บทที่ 8 - ทดสอบกลุ่มสนทนา วาสนาของเฟิงเสี้ยวเทียน

บทที่ 8 - ทดสอบกลุ่มสนทนา วาสนาของเฟิงเสี้ยวเทียน

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

โลกโต้วหลัว

เดิมทีเฟิงเสี้ยวเทียนกำลังปรับตัวกับเพื่อนร่วมทีมที่สถาบันเสินเฟิงอยู่พักหนึ่ง เขาพักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เห็นเสิ่นเฟยส่งอั่งเปาส่วนตัวให้เขาในกลุ่ม

ดวงตาเขาเป็นประกาย เมื่อเห็นคำเตือนของเสิ่นเฟย เขาก็รีบบอกเพื่อนร่วมทีมว่าเขาต้องไปแล้ว

"ไม่ฝึกแล้วเหรอ เรายังต้องรับมือการประลองโรงเรียนวิญญาณยุทธ์ขั้นสูงทั่วทั้งทวีปในอีกสองปีข้างหน้านะ"

รองหัวหน้าทีมของสถาบันเสินเฟิงรีบถาม

"ฝึก ฝึกบ้าอะไรล่ะ"

เฟิงเสี้ยวเทียนโบกมือ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เขาจะไปชนะถังซานไอ้พวกขี้โกงนั่นได้ยังไง ต่อมาถึงขนาดคิดค้นทักษะผสานวิญญาณยุทธ์วายุอัคคีได้ ก็ยังไม่มีประโยชน์อะไรอยู่ดี

จะชนะถังซานได้ ก็ต้องพึ่งพาเพื่อนร่วมกลุ่มของเขาเท่านั้น

เฟิงเสี้ยวเทียนใช้วิญญาณยุทธ์ห่อหุ้มร่างทันที พุ่งทะยานออกไปไกลด้วยความเร็วสูง หัวหน้ากลุ่มผู้ยิ่งใหญ่บอกให้เขาหาที่ที่ไม่มีคน เขานึกถึงหุบเขาเฮอริเคนได้ในทันที นั่นเป็นสถานที่ที่เขามักจะไปขบคิดทักษะวิญญาณที่สร้างขึ้นเอง

ที่นั่นแทบจะไม่มีคนเลย

ในไม่ช้า เฟิงเสี้ยวเทียนก็มาถึงสถานที่ที่เต็มไปด้วยลมคลั่งแห่งหนึ่ง เขาชอบมาซ่อนตัวอยู่ที่นี่

เฟิงเสี้ยวเทียนมาถึงสถานที่ที่เขาใช้ขบคิดทักษะวิญญาณเป็นประจำ เขากดรับอั่งเปาส่วนตัวที่เสิ่นเฟยส่งมาให้

ระมัดระวังขนาดนี้เชียว แค่ไม่รู้ว่าของสิ่งนี้คืออะไร หรือว่าจะเป็นของที่ทรงพลังอะไรสักอย่าง

เขากดรับ

รีบตรวจสอบของในมือทันที

ชั่วขณะนั้นเขาก็นิ่งอึ้งไปทั้งคน

ลำแสงเล็กจิ๋วสายหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

อะไรวะเนี่ย

แสงริบหรี่จุดหนึ่ง

วินาทีต่อมา

ตูม

เสียงดังสนั่นและการสั่นสะเทือนที่ไม่เคยมีมาก่อนดังกระหึ่มไปทั่วทั้งหุบเขาเฮอริเคน แถมยังขยายวงกว้างออกไปรอบทิศทาง เฟิงเสี้ยวเทียนผู้เป็นคนรับอั่งเปาย่อมมีพลังของกลุ่มสนทนาคอยคุ้มครอง

แต่พื้นที่รอบๆ ไม่มี

ราวกับว่าฟ้าดินทั้งใบกำลังหมุนคว้าง โลกกำลังสั่นสะเทือน และในขณะนี้เองแสงริบหรี่ตรงหน้าก็เริ่มเปลี่ยนแปลง จากจุดแสงเล็กๆ เริ่มแผ่ขยายออกไปรอบทิศ ในไม่ช้าเค้าโครงร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

เต่ายักษ์มหึมาตัวหนึ่ง ใหญ่มาก ใหญ่มากๆ

เฟิงเสี้ยวเทียนกลืนน้ำลาย มองเต่าที่แทบจะทับถมทุกสิ่งทุกอย่างตรงหน้าเขาจนแหลกสลาย

"เฟิง..."

