ได้ของมาตั้งเยอะแยะโดยไม่เสียเงินสักบาทเดียว"

เป็นครั้งแรกที่เธอได้สัมผัสกับความสนุกของการ 'ล่าของฟรี'

หลังจากเข้าร่วมรายการ 'คลื่นรักนักออม' ได้เพียงไม่กี่ชั่วโมง ความคิดของไป๋ลู่ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป

เมื่อก่อนอย่าว่าแต่ 50 หยวนเลย ให้เป็นห้าพันหรือห้าหมื่น เธอก็แทบจะไม่ชายตามองด้วยซ้ำ

แต่พอมาอยู่ในรายการ เธอต้องหาทางใช้ชีวิตด้วยเงิน 50 หยวนนี้ให้รอดตลอดหนึ่งสัปดาห์ แถมยังต้องเหลือเก็บให้ได้มากที่สุด

ทว่าเธอไม่เคยเก่งเลขมาตั้งแต่เด็ก พอเห็นราคาสินค้าจุกจิกพวกนี้ เธอก็ไปไม่เป็นทันที

"หรือว่า... จะลองถามซูหยางดูดี?"

คิดได้ดังนั้น ไป๋ลู่ก็หันไปมองซูหยางที่กำลังครุ่นคิดอยู่ เธอรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย แต่ก็กัดฟันพูดออกมาอย่างช้าๆ

"ซูหยาง คูปองพวกนี้ใช้อย่างไรเหรอ? ฉันไม่รู้จะเอาไปซื้ออะไรดี นายช่วยสอนฉันหน่อยได้ไหม?"

ซูหยางที่กำลังคำนวณว่ายังขาดอะไรสำหรับภารกิจคืนนี้ จู่ๆ ก็ถูกขัดจังหวะโดยไป๋ลู่

เขาหันมามองเธอแวบหนึ่ง ก็เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงใจ

ความระแวงผุดขึ้นในใจซูหยาง

"ผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรของเธอ? เมื่อวานยังจะขอหย่าเพราะฉันขี้เหนียวอยู่เลยไม่ใช่หรือไง? ทำไมวันนี้มาขอให้สอนวิธีประหยัดเงินซะงั้น? มีแผนอะไรหรือเปล่าเนี่ย? หรือว่าเป็นเพราะกำลังออกรายการอยู่?"

ยิ่งคิดซูหยางก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นไปได้ เขาจึงลองหยั่งเชิงถามกลับไป

"คุณอยากให้ผมสอนวิธีใช้คูปองซื้อของงั้นเหรอ?"

ไป๋ลู่พยักหน้าหงึกหงักโดยไม่ลังเล

"มันง่ายมาก ก็แค่เลือกของใช้จำเป็นมา แล้วคำนวณราคาให้ลงตัวก็จบ"

ซูหยางตอบกลับไปส่งๆ โดยไม่ได้คิดอะไรมาก

ในความคิดของเขา เรื่องแค่นี้มันง่ายยิ่งกว่าปลอกกล้วยเข้าปากไม่ใช่หรือไง?

พอได้ยินแบบนั้น หน้าของไป๋ลู่ก็เจื่อนลงทันที

ใจจริงเธออยากจะตะโกนบอกไปว่าคณิตศาสตร์เธอห่วยแตกขนาดไหน แค่เลขทศนิยมเธอก็คำนวณไม่ถูกแล้ว

ยิ่งราคาสินค้าในแอปพวกนี้มีทศนิยมตั้งสองตำแหน่ง ยิ่งไปกันใหญ่

แต่ถึงจะคิดแบบนั้น เธอก็พูดออกไปไม่ได้เด็ดขาด ขืนพูดไป มีหวังโดนชาวเน็ตหัวเราะเยาะตายแน่

ขณะที่ไป๋ลู่กำลังใช้ความคิด จู่ๆ ไอเดียหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว

"เมื่อกี้ซูหยางเพิ่งซื้อเครื่องปรุงกับแป้งไป เขาต้องมีผักไม่พอแน่ๆ งั้นฉันบอกว่าจะช่วยเขาซื้อของดีกว่า แบบนี้เขาก็ต้องเป็นคนเลือกของเองใช่ไหมล่ะ? ถึงฉันจะอยากหย่ากับเขา แต่ตอนนี้เราอยู่ในรายการ ยังไงก็ต้องแสร้งทำเป็นรักกันหน่อย และถ้าชาวเน็ตเห็นว่าฉันดีกับเขาขนาดไหน ต่อให้หย่ากันทีหลัง ทุกคนก็ต้องคิดว่าเป็นความผิดของซูหยางแน่นอน"

เมื่อคิดได้ดังนั้น ไป๋ลู่ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เธอมองซูหยางด้วยสีหน้าจริงใจสุดๆ

"ซูหยาง เมื่อกี้ฉันเห็นนายซื้อแค่เครื่องปรุงกับแป้ง ผักน่าจะไม่พอใช่ไหม? งั้นเอาคูปองของฉันไปซื้อผักพวกนั้นเถอะ เราเป็นสามีภรรยากัน ก็ต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกันสิ"

【ว้าว เจ๊ลู่แสนดีเกินไปแล้ว! ขอภรรยาแบบนี้สักร้อยคนสิ!】

【สมเป็นไอดอลของฉัน ปากบ่นซูหยางว่าทำอะไรวู่วาม แต่ในใจก็นึกถึงเขาตลอด นี่แหละภรรยาตัวอย่าง!】

【มีเมียดีขนาดนี้ สามียังจะต้องการอะไรอีก? ถ้าฉันเป็นซูหยาง ฉันจะจดจำความดีของเจ๊ลู่ไปตลอดชีวิตเลย】

【ใช่เลย ถ้าคู่นี้หย่ากัน ต้องเป็นความผิดของซูหยางแน่นอน เสี่ยวลู่ทำเพื่อเขาขนาดนี้ เธอต้องเป็นฝ่ายถูกกระทำชัวร์!】