บทที่ 23 - นี่น่ะรึคือท่านหัวหน้ากลุ่ม

บทที่ 23 - นี่น่ะรึคือท่านหัวหน้ากลุ่ม

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ทุกคนเห็นเจ้าหนูน้อยในกระถางยักษ์ ทั่วร่างส่องแสงเทพ กำลังดูดกลืนซวนหนีอันน่าสะพรึงกลัวนั้น เข้าไปในร่างกายอย่างต่อเนื่อง

“ยิ่งโลหิตแก่นแท้ที่ใช้ในการชำระล้างแข็งแกร่งมากเท่าใด ก็จะยิ่งพัฒศักยภาพที่ซ่อนเร้นของเจ้าหนูน้อยได้มากเท่านั้น” เทพหลิวอธิบายเสริม

ในภาพ ฝากระถางยักษ์พลันปิดลงทันที

อึ้งย้งถามด้วยความเป็นห่วง “เจ้าหนูน้อยยังเล็กเพียงนั้น จะทนไหวรึ”

แม้ว่าพวกเขาจะรู้จากกฎแห่งโชคชะตาที่เทพหลิวแบ่งปันมาว่า ฮวงสามารถผ่านการชำระล้างครั้งนี้ไปได้ แต่การถูกใส่เข้าไปต้มในกองไฟขนาดนี้ นี่คือสิ่งที่คนจะทนรับไหวรึ

“ยิ่งโลหิตแก่นแท้ดีเท่าใด ความเจ็บปวดก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น เพราะนี่คือกระบวนการชำระล้างเส้นเอ็นและไขกระดูก และการใช้ซวนหนีเป็นจุดเริ่มต้นในการชำระล้าง ต่อให้เป็นอัจฉริยะจากเผ่าพันธุ์ใหญ่ๆ หลายคน ก็ยังไม่อาจทนรับไหว”

“แต่ก็เป็นเพราะเช่นนี้ เขาจึงเป็นฮวง”

เสิ่นเฟยกล่าวอย่างแผ่วเบา ในชาติก่อนเขาชื่นชอบฮวงมาก เรียกได้ว่าฮวงคือคำจำกัดความของคำว่าไร้เทียมทาน แม้ว่าภายหลังจะปรากฏตัวเย่ฟาน และฉู่เฟิง สองจักรพรรดิสวรรค์ ที่อยู่เหนือมรรคาบวงสรวงเช่นกัน

แต่ฮวงคือคนประเภทที่ว่า ขอเพียงแค่เขาปรากฏตัว เจ้าก็จะรู้สึกว่าเขาต้องชนะอย่างแน่นอน

กวาดล้างศัตรูอย่างแท้จริง ไร้ผู้ต่อต้าน! “ท่านหัวหน้ากลุ่มพูดถูกแล้ว” เทพหลิวพยักหน้า

วิดีโอบนหน้าจอเริ่มเร่งความเร็วขึ้น เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เสียงที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมก็ดังออกมา “ท่านปู่ผู้ใหญ่บ้าน น้ำยาแห้งแล้ว…”

ผู้ใหญ่บ้านมองดูอยู่ครู่หนึ่ง ลังเลเล็กน้อย ก่อนจะสั่งให้คนนำโลหิตของวัวเพลิงหลีและวานรปีศาจ เติมเข้าไปด้วย “เจ้าหนูน้อยสือฮ่าว เผ่าพันธุ์ตกค้างบรรพกาลทั้งสามชนิดนี้ จะช่วยสร้างรากฐานอันไร้เทียมทานให้เจ้า เจ้าต้องอดทนให้ถึงที่สุดนะ!”

