บทที่ 101: ราชาแห่งโลก! ของของชั้น แกกล้าแย่งงั้นเหรอ?!

บทที่ 101: ราชาแห่งโลก! ของของชั้น แกกล้าแย่งงั้นเหรอ?!

“หัวขโมย...”

“เจ้าจะต้องถูกลงทัณฑ์!!!”

สองคำนี้เปรียบเสมือนขุนเขาที่มองไม่เห็นสองลูก ถล่มลงมา!

อากาศทั้งหมดในวิหารใต้ดินถูกสูบหายไปในชั่วพริบตา!

อูตะที่เกาะขาฟางหยวนอยู่ ร่างกายแข็งทื่อในทันที!

สมองของเธอขาวโพลน สูญเสียความสามารถในการคิดไปโดยสิ้นเชิง เหลือเพียงความกลัวตายตามสัญชาตญาณดิบ!

ปีกเหล็กขนาดยักษ์ของไนท์อาวล์ตกลงมาอย่างควบคุมไม่ได้!

ร่างกายที่แข็งแกร่งสั่นเทาเล็กน้อย!

เขาอยากจะขัดขืน อยากจะปกป้องนายท่าน แต่ต่อหน้าเจตจำนงนี้ พลังทั้งหมดของเขามันช่างน่าขันและเล็กจ้อยเหลือเกิน!

เหมือนมดปลวกพยายามจะเขย่าดวงดาว!

และโรบินที่ยืนอยู่ไกลออกไป ก็คุกเข่าลงกับพื้นดัง “ตึง”!

ร่างกายของเธอหมอบราบลงกับพื้นโดยไม่อาจควบคุม หน้าผากแนบชิดกับพื้นหินเย็นเฉียบ!

เธอไม่มีความกล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา!

พระเจ้า!

นี่คือความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าที่แท้จริง!

มนุษย์ปุถุชนมิอาจจ้องมอง!

【1.2...】

【1.0...】

【0.8...】

การนับถอยหลังของระบบเปรียบเสมือนเสียงระฆังมรณะ ดังกระหึ่มในหัวฟางหยวนอย่างบ้าคลั่ง!

ฟางหยวนสัมผัสได้ชัดเจนว่า ตัวตนของเขาในโลกใบนี้ กำลังถูกลบหายไปทีละน้อย!

ไม่ใช่ความตายทางกายภาพ!

แต่เป็น... การสูญสลายโดยสมบูรณ์ในระดับคอนเซปต์จากมิติที่สูงกว่า!

เมื่อการนับถอยหลังสิ้นสุดลง โลกใบนี้จะไม่มี “ฟางหยวน” อีกต่อไป!

จะไม่มีใครจำเขาได้!

ร่องรอยทั้งหมดของเขาจะถูกลบหายไปจนเกลี้ยง!

ราวกับว่าเขาไม่เคยมีตัวตนอยู่เลย!

ในวินาทีวิกฤตินี้เอง!

เหนือวิหาร ชั้นหินที่แข็งแกร่งดูเหมือนจะโปร่งใสขึ้น!

ดวงตาข้างหนึ่ง ที่ใหญ่โตมโหฬารจนเกินบรรยาย และประกอบขึ้นจากเงามืดบริสุทธิ์ที่ดำมืดยิ่งกว่ารัตติกาล...

ค่อยๆ ลืมขึ้น!

ดวงตานั้นไม่มีรูม่านตา ไม่มีตาขาว

มีเพียงความว่างเปล่าที่เย็นชา ตายด้าน และไร้ความรู้สึก!

มันลอยอยู่เหนือแมรี่จัวส์ มองลงมาจากเบื้องบน!

สายตาของมันทะลุผ่านเรดไลน์ ทะลุผ่านทะเลเมฆอันไร้ขอบเขต และตกลงมายังวิหารใต้ดินเล็กๆ แห่งนี้อย่างแม่นยำ!

ตกลงมาที่ตัวฟางหยวน!

สายตานั้นไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ

เหมือนมนุษย์ก้มมองแมลงน่ารำคาญที่อยู่ใต้ฝ่าเท้า

แล้วเตรียมจะ...

บดขยี้มัน!

【0.5...】

【0.3...】

【คำเตือน! ระบบป้องกันกำลังจะล่มสลาย!】

จบกัน!

หัวใจของฟางหยวนดิ่งวูบลงสู่ก้นบึ้ง!

ฉันยังอ่อนหัดเกินไป!

นึกไม่ถึงว่าแค่รื้อศิลาจารึกพังๆ ก้อนเดียว จะดึงดูดบอสตัวสุดท้ายของโลกออกมาได้โดยตรงขนาดนี้!

ครั้งนี้...

เล่นใหญ่เกินตัวไปแล้ว!

ทว่า!

ในจังหวะที่ฟางหยวนคิดว่าตัวเองตายแน่แล้ว!

ในจังหวะที่ดวงตาเงาทมิฬขนาดยักษ์ที่บดบังท้องฟ้ากำลังจะปิดลงอย่างสมบูรณ์และลบเขาให้หายไปตลอดกาล!

ความผิดปกติ!

ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง!

