ระบบเซียนหมื่นพรสวรรค์ ตอนที่ 028

ระบบเซียนหมื่นพรสวรรค์ ตอนที่ 028

‘สวรรค์ประทานพร’ ที่อยู่เหนือศีรษะลดระดับต่ำลงเรื่อย ๆ การเคลื่อนไหวก็ยิ่งใหญ่ขึ้นทุกขณะ แม้จะอยู่ห่างไกล ก็ยังคงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันร้อนแรงนั้น

ซูชิงเหยาละสายตา กลับมาจับจ้องที่ร่างของฉู่สวินซึ่งอยู่ข้างหน้าตนไปหลายช่วงตัว

ในดวงตาของนางปรากฏประกายแสงวาบหนึ่ง

ตามหลักแล้ว เจ้านายในฐานะยอดผู้บำเพ็ญระดับก่อเกิดแก่นแท้

อย่าว่าแต่เหินกายสุดกำลังเลย

แค่เหินกายตามสบาย ก็สามารถทำให้นางมองไม่เห็นแม้แต่เงาหลังของเขาแล้ว

ทว่าเจ้านายกลับหาได้ทำเช่นนั้นไม่ แต่ยังคงเหินกายด้วยความเร็วที่ไม่ช้าไม่เร็วเช่นนี้มาตลอด

แม้ว่าอาจเป็นเพราะเจ้านายไม่ได้รีบร้อนที่จะไล่ตาม ‘สวรรค์ประทานพร’ ดวงนั้น

แต่นางรู้สึกว่า

ก็อาจเป็นไปได้ว่า เจ้านายต้องการดูแลความรู้สึกของนาง ไม่อยากทอดทิ้งนางไว้เพียงลำพังแล้วล่วงหน้าไปก่อน

หากเป็นอย่างหลังเล่าก็

ช่างใส่ใจยิ่งนัก

ลองถามดูเถิดว่ามียอดผู้บำเพ็ญคนใดที่จะใส่ใจนางสนมคนหนึ่งถึงเพียงนี้กัน

ส่วนซูหงซานและคนอื่น ๆ ที่อยู่ด้านหลัง กลับมีความคิดอีกอย่างหนึ่ง

“สมแล้วที่เป็นนายท่าน สวรรค์ประทานพรจุติลงมายังสามารถสงบนิ่งได้ถึงเพียงนี้ หากเป็นข้า ตอนนี้คงจะใช้แรงทั้งหมดที่มีออกมาแล้ว!”

ซูหงซานกล่าว ในดวงตาปรากฏความเลื่อมใส

“ฉะนั้นเจ้าจึงมิอาจเป็นผู้ยิ่งใหญ่เช่นนายท่านได้”

มู่เหย่กล่าว “ผู้ที่จะทำการใหญ่ได้ ล้วนต้องมีจิตใจที่แข็งแกร่ง แม้ฟ้าดินถล่มตรงหน้าก็ไม่สั่นคลอน”

“พูดราวกับว่าเจ้ามีอย่างนั้นแหละ เจ้าไม่เหมือนข้าหรือไร”

ซูหงซานเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “ล้วนเป็นผู้ใต้บังคับบัญชา”

ทันใดนั้นคนทั้งสองก็สบตากันลึกซึ้ง จากนั้นก็เบือนหน้าหนีอย่างเย็นชา

ไม่เพียงแต่พวกเขา ผู้บำเพ็ญคนอื่น ๆ ของสมาพันธ์การค้าก็มีความคิดเช่นเดียวกัน

เมื่ออยู่ต่อหน้าสุดยอดสมบัติเช่นนี้ ยังสามารถสงบนิ่ง ไม่แยแสได้ ก็มีเพียงนายท่านของพวกเขาเท่านั้น

ฉู่สวินไม่รู้ความคิดของคนเหล่านี้

หากรู้เข้าเล่าก็

คงจะพูดไม่ออกเป็นแน่

แม้ว่าเขาจะไม่ได้รีบร้อนนัก แต่ก็พยายามเหินกายอย่างสุดความสามารถแล้ว

เพียงแต่ความเร็วในการเหินกายของระดับสร้างฐาน... ก็ได้เพียงเท่านี้เท่านั้น

“ต่อไปคงต้องหายานพาหนะสักอย่าง เช่นเรือเมฆา หรือสัตว์อสูรเหินเวหาอะไรทำนองนั้น”

ฉู่สวินคิดในใจ

ความเร็วเช่นนี้ช่างเสียฐานะของผู้ยิ่งใหญ่ ‘ระดับก่อเกิดแก่นแท้’ ไม่สิ ‘ระดับทารกก่อกำเนิด’ เสียจริง!

