บทที่ 047: ราคานี้ พอใจก็ซื้อ ไม่พอใจก็เชิญ!

บทที่ 047: ราคานี้ พอใจก็ซื้อ ไม่พอใจก็เชิญ!

สิบนาทีต่อมา

"เซี่ยเฟิง เจ้ามันซ่อนลึกจริงๆ!!!"

ฟ่านเสี่ยวหมิงมองเขาด้วยสายตาดูถูก ประหนึ่งจะบอกว่า "เจ้าปิดบังข้าไม่ได้หรอก รีบสารภาพมาซะดีๆ"

เซี่ยเฟิงกลอกตาอย่างเงียบงันแล้วเอ่ยเบาๆ "เลิกฝันกลางวันได้แล้ว ข้าเพิ่งเคยเจอหมอนั่นเป็นครั้งแรก"

"ข้าไม่เชื่อ ถ้าไม่ใช่ญาติกัน เขาจะสุภาพกับเจ้าขนาดนั้นได้อย่างไร?"

"ข้าไม่รู้ บางทีอาจจะเป็นเพราะข้าหล่อเกินไปกระมัง?"

"เจ้าผาย..."

ขณะที่กำลังจะโต้เถียง ฟ่านเสี่ยวหมิงก็พลันชะงักไป

เขามองใบหน้าของเซี่ยเฟิง

บ้าเอ๊ย... ไอ้เด็กนี่มันหล่อจริงๆ!

ณ อีกด้านหนึ่ง

"คุณชายขอรับ ไอ้หนุ่มนั่นมันก็แค่ช่างกลขยะ ไม่มีความจำเป็นต้องไปเสียเวลาพูดคุยกับมันเลย"

"ที่อีกฝ่ายได้ระดับ S มา บางทีอาจจะเป็นแค่โชคขี้หมาเท่านั้น"

หวังอ้าวเทียน: "ข้ารู้"

"แล้วเหตุใดท่าน...?"

"ก็แค่ดูแล้วถูกชะตาหน่อย พูดคุยด้วยสักสองสามประโยคก็ไม่เสียหายอะไร"

หวังอ้าวเทียนยิ้มบางๆ แล้วตอบกลับไปอย่างไม่ใส่ใจ

ถึงจะพูดเช่นนั้น แต่ในแววตาของเขากลับมีประกายแสงอันยากจะคาดเดาฉายวาบขึ้น

'ช่างกลขยะรึ? เหอะๆ หากพลังจิตวิญญาณของช่างกลขยะจะแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าก็ไม่ถือสาที่จะเป็นขยะไปตลอดชีวิตหรอก!!'

เนื่องด้วยคุณลักษณะของสายอาชีพ พลังจิตวิญญาณของนักสาปแช่งนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

วิธีการโจมตีของพวกเขาคือการร่ายเวทผ่านจิตวิญญาณ

ในฐานะนักสาปแช่ง คำสาปประจำตัวของเขาย่อมมีฟังก์ชันพิเศษ!

ทว่าตอนที่เขาใช้คำสาปประจำตัวตรวจสอบจิตวิญญาณของเซี่ยเฟิง เขากลับเกือบจะโดนพลังสะท้อนกลับจนบาดเจ็บ!

หากจิตวิญญาณของเทวทูตคนอื่นในสนามคือหมู่ดาว เช่นนั้นเซี่ยเฟิงก็คือดวงตะวัน!

มันเป็นเรื่องที่เหนือจินตนาการอย่างยิ่ง เพียงแค่เหลือบมอง จิตวิญญาณของเขาก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยแล้ว

หากปล่อยคำสาปออกไปจริงๆ เขาจะไม่ตายคาที่ในไม่กี่นาทีเลยรึ?!

เมื่อคิดถึงจุดนี้ หวังอ้าวเทียนก็แอบภาคภูมิใจในใจ

โชคดีที่ข้าไม่ได้โง่เง่าถึงเพียงนั้น!

เพราะท่าทีของหวังอ้าวเทียน ทุกคนจึงรู้สึกว่าเซี่ยเฟิงกลายเป็นบุคคลลึกลับขึ้นมาในทันที

บางคนก็ว่าเขามีเบื้องหลังที่ลึกล้ำ เป็นทายาทของตระกูลลึกลับตระกูลหนึ่ง

บางคนก็ว่าเขามีสายอาชีพที่สอง ช่างกลเป็นเพียงฉากบังหน้า สายอาชีพที่แท้จริงนั้นแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้!