วิ้ง...!!!

ในส่วนลึกของวิญญาณฟางหยวน!

เจตจำนงแห่ง D สีทองสายนั้น ที่เขาเพิ่งแย่งชิงมาจากลูฟี่และยังไม่ทันได้อุ่นเครื่อง...

วินาทีที่มันสัมผัสได้ถึงเจตจำนงจาก “สวรรค์” นั้น!

มันก็เดือดดาล!

ราวกับศัตรูคู่อาฆาตมาเจอกัน แววตาลุกโชนด้วยความโกรธแค้น!

ราวกับความเกลียดชังที่ฝังรากลึกในสายเลือดและสืบทอดต่อกันมาแปดร้อยปี ได้ถูกจุดระเบิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ในวินาทีนี้!

ตูม!!!

เปลวไฟสีทองที่เดิมทีเป็นเพียงประกายเล็กๆ ระเบิดตูมขึ้นมาในพริบตา!

มันไม่ใช่เปลวไฟอีกต่อไป!

มันกลายเป็นดวงอาทิตย์!

ดวงอาทิตย์ที่ไม่ยอมจำนน ลอยเด่นขึ้นในวิญญาณของฟางหยวน!

แสงสีทองนั้นพุ่งทะลุออกจากร่างของฟางหยวนทันที!

ต้านทานแรงกดดันศักดิ์สิทธิ์ที่น่าสะพรึงกลัวและบดขยี้ทุกสรรพสิ่งนั้นกลับไปอย่างแรง!

【ติ๊ง!】 【ตรวจพบเจตจำนงของโฮสต์สั่นพ้องกับเจตจำนงแห่ง D!】 【อัตราการสั่นพ้อง... 100%!】 【ท่านได้รับสถานะชั่วคราว ‘เกียรติยศแห่ง D’ !】

ร่างกายของฟางหยวนยืดตรงขึ้นโดยไม่อาจควบคุม!

ดวงตาที่หม่นหมองลงเพราะพลังชีวิตถูกสูบ กลับมาเปล่งประกายแสงสีทองเจิดจ้าไร้ที่สิ้นสุดอีกครั้งในวินาทีนี้!

เจตจำนงป่าเถื่อนที่ไม่ใช่ของเขาแต่ดูเหมือนจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเขา เจตจำนงที่ขบถ นอกรีต และมองเห็นทวยเทพเป็นเพียงวัชพืช ระเบิดออกมาจากก้นบึ้งหัวใจ!

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น

จ้องมองดวงตาเงาทมิฬขนาดยักษ์บนท้องฟ้า ที่เป็นตัวแทนของอำนาจสูงสุดในโลกอย่างไม่ลดละ!

บนใบหน้า ไม่มีรอยของความกลัวแม้แต่นิดเดียว

มีเพียงการเย้ยหยันและดูแคลนที่ฝังลึกและบ้าคลั่ง!

“ไอ้เวรเอ๊ย...”

มุมปากของฟางหยวนยกโค้งอย่างชั่วร้าย

เขารู้สึกว่าร่างกาย วิญญาณ กำลังลุกไหม้!

มันคือความสะใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนที่ได้ท้าทายสวรรค์!

“ของของชั้น!”

“แกกล้าแย่งงั้นเหรอ?!”

วินาทีต่อมา!

เสียงคำรามจากก้นบึ้งวิญญาณ ที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและการดูหมิ่นอย่างไร้ที่สิ้นสุด ระเบิดออกจากปากของฟางหยวน!

เสียงนั้นมีเพียงคำเดียว!

“ไสหัวไป!!!”

ครืน ครืน ครืน...!!!

คำว่า “ไสหัวไป” คำเดียวนี้!

ราวกับบรรจุพลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวและเหลือเชื่อ พลังที่วาจาสิทธิ์กลายเป็นความจริง!

วิหารใต้ดินทั้งหลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

สายตาที่เย็นชาและเฉยเมยของดวงตาเงาทมิฬบนท้องฟ้า กลับปรากฏร่องรอยของ...

ความชะงักงัน!

ราวกับไม่อยากจะเชื่อ!

ราวกับไม่ได้ยินใครกล้าพูดกับมันด้วยน้ำเสียงแบบนี้มาแปดร้อยปีแล้ว!

อารมณ์ความรู้สึกที่เหมือนมนุษย์มาก ซึ่งแฝงความประหลาดใจและความหงุดหงิดเล็กน้อย วาบผ่านดวงตานั้น!

ตามมาติดๆ!

เสียงแค่นเย็นชาที่สามารถแช่แข็งวิญญาณได้ ก็ดังก้องในสมองของทุกคนอีกครั้ง!

“ฮึ...”

เสียงนั้นไม่ใช่การพิพากษาที่สูงส่งอีกต่อไป

แต่แฝงร่องรอยของ...

ความไม่พอใจที่ถูกล่วงเกิน!

จากนั้น

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน

ดวงตาเงาทมิฬขนาดยักษ์ที่บดบังท้องฟ้า ค่อยๆ ปิดลงอย่างไม่เต็มใจนัก

แล้วก็เลือนหายไป

แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวพอจะบดขยี้โลกทั้งใบ ก็หายวับไปพร้อมกับมัน

แฮ่ก...

