ระบบเซียนหมื่นพรสวรรค์ ตอนที่ 022

ระบบเซียนหมื่นพรสวรรค์ ตอนที่ 022

โดยมีทวีปเทพแดนกลางเป็นศูนย์กลาง มหาสมุทรโดยรอบล้วนถูกขนานนามว่าทะเลไร้ขอบเขต

เพียงแต่แบ่งออกเป็นสี่ทิศทางคือตะวันออก ใต้ ตะวันตก และเหนือเท่านั้น

ในทะเลไร้ขอบเขตตะวันออก มีการแบ่งดินแดนทะเลออกเป็นมากมาย

ทะเลดาวตกเป็นเพียงหนึ่งในนั้น

ตั้งอยู่ในดินแดนห่างไกล

หากมิใช่วันดาวตกที่โด่งดังซึ่งเกิดขึ้นทุก ๆ หลายสิบปี คาดว่าคงไม่มีผู้ใดรู้จักดินแดนทะเลแห่งนี้มากนัก

รอบ ๆ ทะเลดาวตกยังมีดินแดนทะเลน้อยอีกสองแห่ง ภายในนั้นก็มีตระกูลบำเพ็ญเซียนอยู่บ้าง กระทั่งสำนักนิกายก็มี

พลังอำนาจอาจจะแข็งแกร่งกว่าทะเลดาวตกอยู่บ้าง แต่ก็มิได้แข็งแกร่งกว่ามากนัก ล้วนอยู่ในระดับใกล้เคียงกัน

ในไม่ช้า

ข่าวที่ว่าบรรพชนของสามตระกูลใหญ่พ่ายแพ้ให้กับประธานสมาคมการค้าเผิงไหล ก็ได้แพร่กระจายออกไป

ในตอนแรก ผู้คนมากมายไม่เชื่อ

รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้

นั่นคือบรรพชนของสามตระกูลใหญ่เชียวนะ ยอดฝีมือระดับก่อเกิดแก่นแท้ระยะปลาย

สามฝ่ายร่วมมือกัน จะพ่ายแพ้ได้อย่างไร

จนกระทั่งพบว่าเกาะที่เป็นอาณาเขตเดิมของสามตระกูลใหญ่หลายแห่ง ได้เปลี่ยนเป็นธงของสมาคมการค้าเผิงไหลแล้ว จึงจำต้องเชื่อ

ชั่วขณะหนึ่ง ชื่อเสียงของสมาคมการค้าเผิงไหลก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ

มีทีท่าว่าจะเหนือกว่าสามตระกูลใหญ่เสียด้วยซ้ำ

และธุรกิจของสมาคมการค้าเผิงไหล ก็มิได้หยุดอยู่เพียงในทะเลดาวตกอีกต่อไป

ค่อย ๆ เริ่มขยายออกไปสู่ภายนอก

แต่เรื่องราวเหล่านี้ ล้วนไม่เกี่ยวข้องกับฉู่สวิน

ในยามนี้ เขาได้เข้าสู่การปิดด่านบำเพ็ญเพียรในระดับลึกแล้ว

วันเวลาผันผ่าน รวดเร็วดั่งม้าขาววิ่งผ่านช่องว่าง

ในไม่ช้าก็ผ่านไปครึ่งปี

ในช่วงครึ่งปีนี้

ทะเลดาวตกก็ยิ่งคึกคักขึ้นเรื่อย ๆ

เพราะดาวตกบนฟากฟ้ายิ่งมีมากขึ้นเรื่อย ๆ แทบจะสามารถมองเห็นได้ทุกชั่วยาม

นี่เป็นลางบอกว่าวันดาวตกใกล้จะมาถึงแล้วจริง ๆ

และผู้บำเพ็ญอิสระจำนวนมากก็เริ่มกระสับกระส่าย

หวังว่าจะได้ส่วนแบ่งบ้าง

แต่ยกเว้นยอดฝีมือส่วนหนึ่งแล้ว ผู้บำเพ็ญอิสระทั่วไปนั้นยากที่จะได้รับอุกกาบาตนอกพิภพภายใต้การควบคุมของสามตระกูลใหญ่