รอจนรู้สึกว่าระยะทางพอเหมาะแล้ว

ฉู่สวินก็หยุดลง

อุกกาบาตตก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ‘สวรรค์ประทานพร’ เช่นนี้ คลื่นกระแทกที่เกิดขึ้นนั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

หากไม่ยืนให้ห่างหน่อย อาจจะถูกลูกหลงได้

เมื่อเห็นนายท่านของตนหยุดฝีเท้า ผู้บำเพ็ญของสมาพันธ์การค้าหลายร้อยคนที่อยู่ด้านหลังก็พากันหยุดนิ่ง

ตูม!

ราวครู่ต่อมา

เสียงอันน่าสะพรึงกลัวก็ดังมาจากที่ไกลแสนไกล

ในขณะเดียวกัน ก็มีคลื่นยักษ์สูงราวหลายร้อยจั้งถาโถมขึ้น ราวกับธาราสวรรค์ร่วงหล่นจากเก้าชั้นฟ้า

ซัดสาดไปทั่วทุกทิศทาง

แฝงไว้ด้วยพลังอันแข็งแกร่ง แม้แต่เกาะแก่งก็ยังถูกกลืนกินในพริบตา กระทั่งสั่นสะเทือนจนปริแตก!

โชคดีที่ตำแหน่งที่ฉู่สวินยืนอยู่นั้น ห่างจากจุดที่ตกกระทบถึงกว่าสองร้อยลี้

รอจนคลื่นยักษ์นั้นซัดมาถึง ก็ไม่เหลือพลังมากนักแล้ว

อย่าว่าแต่ระดับสร้างฐานเลย แม้แต่ผู้บำเพ็ญระดับรวมปราณก็สามารถต้านทานได้อย่างง่ายดาย

“ไป”

รอจนคลื่นลมค่อย ๆ สงบลง ฉู่สวินก็อาศัยลมทะยานไปในฟ้าดิน ขี่กระบี่เหินไปข้างหน้าต่อ

เวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม

ในที่สุดฉู่สวินก็มาถึงจุดหมายปลายทาง

นั่นก็คือสถานที่ที่ ‘สวรรค์ประทานพร’ ตกกระทบ

เดิมทีที่นี่น่าจะมีเกาะเล็ก ๆ อยู่หลายแห่ง เพราะปราณวิญญาณเบาบางเกินไป จึงไม่มีผู้ใดตั้งรกรากอยู่ที่นี่

และตอนนี้เกาะเหล่านี้ส่วนใหญ่ก็ได้หายสาบสูญไปแล้ว

เหลือเพียงแห่งเดียว

และยังเป็นแห่งที่เล็กที่สุด

บนนั้นมีศิลาสีดำขนาดมหึมาสูงสามเมตรก้อนหนึ่ง

แผ่ความร้อนสูงยิ่งออกมา ทั้งยังมีของเหลวคล้ายหินหนืดไหลรินออกมา เปลี่ยนรอบด้านให้กลายเป็นทะเลเพลิง

“พวกเจ้าไปเฝ้าระวังอยู่รอบ ๆ!”

