ระบบเซียนหมื่นพรสวรรค์ ตอนที่ 320
ระบบเซียนหมื่นพรสวรรค์ ตอนที่ 320
ระบบเซียนหมื่นพรสวรรค์ ตอนที่ 320
ครืนนน! ครู่ต่อมา
เคราะห์อัสนีทั้งสามสิบหกสายฟาดลงมาจนหมดสิ้น
เมฆาหมื่นลี้สลายหายไป
ท้องนภากลับคืนสู่ความกระจ่างใส
ฝ่าเคราะห์——สำเร็จแล้ว
หลวนเทพเพลิงม่วงรอดชีวิตมาได้ภายใต้เคราะห์อัสนีอันน่าสะพรึงกลัว
เพียงแต่สภาพของมันในยามนี้กลับน่าสังเวชอยู่บ้าง!
ขนนกทั่วร่างปรากฏเป็นสีดำไหม้เกรียม
ดวงตาทำได้เพียงลืมขึ้นอย่างยากลำบากเท่านั้น
เพียงแต่ภายในร่างกายยังคงมีพลังชีวิตหลงเหลืออยู่ ทั้งพลังชีวิตสายนี้ยังกำลังแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง เริ่มหล่อเลี้ยงร่างกายของหลวนเทพเพลิงม่วงประดุจน้ำค้างพิรุณ
มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
กลิ่นอายของหลวนเทพเพลิงม่วงกำลังฟื้นฟูขึ้นอย่างต่อเนื่อง
“สมแล้วที่เป็นสัตว์วิญญาณจากจวนเซียน ดูเหมือนจะถูกเคราะห์สวรรค์ฟาดจนน่าสังเวช แต่กลับยังคงรักษาพลังชีวิตสายหนึ่งไว้ได้เสมอ”
“รอจนเคราะห์สวรรค์สลายไป ก็จะสามารถฟื้นฟูทั่วร่างได้ประดุจดั่งเพลิงลามทุ่ง!”
เสวียนเฉิงจื่อกล่าวขึ้นที่ด้านข้าง
ในน้ำเสียงเจือไปด้วยความสั่นสะท้านอยู่บ้าง
ในฐานะผู้บำเพ็ญระดับฝ่าเคราะห์ระยะกลาง
เขามิเพียงแต่เคยประสบกับเคราะห์สวรรค์สี่เก้า กระทั่งเคราะห์สวรรค์ห้าเก้าก็ยังเคยประสบมาแล้ว
ดังนั้นจึงรู้ดีถึงความน่าสะพรึงกลัวของเคราะห์สวรรค์สี่เก้า!
เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้แล้ว นับว่าเป็นการฟาดฟันจนถึงตายโดยสิ้นเชิง
ในตอนนั้นเขาได้เตรียมการไว้อย่างมากมาย
จึงจะสามารถรอดชีวิตมาได้อย่างยากลำบาก
ภายหลังยังเป็นบรรพชนที่ลงมือ จึงจะสามารถฟื้นฟูร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสปางตายได้
แต่สัตว์วิญญาณตนนี้ กลับสามารถฟื้นฟูได้ด้วยตนเอง
“ยินดีกับสหายเต๋าฉู่ด้วย”
เสวียนเฉิงจื่อกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
ฉู่สวินพยักหน้า
บนใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มที่ผ่อนคลายขึ้นมาเช่นกัน
เมื่อครู่ตอนที่เคราะห์อัสนีสายสุดท้ายฟาดลงมา เขารู้สึกได้จริง ๆ ว่าหลวนเทพเพลิงม่วงใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว
โชคดีที่สมแล้วที่เป็นสัตว์วิญญาณซึ่งครอบครองสายเลือดหงส์แดง
อาศัยพลังแห่งสายเลือด รักษาสภาพพลังชีวิตไว้ได้!
กรี๊ด!
หลวนเทพเพลิงม่วงลุกขึ้นยืนอีกครั้ง สองปีกกางออก
ขนนกที่ไหม้เกรียมทั้งหมดพลันแตกสลาย ขนนกสีแดงชาดที่เกิดใหม่ ประดุจดั่งเปลวเพลิง ลุกโชนอย่างร้อนแรงอยู่ระหว่างฟ้าดิน!
ในขณะเดียวกัน กลิ่นอายของนางก็พลันพุ่งสูงขึ้น!
พลังอันน่าสะพรึงกลัว สั่นสะเทือนสุญตา ก่อให้เกิดระลอกคลื่นนับไม่ถ้วน!
นี่คือระดับแปด!
