จุติข้ามโลก : ตอนที่200 วันนี้วันชิลนั่งขายของดีกว่า

ตอนที่200 วันนี้วันชิลนั่งขายของดีกว่า

ซูเซียวรู้สึกสงสัยใครมันกล้ามาท้าทายเขา

เขามองอันดับของคนที่กล้ามาท้าทาย ซึ่งแน่นอนว่ามันดีกว่าเขาเอามากๆ

“ตอบรับคำท้า”

สนามการต่อสู้นั้นก็ยังเหมือนเดิม ศัตรูที่พบก็เป็นหุ่นยนต์เหมือนเดิม แต่ในครั้งนี้ไม่มีผู้ชมร้องเชียร์

“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าฉันจะแพ้!” คุณพญิงตะโกนมาด้วยความโกรธ

ซูเซียวชักดาบดราก้อนแฟลชออกมากำแน่น และใช้ความเร็วสูงสุดพุ่งเข้าไปหาหุ่นยนต์ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงไม่กี่ก้าว

ดราก้อนแฟลชส่องแสงประกาย

แกร็กก

กระจกตรงคนขับถูกฟันทะลุทันที และหุ่นยนต์ก็หายไป

ทุกคนที่เข้ามาชมต่างก็ตะลึง

“คุณ ... คุณหญิงถูกฆ่าสองครั้งงั้นหรอ?”

“ดูเหมือนว่าคุณหญิงจะสู้ไม่ได้เลยหล่ะ”

“นี่มันเป็นการต่อสู้ที่จบไวที่สุดที่เคยดูมาเลย”

ซูเซียวกลับไปยังห้องเตรียมตัว พร้อมกับความรู้สึกที่เหนื่อย ดูเหมือนว่าตอนนี้จะต่อสู้ต่อไม่ได้แล้ว เขาควรพักผ่อน

[การต่อสู้แบบเดี่ยวเสร็จสิ้น ยินดีด้วยคุณได้รับชัยชนะ ชนะรวด 20เกมต่อเนื่อง]

[อันดับของคุณจาก 6701 กลายเป็น 2600]

[ได้รับจดหมายจากศัตรู ต้องการเปิดอ่านหรือไม่?]

หลังจากชนะ 20สนามต่อเนื่อง ซูเซียวก็มีอันดับที่พุ่งไวอย่างกับขี้โกงมา

‘ไอเวร อันดับของผมตกจาก 5000เลย แกต้องส่งนางฟ้าสาวสวยมาสังเวยนะเว้ย!!’

ซูเซียวได้แต่ยิ้มสะใจแต่ก็ไม่ได้ตอบกลับอะไรไป

การต่อสู้ในสังเวียนทำให้เขาเหนื่อยอยู่เหมือนกัน เขาจึงหยุดทุกอย่างเพียงเท่านี้และเดินออกจากสังเวียนการต่อสู้และตรงไปยังตลาดค้าขาย

ที่ตลาดค้าขายนั้นเขาต้องจ่าย 10 เหรียญพาราไดซ์เพื่อเช่าแผงสำหรับขายของได้เป็นเวลา 3ชั่วโมง

หลังจากเลือกทำเลได้แล้วเขาก็เริ่มทำการตั้งร้านขายของ

เลิฟแชรงก์ (อาวุธสีเขียว) ถูกตั้งที่ราคา 4000 เหรียญพาราไดซ์

ถุงมือไอร่อน โบน บ็อคซิ่ง (อาวุธสีเขียว) ถูกตั้งที่ราคา 4600 เหรียญพาราไดซ์

เดธไวฟ์ (เครื่องประดับสีขาว) ถูกตั้งที่ราคา 2500 เหรียญพาราไดซ์

เขาลังเลอยู่สักพัก.. หลังจากนั้นก็ตั้งราคาสำหรับ ไนท์คิง(ออเนอร์ 1/8) ที่ราคา 100000 เหรียญพาราไดซ์