ดวงตาที่เคยเหม่อลอยของเต่ายักษ์ตนนั้นพลันเต็มไปด้วยประกายแสงสว่างวาบ พอพูดออกมาได้เพียงคำเดียว พลังไร้รูปร่างสายหนึ่งก็ถาโถมเข้ามาทันที ประกายแสงในดวงตาเต่ายักษ์หายไป มันรวมตัวกลับเข้าไปข้างใน กลายเป็นลำแสงสายหนึ่งพุ่งเข้าร่างของเฟิงเสี้ยวเทียน

"หัวหน้ากลุ่มส่งอะไรมาให้ข้ากันแน่"

เฟิงเสี้ยวเทียนกลืนน้ำลาย ในชั่วขณะนั้นเขารู้สึกเพียงว่าพลังอันไร้ที่สิ้นสุดในร่างกายราวกับจะระเบิดออกมา

'โฮก'

เฟิงเสี้ยวเทียนคำรามเสียงต่ำ วิญญาณยุทธ์ด้านหลังปรากฏขึ้นทันที หมาป่าสองหัววายุคลั่ง

วิญญาณยุทธ์กลายพันธุ์ขั้นสุดยอด

พลังอันน่าสะพรึงกลัวหลั่งไหลออกมาอย่างบ้าคลั่ง ในชั่วพริบตาหนึ่งเขาคล้ายกับได้ยินเสียงคลื่นทะเลซัดสาด และในขณะเดียวกันดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็พลันปรากฏภาพทะเลอันไร้ที่สิ้นสุด และเหนือทะเลนั้น

มีเทือกเขาลูกแล้วลูกเล่า

'ไม่...ไม่ใช่เทือกเขา...'

เฟิงเสี้ยวเทียนนิ่งอึ้งไป

นั่นคือเต่ายักษ์มหึมาที่ใหญ่จนไม่อาจบรรยายได้ เทือกเขาเหล่านั้นเป็นเพียงฝุ่นผงที่ตกลงบนกระดองเต่าของมันเท่านั้น

"ตูม"

พลังของหมาป่าสองหัววายุคลั่งบนร่างของเฟิงเสี้ยวเทียนเริ่มหดกลับ พลังสีฟ้าครามสายแล้วสายเล่าเริ่มปรากฏออกมา สุดท้ายก็ห่อหุ้มร่างของเขาไว้ทีละชั้น

เต่ายักษ์ไร้ขอบเขตตัวหนึ่งปรากฏขึ้นเหนือหัวเขาในทันที

นี่มัน...

เดิมทีที่พลังทะลุถึงระดับ 39 วิญญาณจารย์ในพริบตา ก็พลันทะลุถึงระดับ 40 ทันที และบนร่างของเต่ายักษ์ตัวนี้ วงแหวนวิญญาณวงแรกก็ปรากฏขึ้นในทันที สีดำ

วงที่สอง วงที่สาม วงที่สี่ ล้วนเป็นสีดำ

จากนั้นก็กลายเป็นระดับ 50 ในทันที วงแหวนสีดำวงต่อไปก็ปรากฏขึ้นอีก แล้วก็เลื่อนขึ้นเป็นระดับ 60 วงแหวนวงใหม่ปรากฏขึ้นอีกครั้ง และวงแหวนวงนี้กลับเป็นสีแดงเลือด แสงสีเลือดสาดส่องสะท้อนใบหน้าที่เจ็บปวดของเฟิงเสี้ยวเทียน

พลังอันน่าสะพรึงกลัวหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเฟิงเสี้ยวเทียนอย่างต่อเนื่อง

"อ๊าก"

เฟิงเสี้ยวเทียนกรีดร้องอย่างเจ็บปวด พลังวิญญาณนี้เพิ่มขึ้นเร็วเกินไป เขารู้สึกเหมือนตัวเองจะถูกพลังวิญญาณที่พวยพุ่งออกมาอัดจนร่างแตก และพลังที่ยังคงไหลเวียนอยู่นี้ดูเหมือนจะสัมผัสได้ว่าเขาไม่สามารถทนรับพลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวนี้ได้อีกต่อไป

พลังจึงเปลี่ยนทิศทางพุ่งเข้าไปในร่างกายของเขาแทน

ทั่วทั้งร่างเริ่มส่องประกายแสงสีแดงเลือดเจิดจ้า แม้กระทั่งบนแผ่นหลังของเขาก็ปรากฏกระดองเต่าทีละชิ้นๆ ยึดติดอยู่บนหลังของเขา ก่อตัวเป็นกระดองเต่า

พลังที่ไร้ขอบเขตดั่งท้องทะเลนั้นยังคงส่งออกมา แต่ดูเหมือนมันจะเห็นว่าไม่ว่าจะเป็นวิญญาณยุทธ์เต่ายักษ์ที่เพิ่งปรากฏขึ้นใหม่หรือร่างกายของเฟิงเสี้ยวเทียนก็ไม่สามารถรองรับได้อีกแล้ว

มันจึงพุ่งเข้าไปยังหมาป่าสองหัววายุคลั่งดั้งเดิมของเฟิงเสี้ยวเทียนแทน

วงแหวนวิญญาณสีเหลืองและสีม่วงเดิมพลันเปลี่ยนเป็นสีดำทั้งหมดในทันที และในขณะเดียวกันวงแหวนวิญญาณก็ยังคงปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่องจนถึงระดับ 60 วงแหวนวงสุดท้ายก็กลายเป็นสีแดงเลือดเช่นกัน

เฟิงเสี้ยวเทียนรู้สึกได้ถึงพลังที่ลดน้อยลง เขาคุกเข่าลงกับพื้นพ่นลมหายใจออกมา แต่กลับสัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งอย่างยิ่งยวดภายในร่างกาย อดไม่ได้ที่จะเปล่งเสียงคำรามยาวออกมา

"เผ่นก่อนดีกว่า"

เฟิงเสี้ยวเทียนตื่นตัวในทันที เกิดความเคลื่อนไหวใหญ่โตขนาดนี้ เกรงว่าจะดึงดูดความสนใจของผู้คนไม่น้อย ต้องรีบหนีโดยเร็ว ถือโอกาสที่ยังไม่มีใครมา ไม่เช่นนั้นถึงตอนนั้นเขาคงอธิบายไม่ถูก

วินาทีต่อมา เฟิงเสี้ยวเทียนก็หายไปจากที่นั่นราวกับสายลม

...