บ้างก็ว่าเขากับหวังอ้าวเทียนรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก และมิตรภาพของพวกเขาก็ไม่ธรรมดา

กล่าวโดยสรุป ทุกคนที่เคยเยาะเย้ยถากถางเซี่ยเฟิงก่อนหน้านี้

บัดนี้กลับทำตัวราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน พากันก้าวเข้ามาเพื่อตีสนิท

น่าเสียดายที่เซี่ยเฟิงขี้เกียจเกินกว่าจะไปใส่ใจสายตาของพวกสุนัขรับใช้ผู้มั่งมีเหล่านั้น

ในมุมมองของเขา ในโลกที่มีพลังเหนือธรรมชาติเช่นนี้ มีเพียงอำนาจเท่านั้นที่เป็นทุกสิ่ง

เดรัจฉานที่แข็งแกร่งย่อมเดินเดียวดาย ส่วนวัวควายนั้นมักรวมฝูง

แม้จะไม่พอใจกับท่าทีเย็นชาของเซี่ยเฟิงอย่างยิ่ง แต่จนกว่าจะสืบสถานการณ์ที่แน่ชัดได้ ทุกคนก็ทำได้เพียงอดทนไว้ก่อน

ในที่สุด ก่อนที่ความอดทนของเซี่ยเฟิงจะหมดสิ้นลง

ตลาดนัดแลกเปลี่ยนก็ได้เริ่มต้นขึ้น

รูปแบบนั้นเรียบง่าย ทุกคนที่ต้องการขายของจะได้รับบูธหนึ่งแห่ง

หากมีคนอื่นถูกใจ ก็สามารถเดินเข้าไปพูดคุยและชำระเงินโดยตรงด้วยคะแนนทงเทียนได้เลย

ตระกูลหวังเป็นเพียงผู้จัดหาสถานที่และดูแลความปลอดภัยเท่านั้น ไม่ได้มีส่วนรับผิดชอบอื่นใด

หากท่านถูกหลอกลวงหรือมีปัญหาเรื่องราคา ท่านต้องรับผิดชอบด้วยตนเอง!

ฟ่านเสี่ยวหมิงไม่เข้าใจ: "ยังมีใครกล้าโกหกในที่แบบนี้อีกเหรอ??"

"ผลประโยชน์มหาศาลย่อมทำให้ใจคนหวั่นไหว ตราบใดที่ผลประโยชน์มันมากพอ ไม่ว่าใครก็กล้าทำทั้งนั้นแหละ!!"

เมื่อมีพลังค้ำจุนอยู่ ด้านมืดของธรรมชาติมนุษย์ก็จะถูกขยายใหญ่ขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เซี่ยเฟิงถึงกับสงสัยว่า หากมีผู้มาใหม่นำสมบัติท้าทายสวรรค์ออกมาจริงๆ

ตระกูลหวังอาจจะเลือกที่จะลงมือเองเลยด้วยซ้ำ!

ชื่อเสียงและหน้าตานั้นมีค่าสักเท่าใดกันเชียว?

ตราบใดที่มีอำนาจ ต่อให้ชี้กวางว่าเป็นม้า ก็ย่อมมีคนปรบมือให้!

ฟ่านเสี่ยวหมิงพยักหน้าราวกับเข้าใจ

เซี่ยเฟิงเดินเตร็ดเตร่อยู่นาน แต่ก็ไม่พบของมีค่าอะไรมากนัก

ของส่วนใหญ่มีขายในร้านค้าทงเทียนอยู่แล้ว

ผู้ขายก็แค่ให้ส่วนลดเล็กน้อย โดยหวังว่าจะเปลี่ยนเป็นเงินสดให้เร็วที่สุด หรือไม่ก็แลกเปลี่ยนสิ่งของกัน

ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้รับของที่เหมาะสมกับตนเอง

แน่นอนว่า ไม่ใช่ทุกอย่างจะเป็นของไร้ค่าไปเสียหมด

"ของชิ้นนี้ขายอย่างไร??"