ในกระถางยักษ์ วัวป่าดุร้ายคำรามลั่น วานรปีศาจกู่ร้องยาว และซวนหนีทะยานขึ้นฟ้า ทั้งสามพุ่งเข้าใส่กระถางยักษ์อย่างบ้าคลั่ง

และในหมู่บ้านสือ สือหลินหู่ที่กำลังจะปิดฝากระถางยักษ์ พลันเห็นจิตวิญญาณพิทักษ์ของหมู่บ้านสือ ท่านเทพหลิวเคลื่อนไหวแล้ว กิ่งหลิวสีเขียวมรกตสายหนึ่งสาดส่องแสงหมอกสีเขียว ทำให้ทุกคนตื่นตระหนก

หัวหน้าเผ่าเฒ่ารีบห้ามไว้ “เดี๋ยวก่อน ท่านเทพหลิวดูเหมือนจะเคลื่อนไหว!”

กิ่งหลิวสายนั้นยื่นเข้าไปในกระถางยักษ์ ลูบไล้ศีรษะของเจ้าหนูน้อยเบาๆ

“ท่านเทพหลิว…”

เจ้าหนูน้อยรู้สึกสงสัยเล็กน้อย วินาทีต่อมา

โลหิตหยดหนึ่งที่ส่องสว่างเจิดจ้าราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า ก็หยดลงไปในกระถางยักษ์

ท่ามกลางสายตาของทุกคน โลหิตหยดนี้ได้หยดลงไปในกระถางยักษ์แล้ว

วินาทีต่อมา

ฝนแสงสีทองนับไม่ถ้วน พลันพวยพุ่งออกมาจากในกระถางยักษ์ในชั่วพริบตา แสงสีทองนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า มหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาลปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้า ท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นมหาสมุทร

เกาะแก่งตระหง่านตาราวกับเทพสวรรค์และอสูร ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางมหาสมุทรอันกว้างใหญ่

บนนั้นมีภูเขาสูงใหญ่นับไม่ถ้วน มีสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนแหวกว่ายอยู่ภายใน

“นี่มันอะไรกัน”

คนในหมู่บ้านสือต่างตกตะลึงไปตามๆ กัน โลหิตที่ท่านเทพหลิวหยดลงไปคืออะไรกันแน่ ปรากฏการณ์อัศจรรย์ที่ปะทุออกมา ถึงกับปกคลุมท้องฟ้าเหนือที่นี่ แปรเปลี่ยนมันให้กลายเป็นมหาสมุทร

ดวงตะวันในยามนี้ ถึงกับถูกมหาสมุทรนี้บดบังไว้ ส่วนซวนหนี วานรปีศาจ และวัวเพลิงหลีที่ปรากฏออกมาก่อนหน้านี้ ในมหาสมุทรแห่งนี้ ก็ราวกับเป็นเพียงสิ่งมีชีวิต ที่อาศัยอยู่ท่ามกลางขุนเขาลูกนั้นเท่านั้น

ช่างเล็กจ้อยเสียเหลือเกิน

ราวกับว่าเผ่าพันธุ์ตกค้างบรรพกาลในอดีต ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่แห่งนี้ ก็เป็นได้เพียงเท่านี้เอง

ภายในห้องแชท

เอสรู้สึกสงสัยเล็กน้อย “ทำไมไม่เห็นท่านหัวหน้ากลุ่มเลย ภาพมุมสูงขนาดนี้ จะไปเห็นท่านหัวหน้ากลุ่มได้อย่างไร!”

“ร่างของท่านหัวหน้ากลุ่มใหญ่โตขนาดนั้น ต้องหาเจอง่ายสิ เดี๋ยวนะ” อึ้งย้งก็กำลังมองหาไปมา ในมหาสมุทรอันไร้ขอบเขตในวิดีโอเช่นกัน

เฟิงเสี้ยวเทียนส่ายหัว เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ กล่าวอย่างแผ่วเบา “ช่างไม่รู้อะไรเลย เดี๋ยวพวกเจ้าก็ได้เห็นเอง!”

วินาทีต่อมา

ในหมู่บ้านสือ

‘ตู้ม!’