แฮ่ก...

แฮ่ก...

วินาทีที่แรงกดดันหายไป ฟางหยวนราวกับถูกสูบเรี่ยวแรงจนหมด ทรุดฮวบลงคุกเข่าข้างหนึ่ง หอบหายใจอย่างหนักหน่วงทันที!

แผ่นหลังของเขาชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็น!

เพียงไม่กี่วินาทีสั้นๆ นั้น สำหรับเขาแล้ว เหนื่อยยิ่งกว่าสู้กับตาเหยี่ยววันหนึ่งกับอีกหนึ่งคืนเสียอีก!

นั่นคือการปะทะกันในระดับจิตวิญญาณที่แท้จริง!

ความเป็นความตายแขวนอยู่บนเส้นด้าย!

“บ้าเอ๊ย... สะใจชะมัด!”

ฟางหยวนปาดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก รอยยิ้มตื่นเต้นจนน่ากลัวปรากฏบนใบหน้า!

ถึงจะเกือบตาย แต่ครั้งนี้... คุ้มค่า!

ไม่เพียงแต่รอดมาได้ แต่ยังตบหน้าเจ้าราชาแห่งโลกนั่นได้สำเร็จอีกด้วย!

ถึงอีกฝ่ายอาจจะยังไม่ทันสังเกตเห็นเขาด้วยซ้ำ

แต่ฟางหยวนรู้ดี

ตั้งแต่วันนี้ไป เขาถูกเจ้าผู้สูงส่งคนนั้นจดจำไว้แล้ว!

“นายท่าน!”

ไนท์อาวล์รู้สึกตัวเป็นคนแรก พุ่งเข้ามาประคองฟางหยวนด้วยความร้อนรนทันที

“ชั้นไม่เป็นไร”

ฟางหยวนโบกมือ บอกว่าสบายมาก

เขาเงยหน้ามองนิโค โรบินที่ยังคงคุกเข่าอยู่กับพื้น ร่างกายสั่นเทาไม่หยุด ดวงตาเหม่อลอย ราวกับโลกทัศน์พังทลายไปแล้ว

มุมปากของฟางหยวนยกยิ้มขี้เล่น

ดีมาก

ดูเหมือนผู้หญิงคนนี้จะกลัวจนหัวหดไปแล้ว

ในอนาคตคงจะว่านอนสอนง่ายน่าดู

ฟางหยวนลุกขึ้นยืน กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง

ทันใดนั้น!

ปุรุ-ปุรุ-ปุรุ...

ปุรุ-ปุรุ-ปุรุ...

เสียงเรียกเข้าแมลงโทรสารที่รัวเร็วและแทบจะเหมือนเสียงระฆังมรณะ ดังขึ้นจากกระเป๋าเสื้อเขาโดยไม่มีสัญญาณเตือน!

มันคือแมลงโทรสารเข้ารหัสที่เขาใช้ติดต่อโลกภายนอกโดยเฉพาะ!

คิ้วของฟางหยวนขมวดมุ่นทันที

เวลานี้ ใครจะโทรมา?

ครอคโคไดล์?

เป็นไปไม่ได้ เจ้าหมาทรายนั่นตอนนี้คงกำลังสงสัยในชีวิตตัวเองอยู่แน่ๆ

หรือว่าจะเป็น...

ลางสังหรณ์ไม่ดีวาบผ่านใจฟางหยวน

เขาหยิบแมลงโทรสารออกมา

ใบหน้าของแมลงโทรสาร สวมหน้ากากที่ดูเย็นชาและไม่คุ้นเคยอย่างยิ่ง

ฟางหยวนกดรับสาย

“ฮัลโหล”

ปลายสายเงียบกริบ

ไม่มีเสียงใดๆ

มีเพียงจิตสังหารที่เย็นยะเยือกบาดกระดูก ส่งผ่านมาตามคลื่นสัญญาณ!

จังหวะที่ความอดทนของฟางหยวนกำลังจะหมดลง

ในที่สุด เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

เสียงนั้นแหบพร่า ทุ้มต่ำ และไร้อารมณ์โดยสิ้นเชิง

ราวกับเครื่องจักรสังหารที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้

“โรงงานสรรพสิ่ง...”

“ฟางหยวน”

อีกฝ่ายเรียกโค้ดเนมและชื่อจริงของเขาได้อย่างถูกต้อง!

รูม่านตาของฟางหยวนหดเกร็ง!

“ดูเหมือนนายจะได้อะไรไปเยอะเลยนะ จากลูกค้าของฉัน”

เสียงเย็นชายังคงพูดต่อ

“แต่ว่า เกมจบแล้ว”

“รัฐบาลโลกสนใจใน ‘เทคโนโลยี’ ของนายมาก”

“ตอนนี้ ฉันในนามของ CP0 ขอแจ้งนายอย่างเป็นทางการ”

“เดี๋ยวนี้ ตอนนี้ มาที่เอนิเอส ล็อบบี้”

“มากับพวกเรา... สักหน่อย”