สมาคมการค้าเผิงไหล

โถงประชุมสภา

ตระกูลซู ซูหงซาน

ตระกูลมู่ มู่เหย่

ตระกูลเฉิน เฉินคง

ล้วนอยู่ที่นี่

เพียงแต่ไม่มีผู้ใดกล้านั่งบนตำแหน่งประธานที่อยู่ตรงกลาง นั่นคือตำแหน่งของนายท่าน

แม้ว่านายท่านจะไม่ได้อยู่ที่นี่ ก็ไม่อนุญาตให้ผู้ใดนั่ง

“ตามการคาดการณ์ของผู้อาวุโสตระกูลข้า อย่างมากที่สุดสามวัน ก็จะมีอุกกาบาตนอกพิภพจำนวนมากตกลงมา”

ซูหงซานเอ่ยขึ้น

“น่าจะประมาณเวลานี้”

มู่เหย่พยักหน้า

“สามตระกูลใหญ่มอบดินแดนมากมายให้กับสมาคมการค้าเผิงไหลของพวกเรา นี่เป็นเรื่องน่ายินดี แต่ในขณะเดียวกัน ปัญหาก็ตามมาด้วย”

ซูหงซานขมวดคิ้ว น้ำเสียงซับซ้อน “พวกเรายังไม่มีความสามารถเพียงพอที่จะควบคุมอุกกาบาตนอกพิภพที่ตกลงมาในดินแดนเหล่านี้ได้อย่างสมบูรณ์”

“ในสมาพันธ์การค้ามีเพียงนายท่านที่เป็นระดับก่อเกิดแก่นแท้ ไม่เหมือนสามตระกูลใหญ่ที่มีผู้บำเพ็ญระดับก่อเกิดแก่นแท้อื่น ๆ อีก”

“นอกจากนี้ จำนวนผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานก็ยังขาดแคลนอย่างหนัก แม้ว่าในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมาจะรับสมัครกงเฟิ่งอยู่ตลอด แต่ก็ยังไม่เพียงพอ”

“นี่คือความแตกต่างด้านรากฐาน”

มู่เหย่กล่าว “สมาคมการค้าเผิงไหลของพวกเราพัฒนามาเป็นเวลาสั้นเกินไป ส่วนสามตระกูลใหญ่นั้นมีประวัติยาวนานถึงแปดร้อยปีแล้ว ตอนนี้ยังคงเทียบไม่ได้”

“นายท่านยังคงปิดด่านอยู่ ไม่อาจรบกวนได้”

ซูหงซานกล่าว “ดังนั้นพวกเราสามคนต้องตัดสินใจแล้ว”

“โลภมากนักงูจะกลืนช้าง รวบรวมกำลัง ควบคุมพื้นที่ส่วนน้อยไว้ ส่วนที่อื่น ๆ ก็คงต้องปล่อยให้ผู้บำเพ็ญอิสระเหล่านั้นไป”

มู่เหย่กล่าว

“มิใช่เพียงผู้บำเพ็ญอิสระเท่านั้น”

เฉินคงที่เงียบมาตลอดเอ่ยขึ้นมาอย่างหาได้ยาก “ยังมีขุมอำนาจจากทะเลเมฆาชาดและทะเลซาหลัวที่อยู่โดยรอบอีกด้วย”

“ในส่วนของขุมอำนาจใหญ่ ไม่ต้องกังวล คนของสามตระกูลใหญ่จะจัดการเอง”

ซูหงซานตอบ “หลายปีมานี้ เชื่อว่าพวกเขาคงจะมีประสบการณ์อย่างแน่นอน”

“ก็จริง”

เฉินคงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็เอาตามนี้เถิด”

ซูหงซานลุกขึ้นยืน “โดยมีเกาะชมจันทร์เป็นศูนย์กลาง อุกกาบาตนอกพิภพในรัศมีหนึ่งพันลี้ จะต้องควบคุมไว้ให้ได้ทั้งหมด นอกจากนี้ยังมี...”

ซูหงซานกล่าวชื่อเกาะอีกหลายแห่ง

ที่เหล่านั้นล้วนเป็นสถานที่ที่ในปีก่อน ๆ มีอุกกาบาตนอกพิภพตกลงมาค่อนข้างมาก

กล่าวจบ ซูหงซานก็จากไป

ในโถงประชุมสภา เหลือเพียงมู่เหย่และเฉินคงสองคน

“เจ้าหมอนี่ช่างหยิ่งผยองขึ้นทุกวัน ทั้ง ๆ ที่พวกเรามีสถานะเท่าเทียมกัน กลับรู้สึกเหมือนเขาปฏิบัติต่อพวกเราเยี่ยงลูกน้อง”

เฉินคงกล่าวอย่างไม่พอใจเล็กน้อย “อีกทั้งเกาะที่สามตระกูลใหญ่มอบให้คราวก่อน จุดที่ดี ๆ โดยพื้นฐานแล้วก็ถูกตระกูลซูของเขายึดไปหมด”