เสียงกัมปนาทสะเทือนฟ้าดินดังขึ้นในชั่วพริบตา ศีรษะที่ใหญ่โตมโหฬารราวกับภูเขายักษ์ โผล่ขึ้นมาจากมหาสมุทรอันไร้ขอบเขตอย่างช้าๆ ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์โถมซัดสี่ทิศแปดทาง

ท่ามกลางมหาสมุทร

สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาที่บดบังตะวันและจันทรา ลุกขึ้นยืนจากในน้ำทะเล น้ำทะเลไหลผ่านกระดองเต่าที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง กระดองเต่าแต่ละแผ่นราวกับเป็นเกาะแก่งที่ซ้อนทับกัน

ร่างกายนั้นยิ่งใหญ่ตระการตา ขาทั้งสี่ข้างสะกดข่มมหาสมุทรอันไร้ที่สิ้นสุด ดวงตาทั้งคู่ราวกับดวงตะวันสองดวง ที่เข้ามาแทนที่ดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า

ที่แท้มหาสมุทรที่ปรากฏขึ้นก่อนหน้านี้ เป็นเพียงฉากหลังเท่านั้น และภูเขาที่พวกเขเห็นว่าสูงตระหง่านเสียดฟ้านั้น ก็เป็นเพียงภูเขาที่ตั้งอยู่บนหลังเต่าของเต่ายักษ์ตนนี้

หลังเต่านี้คือผืนทวีปหนึ่งดีๆ นี่เอง

“นี่… ที่แท้นี่คือท่านหัวหน้ากลุ่มรึ” เอสกลืนน้ำลาย

นี่ ต่อให้เป็นจ้าวสมุทรที่ใหญ่ที่สุดในโลกของพวกเขา เมื่อมาอยู่ต่อหน้าท่านหัวหน้ากลุ่ม ก็คงเป็นได้แค่ของว่างเท่านั้น

“ที่แท้ท่านหัวหน้ากลุ่มก็ใหญ่โตถึงเพียงนี้!” อึ้งย้งพึมพำ

เหลยเสินกำลังคิดว่า หากท่านหัวหน้ากลุ่มไปปรากฏตัวในโลกของพวกเขา เกรงว่าคงจะใหญ่โตยิ่งกว่าดาวเคราะห์หรือกระทั่งดาวฤกษ์เสียอีก

เต่าสองหน้ายิ่งตกตะลึงอย่างหาใดเปรียบมิได้ เพราะเขาก็เป็นเต่าเช่นกัน ก็เหมือนกับที่มนุษย์เมื่อได้เห็นยักษ์มหึมา ก็จะยิ่งรู้สึกตกตะลึงมากกว่า และเมื่อเขาได้เห็นร่างเดิมของเสิ่นเฟย

ในใจก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง “บะ… บรรพชน… บรรพชนผู้เฒ่า…”

ถ้าหากเขามีร่างกายเช่นนี้ อาเหม่ยคงจะต้องชอบเขาแน่! ภายในห้องแชท ทุกคนต่างมีสีหน้าที่แตกต่างกันไป แต่ก็ไม่มีข้อยกเว้น

ล้วนตกตะลึงอย่างที่สุด จิตใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

“โฮก!”

เสียงคำรามของเต่ายักษ์ดังสะเทือนเก้าชั้นฟ้า ท้องฟ้าทั่วทั้งแดนรกร้างเริ่มสั่นสะเทือน ราวกับจะไม่อาจรองรับได้ไหว

วินาทีต่อมา

ปรากฏการณ์อัศจรรย์บนท้องฟ้าพลันระเบิดแตกสลาย กลายเป็นฝนแสงนับไม่ถ้วน โปรยปรายปกคลุมฟ้าดินอันไร้ขอบเขต ไม่เพียงแต่หมู่บ้านสือ กระทั่งแคว้นสือ แคว้นหั่ว และแคว้นอื่นๆ

เขาไม่ชรา เขาอี้ เขาเผิงบรรพกาล ทะเลสาบวิญญาณอสูร และอื่นๆ ต่างก็มีฝนแสงโปรยปรายปกคลุม

ทั่วทั้งแดนรกร้าง ล้วนถูกปกคลุมอยู่ภายใต้ฝนแสง

เทพหลิวเมื่อเห็นเช่นนี้ กิ่งหลิวก็ยกฝากระถางขึ้น ปิดปากกระถางยักษ์ไว้

ในชั่วพริบตา

กระถางยักษ์สีดำก็สั่นสะเทือน ภาพบรรพชนยุคโบราณบนผนังกระถาง ราวกับมีชีวิตขึ้นมา ส่งเสียงบวงสรวงออกมาเป็นระลอก หลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงสวดคัมภีร์นับไม่ถ้วน