เมื่อเห็นดังนั้น ซูหงซานก็รีบสั่งการ

ผู้บำเพ็ญของสมาพันธ์การค้าจำนวนมากทำได้เพียงกดความสงสัยในใจเอาไว้ เหินไปยังที่ไม่ไกลนัก ปักธงค่ายกลลงไป

จัดวางค่ายกลที่พร้อมทั้งรุกและรับ

“ไป”

ฉู่สวินเหินลงไปเบื้องล่าง

เมื่อได้ยินดังนั้น ซูหงซานและคนอื่น ๆ ก็มีสีหน้ายินดีเล็กน้อย รีบตามไป

นายท่านไม่เอ่ยวาจา พวกเขาก็ไม่รู้ว่าตนเองควรจะตามไปหรือไม่

อย่างไรเสียนี่ก็คือสวรรค์ประทานพร

เป็นวาสนาของนายท่าน

หลังจากลงสู่พื้น

ความร้อนระอุพัดปะทะใบหน้า

ซูชิงเหยายกมือขวาขึ้น

ที่ข้อมือมีลูกปัดหยกสีครามน้ำแข็งพวงหนึ่ง

หลังจากโคจรพลังเวทเข้าไป มันก็ลอยขึ้นมาทันที

แผ่ไอเย็นยะเยือกออกมา กดอุณหภูมิของอุกกาบาตลงไปโดยตรง

ฉู่สวินพินิจพิจารณาอย่างละเอียด

สมแล้วที่เป็นอุกกาบาตระดับ ‘สวรรค์ประทานพร’ ใหญ่กว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก

อีกทั้งบนพื้นผิวสีดำสนิทนี้ ยังมีประกายแสงสีทองจาง ๆ ส่องประกายอยู่ด้วย

ไม่ธรรมดาเลย

“นายท่าน”

ซูหงซานเอ่ยถาม

ความหมายชัดเจน นั่นก็คือจะผ่ามันออกหรือไม่

“อืม”

ฉู่สวินพยักหน้า

เขาก็สงสัยเช่นกันว่าในอุกกาบาตนี้จะมีของดีอันใด!

ซูหงซานจึงก้าวไปข้างหน้าทันที

ในมือปรากฏแสงวาบหนึ่ง ปรากฏกระบี่ยาวสีทองเล่มหนึ่ง

นี่คืออาวุธเวทระดับกลาง

สร้างขึ้นจากทองเกิงจิน

คมกริบอย่างยิ่ง ใช้ผ่าศิลานอกพิภพเช่นนี้ เหมาะสมที่สุดแล้ว!

ทว่าในขณะที่ซูหงซานกำลังจะยกกระบี่ขึ้น

ร่างเงาสายหนึ่งก็เหินมาอย่างรวดเร็ว

หยุดอยู่ที่ที่ไม่ไกลนัก

บนใบหน้าปรากฏความตื่นตระหนกเล็กน้อย

“นายท่าน ไม่ดีแล้ว มีคนมากันเยอะมากขอรับ!”

เมื่อได้ยินดังนั้น

แววตาของฉู่สวินไหวระริก ทอดมองไปยังแดนไกล ที่นั่นปรากฏจุดดำมากมาย

หนาแน่นยิบตา

กำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ

ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญ!

อีกทั้งในนั้นยังมีอยู่หลายคน ที่กลิ่นอายแข็งแกร่ง ไม่ปิดบังแม้แต่น้อย

อย่างน้อยก็คือระดับก่อเกิดแก่นแท้!

“ไม่ต้องสนใจ เจ้าทำต่อไป”

ฉู่สวินละสายตา สีหน้าสงบนิ่ง

“ขอรับ!”

ซูหงซานพยักหน้า

สมแล้วที่เป็นผู้บำเพ็ญระดับก่อเกิดแก่นแท้สมบูรณ์ขั้นยิ่งใหญ่

ช่างมีความมั่นใจอย่างเปี่ยมล้น!

แม้จะมีผู้บำเพ็ญมากมายล้อมเข้ามา ก็ไม่มีท่าทีหวั่นไหวแม้แต่น้อย

สงบนิ่งเช่นเคย

แม้จะมั่นใจในพลังอำนาจของนายท่านอย่างยิ่ง แต่สถานการณ์ใหญ่โตเช่นนี้ ในใจของเขาก็อดที่จะปรากฏความตึงเครียดขึ้นมาแวบหนึ่งไม่ได้

สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

ซูหงซานยกกระบี่ฟาดลงไปยังอุกกาบาต!