“นี่เป็นปัญหาเรื่องมาก่อนได้ก่อน ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้”

มู่เหย่กล่าว “ใครใช้ให้ตระกูลซูพบนายท่านก่อนเล่า อีกทั้งยังส่งลูกสาวของตนเองขึ้นเตียงให้เขาด้วย เจ้าจะเทียบได้อย่างไร”

“เว้นเสียแต่ว่าเจ้าจะสามารถให้กำเนิดบุตรสาวที่มีรูปโฉมงดงามทัดเทียมกับซูชิงเหยาได้”

“แต่เจ้าลองดูใบหน้าของข้าสิ เจ้าว่ามันจะเป็นไปได้หรือ”

เฉินคงกล่าวอย่างจนคำพูด

“เป็นไปไม่ได้จริง ๆ”

มู่เหย่พิจารณาอย่างจริงจัง แล้วตบไหล่ของเขา

“...”

“ให้กำเนิดไม่ได้ ก็หาได้นี่นา”

มู่เหย่กล่าวเสริม “คนข้างกายนายท่าน จะปล่อยให้เป็นของตระกูลซูโดยสมบูรณ์ไม่ได้เด็ดขาด”

“เจ้าจะไปหาที่ใดเล่า”

เฉินคงถาม “ข้าหามาครึ่งปีกว่าแล้ว โดยพื้นฐานแล้วไม่มีผู้ใดเทียบซูชิงเหยาได้เลย”

“จริงสิ ซูหงซานก็ไม่ได้หน้าตาดีเท่าใดนัก เหตุใดจึงให้กำเนิดบุตรสาวที่งดงามเช่นนี้ได้”

“เจ้าว่ามีความเป็นไปได้หรือไม่ว่าเขาถูกสวมเขา ซูชิงเหยาแท้จริงแล้วมิใช่บุตรสาวแท้ ๆ ของเขา”

“...”

มู่เหย่ไม่รู้จะตอบอย่างไรในชั่วขณะ

หากซูหงซานอยู่ที่นี่ คาดว่าคงจะสู้กับเฉินคงไปแล้วกระมัง

“ก็มิใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เสียทีเดียว”

มู่เหย่คิดอย่างจริงจังครู่หนึ่ง แล้วก็ส่ายหน้า “เจ้าจะคิดเรื่องไร้สาระเหล่านี้ไปทำไม”

“นายท่านมิใช่คนที่ลำเอียงเพราะความสัมพันธ์ส่วนตัว เจ้ายังจำโอสถชำระวิญญาณที่ข้าหามาได้หรือไม่”

“คราวก่อนตอนที่แบ่งเกาะทรัพยากร ข้าได้ดีกว่าเจ้าอย่างเห็นได้ชัด”

“ดังนั้นนายท่านก็ให้ความสำคัญกับความสามารถเช่นกัน”

“หากเจ้าทำผลงานได้ดี ในอนาคตย่อมไม่ขาดผลประโยชน์ของเจ้า”

“ก็จริง”

เฉินคงพยักหน้า

แม้ว่าสิ่งที่ตนเองได้รับ จะน้อยที่สุดในบรรดาสามคน

แต่เขาก็พอจะเข้าใจได้

ท้ายที่สุดแล้ว ตนเองก็ไม่มีผลงานที่โดดเด่นเป็นพิเศษ

“เอาล่ะ รอให้วันดาวตกครั้งนี้จบลง เจ้าไปเป็นเพื่อนข้าที่ทะเลจันทราเร้นสักหน่อย”

มู่เหย่กล่าว

“ไปที่นั่นทำไมรึ”

เฉินคงสงสัย

“ในหัวของเจ้า ควรจะยัดสติปัญญาเข้าไปบ้าง อย่าให้มีแต่กล้ามเนื้อ”

มู่เหย่รู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง “ในทะเลจันทราเร้นมีสิ่งใด เจ้าไม่รู้หรือ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินคงก็พลันเข้าใจในทันที

เผยสายตาที่บุรุษทุกคนเข้าใจ

“ข้าไม่เชื่อว่าผู้บำเพ็ญหญิงในทะเลจันทราเร้นอันยิ่งใหญ่ จะด้อยกว่าบุตรสาวของซูหงซาน”

มู่เหย่แค่นเสียงเย็นชา

ไพล่มือไว้ด้านหลังแล้วก้าวจากไป