นี่มันถูกต้องแล้ว ที่ตั้งราคา 100000 แม้ว่าในตอนนี้มันยังกระจอก แต่มันเป็นของเซ็ท

ถ้าหากใครที่สะสมของเซ็ทชิ้นนี้ได้จนครบ 8 มันก็คุ้มค่าสำหรับราคานี้

หลังจากตั้งขายของทั้งหมดแล้ว เขาก็ตั้งชื่อร้านว่า Boutique และระหว่างที่รอขายของก็นำแท็บเล็ตที่ได้จากเฉียมานั่งเล่นรอ

เป็นเวลาไม่นานมากนัก เขาก็ขายของออกไปสองชิ้นคือ เลิฟแชรงก์และเดธไวฟ์ ทำให้เขาได้รับ 6500 เหรียญพาราไดซ์

และในตอนนี้เขาต้องการพักผ่อน จึงไม่รีบทำไรมาก เขานั่งรอเหยื่อไปเรื่อยๆ รอแบบนี้ก็รู้สึกผ่อนคลาย

“พี่สาว ฉันกำลังมองหาของเพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูพลังชีวิต แต่มันมีแต่ของเซ็ทหน่ะสิ ทำไงดี”

มีเสียงแว่วเข้ามาในหูของซูเซียว

“ไนท์ คิง เซเบอร์? รูปลักษณ์ภายนอกก็ดูเหมือนดาบทั่วไปเลยนะ...”

หลังจากการรอคอยอย่างยาวนานมา 7ชั่วโมง ก็มีเหยื่อมาสนใจดาบของเขาแล้ว

“เท่าไหร่งั้นหรอ?” ชิซูตอบกลับอย่างช้าๆพร้อมกับเหล่มองราคาที่ตั้งเอาไว้ “ช่างมันเถอะอย่าไปสนใจเลย”

“รอก่อนสิพี่สาว เรายังไม่รู้ราคาเลยนะ บางทีเราอาจจะคุยกับคนขายดูก็ได้” หญิงสาวอีกคนพูด

“สวัสดีพ่อค้า ราคานี้มันแพงไปหน่อยไหม เซ็ทของมันไม่ได้โหดอะไรขนาดนั้นเลยนะ” หญิงสาวพูดพร้อมกับยิ้ม

“เอ่อ อย่างงั้นหรอ?” ซูเซียวหันไปตอบกลับ

หญิงสาวที่ต่อราคานี้การแต่งตัวดูไม่ได้มีฐานะมากนัก ไม่เหมือนกับชิซูที่ดูดีกว่าเยอะ

“5000 เหรียญพาราไดซ์ได้ไหม? แม้ว่ามันจะเป็นของเซ็ทก็จริง แต่ฉันต้องการแค่เอามาเพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูพลังชีวิตหน่ะ” หญิงสาวเริ่มต่อรอง

“อืม.... งั้นหรอ?” ซูเซียวกำลังพิจารณาว่าเด็กนี้กำลังใช้เล่เหลี่ยมอะไรหรือไม่

“ตกลงไหม 5000 เหรียญพาราไดซ์ มันไม่ใช่เงินน้อยๆเลยใช่ไหม?”

“อืม.. งั้นหรอ?”

ซูเซียวตอบเหมือนเดิมสามครั้ง

“นี่นายพูดเป็นอยู่แค่ 3 คำงั้นหรอ?”

“แน่นอนว่าไม่”

“แล้วคำตอบดีๆกว่านี้ไม่มีรึไง!!”

