บทที่ 540 - ประลองมรรคากับ OAA

บทที่ 540 - ประลองมรรคากับ OAA

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"เป็นโลกที่มหัศจรรย์จริงๆ"

OAA พยักหน้า ในวินาทีที่มาถึงโลกใบนี้ เขาก็สัมผัสได้ถึงความแตกต่างอย่างมหาศาล เขาที่เคยรู้สึกว่าตนเองรอบรู้สรรพสิ่งและทรงอานุภาพไร้ขีดจำกัด

ในโลกใบนี้ดูเหมือนความรอบรู้และอานุภาพเหล่านั้นจะหายไปจนหมดสิ้น

ในอดีตเขาเคยสัมผัสความรู้สึกเช่นนี้ได้แค่บนร่างของกุยหยวน แต่ในโลกใบนี้กลับมีอยู่ดาษดื่น เพียงแค่มีมากมีน้อยต่างกันไป

โลกไม่ได้เปิดเผยต่อเขาอย่างหมดเปลือกอีกต่อไป แต่กลับเต็มไปด้วยความลึกลับ

OAA ต้องการความลึกลับเช่นนี้แหละ

เหมือนกับตอนที่เขาเพิ่งถือกำเนิดขึ้นมาไม่มีผิด

"นี่คือโลกที่ตัวตนระดับเก้าดาวเจ็ดพิภพสร้างขึ้นงั้นรึ?"

พลังของ OAA นั้นแข็งแกร่งกว่ากุยหยวนเสียอีก อันที่จริงกุยหยวนเคยถาม OAA ว่าทะลวงสู่ระดับแปดดาวเจ็ดพิภพได้อย่างไร OAA บอกว่าตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

ก็แค่งงๆ เบลอๆ ไม่รู้วันเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังที่ยิ่งใหญ่ไพศาลสายหนึ่ง พลังที่เพียงพอจะทำลายล้างเขาได้

ต่อให้เป็นพหุจักรวาลอันไร้ที่สิ้นสุดที่เขาสร้างขึ้น ภายใต้พลังนั้น ก็รู้สึกเหมือนจะถูกทำลายได้ทุกเมื่อ

เดิมทีตามหลักเหตุผล OAA ควรจะถอยกลับไป ศึกษาโลกที่ตนเองสร้างขึ้นต่อไป แต่ภายใต้วันเวลาอันยาวนานไม่สิ้นสุด

OAA รู้สึกว่าตนเองเบื่อหน่ายเกินไปแล้ว รู้สึกว่าทำต่อไปก็เท่านั้น สู้ไปดูให้เห็นกับตาดีกว่าว่านี่มันคืออะไรกันแน่?

"เจ้าก็เลยหลอมรวมเข้ากับแม่น้ำแม่แห่งกาลอวกาศทั้งตัวเลย?"

กุยหยวนได้ยินคำอธิบายของ OAA เขาก็จับสังเกตได้ว่าสิ่งที่ OAA สัมผัสได้น่าจะเป็นแม่น้ำแม่แห่งกาลอวกาศ ในยุคไท่จี๋ แม่น้ำแม่แห่งกาลอวกาศคือรากฐานของการดำรงอยู่ทั้งมวล

กล่าวได้ว่า

ดินแดนหุนตุ้นอันไร้ขอบเขตอันที่จริงก็แตกแขนงออกมาจากแม่น้ำแม่แห่งกาลอวกาศ เหมือนดั่งที่หนวี่วาเคยกล่าวไว้ ความจริงที่ว่าทำไมดินแดนหุนตุ้นอันไร้ขอบเขตถึงมีโลกที่คล้ายคลึงกันปรากฏขึ้นมากมายขนาดนี้

เป็นเพราะได้รับอิทธิพลจากโลกที่แข็งแกร่งบางใบจริงๆ

แต่โลกแต่ละใบ ถือกำเนิดขึ้นในดินแดนหุนตุ้นอันไร้ขอบเขต เว้นแต่ตัวตนที่แข็งแกร่งของโลกนั้นจะเดินทางไปยังความโกลาหลแห่งอื่นเพื่อเบิกโลกด้วยตนเอง

มิเช่นนั้น

โลกที่แข็งแกร่งใบหนึ่งจะไปส่งอิทธิพลต่อโลกอื่นได้อย่างไร แต่เรื่องแบบนี้กลับเกิดขึ้นได้

และสื่อกลางก็คือแม่น้ำแม่แห่งกาลอวกาศ

OAA น่าจะก้าวเข้าสู่แม่น้ำแม่แห่งกาลอวกาศในช่วงเวลาสำคัญนั้นโดยตรง แล้วก้าวเข้าสู่ระดับแปดดาวเจ็ดพิภพ แต่โอกาสแบบนี้เกรงว่าในพันภพหมื่นโลกคงจะมีน้อยยิ่งกว่าน้อย

