บทที่ 480 - แผนการแห่งทัณฑ์หงอวิ๋น

บทที่ 480 - แผนการแห่งทัณฑ์หงอวิ๋น

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ในแดนบรรพกาล

ใครบ้างจะไม่รู้จักน้ำเต้าเก้าสลายวิญญาณของบรรพชนหงอวิ๋น ต้องทราบว่าในอดีตหงอวิ๋นเพื่อที่จะสังหารเหล่าผู้มีอิทธิฤทธิ์ที่เคยลอบมองปราณม่วงบรรพกาลของเขา

ก็ได้ใช้น้ำเต้าเก้าสลายวิญญาณเป็นแกนกลาง ก่อตั้งค่ายกลทรายแดงอันยิ่งใหญ่ แม้แต่ต้าหลัวจินเซียนที่ติดอยู่ในค่ายกลก็ยังต้องถูกหลอมละลาย

อานุภาพอันดุร้ายของน้ำเต้าเก้าสลายวิญญาณเป็นที่ประจักษ์ไปทั่วแดนบรรพกาล

ใครบ้างจะไม่รู้จักน้ำเต้าเก้าสลายวิญญาณ

หลังจากบรรพชนหงอวิ๋นร่วงหล่น น้ำเต้าลูกนี้ก็ตกอยู่ในมือของเจิ้นหยวนจื่อ หรือมหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออกในปัจจุบัน

การปรากฏตัวของน้ำเต้าเก้าสลายวิญญาณ ย่อมเป็นการยืนยันสถานการณ์แล้ว

ร่างที่ก้าวออกมาจากแม่น้ำแห่งกาลเวลานี้ คือบรรพชนหงอวิ๋น กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ อวิ๋น คู่มรรคาของมหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออก

คือร่างจุติของหงอวิ๋นอย่างแท้จริง

มหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออกมองไปยังผิงซิน ท่านผิงซินย่อมต้องรู้เรื่องนี้เป็นแน่ ที่ก่อนหน้านี้ไม่บอกเขา เกรงว่าเพราะกลัวเขายอมรับไม่ได้

แม้ว่าตอนนี้เขาก็ยังยอมรับได้ยากเล็กน้อย สหายกลายเป็นคู่มรรคา

แต่เขาก็ดีใจ หงอวิ๋นกลับมาแล้วในที่สุด

บรรพชนหงอวิ๋นบนแม่น้ำแห่งกาลเวลาก้าวออกมา ร่อนลงข้างกายอวิ๋นอย่างช้าๆ เขามองมหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออกแล้วหัวเราะ "ฮ่าฮ่าฮ่า สหายมรรคา ดูท่าว่าวาสนาของพวกเรายังไม่สิ้นสุด ทั้งยังลึกซึ้งยิ่งขึ้น"

น้ำเสียงของหงอวิ๋นแฝงความปลอดโปร่งอย่างยิ่ง การได้หวนคืนนับเป็นโชคดีอย่างที่สุดแล้ว ส่วนการกลายเป็นสตรี (คุนเต้า) สำหรับเขาแล้วมิได้ส่งผลอันใด

สำหรับเทพศักดิ์สิทธิ์กำเนิดฟ้าดินแล้ว เมื่อแรกกำเนิดจะเลือกเป็นบุรุษ (เฉียนเต้า) หรือสตรี (คุนเต้า) ก็เป็นเพียงแค่ชั่วขณะจิตเท่านั้น

กระทั่งกล่าวได้ว่า หากอุปนิสัยเข้ากันได้ดี ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็สามารถเปลี่ยนเป็นสตรีได้ ขอเพียงมิใช่ตัวตนที่ถือกำเนิดจากแก่นแท้หยินโดยกำเนิดอย่างไท่เจิน ซีเหอ หรือฉางซี

เมื่อมหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออกได้ยินเสียงที่คุ้นเคย ความกระอักกระอ่วนพลันมลายหายไปสิ้น แม้เขาจะผ่านเรื่องราวมามากมาย จิตมรรคาถูกขัดเกลา กระทั่งกลายเป็นนักบุญ

ทว่าทัณฑ์ที่หงอวิ๋นร่วงหล่นในอดีต เขากลับทำได้เพียงมองดูอยู่ห่างๆ อีกทั้งหงอวิ๋นยังห้ามมิให้เขายุ่งเกี่ยว

นี่คือความเจ็บปวดที่เขาเก็บไว้ในใจมาตลอด

เมื่อเห็นหงอวิ๋นจุติใหม่ ที่แท้หงอวิ๋นก็อยู่ข้างกายเขามาตลอด มิน่าเล่าในคราแรกที่เขาเห็นอวิ๋น เขาจึงรู้สึกคุ้นเคยเป็นพิเศษ

