ตอนที่ 17 อย่ากลัวไปเลย นี่ปีศาจฝั่งเรา

ตอนที่ 17 อย่ากลัวไปเลย นี่ปีศาจฝั่งเรา

ราวตีสาม หลินหยวนพาเหวินอิ๋งอิ๋งเตรียมตัวจากไป

เมื่อเดินมาถึงในลาน หลินหยวนมองไปที่หลุมศพของเจ้าของร้านสักแล้วกล่าวว่า “ฉันก็นับเป็นลูกเขยครึ่งตัวของท่านแล้วสินะ!”

“น่าเสียดาย! ตาเฒ่า ท่านไม่มีโอกาสได้เห็นฉันซิ่งมอเตอร์ไซค์โชว์แล้ว”

เมื่อได้ยินคำพูดไร้สาระของหลินหยวน เหวินอิ๋งอิ๋งก็ยื่นมือไปหยิกเนื้อนิ่มๆ ที่เอวของหลินหยวนอย่างแรงหนึ่งที

หลินหยวนพาเหวินอิ๋งอิ๋งไปชอปปิงศูนย์หยวนข้างนอกรอบหนึ่ง ส่วนใหญ่เป็นของใช้ในชีวิตประจำวันสำหรับผู้หญิง และของฝากชนิดพิเศษแบบบางเฉียบจากแดนซากุระน้อย

อูซานคุนอู๋

เมื่อมองดูโซนวิลล่าสุดหรูที่ได้ชื่อว่าหรูหราที่สุดในเมืองเบื้องหน้า เหวินอิ๋งอิ๋งรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

“นายอยู่ที่นี่เหรอ?” เหวินอิ๋งอิ๋งเอ่ยถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เธอนึกถึงเงินหนึ่งแสนหยวนที่หลินหยวนใช้สักลายในตอนนั้น ซึ่งล้วนมาจากบัตรเครดิตและการกู้ยืมสารพัด

ดูแล้ว ไม่น่าจะใช่คนที่จะอาศัยอยู่ในวิลล่าแบบนี้ได้?

“เมื่อก่อนไม่ได้อยู่ เพิ่งจะย้ายมาอยู่เมื่อเร็วๆ นี้” พูดพลาง หลินหยวนก็ชี้ไปที่ข้าวของในมือของเหวินอิ๋งอิ๋งแล้วกล่าว “ของในมือเธอได้มายังไง วิลล่าหลังนี้ก็ได้มาอย่างนั้นแหละ”

เหวินอิ๋งอิ๋ง “??????”

“ชอปปิงศูนย์หยวนเหรอ?” เหวินอิ๋งอิ๋งเอ่ยถามอย่างลองเชิง

หลินหยวนพยักหน้าอย่างเป็นเรื่องปกติ แสดงให้เห็นว่าเธอเดาถูกแล้ว

เรื่องชอปปิงศูนย์หยวน จะโทษหลินหยวนก็ไม่ได้

นับตั้งแต่ที่อสัตย์รุกราน คนล้มตายไม่ก็วิ่งหนีไป

แม้แต่คนที่ยังอยู่ในเมือง ก็ล้วนหลบซ่อนตัวกันหมด

ตอนนี้ต้องการอะไร ถ้าไม่ชอปปิงศูนย์หยวนแล้วจะมีวิธีไหนอีกล่ะ?

ต่อให้คุณอยากจะจ่ายเงิน ก็ไม่มีคนรับเงินไม่ใช่หรือ?

เหวินอิ๋งอิ๋งประหลาดใจอยู่บ้าง พลางคิดในใจ หลินหยวนนี่เล่นใหญ่ไปหน่อยแล้ว!

เมื่อครู่ตอนที่อยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ต หลินหยวนพาเธอไปชอปปิงศูนย์หยวน เธอยังรู้สึกหวาดๆ อยู่บ้าง ไม่ค่อยกล้าจะหยิบฉวย

คาดไม่ถึงว่าหลินหยวนจะใจกล้าบ้าบิ่นถึงขั้นนี้ แม้แต่วิลล่ายังกล้าชอปปิงศูนย์หยวน!

เหตุผลที่หลินหยวนและเหวินอิ๋งอิ๋งมีความคิดต่างกันโดยสิ้นเชิง เป็นเพราะประสบการณ์ที่แตกต่างกันนั่นเอง

หลินหยวนย้อนกลับมาเกิดใหม่ จิตวิญญาณของเขาได้ผ่านพ้นช่วงเวลาสามปีที่ยากลำบากที่สุดหลังจากการรุกรานของอสัตย์มาแล้ว

ในช่วงสามปีนี้ หลินหยวนได้พบเห็นอะไรมามากมายเหลือเกิน

อย่าว่าแต่เรื่องเล็กน้อยอย่างการชอปปิงศูนย์หยวนเลย การฆ่าคนวางเพลิง ขนมปังหนึ่งชิ้นแลกกับผู้หญิงหนึ่งคน และอื่นๆ อีกมากมาย ล้วนเป็นสิ่งที่หลินหยวนเคยเห็นมากับตา