ระดับไท่สู้จำนวนนับล้านล้านที่อยากจะใช้วิธีนี้ก้าวเข้าสู่ระดับไท่สื่อ คงบอกได้แค่ว่าฝันเฟื่อง บอกตามตรงกุยหยวนยังนึกภาพไม่ออกเลยว่า OAA ทำสำเร็จได้อย่างไร

นี่สิคือสิ่งที่เหลือเชื่อที่สุด

ทำได้เพียงบอกว่า บางครั้งก็มีตัวตนที่ถือกำเนิดมาเพื่อเป็นแปดดาวเจ็ดพิภพ

กรณีของ OAA นั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำซ้ำ กระทั่งกุยหยวนยังรู้สึกว่าเวลาที่ OAA ถือกำเนิด อาจจะก่อนเขตแดนหุนหยวนมากมายเสียอีก

มีเพียงแบบนี้เท่านั้นถึงจะใช้วิธีนี้ก้าวเข้าสู่ระดับไท่สื่อได้

"ตัวตนอีกภาค โดยเนื้อแท้แล้วก็คือการใช้แม่น้ำแม่แห่งกาลอวกาศเพื่อรวมเป็นหนึ่งทีละก้าว จนบรรลุความเป็น 'หนึ่ง'"

"ขอบเขตไท่สู้ คือมีรูปร่างมีสสารแต่ไร้กาย..."

"ใช้มหาวิถีดำรงอยู่ในแม่น้ำแม่แห่งกาลเวลา หากไท่จี๋ต้าหลัวคือความโกลาหลขนาดย่อม ไท่สู้ก็ควรจะเป็นสิ่งที่ให้กำเนิดความโกลาหล

สาขาของแม่น้ำแม่แห่งกาลอวกาศ?"

กุยหยวนรวบรวมความรู้แจ้งทั้งหมดของตน ตอนนี้เขาบรรลุไท่จี๋สมบูรณ์พร้อมแล้ว ขาดอีกเพียงก้าวเดียวก็จะก้าวเข้าสู่ขอบเขตไท่สู้

แม้ว่าไท่สู้จะเป็นเจ็ดดาวเจ็ดพิภพเหมือนกัน แต่เมื่อเทียบกับไท่จี๋ต้าหลัวแล้ว

แข็งแกร่งกว่าไม่รู้กี่เท่า

ความรู้แจ้งเกี่ยวกับไท่สู้ของ OAA ย่อมช่วยผลักดันให้กุยหยวนอนุมานเส้นทางของตนเองว่าจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตไท่สู้ได้อย่างไร

บัดนี้เมื่อรวบรวมเส้นทางของโลกมากมายเข้าด้วยกัน เขาก็พอจะมองเห็นเค้าลางบ้างแล้ว

ไท่จี๋สมบูรณ์พร้อมคือการแปรเปลี่ยนมหาวิถีทั้งหมด ส่วนขอบเขตไท่สู้ มีรูปร่างมีสสารแต่ไร้กาย ก็คือการกลายร่างเป็นมหาวิถีที่แท้จริง

ประกอบกับคำพูดเพียงไม่กี่คำของจักรพรรดินีหว่าในอดีต และประสบการณ์ของ OAA...

"พวกเรามาประลองมรรคากันสักหน่อยไหม?"

"ประลองมรรคา? ข้าประลองมรรคาไม่เป็น แต่ข้าสามารถ เอ่อ สู้กับเจ้าได้?" แม้ OAA จะเป็นแปดดาวเจ็ดพิภพ แต่แปดดาวเจ็ดพิภพของเขานั้นเรียกได้ว่าได้มาแบบพิสดาร

เมื่อเทียบกับจักรพรรดินีหว่า หรือจักรพรรดิซีที่บำเพ็ญเพียรขึ้นมาทีละก้าว เรียกได้ว่ามีความชัดเจนในหนทางข้างหน้าและมหาวิถีของตนเองอย่างยิ่ง

เปรียบเทียบง่ายๆ ก็คือ เส้นทางของจักรพรรดินีหว่าและจักรพรรดิซี คือการร่ำเรียนมาตามระบบ หากเปรียบ 'การบำเพ็ญเพียร' เป็นมหาวิทยาลัย พวกเขาก็คือระดับเกียรตินิยม

แล้วก้าวขึ้นเป็นศาสตราจารย์ทีละก้าว

แต่ OAA เหมือนกับคุณลุงในชนบทคนหนึ่ง ที่บังเอิญไปแก้ปัญหาเทคนิคทางการเกษตรที่ยากระดับศตวรรษได้ด้วยความบังเอิญ

จึงได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ต่างก็เป็นแปดดาวเจ็ดพิภพเหมือนกัน แต่จะเหมือนกันได้หรือ?