แต่ทั้งหมดล้วนแปรเปลี่ยนเป็นเสียงคลื่นทะเล ที่ถาโถมอย่างบ้าคลั่ง ราวกับมหาสมุทรหนึ่งกำลังก่อกำเนิดขึ้นในกระถางยักษ์

และในกระถาง

ในเวลาเดียวกัน น้ำยาสีทองเดิมพลันแปรเปลี่ยนเป็นโลหิตสีแดงเข้ม เจ้าหนูน้อยที่นั่งขัดสมาธิอยู่ภายใน ปรากฏร่างเทพยดานับไม่ถ้วน นั่งขัดสมาธิสวดคัมภีร์อยู่ที่นั่น

ภายในร่างกายส่งเสียงคลื่นทะเลดังออกมาอย่างต่อเนื่อง

พลังปราณโลหิตอันน่าสะพรึงกลัวไร้ขอบเขต กำลังก่อกำเนิดขึ้นในร่างกาย บนผิวหนังยังมีพลังงาน ที่คล้ายกับแผ่นกระดองเต่าทีละแผ่นเชื่อมต่อกัน จากนั้นก็ซ่อนเร้นอยู่ใต้ผิวหนังของเขา

กิ่งหลิวของเทพหลิวสาดพุ่งออกไปไม่หยุด พันรัดกระถางยักษ์ที่กำลังสั่นสะเทือน ป้องกันไม่ให้กระถางยักษ์ไม่อาจรองรับการชำระล้างครั้งนี้ได้

ส่วนคนอื่นๆ ในหมู่บ้านสือ ต่างก็ยืนนิ่งตะลึงงันไปนานแล้ว

หัวหน้าเผ่าเฒ่าได้สติกลับมา ตะโกนลั่น “รีบจุดไฟ รีบจุดไฟ!”

แค่ปรากฏการณ์อัศจรรย์เมื่อครู่นี้ โลหิตที่ท่านเทพหลิวหยดลงไปย่อมมีที่มาไม่ธรรมดา เกรงว่าแม้แต่เทพวิญญาณก็ยังเทียบไม่ได้ ไม่นึกว่าเจ้าหนูน้อยสือฮ่าวจะยังมีวาสนาเช่นนี้! ใช้โลหิตอันน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ในการสร้างรากฐาน ย่อมต้องไร้เทียมทานในโลกนี้อย่างแน่นอน! …

“ขอบคุณท่านหัวหน้ากลุ่มที่ยื่นมือช่วยเหลือ!”

เทพหลิวเห็นว่าการชำระล้างไม่มีปัญหาใด ในห้วงจิตวิญญาณก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก กล่าวขอบคุณในห้องแชท

ปรากฏการณ์อัศจรรย์อันน่าสะพรึงกลัวเมื่อครู่ พลันระเบิดแตกออก อีกทั้งหลังจากนั้น เจ้าหนูน้อยก็สามารถเข้าสู่สภาวะหลอมรวมได้อย่างรวดเร็ว

ย่อมเป็นเพราะท่านหัวหน้ากลุ่ม คาดการณ์สถานการณ์เช่นนี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว

“ไม่เป็นไร”

เสิ่นเฟยจ้องมองกระถางยักษ์ในวิดีโออย่างเงียบงัน

เมื่อครู่เขาย่อมต้องยื่นมือเข้าไปอยู่แล้ว มิฉะนั้น แค่ปรากฏการณ์อัศจรรย์นั่น ก็ไม่รู้ว่าจะต้องเอะอะไปอีกนานเท่าใด เหมือนกับที่เขาเคยให้เฟิงเสี้ยวเทียนไปก่อนหน้านี้

เขาได้ตั้งค่าไว้ในโลหิตของเขาแล้ว

[จบแล้ว]