บทที่ 036: ขนาดลำกล้องคือความยุติธรรมเเละ ปืนใหญ่คือสัจธรรม!

บทที่ 036: ขนาดลำกล้องคือความยุติธรรมเเละ ปืนใหญ่คือสัจธรรม!

บนภูเขาที่ห่างจากเมืองซอลท์เลค 5 กิโลเมตร

เนื่องจากโครงสร้างของภูเขาที่พิเศษ

ต่อให้เกิดคลื่นอสูรปะทุขึ้น ตราบใดที่ซ่อนตัวอย่างเหมาะสม อสูรเหล่านั้นก็จะไม่ปีนขึ้นมาตรวจสอบหากไม่มีเป้าหมาย

ที่แห่งนี้จึงกลายเป็นสถานที่เพียงแห่งเดียวสำหรับให้ขุมกำลังใหญ่ต่างๆ ใช้เฝ้าชมการรบโดยธรรมชาติ

"ได้ยินมาว่าขนาดของคลื่นอสูรครั้งนี้สูงถึง 30 ล้านตัว!"

"จริงรึไม่? จะมีมากถึงเพียงนั้นเชียวรึ??"

"เหลวไหล! เรื่องแบบนี้จะเป็นของปลอมได้อย่างไรกัน ภายในรัศมีหลายหมื่นกิโลเมตร อสูรเกือบทั้งหมดต่างก็พุ่งมาที่นี่!!"

"ข้อมูลของเจ้าล้าสมัยไปแล้ว เหล่ายอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดได้ตรวจสอบดูแล้ว คลื่นอสูรครั้งนี้อย่างน้อยก็ 100 ล้านตัวขึ้นไป!!"

"บัดซบ, 100 ล้าน?!!"

"เช่นนั้นเมืองซอลท์เลคก็คงจบสิ้นแล้ว!"

"ใช่ ข้าสงสัยว่าต่อให้เป็นจักรพรรดิยุทธ์ ก็อาจจะหยุดคลื่นอสูรขนาดนี้ไม่ได้!!"

"ข้าแค่หวังว่าอสูรเหล่านั้นจะไม่ทำลายเทคโนโลยีการผลิตโกเลมเหล็กนั่น"

"เมื่อถึงเวลา ข้าจะฉวยโอกาสพุ่งเข้าไปคว้าของดีมาสักชิ้น!!"

"..."

เหตุผลที่ทุกคนมารวมตัวกันที่นี่ก็เพื่อชมการรบ

อย่างไรเสีย นี่คือคลื่นอสูรที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ ทุกคนต่างก็อยากเห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ถือเป็นการเก็บเกี่ยวประสบการณ์อันล้ำค่า

สองคือเพื่อมาเก็บตกของดี

ครั้งล่าสุดที่สภาสีชาดต่อสู้กับตระกูลกูซู สิ่งที่ทิ้งความประทับใจลึกซึ้งที่สุดไว้ให้ผู้คน

นอกจากความแข็งแกร่งของเซี่ยเฟิงแล้ว ก็คือวิธีการโจมตีอันลึกลับที่อยู่นอกระยะสายตา

ทุกคนอยากรู้ว่าเจ้านั่นมันคือสิ่งใดกันแน่

น่าเสียดายที่ไม่ว่าพวกเขาจะใช้วิธีการใด

หากไม่เข้าใจ... ก็คือไม่เข้าใจ!!

แม้ว่าพวกเขาจะได้อาวุธพิเศษบางอย่างมาเป็นของจริง พวกเขาก็ยังคงงุนงงทำอะไรไม่ถูก

เกี่ยวกับเรื่องนี้ เซี่ยเฟิงแค่อยากจะกล่าวว่า "พวกเจ้าคิดมากเกินไปแล้ว"

ลิงอุรังอุตังกลุ่มหนึ่งได้โทรทัศน์มาเครื่องหนึ่ง แล้วอยากจะถอดชิ้นส่วนและสร้างมันขึ้นมาใหม่

เป็นไปได้งั้นรึ??

ไม่ต้องพูดถึงเทคโนโลยีที่อยู่ข้างใน แค่เรื่องวัสดุเพียงอย่างเดียว อีกฝ่ายก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว!!

เหล็กกล้าอัลลอยชนิดพิเศษ ไม่ใช่สิ่งที่เศษเหล็กในมือของอีกฝ่ายจะมาทดแทนได้

เมื่อเวลาผ่านไป เซี่ยเฟิงได้ทยอยถอนกองทัพทั้งหมดที่อยู่ภายนอกกลับมา

เมื่อมีอสูรจำนวนน้อย ยังพอสามารถทำสงครามกองโจรในแดนร้างได้โดยอาศัยความคล่องตัวที่สูงเป็นพิเศษและคลื่นอสูร

ทว่า เมื่อขนาดของคลื่นอสูรใหญ่ขึ้น

ความหนาแน่นของอสูรใกล้เมืองซอลท์เลคก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นเรื่อยๆ!!