หลังจากที่ระเบียบวินัยล่มสลายโดยสิ้นเชิง ศีลธรรมก็คือขีดจำกัดต่ำสุดที่คอยควบคุมมนุษย์

ศีลธรรมต่ำตมเพียงใด ขีดจำกัดก็ต่ำตมเพียงนั้น

“เธอต้องคอยเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าตอนนี้กับเมื่อสองวันก่อนมันกลายเป็นโลกคนละใบไปแล้ว”

“ถ้าเธอยังใช้ความคิดของเมื่อสองวันก่อนมาจำกัดตัวเอง เธอจะต้องตายอย่างน่าอนาถแน่นอน!” หลินหยวนเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ถึงอย่างไรก็นับเป็นผู้หญิงของตนเองแล้ว สิ่งที่ควรเตือนก็ย่อมต้องเตือนกันบ้าง

หลังจากได้ฟังคำพูดที่จริงจังของหลินหยวน เหวินอิ๋งอิ๋งก็พยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ขานรับว่า “ฉันไม่เข้าใจ แต่ฉันเรียนรู้ได้!”

“ฉันรู้ว่าสิ่งที่นายพูดต้องถูกแน่นอน ฉันจะฟังนาย!”

นี่คือสิ่งที่หลินหยวนชื่นชมในตัวเหวินอิ๋งอิ๋ง สัญชาตญาณในการเอาตัวรอดสูงมาก และยังยอมรับฟังคำแนะนำ ยินดีที่จะเรียนรู้ และไม่ดื้อรั้นเอาแต่ใจ

คนแบบนี้คุ้มค่าที่จะช่วยเหลือ คุ้มค่าที่จะสั่งสอน

ในช่วงสามปีก่อนที่จะย้อนกลับมา หลินหยวนเคยเห็นคนดีมีคุณธรรมมามากมาย

พวกเขาต่อสู้เพื่อความยุติธรรม ช่วยเหลือผู้อ่อนแอ การกระทำของพวกเขา ราวกับเป็นจอมยุทธ์ในนิยาย

แต่ทว่าคนเช่นนี้ดูเหมือนว่าสุดท้ายแล้วจะมีจุดจบที่เหมือนกันหมด

นั่นก็คือ… ตายอย่างน่าอนาถ

หลินหยวนพาเหวินอิ๋งอิ๋งมาถึงวิลล่าของตนเอง เปิดประตูเข้าไป ไป๋หลิงเอ๋อร์ยังคงนั่งสมาธิอยู่ในสวน หายใจดูดกลืนปราณอสัตย์ระหว่างฟ้าดินโดยหันหน้าเข้าหาจันทราสีเลือด

เมื่อเห็นผู้หญิงที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ในสวน เหวินอิ๋งอิ๋งถึงกับนิ่งงันไปชั่วขณะ

ครู่ต่อมา บนใบหน้าของเธอปรากฏรอยยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน แล้วเอ่ยถามเสียงเบา “ผู้หญิงอีกคนของนายเหรอ?”

เหวินอิ๋งอิ๋งในตอนนี้ สิ่งสำคัญที่สุดคือสัญชาตญาณในการเอาตัวรอดที่แข็งแกร่ง

ขอเพียงแค่มีชีวิตรอดต่อไปได้ ดูเหมือนเธอจะปล่อยวางได้มาก และไม่ได้ใส่ใจว่าหลินหยวนจะมีผู้หญิงคนอื่นอีก

ในยุคที่สงบสุข เหล่าเศรษฐียังเลี้ยงดูเมียน้อยกันเลย

พลังของหลินหยวนแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ การที่จะมีผู้หญิงต้องการได้รับการคุ้มครองจากเขา ก็นับเป็นเรื่องปกติมาก

ในทันใดนั้น เหวินอิ๋งอิ๋งก็ตระหนักถึงปัญหาหนึ่งขึ้นมา

ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะมาก่อนเรานี่ นั่นก็หมายความว่า เราน่าจะเป็นมือที่สามสินะ?

หลินหยวนมองความคิดของเหวินอิ๋งอิ๋งออก นี่เป็นผู้หญิงที่ฉลาดมาก เธอสามารถทนได้หากเขามีผู้หญิงคนอื่น

แต่ว่าในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง หากเป็นไปได้ ย่อมไม่อยากจะแบ่งปันผู้ชายของตนเองกับผู้หญิงคนอื่นอย่างแน่นอน

“มีข่าวดีหนึ่งเรื่องกับข่าวร้ายหนึ่งเรื่อง เธออยากจะฟังเรื่องไหนก่อน?” หลินหยวนเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนไม่ยิ้ม

เหวินอิ๋งอิ๋งยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น ข่าวดีกับข่าวร้าย?

