เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

RP : ตอนที่1 ผู้ล้างแค้น!

RP : ตอนที่1 ผู้ล้างแค้น!

RP : ตอนที่1 ผู้ล้างแค้น!


ตอนที่1 ผู้ล้างแค้น!

ในช่วงกลางคืนของเมืองเมืองหนึ่งมีการจราจรหนาแน่นบนท้องถนน คืนนี้นับว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับคนหนุ่มสาวที่จะเพลิดเพลินไปกับแสงสี

ซูเซียวนั่งอยู่ที่ระเบียงชั้นสองของบ้านหลังหนึ่ง สายลมที่พัดผ่านมาทำให้เขารู้สึกเย็นวูบ

ซูเซียวสวมหมวกและเสื้อคลุมสีดำตัวใหญ่ไว้เพื่อที่จะซ่อนร่างของเขาอยู่ภายใต้ความมืดมิดในยามค่ำคืน

แม้จะเป็นช่วงซัมเมอร์ แต่เขาก็ต้องใส่ฮู้ดแบบนี้เอาไว้ในยามค่ำคืน เมื่อเปรียบเทียบกับเหตุการณ์เลวร้ายที่เขาได้เผชิญมา นี่มันกลายเป็นแค่เรื่องเล็กๆเรื่องหนึ่งเท่านั้น ตอนนี้เขารออยู่ในความมืดมิดนี้มาสองชั่วโมงแล้ว

ในวัยนี้ของซูเซียว เขาควรจะได้ใช้ชีวิตอยู่ในวิทยาลัยที่แสนสุข แต่เขากลับต้องมาเรียนรู้ความรู้อื่น ๆ เช่นการวิเคราะห์ร่างกายของมนุษย์ การต่อสู้ และอื่น ๆ เพียงเพราะความแค้นที่อยู่ในหัวใจของเขา

หลังจากรอมานานในที่สุดก็จะได้เริ่มเสียที

หลังจากรอมาสองชั่วโมง ก็มีรถหรูสีดำคันหนึ่งขับมาอย่างช้าๆและเข้าไปในโรงจอดรถ เสียงเครื่องยนต์ดับลง ประตูรถก็เปิดออก จากนั้นไม่นานก็มีชายวัยกลางคนที่กำลังเมาเดินออกมากจากรถหรูคันนั้น

เพราะการดื่มมากเกินไปทำให้ชายวัยกลางคนคนนั้นเดินเซไปเซมา

ซูเซียวที่กำลังแอบอยู่ที่ระเบียงชั้นสองก็หยิบดาบที่วางไว้ข้างๆตัวของเขาขึ้นมาทันที มันเป็นใบมีดที่ยาวและมีสีดำซึ่งทำให้มองเห็นได้ยากในตอนกลางคืน

เขากระโดดลงมาจากระเบียงชั้นสองที่สูงจากพื้น 5 เมตร ซูเซียวใช้มือจับท่อเหล็กที่อยู่ติดกำแพงของบ้านขณะกระโดดลงมาเพื่อลดความเร็วในการตกลงมา

และแล้วเขาก็ลงมาถึงที่พื้นได้อย่างราบรื่น ขณะนี้ซูเซียวยืนอยู่ตรงหน้าศัตรูของเขา เขาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงใดๆทั้งสิ้น ดาบยาวที่อยู่ในมือของซูเซียวตัดผ่านอากาศจนทำให้เกิดเสียงที่น่ากลัว เขาฟันคอของศัตรูในทันทีจนเลือดพุ่งกระฉูดออกมาจากเส้นเลือดใหญ่ที่คอ แม้ว่าซูเซียวจะพยายามหลบเลือดที่พุ่งออกมาแต่ก็ไม่พ้น ทั้งเสื้อและมือของเขาก็ยังคงเต็มไปด้วยเลือด

ศัตรูของเขานั้นกำลังเมาจึงไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น จากนั้นก็ล้มลงไปกองกับพื้น