ณ ที่ไม่ไกลนัก เจียวอัสนีและสัตว์วิญญาณตนอื่น ๆ ก็เดินออกมา
ในดวงตาที่มองไปยังหลวนเทพเพลิงม่วง ปรากฏแววแห่งความทอดถอนใจขึ้น
นับจากวันนี้เป็นต้นไป
หลวนเทพเพลิงม่วงจะอยู่เหนือกว่าพวกมันโดยสิ้นเชิงแล้ว
สัตว์วิญญาณระดับแปดหนอ!
แม้จะเชื่อว่าในภายภาคหน้าตนเองก็มีโอกาสที่จะทะลวงสู่ระดับแปดได้ แต่ก็ยังคงต้องใช้เวลา
เป็นเวลาที่ไม่สั้นเลย
ก็ไม่รู้ว่าเมื่อใดจึงจะสามารถสัมผัสได้ถึงโอกาสในการทะลวงระดับ
พรึ่บ
หลวนเทพเพลิงม่วงหดตัวลงอย่างรวดเร็ว บินไปยังทางฉู่สวิน
ประดุจดั่งวิหคทั่วไป
ร่อนลงบนแขนของฉู่สวิน
ในดวงตาปรากฏแววอ่อนล้าอยู่บ้าง
แม้จะฟื้นฟูขึ้นมาไม่น้อย แต่ร่างกายก็ยังมิได้หายดีโดยสมบูรณ์
เมื่อเห็นเช่นนั้น
ฉู่สวินก็มิได้ลังเลมากนัก นำเมล็ดบัวโลหิตชาดออกมาโดยตรงหนึ่งเมล็ด
แม้เมล็ดบัวโลหิตชาดจะสำคัญอย่างยิ่งยวด แต่สำหรับสัตว์วิญญาณระดับแปดแล้ว ก็ยังสมควรจะให้ความสำคัญอยู่บ้าง
ในชั่วขณะที่ได้เห็นเมล็ดบัวโลหิตชาด หลวนเทพเพลิงม่วงก็ชะงักไปก่อน จากนั้นในดวงตาก็พลันปรากฏประกายแสงเจิดจ้าขึ้นมา
เผยให้เห็นความปรารถนาที่ยากจะปิดบัง!
นางสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าข้างในนั้นมีพลังแห่งหยางสุดขั้วอันมหาศาลอยู่!
เป็นชนิดที่บริสุทธิ์อย่างหาที่เปรียบมิได้!
นอกจากนี้ยังมีกลิ่นของโลหิตหงส์แดงอีกด้วย!
ทำให้สายเลือดของนาง ถึงกับสั่นสะท้าน!
นี่คือของศักดิ์สิทธิ์!
“เอาไปเถิด”
ฉู่สวินแย้มยิ้มอย่างอ่อนโยน
เขามีบัวแดงโลหิตชาดอยู่ หลังจากนี้สามารถบ่มเพาะออกมาได้อย่างต่อเนื่อง ดังนั้นการนำออกมาหนึ่งเมล็ด ก็มิได้รู้สึกเสียดายอันใด
หลวนเทพเพลิงม่วงพลันกลืนลงไปในคำเดียว
สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า แทบจะในชั่วขณะที่เมล็ดบัวเข้าสู่ท้อง ก็มีพลังอันแข็งแกร่งสายหนึ่ง ปะทุออกมาจากร่างของหลวนเทพ แผ่ซ่านไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย
อาการบาดเจ็บที่เดิมทีหนักหนา ก็กำลังฟื้นฟูขึ้นอย่างรวดเร็ว
“ขอบคุณเจ้านาย!”
หลวนเทพเพลิงม่วงกล่าวอย่างตื่นเต้น
ในดวงตาปรากฏความซาบซึ้งอย่างเข้มข้น
เมื่อมีของศักดิ์สิทธิ์นี้อยู่
อย่าว่าแต่จะฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้อย่างรวดเร็วเลย ในภายภาคหน้ากระทั่งยังสามารถเร่งความเร็วในการบำเพ็ญเพียร ก้าวหน้าไปอีกขั้นได้!
