บทที่ 15 จบเกม!

บทที่ 15 จบเกม!

“อา, ฮ่าฮ่า”

หลิงเฮ่อมองไปที่ช่องแชตภูมิภาค เห็นเหล่าพี่น้องและลูกชายที่จู่ๆ ก็ได้มาอย่างงงๆ เขาก็ระเบิดหัวเราะออกมา

“ทุกคนในช่องแชตนี่กระตือรือร้นกันจังเลยนะ?”

“ฮู—”

“เจ้าดูผ่อนคลายจังเลยนะ”

เสียงของวีร่าดังมาจากด้านข้าง

เธอมัวแต่ยุ่งอยู่กับการลงขายไม้ในตลาดกลางการค้า และไม่ได้สนใจการสนทนาของหลิงเฮ่อเลย

ตอนนี้พอได้พักเช็ดเหงื่อบนหน้าผากสักครู่ เธอก็เห็นหลิงเฮ่อนั่งยิ้มโง่ๆ ให้กับหน้าต่างแชต

วีร่ากลอกตาทันที

“นายท่านบ้ากาม ถ้าว่างนักล่ะก็ คราวหน้าก็ช่วยข้าลงของขายด้วย”

“ไม่มีปัญหา”

หลิงเฮ่อรับปากอย่างไม่ลังเล

จากนั้นเขาก็หยิบเหรียญทองสองเหรียญออกมาวางไว้หน้าสไลม์ที่อยู่ข้างใต้เขา

“แฮมเบอร์เกอร์ ขอเจลสไลม์หน่อย”

“กุ?”

แฮมเบอร์เกอร์มองเหรียญทองสองเหรียญที่ยื่นมาให้ กะพริบตาปริบๆ แล้วดึงก้อนเจลเล็กๆ 18 ก้อนออกจากร่างกาย

หลิงเฮ่อยัดเหรียญทองเข้าไปในตัวแฮมเบอร์เกอร์อย่างชำนาญ ก่อนจะยิ้มและลูบหัวลื่นๆ ของมัน

“ฮ่าฮ่าฮ่า แค่แป๊บเดียว ข้าก็หาเงินให้เจ้าได้ 5 เหรียญทองแล้วนะ เจ้าเป็นสไลม์เศรษฐีน้อยเลยนะเนี่ย?”

“กุ กุ?”

แฮมเบอร์เกอร์ที่ไม่เข้าใจคำพูดของหลิงเฮ่อ ทำเพียงแค่ถูไถร่างกายของหลิงเฮ่ออย่างประจบประแจง

หลิงเฮ่อเอนหลังพิงแฮมเบอร์เกอร์อย่างเกียจคร้าน ลงขายเจลสไลม์ที่เพิ่งได้มาทีละชิ้น

“โอเค!”

หลังจากลงขายเจลสไลม์ทั้ง 18 ชิ้นเสร็จ หลิงเฮ่อก็ตบมือและบิดขี้เกียจไปทางวีร่า

“ข้าลงขายรอบนี้เสร็จหมดแล้วด้วยตัวเอง”

“ไม้แปรรูปล็อตต่อไปฝากเจ้าด้วยนะ”

“ห๊ะ?!”

วีร่าเบิกตากว้าง มองหลิงเฮ่อราวกับเขากำลังดูคนใจร้าย

เธอรู้อยู่แล้วว่านายท่านขี้เกียจอย่างหลิงเฮ่อไม่มีทางรับปากง่ายๆ แบบนี้แน่ เขาจงใจรอเธออยู่ตรงนี้นี่เอง

“นายท่านบ้ากาม เจ้ามองข้าให้ดีๆ”

วีร่ายื่นมือมาชี้ที่ตัวเอง

“ตรงนี้ สุภาพสตรีนะ สาวน้อยน่ารักด้วย!”

“เจ้าทนเห็นเธอทำงานหนักๆ ตลอดเวลาได้จริงๆ เหรอ?”

“ทนไม่ได้หรอก”

หลิงเฮ่อกล่าว พลางกุมมือของวีร่าไว้อย่างอ่อนโยน

คำตอบที่ไร้ความลังเลนี้เองที่ทำให้วีร่าสังหรณ์ใจไม่ดี

และก็จริงดังคาด คำพูดต่อไปของหลิงเฮ่อก็ตามมาทันที

“แต่ข้าเลือกที่จะไม่มองเจ้าเป็นสาวน้อยน่ารัก แต่เป็นนายทุนหน้าเลือดจากยุควิกตอเรียนแทนได้”

“แบบนั้น สติรู้ผิดชอบชั่วดีของข้าจะได้รู้สึกดีขึ้นเยอะ”

พูดจบ หลิงเฮ่อก็ดึงมือออกจากมือของวีร่า

“งั้นก็คือ ขอแค่ให้สติรู้ผิดชอบชั่วดีของเจ้าสบายใจก็พอใช่ไหม?” วีร่าทำหน้าเหมือนจะบอกว่า 'เจ้าล้อข้าเล่นหรือไง?'