บางทีสำหรับร่างต้นของจักรพรรดินีหว่าและจักรพรรดิซี มวยวัดแบบ OAA อาจจะไม่นับว่าเป็นศัตรูแห่งมรรคาอะไร แต่สำหรับกุยหยวนแล้ว นี่คือตัวอย่างอ้างอิงชั้นยอด

"ตกลง!"

...

ทั้งสองคนส่งจิตเพียงวูบเดียว ก็ไปปรากฏตัวท่ามกลางความโกลาหล ยืนประจันหน้ากัน เสียงของ OAA กังวานใส ยามเอื้อนเอ่ยวาจาราวกับโลกนับอนันต์กำลังสั่นสะเทือนพ้อง "เจ้าลงมือก่อนเถอะ"

"รับมือ!"

มหาวิถีทั้งเก้าสายของกุยหยวนพรั่งพรูออกมาในหนึ่งในล้านล้านชั่วพริบตา ใช่มหาวิถีทั้งเก้าสร้างเป็นหนึ่งมหาวิถี จากนั้นใช้สามพันมหาวิถีปรากฏออกมา

ความโกลาหลทั้งหมดสั่นสะเทือน ราวกับโลกอันไร้ขอบเขตไร้ประมาณใบหนึ่งกำลังทุ่มใส่ OAA อย่างรุนแรง

OAA เห็นดังนั้น ก็ปลดปล่อยกฎเกณฑ์มหัศจรรย์อันไร้ที่สิ้นสุดออกมาเช่นกัน เพราะเขาไม่เคยต่อสู้มาก่อน แต่ในโลกของเขามักจะเต็มไปด้วยสงคราม การต่อสู้จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

ทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งคือไท่จี๋สมบูรณ์พร้อม อีกฝ่ายคือแปดดาวเจ็ดพิภพ แน่นอนว่าถ้าเอาจริง OAA ย่อมตบกุยหยวนตายได้แน่นอน

แต่ตอนนี้คือการประลอง

การต่อสู้ของทั้งสองส่วนใหญ่กุยหยวนเป็นฝ่ายรุก OAA เป็นฝ่ายรับ

กฎเกณฑ์ลึกล้ำนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นท่ามกลางการปะทะของทั้งสอง ด้วยวิธีการที่แม้แต่ต้าหลัวจินเซียนก็ไม่อาจเข้าใจได้ ทั้งเวลา โชคชะตา เหตุผลกรรม สสาร และอื่นๆ อีกมากมาย

กระทั่งแม่น้ำแม่แห่งกาลอวกาศก็ปรากฏขึ้น แยกการต่อสู้ของทั้งสองออกมา

ตัวตนแต่ละองค์ในแม่น้ำแม่แห่งกาลอวกาศปรากฏขึ้น แน่นอนว่าพวกเขาสนใจ OAA ที่มีกลิ่นอายแปดดาวเจ็ดพิภพมากกว่า

"ไม่เคยเห็นมาก่อน แปดดาวเจ็ดพิภพหน้าใหม่รึ?"

"ดูจากลักษณะแล้วไม่มีกลิ่นอายของเจ็ดพิภพ ดูท่าจะเป็นพวกมวยวัด!"

"มวยวัดที่บรรลุแปดดาวเจ็ดพิภพได้ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น..."

"ความโกลาหลผืนนั้น? ทำไมรู้สึกว่า..."

...

ตัวตนที่ทิ้งร่องรอยไว้มากมายในแม่น้ำแม่แห่งกาลอวกาศ เมื่อมีตัวตนระดับใกล้เคียงกันสั่นสะเทือนแม่น้ำแม่แห่งกาลอวกาศ

พวกเขาย่อมสัมผัสได้เองตามธรรมชาติ อยากจะดูว่าแปดดาวเจ็ดพิภพผู้นั้นเป็นใคร

แต่ก็มีเพียงระดับแปดดาวเจ็ดพิภพเท่านั้นที่สัมผัสได้

ในขณะที่พวกเขาพบว่าความโกลาหลผืนนี้ดูเหมือนจะมีปัญหา ทันใดนั้นแสงสว่างอันเจิดจรัสไร้ประมาณ ยิ่งใหญ่ไพศาลไร้ประมาณก็สว่างวาบขึ้น

ตัดขาดสายตาทั้งหมดในทันที

"นี่...นี่คือไท่อี้!"

"นี่ถึงกับเป็นความโกลาหลที่มีระดับไท่อี้คุ้มครองอยู่!"

"ให้ตายสิ ถ้ามีระดับไท่อี้อยู่ การจะปกปิดแปดดาวเจ็ดพิภพที่ถือกำเนิดขึ้นก็นับว่าเป็นเรื่องปกติ!"

เหล่าแปดดาวเจ็ดพิภพทั้งหลายไม่กล้าสอดแนมต่อ และสายตาของพวกเขาก็ถูกตัดขาดไปแล้ว ถูกตัดขาดในทุกๆ ความหมาย

พวกเขามองไม่เห็นแล้ว

[จบแล้ว]