การปรากฏตัวของอสูรบินและอสูรระดับราชันย์ยุทธ์ได้ปิดเส้นทางของสงครามกองโจรโดยสิ้นเชิง!!

อสูรบินนั้นเทียบเท่ากับอากาศยานลาดตระเวนติดอาวุธ มีความเร็วสูงและมีขอบเขตการมองเห็นที่กว้าง

ส่วนอสูรระดับราชันย์ยุทธ์นั้น... รับบทบาทเป็นนักยุทธศาสตร์การทหาร!

หลังจากการทดสอบ เซี่ยเฟิงพบว่าเมื่ออสูรไปถึงระดับราชันย์ยุทธ์ มันจะเกิดการเปลี่ยนแปลง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งระดับสติปัญญา

มันกลายเป็นสุนัขต้อนแกะได้ในพริบตา!!

ภายใต้การควบคุมของพวกมัน อสูรที่กระจัดกระจายแต่เดิมก็พลันมีระเบียบวินัยขึ้นมา

กองทัพจักรกลหลายกองของเซี่ยเฟิงที่ไม่ทันได้เตรียมตัวจึงถูกซุ่มโจมตี

สูญเสียอย่างหนัก!!

แน่นอนว่าอสูรเหล่านั้นก็ไม่ได้เปรียบเช่นกัน

เมื่อเลือดเนื้อเข้าปะทะกับเกราะเหล็ก ผลลัพธ์ย่อมจินตนาการได้!!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการระเบิดตัวเองในท้ายที่สุด ไม่ว่าเจ้าจะเป็นอสูรที่มีพลังรบระดับปรมาจารย์ยุทธ์หรืออสูรที่มีพลังรบระดับราชันย์ยุทธ์ก็ตาม

ตราบใดที่ระยะห่างใกล้พอ... ก็จะได้ขึ้นสวรรค์ในพริบตา!!

หลังจากที่สกายเน็ตพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ ก็รีบรายงานสถานการณ์ให้เซี่ยเฟิงทราบทันที

"ทั้งหมดถอยกลับมาตั้งรับ รอคอยศึกตัดสิน!!"

คลื่นอสูรที่แม้แต่กองทัพจักรกลก็ยังต่อกรด้วยไม่ได้ หากปล่อยให้เหล่าทหารยังคงทำสงครามกองโจรอยู่ภายนอกต่อไป ก็มีเพียงชะตากรรมเดียว: กองทัพถูกล้างบาง!!

สู้รักษากำลังรบที่มีอยู่และรอคอยคลื่นอสูรสุดท้ายจะดีกว่า

อาศัยป้อมปราการ ประสิทธิภาพการรบของเหล่าทหารจะถูกดึงออกมาใช้ได้อย่างเต็มที่!!

เซี่ยเฟิงไม่ต้องรอนานเกินไป

ในวันที่สามหลังจากที่เหล่าทหารถอยกลับมา ภายใต้การควบคุมของอสูรระดับราชันย์ คลื่นอสูรก็ได้ปะทุขึ้นในที่สุด!!

พร้อมกับเสียงคำรามโหยหวนอันแหลมคม

ทั้งสี่ทิศของเมืองซอลท์เลค กองทัพอสูรเริ่มคลุ้มคลั่ง!

พวกมันน้ำลายไหลฟูมปาก หอบหายใจอย่างหนัก และพุ่งเข้าโจมตีใส่ทิศทางของเมืองซอลท์เลคอย่างบ้าคลั่ง!!!

บนเนินเขา

เหล่าราชันย์ยุทธ์ของขุมกำลังใหญ่ต่างเฝ้ามองอสูรที่คลุ้มคลั่งเหล่านั้นจากระยะไกล

ถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง!!

ไม่จำเป็นต้องสู้ แค่การเคลื่อนไหวนี้ก็ทำให้ผู้คนหวาดผวาแล้ว

พวกเขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าภูเขาใต้ฝ่าเท้าของพวกเขากำลังสั่นสะเทือนเล็กน้อย

ต้องรู้ไว้ว่า นี่อยู่ห่างจากสนามรบหลายกิโลเมตร

ในที่ที่ห่างไกลเช่นนี้ยังมีการเคลื่อนไหวมากขนาดนี้

มันยากจะจินตนาการได้ว่า เมืองซอลท์เลคที่กำลังถูกพุ่งเข้าใส่โดยตรงนั้น... ในขณะนี้จะรู้สึกเช่นไร??

ลองคิดในมุมกลับกัน จะเกิดอะไรขึ้นหากขุมกำลังของพวกเขาไปอยู่ในตำแหน่งของเมืองซอลท์เลค?

เกรงว่าจะล่มสลายก่อนที่สงครามจะเริ่มเสียอีกกระมัง?!

เมื่อคิดถึงจุดนี้ ใบหน้าของทุกคนก็ไม่มีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่นเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป

มนุษย์และอสูรเป็นศัตรูกันโดยกำเนิด

ความสิ้นหวังที่สภาสีชาดกำลังเผชิญอยู่ในวันนี้ ใครจะแน่ใจได้ว่าในวันข้างหน้า มันจะไม่เกิดขึ้นกับตนเอง??

