66

Ep.66

จากนั้น หวังเทียนป่าก็หันมามองฉู่เซวียน รอยยิ้มดุร้ายผุดขึ้นบนใบหน้าเขา “มาดูกันว่าครั้งนี้แกจะยังหนีได้อีกรึเปล่า!”

ยังไม่ทันสิ้นเสียง ร่างเขาวูบไหวราวกับภูติผี พริบตาเดียวเข้าประชิดตัวฉู่เซวียน จากนั้นซัดกำปั้นพร่ามัวเป็นเงาโจมตีใส่เขา

“หลบไม่ได้ก็ไม่ต้องหลบสิ” ฉู่เซวียนเห็นภาพนี้ ขยับปากพึมพำเสียงกระซิบ จากนั้นยกสองแขนไขว้ตรงหน้าอกเขา เตรียมรับแรงกระแทก

ตูมมมม!

วินาทีถัดมา พร้อมกับเสียงปะทะดังสนั่น ร่างของฉู่เซวียนปลิวกระเด็นกลับหัวกลับหาง พุ่งชนกำแพงทะลุเป็นรู แต่ไม่นานเขาก็ลุกขึ้นมาท่ามกลางฝุ่นควัน

แม้ร่างกายเขาจะเป็นซอมบี้ แต่เจ้าตัวก็ยังอดยิ้มแหยไม่ได้

เพราะมันเจ็บมาก!

ขณะนี้ ฉู่เซวียนรู้สึกได้เพียงความเจ็บปวดตรงช่วงศอกขึ้นไปเท่านั้น ส่วนบริเวณที่ถูกชก ชาไปเรียบร้อยแล้ว

พลังรบของหวังเทียนป่าในฐานะผู้ใช้พลังเลเวล 4 ช่วงปลายช่างน่าหวาดกลัวซะจริงๆ!

“สหายฉู่!”

เห็นภาพนี้ ผู้ใช้พลังฝั่งกลุ่มทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าต่างร้องอุทานออกมา

เฉียวหลวนที่ติดพันอยู่กับผู้ใช้พลังเลเวล 3 เพราะยังไม่หายดี เมื่อเห็นสภาพของฉู่เซวียนหลังจากถูกหมัดเต็มพลังของเลเวล 4 ก็หันไปร้องตะโกนบอกเขา “สหายฉู่! ฉันจะไปช่วยเดี๋ยวนี้แหละ!”

“ไม่ต้อง ผมไม่เป็นไร ปล่อยเจ้าหมอนี่ให้ผมจัดการเอง” ฉู่เซวียนโบกมือ ตอบกลับโดยไม่หันไปมอง

ช่วงเวลานี้ความสนใจทั้งหมดของเขาจมอยู่กับหวังเทียนป่า

“มอบวิชาฝึกฝนร่างกายของแกมา แล้วฉันจะยอมไว้ชีวิต” หวังเทียนป่าเดินมาหยุดเบื้องหน้าฉู่เซวียน เอ่ยปากเบาๆ ทว่าแรงกดดันมหาศาลยังคงลุกฮืออยู่เบื้องหลังเขา

“วิชาฝึกร่างกาย?” ดวงตาฉู่เซวียนหรี่แคบลงเล็กน้อย ก่อนทำท่านึกบางอย่างออก

ดูเหมือนอีกฝ่ายจะคิดว่าที่พลังรบของเขาเพิ่มขึ้นเพราะวิชาฝึกร่างกาย จึงเกิดความโลภคิดครอบครอง

นึกได้แบบนั้น รอยยิ้มเยาะผุดขึ้นบนใบหน้าของฉู่เซวียน เอ่ยตอบอย่างช้าๆ “อยากได้มันหรอ? ไว้ชาติหน้าเถอะ!”

ณ เวลานี้ อบิลิตี้คลุ้มคลั่งคูลดาวน์เสร็จแล้ว ฉู่เซวียนเปิดใช้งานมันทันที

พลังรบของเขาเพิ่มพูนขึ้นเป็นสิบเท่าทันใด

ฉู่เซวียนลุกพรวด ตวัดมีดเล็งฟันไปตรงคอของหวังเทียนป่า

“สารเลว!” หวังเทียนป่าคอยระวังตัวจากฉู่เซวียนมาตลอด เพราะกลัวว่าเขาจะโดนเหมือนครั้งที่แล้ว และผลลัพธ์ก็เป็นอย่างที่คาดไว้จริงๆ

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของฉู่เซวียน  หวังเทียนป่าชกไปที่เงาโลหิตโดยตรง

ปังงงง!

บังเกิดเสียงโลหะปะทะดังก้อง

ภายใต้สายตาตื่นตกใจของหวังเทียนป่า รอยร้าววาววับปรากฏขึ้นบนถุงมือเกรด B ของเขา สุดท้ายแตกสลายไป

อีกทั้งแรงฟันของเงาโลหิตยังไม่หยุดลง คมแหลมของมันฝังลงบนหมัดของหวังเทียนป่าต่อทันที พร้อมกับเสียง ‘กึ้ดดด’ ดังบาดหู สุดท้ายเงาโหลิตฝังลงในกระดูกมือเขาแล้วหยุดลง

ลองนึกดูเถอะว่าหากไม่มีถุงมือคอยขวางไว้ เกรงว่าหมัดของ หวังเทียนป่าตอนนี้คงถูกตัดขาดไปแล้ว!

“อ๊ากกกก!”

ดังคำกล่าวที่ว่าสิบนิ้วเชื่อมถึงหัวใจ หวังเทียนป่าเปล่งเสียงร้องโหยหวนขึ้นทันใด จากนั้นถีบร่างถอยออกมา สะบัดฝ่ามือออกจากคมมีด

อย่างไรก็ตาม ในเวลาเพียงไม่ถึงอึดใจ บาดแผลอันน่าสยดสยองก็เริ่มสมานตัว

หวังเทียนป่าจ้องมองไปยังฉู่เซวียนด้วยความโกรธ กัดฟันกล่าวว่า “เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังในการฟื้นฟูของฉัน ต่อให้เป็นบาดแผลร้ายแรงก็สามารถสมานตัวได้อย่างรวดเร็ว มาดูกันว่าจะเป็นแกที่รีดเร้นพลังแฝงออกมาได้นานกว่า หรือฉันจะทนได้นานกว่ากัน!”

“เป็นอบิลิตี้ที่น่ารำคาญซะจริง!” ฉู่เซวียนพึมพำเสียงต่ำ จากนั้นเปิดฉากโจมตีอีกครั้ง

หวังเทียนป่าเห็นแบบนั้น เขาไม่กล้าต่อต้านอีก เปลี่ยนกลับมาเป็นฝ่ายตั้งรับ ยอมถูก ฉู่เซวียนกดดัน ล่าถอยครั้งแล้วครั้งเล่า

เทียบกับในตอนแรกแล้ว สถานการณ์พลิกผันอย่างสิ้นเชิง

“เมื่อกี้แกยังอวดดีอยู่เลยไม่ใช่หรอ? มาสู้กันต่อสิวะ!” ฉู่เซวียนใช้คมมีดเชือดเฉือน หวังเทียนป่าครั้งแล้วครั้งเล่า ระหว่างทางไม่ลืมเอ่ยปากเยาะเย้ยศัตรู