เฟิงเสี้ยวเทียนกลับมาถึงสถาบันเสินเฟิง เขาสัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งในร่างกาย ปิดหน้าต่างแล้วปลดปล่อยหมาป่าสองหัววายุคลั่งของตนเองออกมา ดำ ดำ ดำ ดำ ดำ แดง

สีแดงเลือดที่น่าสะพรึงกลัวนี้ สีสันที่สูงส่งและเย็นเยียบราวกับทะเลโลหิตแผ่อำนาจอันไร้ที่สิ้นสุดออกมา

แต่เฟิงเสี้ยวเทียนยังไม่ทันได้ทำความเข้าใจการเปลี่ยนแปลงของวงแหวนวิญญาณของเขา เขาก็เก็บหมาป่าสองหัววายุคลั่งกลับไป แล้วปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์อีกอันหนึ่งออกมา

ถูกต้อง วิญญาณยุทธ์ที่สอง

เต่าดำบรรพกาล

และก็เป็น ดำ ดำ ดำ ดำ ดำ แดง เช่นเดียวกัน แต่วงแหวนวิญญาณสีแดงเลือดวงนี้กลับปลดปล่อยแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าออกมา

"วิญญาณยุทธ์คู่ ข้ามีวิญญาณยุทธ์คู่แล้ว"

เฟิงเสี้ยวเทียนตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่ "ข้าดันไปว่าหัวหน้ากลุ่มผู้ยิ่งใหญ่แบบนี้ว่าเป็นจอมโกหก"

ลำแสงเพียงจุดเดียวกลับทำให้เขามีวิญญาณยุทธ์ที่สอง และยังยกระดับวิญญาณยุทธ์ทั้งหมดของเขาจนถึงขีดจำกัดสูงสุดในปัจจุบันของเขา แม้กระทั่งทั่วทั้งร่างของเขาก็เต็มไปด้วยกระดูกวิญญาณแสนปี

นี่คือสิ่งมีชีวิตแรกเริ่มงั้นเหรอ

หัวหน้ากลุ่มเป็นตัวตนแบบไหนกันแน่

ยิ่งไปกว่านั้นเฟิงเสี้ยวเทียนรู้สึกว่านี่ยังไม่ใช่ขีดจำกัด เขาที่เป็นราชันย์วิญญาณ เป็นเพราะร่างกายของเขาสามารถยกระดับได้ถึงแค่ตรงนี้เท่านั้น ยังมีพลังอีกส่วนหนึ่งซ่อนอยู่ในร่างกายของเขา

"เจ้า... หือ เจ้าเองหรอกหรือ เสี้ยวเทียน" เฟิงเสวียนเจิ้งเดิมทีกำลังมองออกไปนอกหน้าต่าง พลางคิดว่าการสั่นสะเทือนอันน่าสะพรึงกลัวเมื่อครู่คืออะไรกันแน่

วินาทีต่อมา เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของราชันย์วิญญาณปรากฏขึ้นในห้องของหลานชายเขา

เขานึกว่ามีใครคิดจะทำร้ายหลานชายของตน รีบรุดมาทันที แต่กลับต้องสูดหายใจเข้าลึกอย่างตกตะลึง

เพราะกลิ่นอายราชันย์วิญญาณที่เขาสัมผัสได้เมื่อครู่ ก็คือกลิ่นอายจากร่างของเฟิงเสี้ยวเทียน

เฟิงเสี้ยวเทียนกลายเป็นราชันย์วิญญาณแล้ว

แล้วนี่มันอะไรกัน เฟิงเสวียนเจิ้งอดไม่ได้ที่จะขยี้ตาตัวเอง ดำ ดำ ดำ ดำ ดำ แดง วงสุดท้ายนั่นมันวงแหวนวิญญาณแสนปี

ทั้งชีวิตนี้เขายังไม่เคยเห็นวงแหวนวิญญาณแสนปีเลย ตอนนี้มันกลับมาปรากฏอยู่บนร่างหลานชายของเขา

นี่มันจะเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

แล้ววิญญาณยุทธ์นั่นมันยังไง

ไม่ใช่วิญญาณยุทธ์ของหลานเขานี่นา เต่ายักษ์ที่ใหญ่จนเต็มห้องนี่มัน...

เขาจำได้ว่าลูกสะใภ้ของเขาก็ไม่ใช่วิญญาณยุทธ์นี้นี่

[จบแล้ว]