เซี่ยเฟิงชี้ไปที่หลอดทดลองสองสามหลอด

บนนั้นมีป้ายติดไว้ว่า [เนื้อเยื่อชีวภาพของเซิร์ก]

เมื่อเห็นลูกค้าเดินเข้ามาถึงหน้าประตู ในดวงตาของอีกฝ่ายก็มีแววแห่งความยินดีปรากฏขึ้น

ของสิ่งนั้นถูกเขานำออกมาจากโลกที่ไปเยือน

สำหรับเทวทูต 99.99% แล้ว มันคือขยะชิ้นหนึ่ง

อย่าว่าแต่ซื้อเลย ต่อให้แจกฟรีก็ยังไม่มีใครเอา

แต่สำหรับคนอีก 0.01% ที่เหลือ คุณค่าของสิ่งนี้กลับประเมินค่าไม่ได้!

"10,000 คะแนนทงเทียน แล้วเจ้าก็เอาของไปได้เลย!!"

อีกฝ่ายจำเซี่ยเฟิงได้อย่างชัดเจน และรู้ว่าเขามีทรัพย์สินมหาศาลอยู่ในมือ!

เซี่ยเฟิงเหลือบมองอีกฝ่ายโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

แล้วหันหลังเดินจากไปทันที!

ฟ่านเสี่ยวหมิงบ่นพึมพำ: "ข้าว่ามันบ้าไปแล้วแน่ๆ ยังจะกล้าเรียกหนึ่งหมื่นคะแนนอีก ทำไมไม่เรียกหนึ่งร้อยล้านไปเลยล่ะ..."

"อย่าเพิ่งไป อย่าเพิ่งไป ท่านยังต่อรองราคาได้!!"

เมื่อเห็นเซี่ยเฟิงทำเช่นนี้ อีกฝ่ายก็รีบวิ่งออกมา

"100 คะแนน ขาดตัว!"

"ตกลง 100 ก็ 100!"

ยุงจะตัวเล็กแค่ไหนก็ถือว่าเป็นเนื้อ

หลอดทดลอง 10 หลอด อย่างไรเสียก็ได้มาถึง 1,000 คะแนนทงเทียน!

อย่างไรก็ไม่มีต้นทุน ถือเป็นกำไรล้วนๆ!

หลังจากออกจากบูธนั้น

"เซี่ยเฟิง เจ้าจะเอาของแบบนี้มาทำอะไร? มันใช้ไม่ได้สักหน่อย"

เทวทูตสามารถนำของจากโลกที่ไปเยือนออกมาได้ก็จริง แต่อย่างที่เคยกล่าวไปก่อนหน้านี้

เนื่องจากความแตกต่างของกฎเกณฑ์ทางฟิสิกส์ในแต่ละโลก

ของเหล่านั้นจึงไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิงในโลกอื่น

ดังนั้น ผู้มาเยือนส่วนใหญ่เมื่อได้สมบัติในโลกอื่นมา ก็จะใช้มันในโลกนั้นทันที

หรือมิเช่นนั้นก็ต้องยอมจ่ายแพงเพื่อหาหอคอยบาเบลให้ช่วยดัดแปลง!

และหากทำเช่นนั้น ค่าใช้จ่ายเป็นคะแนนทงเทียนก็จะน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

ในมุมมองของฟ่านเสี่ยวหมิงแล้ว พฤติกรรมของเซี่ยเฟิงเมื่อครู่นี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการโยนคะแนนทงเทียนทิ้งน้ำ!

"ไม่ต้องห่วงน่า ไม่ขาดทุนหรอก"

เซี่ยเฟิงตอบกลับอย่างเฉยเมย

แม้ว่าร้านค้าทงเทียนจะมีของครบครัน แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะมีทุกสิ่ง

และเช่นเดียวกับร้านค้าทางการทุกแห่ง ราคามันช่างขูดรีดกันชัดๆ!

หากไม่ใช่เพราะว่าหาซื้อเทคโนโลยีของช่างกลขนาดใหญ่ในโลกแห่งความเป็นจริงไม่ได้ เซี่ยเฟิงก็คงไม่ไปซื้อเทคโนโลยีเหล่านั้นในร้านค้าทงเทียนหรอก

ความรู้เชิงทฤษฎีเป็นสิ่งที่ด้อยค่าลงง่ายที่สุดเนื่องจากความสามารถในการทำซ้ำได้

ต้องใช้คะแนนถึง 100,000 คะแนนเพื่อซื้อข้อมูลกองหนึ่ง แค่คิดก็ทำให้เซี่ยเฟิงปวดหัวแล้ว!

หน้าเลือดเกินไปแล้ว!

...