“ไปพักฟื้นเถิด”
ฉู่สวินกล่าว
“เจ้าค่ะ”
หลวนเทพเพลิงม่วงกดข่มจิตใจที่ปั่นป่วนลง
หากจะกล่าวว่าก่อนหน้านี้เป็นเพียงเพราะยอมจำนนต่อพลังอำนาจของฉู่สวิน แต่บัดนี้กลับมีความรู้สึกที่แตกต่างออกไปแล้ว
“ข้ายังมีธุระ ขอตัวก่อน”
ฉู่สวินมองไปยังเสวียนเฉิงจื่อ กล่าวพร้อมรอยยิ้ม
เรื่องของสัตว์วิญญาณจบสิ้นลงแล้ว เขาก็สมควรจะกลับไปบำเพ็ญเพียรต่อแล้ว
“ผู้อาวุโสฉู่เชิญตามสบาย”
เสวียนเฉิงจื่อก็ยิ้มพลางพยักหน้า
รอจนฉู่สวินจากไปแล้ว
เสวียนเฉิงจื่อมองไปยังภูเขาสัตว์วิญญาณแวบหนึ่ง
อันที่จริงตอนที่ได้ทราบว่าฉู่สวินนำสัตว์วิญญาณจวนเซียนออกมาสิบตน รวมถึงเขาด้วย ผู้อาวุโสสูงสุดทุกคน ล้วนอยากจะซื้อจากมือของฉู่สวินสักตนหนึ่ง
แต่ก็ถูกฉู่สวินปฏิเสธไปทั้งหมด
แน่นอนว่าเหตุผลมิได้อยู่ที่ฉู่สวิน
หลัก ๆ แล้วเป็นเพราะสัตว์วิญญาณจวนเซียนเหล่านี้ ไม่ยินยอมที่จะยอมจำนนต่อพวกเขา เป็นประเภทที่ยอมตายไม่ยอมจำนน
ยินยอมจำนนต่อฉู่สวินเพียงผู้เดียว
สุดท้ายก็ทำได้เพียงล้มเลิกไปทั้งหมด
“ก็ไม่รู้ว่าสำนักได้เข้าไปในโลกผีแล้วหรือยัง”
ละสายตากลับมา เสวียนเฉิงจื่อมองไปยังทิศเหนือ พึมพำเสียงเบา
กำแพงทางเหนือ
มีผู้บำเพ็ญกลุ่มใหญ่ทยอยกันมาถึงอีก
จากนั้นภายใต้การจัดการของชิงหยางจื่อ ก็เริ่มมุ่งหน้าไปยังแดนผีเฟิงตู!
เหนือฟากฟ้า
มีกลุ่มแสงห้าสายลอยเด่นอยู่
ประดุจดั่งตะวันสวรรค์ สาดส่องประกายแสงอันเจิดจ้า กลิ่นอายยิ่งน่าสะพรึงกลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้ บดขยี้สุญตา!
ทุกคนในชั่วขณะที่เงยหน้าขึ้น ล้วนเผยสีหน้าเคารพยำเกรงออกมาโดยไม่รู้ตัว
รวมถึงผู้บำเพ็ญระดับฝ่าเคราะห์เช่นชิงหยางจื่อด้วย!
ยืนอยู่บนกำแพงเมือง
มองไปยังทิศเหนือ
นั่นคือความมืดมิดอันไร้ขอบเขตที่ลึกล้ำ ปกคลุมอยู่บนผืนปฐพีอย่างนิรันดร์
มิอาจมองเห็นด้านในได้อย่างสิ้นเชิง
ทำได้เพียงได้ยินเสียงโหยหวนอันชั่วร้ายของผี ดังแว่วมาแต่ไกล หากตบะอ่อนแอลงสักหน่อย เมื่อได้ยินเสียงเหล่านี้ กระทั่งโลหิตหัวใจยังปั่นป่วน พลังเวทสูญเสียการควบคุม!
นี่คือวาจาผีที่แฝงไว้ด้วยคำสาป
“ครั้งนี้ จะต้องสำเร็จอย่างแน่นอน!”
เทียนสวินจื่อยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ
มองดูกองทัพผู้บำเพ็ญอันยิ่งใหญ่ นางพยักหน้าเล็กน้อย ในดวงตาเผยความมั่นใจออกมา
มิใช่เพียงแค่นาง
ผู้คนเกือบทั้งหมด ล้วนมีความมั่นใจอย่างที่สุด!
ภายใต้พลังรบเช่นนี้
แดนผีเฟิงตูย่อมมิอาจต้านทานไว้ได้อย่างแน่นอน!
ดังคำกล่าวที่ว่าริมฝีปากสิ้นฟันหนาว
มรรคมารหลังภูเขาสองโลกน่าจะเข้ามาช่วยเหลือ แต่ก็ไม่หวาดหวั่นเช่นกัน เตรียมการไว้พร้อมแล้ว!
มาแล้วรึ!
ก็จัดการพร้อมกันไปเลย!