ทว่า ตอนนี้จะคิดไปก็ไม่มีประโยชน์อันใด

สิ่งที่พวกเขาทำได้คือเฝ้าดูสภาสีชาดล่มสลายด้วยคลื่นอสูร!!

จากนั้นทุกคนก็จะเข้าไปอยู่ในท้องของอสูร

"เจ้าเซี่ยเฟิงบัดซบ จะขยายอำนาจก็ขยายไปสิ จะลากทุกคนมาด้วยทำไม?"

"หากเขารอดไปได้ เขาคือคนบาปของมวลมนุษยชาติ!!"

"คนประเภทนี้ช่างเห็นแก่ตัว!!"

"หากเขาหนีไปได้ด้วยตัวเอง ข้าต้องฆ่ามันให้ได้!!"

"นับข้าด้วยคน!"

"+1"

"..."

เป็นเรื่องยากมากที่ขุมกำลังใหญ่จะมีความเห็นพ้องต้องกัน

แน่นอนว่า เงื่อนไขของทุกสิ่งคืออีกฝ่ายต้องหนีรอดไปได้

หากเป็นเพียงคลื่นอสูรธรรมดา ผู้แข็งแกร่งที่สุดย่อมสามารถเอาชีวิตรอดได้ 100%

แต่เสียงคำรามเมื่อครู่นี้... เห็นได้ชัดว่าเป็นอสูรระดับผู้แข็งแกร่งที่สุด และอาจมีมากกว่าหนึ่งตัว!!

ด้วยตัวตนเช่นนั้น แม้ว่าเซี่ยเฟิงจะแข็งแกร่งกว่าผู้แข็งแกร่งที่สุดโดยทั่วไป

ผลลัพธ์สุดท้ายก็ยังไม่แน่นอน

ไม่ต้องพูดถึงการถกเถียงของฝ่ายขุมกำลังต่างๆ

เมืองซอลท์เลค, ศูนย์บัญชาการ

หลังจากการปะทุของคลื่นอสูร ข้อมูลนับไม่ถ้วนก็ถูกรวบรวมมาที่นี่

"พิกัด 32.51, ฐานที่ 2, โจมตีทันที!"

"พิกัด 44.12, ฐานที่ 3, โจมตีทันที!"

"กองพันปืนใหญ่ที่ 7, สนับสนุนพื้นที่ 6!!"

"กองพันปืนใหญ่ที่ 21, สนับสนุนพื้นที่ 36!!"

"..."

ด้วยความช่วยเหลือของอุปกรณ์ปลูกฝังความทรงจำรุ่นปรับปรุง เซี่ยเฟิงได้รวบรวมผู้บัญชาการทหารหลายร้อยคนในระยะเวลาอันสั้น

การป้องกันครั้งนี้... พอดีที่จะให้พวกเขาได้ฝึกฝนฝีมือ

จะพึ่งพาสกายเน็ตไปเสียทุกอย่างไม่ได้

ในอนาคตยังมีเรื่องใหญ่อีกมากที่พวกเขาต้องเผชิญด้วยตนเอง!!

ตามคำสั่งที่ออกจากศูนย์บัญชาการ

ชั่วขณะหนึ่ง ปืนใหญ่ในสนามรบก็คำรามกึกก้อง!!

กองพันปืนใหญ่ที่ 155, กองพันจรวดหลายลำกล้อง, กองพันจรวดพิสัยไกล และอื่นๆ ต่างก็โจมตีอย่างบ้าคลั่งตามคำสั่ง

กระสุนปืนใหญ่ที่หนาแน่นถูกยิงออกจากลำกล้องและพุ่งตรงไปยังคลื่นอสูร

อสูรที่เคยเห็นอำนาจของปืนใหญ่มาก่อน ย่อมรู้ถึงพลังของสิ่งนั้นดี

น่าเสียดายที่ในสถานการณ์เช่นนี้ มีเพียงหนทางเดียวคือเดินหน้า

มิฉะนั้น ก็จะถูกพวกเดียวกันเหยียบตายในพริบตา!!

เมื่อตกอยู่ในความสิ้นหวัง พวกมันทำได้เพียงพุ่งไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง!!

ทว่า ไม่ว่าจะบ้าคลั่งเพียงใด ก็ต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริง

ครืนนนน~

กระสุนปืนใหญ่ตกลงมา สะเก็ดระเบิดสาดกระจาย

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในทันที!!

ข้อเท็จจริงได้พิสูจน์แล้วว่า... เบื้องหน้าอำนาจการยิงที่ทรงพลังเพียงพอ ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่มีคาร์บอนเป็นพื้นฐานใดจะสามารถเผชิญหน้ากับมันได้โดยตรง!!

ไม่จำเป็นต้องมีสถิติจากสกายเน็ต

เซี่ยเฟิงรู้สึกเพียงแค่ว่ามีพลังงานวิญญาณมหาศาลอย่างหาที่เปรียบมิได้พุ่งเข้ามา

"นี่มัน... โคตรจะสะใจเลยเเฮะ!"

......