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ เหวินอิ๋งอิ๋งก็ตัดสินใจฟังข่าวดีก่อน

วันนี้ข่าวร้ายที่เธอได้ยินก็มากพอแล้ว

“ข่าวดีค่ะ!” เหวินอิ๋งอิ๋งตัดสินใจเลือก

หลินหยวน “ข่าวดีก็คือหล่อนไม่ใช่มนุษย์”

เพราะผลของพลังแห่งกฎเกณฑ์ แม้ไป๋หลิงเอ๋อร์จะเชื่อฟังคำสั่งของเขา แต่ให้ดีที่สุดก็นับได้เพียงแค่สาวใช้ของเขาเท่านั้น

หรือจะพูดให้ถูกคือเป็นสัตว์เลี้ยงจะเหมาะสมกว่า

ถึงอย่างไรเสีย แท้จริงแล้วไป๋หลิงเอ๋อร์ก็คือปีศาจจิ้งจอก

เมื่อได้ยินว่าหญิงสาวผู้งดงามอย่างหาที่เปรียบมิได้คนนี้ไม่ใช่ผู้หญิงของหลินหยวน ในใจของเหวินอิ๋งอิ๋งพลันรู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย

ไม่ว่าในอนาคตเขาจะมีผู้หญิงคนอื่นอีกหรือไม่ อย่างน้อยที่สุด เราก็เป็นผู้หญิงคนแรกของเขานะ!

แต่ว่าในตอนนี้เหวินอิ๋งอิ๋งนึกขึ้นได้ว่า ยังมีข่าวร้ายอีกเรื่องที่ยังไม่ได้ฟัง

ดังนั้น จึงเอ่ยปากถาม “แล้วข่าวร้ายล่ะ!”

หลินหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว “ข่าวร้ายก็คือเธอไม่ใช่คนเลยต่างหาก!”

เหวินอิ๋งอิ๋ง “??????”

ในความทรงจำของเธอ เธอรู้เพียงว่าบนโลกจู่ๆ ก็มีสัตว์ประหลาดปรากฏขึ้นมากมาย และมีคนตายไปเป็นจำนวนมาก

ส่วนเรื่องอื่นๆ เธอรู้ไม่มากนัก

ความแตกต่างระหว่างอสัตย์ อสูร และปีศาจ เธอยิ่งไม่รู้เข้าไปใหญ่

อันที่จริงไม่ใช่แค่เหวินอิ๋งอิ๋งที่ไม่รู้ คนส่วนใหญ่ทั่วโลกในตอนนี้ก็ยังไม่รู้เช่นกัน

เพราะว่าเรื่องนี้ต้องแลกมาด้วยราคาที่สูงลิ่ว หลังจากที่มนุษย์ส่วนใหญ่ต้องล้มตายบาดเจ็บไปแล้ว จึงจะสามารถเรียนรู้จากประสบการณ์ได้

เหวินอิ๋งอิ๋งไม่เข้าใจความหมายของหลินหยวน จึงเอ่ยถามอย่างลองเชิง “นายหมายความว่ายังไง?”

หลินหยวนควบคุมพลังแห่งกฎเกณฑ์ ทำให้ไป๋หลิงเอ๋อร์กลับคืนสู่ร่างเดิม จากนั้นจึงกล่าว “เธอดูตอนนี้สิ!”

เหวินอิ๋งอิ๋งมองไปยังหญิงสาวผู้งดงามที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ในสวนอีกครั้ง ก็ต้องตกใจจนถอยหลังไปหลายก้าวติดกัน

ตอนนี้ ในสวนจะมีหญิงสาวผู้งดงามที่ไหนกัน!

ในตอนนี้ สิ่งที่นั่งสมาธิและหายใจดูดกลืนพลังอยู่ตรงนั้น คือจิ้งจอกขาวตัวหนึ่งอย่างชัดเจน

หัวใจของเหวินอิ๋งอิ๋งเต้น “ตึกตัก” ไม่หยุด สำหรับเธอแล้ว นี่ไม่ต่างอะไรกับภาพยนตร์สยองขวัญที่หลุดออกมาสู่โลกแห่งความจริง

“มันคือ?” เหวินอิ๋งอิ๋งเอ่ยถามด้วยความหวาดหวั่น

หลินหยวนพยักหน้าแล้วตอบ “ก็เหมือนที่เธอจินตนาการไว้นั่นแหละ หล่อนเป็นปีศาจ! ปีศาจจิ้งจอก!”

“แต่ว่าก็ไม่ต้องกลัวไป นี่พวกเดียวกัน… ไม่ถูกสิ นี่ปีศาจฝั่งเรา”

ในตอนนี้ ใบหน้าของเหวินอิ๋งอิ๋งซีดเผือดด้วยความตกใจ

ข่าวนี้สำหรับเราแล้ว สู้ยอมเป็นมือที่สามยังจะดีเสียกว่า!

เธอยอมเป็นมือที่สาม ดีกว่าต้องมาอยู่ใต้ชายคาเดียวกับปีศาจ!

…