แต่หลิงเฮ่อตัดสินใจแน่วแน่แล้ว

ในฐานะ 'พ่อค้าเร่' ยุคใหม่ผู้มีคุณธรรม เขาจะไม่ประนีประนอมกับนายทุนหน้าเลือดยุคเก่าเด็ดขาด

ดังนั้น หลิงเฮ่อจึงเมินการประท้วงของวีร่าโดยสิ้นเชิงและไปจัดการธุระของตัวเองต่อ

เมื่อมองดูเหรียญทองกว่าห้าสิบเหรียญที่เหลืออยู่ในบัญชี หลิงเฮ่อก็จ้าง 'คนตัดไม้ตามสัญญา' ทันที 20 คน ซื้อเครื่องมือให้พวกเขา และตั้งค่าจ่ายเงินเดือนเต็มจำนวน

แม้ว่าในระยะยาว การจ่ายเงินเดือนเต็มจำนวนต่อเนื่องเป็นเวลานานจะเป็นพฤติกรรมที่ไม่คุ้มค่าอย่างมาก

แต่ในมุมมองระยะสั้น ณ ปัจจุบัน นี่คือวิธีที่เหมาะสมที่สุดในการสะสมทุนก้อนแรกให้เสร็จสิ้น

หลิงเฮ่อประเมินว่าการตัดไม้รอบนี้น่าจะทำให้เขาได้ไม้แปรรูปประมาณหกร้อยชุดก่อนพลบค่ำ

ต่อจากนี้ ก็คงต้องรอดูว่าพ่อค้าไม้คนอื่นๆ ในตลาดกลางการค้าจะฉวยโอกาสช่วงที่เขาไม่มีไม้แปรรูป ลดราคาเพื่อแย่งส่วนแบ่งตลาดหรือไม่

เพราะในการคำนวณของหลิงเฮ่อ นี่จะเป็นโอกาสสุดท้ายที่พ่อค้าไร้จรรยาบรรณเหล่านั้นจะกอบโกยผลกำไรมหาศาลผ่านตลาดกลางการค้าได้

แต่ข้อเท็จจริงก็พิสูจน์แล้วว่าผลลัพธ์ไม่ทำให้หลิงเฮ่อผิดหวัง

เมื่อไม้แปรรูปทั้ง 100 ชุดที่เขาลงขายถูกขายหมด ราคาไม้แปรรูปทั่วทั้งตลาดกลางการค้าก็ปรับขึ้นเป็น 5 เหรียญทองต่อชุดอย่างพร้อมเพรียงกันโดยมิได้นัดหมาย

พ่อค้าย่อมแสวงหาผลกำไร และเมื่อสินค้ามีจำกัด เกือบทุกคนก็อยากจะทำกำไรให้ได้สูงสุด

แม้ว่า 50 เหรียญทองแดงจะเป็นราคาที่ดีมากสำหรับวัสดุพื้นฐานอย่างไม้แปรรูป แต่เมื่อมีหลินเซียวขายในราคา 5 เหรียญทองต่อชุด ก็ไม่มีใครอยากขายวัสดุของตัวเองในราคาถูกๆ

อย่างไรก็ตาม ความคิดของผู้บริโภคแตกต่างจากความคิดของพ่อค้า

เมื่อมีไม้แปรรูปของหลิงเฮ่อในราคา 50 เหรียญทองแดงต่อชุด และคำสัญญาที่รับประกันของหลิงเฮ่อ เกือบจะไม่มีใครโง่พอที่จะซื้อไม้แปรรูปในราคา 5 เหรียญทองต่อชุดในตลาดกลางการค้า

ตลาดกลางการค้าจึงตกอยู่ในภาวะชะงักงัน

และนี่ก็ช่วยซื้อเวลาให้หลิงเฮ่อด้วย

ใน 'ลานตัดไม้จิตวิญญาณ' ต้นไม้สูงตระหง่านกำลังโค่นล้มลงทีละต้น

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ไม้แปรรูปล็อตสุดท้ายก่อนพลบค่ำก็ถูกแปรรูปเสร็จสิ้น

ไม้แปรรูปเต็มๆ หกร้อยชุด กองสูงราวกับบ้านหลังเล็กๆ

จนถึงตอนนั้น ก็ยังไม่มีไม้แปรรูปแม้แต่ชุดเดียวที่ถูกขายออกไปในตลาดกลางการค้า

หลิงเฮ่อยิ้ม

เขามองออกว่าเจ้าหนุ่มที่ใช้ชื่อเล่นว่า 'ผู้สร้างพระเจ้า' นั้นมีลูกเล่นอยู่บ้าง และเขาก็ดูออกเช่นกันว่าพ่อค้าไม้ในตลาดกลางการค้าทั้งหมดได้รวมหัวกันต่อต้านเขา