ภายหลังเขานึกว่าเป็นเพราะอวิ๋นคือแก่นแท้ดินจี่จำแลงร่าง เป็นปฐพีกำเนิดฟ้าดินเช่นเดียวกับเขา จึงรู้สึกใกล้ชิด

ที่แท้เป็นเพราะอวิ๋นคือสหายมรรคาหงอวิ๋นจุตินั่นเอง

"สหายมรรคา ไม่พบกันนาน"

มหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออกพยักหน้า ขอบตาของเขาแดงก่ำ

หงอวิ๋นถอนหายใจเฮือกหนึ่ง "สุดท้ายก็ยังมิสำเร็จ"

"ในอดีต... ข้าควรจะไปช่วยเจ้า"

มหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออกกล่าวเสียงแผ่วเบา แต่หงอวิ๋นเพียงส่ายหน้า "นั่นคือทัณฑ์ที่มิอาจหลีกเลี่ยง ต่อให้มีสหายมรรคาอยู่ก็มิอาจเปลี่ยนแปลง"

"อีกอย่าง ภายในนั้นยังมีเบื้องลึกเบื้องหลัง"

หงอวิ๋นเอ่ยปาก บนศีรษะของมหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออกพลันปรากฏตำราปฐพีขึ้น ห่อหุ้มเขากับหงอวิ๋นและอวิ๋นไว้ด้วยกัน

แขกเหรื่อที่กำลังจับตาสถานการณ์เห็นร่างทั้งสามถูกบดบัง

สายตาที่รอชมเรื่องสนุกก็พลันเก็บกลับไป รอดูม่านพลังสลาย

...

ภายในม่านพลังตำราปฐพี

หงอวิ๋นยิ้มขมขื่น "ในอดีตครานั้น ข้ามิได้บอกเจ้าหรือว่าข้าสัมผัสได้ถึงวาสนาแห่งการบรรลุเป็นนักบุญ

ข้าติดตามคำชี้แนะนั้นไป เจ้าทายสิว่าข้าพบสิ่งใด"

"สิ่งใด"

"สมบัติวิญญาณของเทพอสูรโชคชะตา กงล้อโชคชะตา"

ภายในร่างของอวิ๋นที่อยู่ข้างๆ พลันปรากฏกงล้อหนึ่งขึ้นมา บนนั้นส่องประกายกลิ่นอายลึกล้ำอย่างยิ่ง แม้แต่มหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออกที่บรรลุเป็นนักบุญแล้วก็ยังรู้สึกถึงความพิศวง

ภายในนั้นราวกับมีโชคชะตาของสรรพชีวิตกำลังหมุนเวียน แต่ละซี่ล้อกลับมีซี่ล้ออีกนับไม่ถ้วนซ้อนอยู่ หมุนเวียนเปลี่ยนไปจนมิอาจจับตามองทัน

"กงล้อโชคชะตา" มหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออกพึมพำ กลิ่นอายบนกงล้อนี้เขาย่อมคุ้นเคย มหาวิถีโชคชะตาที่ชัดเจนถึงเพียงนี้

"อืม เทพอสูรโชคชะตาที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่สามพันเทพอสูร และภายในนี้ยังมีแก่นแท้โชคชะตาอยู่ส่วนหนึ่ง"

"หงจวินปรากฏตัวขึ้นพอดี เขาเลือกข้าให้เป็นนักบุญองค์ใหม่ รับผิดชอบควบคุมโชคชะตาของสรรพชีวิตวิถีมนุษย์ในนามวิถีสวรรค์ โดยใช้มหาวิถีดีชั่วที่ข้าบรรลุในบั้นปลายเป็นรากฐาน เพื่อกลายเป็นนักบุญ"

"น่าเสียดาย แผนการของเขายังพลาดไปหนึ่งก้าว แต่เขาก็มิใช่ว่าไม่มีแผนสำรอง และแผนสำรองก็คือการให้ข้าจุติใหม่ อาศัยการจุติใหม่เพื่อหลอมรวมเข้ากับกงล้อโชคชะตา"

หงอวิ๋นถอนหายใจ "ในตอนนั้นข้าไม่มีทางเลือก หงจวินบอกข้าว่าหากข้ายินยอม เขาจะช่วยข้าบรรลุธรรมในวินาทีสุดท้าย"

มหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออกเมื่อได้ยินคำว่าเทพอสูรโชคชะตาก็ประหลาดใจยิ่ง

สำหรับผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกับเขา ย่อมต้องรู้จักสามพันเทพอสูรโกลาหล นั่นคือศัตรูที่ขัดขวางมหาเทพผานกู่เบิกฟ้าในอดีต แต่ละองค์ล้วนถือกำเนิดจากมหาวิถี

พลังฝีมือล้วนน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง อีกทั้งมหาวิถีที่ควบคุมยังบรรลุถึงระดับหุนหยวนแล้ว

นึกไม่ถึงว่าโอกาสบรรลุธรรมในบั้นปลายของหงอวิ๋น กลับเป็นการบรรลุธรรมโดยอาศัยแก่นแท้และสมบัติวิญญาณของเทพอสูรโกลาหล อีกทั้งยังเป็นมหาวิถีโชคชะตาที่เร้นลับอย่างยิ่งในแดนบรรพกาล

ต้องทราบว่ามหาวิถีโชคชะตามิได้ปรากฏชัดในแดนบรรพกาล จะสัมผัสได้ก็เพียงยามที่ทะลวงสู่ต้าหลัว เพื่อหลุดพ้นจากโชคชะตาของตนเองเท่านั้น

บัดนี้ในแดนบรรพกาล

ผู้ที่ควบคุมมหาวิถีโชคชะตาได้อย่างชัดเจน เกรงว่าจะมีเพียงเต่าต้าเซียนกุยหยวนเท่านั้น

"น่าเสียดาย สุดท้ายก็มิสำเร็จ หากเป็นไปตามแผนเดิม ข้าย่อมมิอาจกลายเป็นคู่มรรคาของเจ้า และข้าก็มิอาจเป็นร่างจุติของแก่นแท้ดินจี่..."

"เจ้าหมายความว่า ในเรื่องนี้ยังมีแผนการของท่านผิงซินอยู่ด้วย"

"ถูกต้อง... เฮ้อ แม้จะจุติใหม่ สุดท้ายก็มิอาจหนีพ้นชะตากรรมการเป็นตัวหมาก ทว่าบัดนี้เจ้าบรรลุเป็นนักบุญมรรคาปฐพีแล้ว ข้าย่อมต้องช่วยเจ้าสักตั้ง

ฮ่าฮ่าฮ่า หงจวินคิดว่าข้าจะเลือกการบรรลุธรรมเพื่อตนเอง แล้วละทิ้งความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับเจ้างั้นหรือ... น่าเสียดายที่เขาคิดผิด"

หงอวิ๋นหัวเราะ "สหายมรรคา วางใจเถอะ การจุติใหม่ก็คือการจุติใหม่ เจ้ามิต้องปฏิบัติต่ออวิ๋นราวกับเป็นข้า

ฮ่าฮ่าฮ่า"

กล่าวจบ ร่างของหงอวิ๋นก็หลอมรวมเข้ากับอวิ๋นที่อยู่ข้างๆ อวิ๋นยังคงหลับตาแน่น กลิ่นอายบนร่างนางพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

แก่นแท้ดินจี่ ผนวกเข้ากับผลมรรคาของหงอวิ๋นที่ถูกเรียกมาจากอดีต ปราณเมฆาแดงแห่งสวรรค์และแก่นแท้ดินจี่หลอมรวมกัน

ปราณบริสุทธิ์แห่งสวรรค์และปราณขุ่นแห่งปฐพีเริ่มหลอมรวมกันในทันที

"ครืน"

เสียงระเบิดดังสนั่นราวกับฟ้าดินปะทะกัน พลันบังเกิดเสียงครืนครั่นดังออกมาจากร่างของอวิ๋น โลกใบหนึ่งปรากฏขึ้นภายในร่างของนาง อวิ๋นนั้นบ่มเพาะวิถีเซียนปฐพีเช่นกัน

แม้นางจะเป็นเผ่ามนุษย์ แต่คู่มรรคาของนางคือมหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออก

นางบ่มเพาะวิถีเซียนปฐพี โดยมีมหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออกคอยชี้แนะตัวต่อตัว ย่อมต้องแข็งแกร่งกว่าเซียนปฐพีคนอื่นๆ ที่บ่มเพาะวิถีเดียวกัน

อีกทั้งมหาจักรพรรดิแห่งเขาตะวันออกก็มิได้ใช้ผลมรรคาเซียนปฐพีมาผูกมัด เป็นเพียงการชี้แนะวิถีเซียนปฐพีเท่านั้น

บัดนี้อาศัยผลมรรคาในอดีตชาติของหงอวิ๋น อวิ๋นก็ได้เบิกบานโลกของตนเองขึ้นมาเช่นกัน อีกทั้งโลกใบนี้ยังขยายตัวอย่างต่อเนื่อง กว้างใหญ่ไพศาลอย่างที่สุด

[จบแล้ว]