Chapter 22 - กู้คืนทักษะยุทธ

มองดู'หลิวเย่'ที่เดินไปยังเตียงนอนของเขา 'ซวนหยวนเช่อ'ได้แต่เลิกคิ้วในความเอาแต่ใจของนาง แต่ภายในดวงตาเขาเต็มไปด้วยความยินดี นางหมายความตามทุกคำพูดของนางเมื่อมองลงมา

เขาสังเกตเห็นแต้มสีเหลืองที่นิ้วของเขา 'ซวนหยวนเช่อ'มองมาที่'หลิวเย่'จากระยะไกล ปรากฏว่าพระชายาของเขานั้นยังคงมีทริคซ่อนอยู่ในแขนเสื้อนางอีกค่ำคืนแสนวิเศษนี้ได้พัดผ่านไปกับสายลมเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว, และตอนนี้ มันก็ครบเดือนพอดี

“ตูมมมม!”

เสียงดังชัดเจนดังขึ้น 'หลิวเย่'อยู่ในลานกว้างในพระราชวัง ได้ทำลายหินขนาดใหญ่ด้วยมีดสั้นธรรมดาในมือของเธอผู้ใต้บังคับบัญชาของ'ซวนหยวนเช่อ'มาคอยเฝ้าอารักขานางอย่างใกล้ชิด,

องครักษ์มังกร เขาคือ 'ชิวเหิน' ผู้มาทำงานแรก มุมปากเขากระตุกไม่หยุดต่อองค์หญิงผู้เป็นพระชายาของเจ้านายเขา ที่ดูเหมือนจะเป็นคนธรรมดา 'มู่หรงหลิวเย่'หากคนผู้หนึ่งได้ฝึกฝนกำลังภายในถึงระดับดยุค พวกเขาก็อาจจะสามารถทำลายหินขนาดใหญ่ด้วยดาบได้

แต่นางไม่ได้ใช้พลังภายใน นางเพียงใช้ทักษะแปลกๆเท่านั้น วิธีดังกล่าวสามารถทำให้แม้แต่กริชขนาดเล็กมีพลังพอจะทำลายหินขนาดใหญ่ได้?เจ้านายของเขาสั่งมาให้เขาคอยปกป้องนาง

ด้วยทักษะนี้ ทำไมนางยังต้องได้รับการปกป้องมากแบบนี้? มันเหมือนกับว่านางต้องมาปกป้องเขาแทนเมื่อยามอันตรายมาถึงดวงตาของ'ชิวเหิน'เต็มไปด้วยความตกใจและไม่เชื่อ แต่เขาก็ยังเต็มเปี่ยมไปด้วยความชื่นชมและความเคารพต่อองค์หญิงเช่นกัน

องค์หญิงของพวกเขายังเด็กมากและนางก็มีพลังเพียงพอในสวนนี้ 'หลิวเย่'ถือกริชของนางด้วยความภาคภูมิใจ แล้วรอยยิ้มก็ปรากฏบนริมฝีปากของนางในที่สุดนางก็สามารถเรียกคืนทักษะในการต่อสู้และความแข็งแกร่งกลับมาได้

นางใช้สายตามองไปที่หินก้อนใหญ่ ทุกสิ่งบนโลกล้วนต้องมีจุดอ่อนทั้งสิ้น แม้จะเป็นก้อนหินนี้ เมื่อจุดอ่อนถูกโจมตี มันเป็นที่แน่นอนว่ามันพังในทันทีนี่คือสิ่งที่นางได้เรียนรู้ในชีวิตก่อนหน้าของนาง คือการค้นหาจุดอ่อนของศัตรูและวิธีการส่งการโจมตีที่รุนแรงไปที่จุดนั้นการฆ่าผู้คนก็เช่นกัน

มันไม่จำเป็นที่จะต้องสิ้นเปลืองพลังไปกับทักษะการต่อสู้ ไม่ต้องมีอาวุธที่คมหรือยิ่งใหญ่ ต้องการเพียงตรงจุด โจมตีให้ตรงจุด ต่อให้มีเพียงดาบขึ้นสนิม มันก็กลายเป็นคมกล้าในทรงพลังในมือของนางเหวี่ยงกริชในมือมั่วซั่วขึ้นและลง 'หลิวเย่'หันไปรอบๆและพูดกับ'ชิวเหิน'

“เจ้าทำงานที่ข้าสั่งเสร็จรึยัง?”

เมื่อ'ชิวเหิน'เห็น'หลิวเย่'มองมาที่เขา เขาก็โค้งคำนับและตอบกลับในทันที

“เรียนองค์หญิง, พวกเราเตรียมการเสร็จหมดแล้ว มันอยู่ในห้องโถงของพระราชวังตอนนี้ขอรับ”

'หลิวเย่'พยักหน้ารับ แล้วหันกายเดินเข้าไปที่ห้องโถงของพระราชวัง มันเป็นการเตรียมการที่นางต้องการ ถ้านางไม่สามารถสร้างปืนใหญ่ได้ที่นี่ ด้วยเทคโนโลยีของอาวุธในยุคของนางการปรับปรุงเล็กๆน้อยๆไม่ใช่ปัญหาอะไร

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

Qiu Hen >> นี้ใครมีไอเดียชื่ออะไรดีกว่า ชิวเหิน รบกวนแนะนำด้วยนะครับวันนี้เซ็งๆพี่ที่ทำงานแม้มหงุดหงิด มานั่งอ่านนิยายไปแปลไปให้ใจเย็นดีกว่า

ที่มา:https://my.dek-d.com/emperor123/writer/viewlongc.php?id=1489554&chapter=22