แต่น่าเสียดาย วิธีการรวมตัวของพวกเขานั้นผิดพลาด

ดูเหมือนว่าเค้กไม้แปรรูปทั้งก้อนในตลาดกลางการค้ากำลังจะถูกส่งมาถึงมือเขา

“วีร่า”

หลิงเฮ่อสะกิดไหล่วีร่า ส่งสัญญาณให้เธอลงขายไม้แปรรูปต่อ

วีร่าไม่ได้ปฏิเสธ

การต่อปากต่อคำกับหลิงเฮ่อก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่มันก็ไม่ได้หยุดเธอจากการเพลิดเพลินกับกระบวนการหาเงินเล็กๆ น้อยๆ

ไม้แปรรูปชุดละ 50 เหรียญทองแดงถูกลงขายในตลาดกลางการค้า

จากคำพูดก่อนหน้านี้ของหลิงเฮ่อ เกือบทุกคนที่ต้องการไม้แปรรูปต่างก็กำลังรอซื้อไม้ราคาถูก

ในขณะนี้ หลิงเฮ่อถึงกับตะโกนในช่องแชตภูมิภาค

“พ่อค้าเร่ผู้มีคุณธรรม: ‘คืนกำไรให้ครอบครัวผม ชุดละ 50 เหรียญทองแดง ไม้แปรรูปสดใหม่กว่า 600 ชุดกำลังจะลงขายเร็วๆ นี้!’”

เช่นเดียวกับครั้งก่อนๆ เมื่อหลิงเฮ่อป่าวประกาศ ไม้แปรรูปกว่าหกร้อยชุดก็ถูกกวาดไปจนเกลี้ยง

รวมกับเจลสไลม์ไฟที่ขายได้เพิ่มเติม ทำให้มีเหรียญทองกว่าสามร้อยเหรียญเข้าสู่หน้าต่างส่วนตัวของหลิงเฮ่อ

แต่หลินเซียวก็พูดถูกอยู่เรื่องหนึ่ง

ด้วยเค้กไม้แปรรูปในตลาดกลางการค้าขณะนี้ เป็นไปไม่ได้ที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะกินรวบได้ทั้งหมด

แม้ว่าชื่อเสียงของหลิงเฮ่อจะดีมาก แต่เมื่อไม้แปรรูปทั้งหกร้อยชุดขายหมดเกลี้ยง และเวลาพลบค่ำก็ใกล้เข้ามาทีละน้อย

เสียงที่ผิดปกติก็เริ่มปรากฏขึ้นในช่องแชตภูมิภาคอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“ตะวันเหมันต์ไม่อบอุ่น: ‘ไม้ของพี่ชายพ่อค้าเร่ดีจริง ทั้งเยอะทั้งถูก แต่ไม่กี่รอบที่ผ่านมานี้ ข้าแย่งซื้อไม่ทันเลยจริงๆ’

“เศษเสี้ยวใต้น้ำ: ‘นั่นสิ ถึงข้าจะอยากรอไม้ของพี่ชายพ่อค้าเร่ แต่ข้าอยู่ในเขตหิมะ ตอนนี้เริ่มหนาวแล้วด้วย ข้าชักกลัวนิดๆ’

“พึมพำ: ‘ตอนนี้ในพื้นที่มีคนเป็นหมื่นเลยนะ ต่อให้แค่ครึ่งหนึ่งต้องการไม้ ก็ประมาณห้าพันคนแล้วใช่ไหม? พวกเราจะแย่งซื้อไม้ของพี่ชายพ่อค้าเร่ทันจริงๆ เหรอ?’”

เมื่อเห็นผู้คนมากมายในช่องแชตภูมิภาคเริ่มกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ของตนเอง

หลิงเฮ่อกลับหันสายตาไปมองไม้แปรรูปอื่นๆ ที่ลงขายอยู่ในตลาดกลางการค้าขณะนี้ ริมฝีปากของเขาประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ

“มันจบแล้วล่ะ”

“สุภาพบุรุษทั้งหลาย จบเกมแล้ว!”

ในขณะที่เหรียญทอง 300 เหรียญถูกเปลี่ยนเป็น 'คนตัดไม้ตามสัญญา' และเครื่องมือทั้งหมด

ในขณะนี้ หน้าต่าง 'ค่ายตัดไม้' ก็แสดงตัวเลขการผลิตอันน่าสะพรึงกลัว

“ค่ายตัดไม้ (จิตวิญญาณ)”

“การจัดสรร: นักรบขวานตามสัญญา X174 (จ่ายเต็มจำนวน)”

“อัตราการผลิต: 43,500 ชุด/วัน”