ในตอนนี้ซูเซียวเริ่มมั่นใจแล้วว่าหญิงสาวคนนี้จะต้องมีของเซ็ทนี้เป็นจำนวนมากแล้วแน่ๆ ไม่อย่างงั้นเธอคงไม่เสียเวลามาวุ่นวายกับเขาแบบนี้หรอก

ชิซูที่ยืนดูเฉยๆระหว่างซูเซียวและน้องสาวต่อรองกัน เธอก็รู้แล้วแหล่ะว่าน้องสาวของเธอจะต้องเสียเงินในราคาที่โดนโก่งแน่นอน

“สวัสดี นี่สหาย ฉันจัสมินมาจากลุ่มไลโคริส และวันนี้ฉันเป็นคนดูแลทรัพยากรต่างๆ”

หลังจากได้ยินแบบนั้นซูเซียวก็เข้าใจ แต่ไม่ได้ตื่นเต้นอะไร

แต่ที่น่าตื่นเต้นกว่าคือเธอมาจากไลโคริส ที่เขาเคยโจมตีไป ดูเหมือนว่าบางทีพวกไลโคริสจะไม่มีกล้องถ่ายรูปนะ

“เป็นผู้ทำสัญญาของพวกกลุ่มไลโคริสหรอ?”

“ไม่ ฉันเป็นแค่คนงาน จะเป็นไปได้ไงที่คนดูแลกทรัพยากรเป็นผู้ทำสัญญา?” จิสมิสยิ้มที่ซูเซียวรู้จักกลุ่มไลโคริส เพราะเมื่อรู้จักกันแล้วก็ค่อยคุยง่ายหน่อย

“แล้วยังไงต่อ?” ซูเซียวถามจัสมิน

“เป็นคนตรงๆดีนะ ถ้างั้นก็เข้าเรื่องเลย คือเราต้องการของชิ้นนี้ และนี่คือสมาชิกของกลุ่มก็อทคิง เธอเป็นเพื่อนที่ดีของฉันหน่ะ”

“โอเคถ้างั้นอยากได้ราคาเท่าไหร่?..” ซูเซียวจ้องมองทั้งสองคน

“5000 เหรียญไม่มากไปกว่านี้ และฉันจะยืนต่อรองอยู่ตรงนี้ทั้งวันทั้งคืนถ้าไม่ได้มันไป นอกส้ะจากนายจะเจอคนอื่นที่ขายเหมือนกัน”

ซูเซ๊ยวถึงกับหมดคำพูด ในตอนแรกเขาต้องการปล่อยอยู่ที่ราคา 40000 เหรียญพาราไดซ์ แต่การต่อของเธอทั้งสองนั้นโหดเหี้ยมจริงๆ

“นื่คือของที่ต้องเผาบ้านเผาเมืองเอามาเลยนะ มันไม่ดีขนาดนั้นเลยหรอ?”

“แล้วจะขายหรือไม่ขาย?”

“ถ้าเพิ่มเป็น 30000 เหรียญพาราไดซ์ได้ก็ถือว่าตกลง!” เมื่อซูเซียวพูดคำขาดออกไปเสร็จ เขาก็นั่งเล่นเกมต่อ

หลังจากนั้นทั้งสองสาวก็หันไปคุยกันอย่างลับๆ

“40000 มันมากเกินไปหน่ะ ขอโทษด้วยนะ”

เมื่อซูเซียวได้ยินแบบนั้น เขาก็ทำท่าเก็บร้านขายของ

“เดี๋ยวก่อนสิ!” หลังจากนั้นเธอทั้งสองก็คุยกันใหม่อีกครั้ง

“จะปิดร้านแล้ว ราคาขยับเป็น 50000 เหรียญพาราไดซ์แล้วนะ”

เมื่อราคาขึ้นเรื่อยๆแบบนี้ สองสาวก็ไม่รอช้าส่งข้อเสนอราคาเพื่อทำการซื้อขายทันที

“ธุรกิจของเราในวันนี้ กลุ่มไลโคริสและกลุ่มก็อทคิงจะจดจำมันเอาไว้เสมอ”

ทั้งสองสาวมีสีหน้าที่หงุดหงิด

“งั้นก็ฝากบอกไอซี่ลูน่าด้วยนะ ถ้าเจอกันครั้งหน้าคงไม่โชคดีเหมือนในโลกแห่งไททั่นแล้วหล่ะ”

“แก... แกมันชายที่ถือดาบ เบียคุยะนี่!!!”

จัสมินพูดอย่างโมโหแล้วก็หันหลังเดินกลับไปทันที