ซูเซียวไม่รอช้ารีบปกปิดอำพรางศพในทันที

หลังจากนั้นซูเซียวก็วิ่งไปที่ถนนซึ่งมีผู้คนน้อยนิด และในเวลาเดียวกันเขาก็จ้องมองไปที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่แต่งตัวเต็มยศ

ในช่วงเวลาต่อมาเขาก็รู้สึกเย็นวูบและขนหัวลุก เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชักปืนขึ้นมา มันเป็นปืนพกยาวสีดำซึ่งใส่ที่เก็บเสียงไว้

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจะมีไปปืนได้อย่างไรกัน แต่ซูเซียวก็ไม่ได้มีเวลามากพอที่จะคิดอย่างรอบคอบแบบนี้

มีบ้านอยู่ตรงหน้าเขาในขณะที่ระยะห่างระหว่างเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกับเขานั้นห่างกันประมาณ 20 เมตร ถ้าเขาเลือกที่จะวิ่ง หลักฐานที่เขาฆ่าคนก็จะถูกเปิดเผย เขาจะกลายเป็นเป้าหมายที่จะต้องถูกตามล่าไปทันที

ซูเซียวเลือกที่จะแก้ปัญหาโดยการ วิ่งไปหาชายผู้นั้นด้วยการวิ่งซิกแซ็กไปมาเหมือนตัว S เพื่อลดโอกาสที่จะถูกยิง

“ชิ้ว ชิ้ว …” (เสียงปืนที่ใส่ที่เก็บเสียง)

เสียงปืนดังขึ้นสองครั้ง

ซูเซียวรู้สึกแปลก ๆ เมื่อเขาวิ่งไปได้แค่ 5 เมตร จากนั้นไม่นานเขาก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่มาจากหน้าอก เขารู้ดีว่าเขาถูกยิง เขาไม่เคยรู้สึกถึงอาการถูกยิงมาก่อน และนี่เป็นครั้งแรก

ความรู้สึกที่ไร้หนทางรอดได้แพร่กระจายไปทั่วร่างกายของเขา ซูเซียวไม่มีความกลัวอยู่ในใจของเขาเลย แต่เขาไม่เต็มใจที่จะต้องมาตายในตอนนี้

เพราะเขากำลังจะตายโดยที่ยังแก้แค้นไม่สำเร็จและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนนี้ที่เขากำลังจะถูกฆ่าโดยศัตรูนิรนาม ซูเซียวจึงตบหน้าของตัวเองเพื่อดึกสติกลัมา

เขาจะใช้แรงเฮือกสุดท้ายในการขว้างดาบยาวที่อยู่ในมือของเขา

ดาบพุ่งตรงไปทางที่เขาเล็ง และดูเหมือนว่าพระเจ้าจะเป็นใจ ดาบหมุนไปมาหลายรอบกลางอากาศจนสุดท้ายปักเข้าไปกลางอกของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

ซูเซียวล้มลงไปบนพื้นพร้อมกับรอยยิ้ม เนื่องจากเขาได้เคลือบยาพิษเอาไว้ที่คมดาบ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยนั่นจะต้องตายอย่างแน่นอน

หลังจากที่หัวของเขากระแทกพื้น สติของซูเซียวก็เริ่มเลื่อนลาง และวิสัยทัศน์ทุกอย่างเริ่มเป็นสีดำ

ซูเซียวได้ยินเสียงบางอย่างก่อนที่จะหมดสติไป

“ฮันเตอร์เอ่ย”เรนคาร์เนชั่น พาราไดซ์“ยินดีต้อนรับ”

[การถ่ายโอนร่างกาย]

[10%, 50%, 100%, การถ่ายโอนร่างกายเสร็จสมบูรณ์ ร่างกายของฮันเตอร์ที่ได้รับบาดเจ็บกำลังรอการฟื้นตัว]

[จิตสำนึกของฮันเตอร์ไม่ตื่นกำลังทำการฟื้นฟู และกำลังบำรุงรักษา เวลาที่จะใช้ในบำรุงรักษาได้เสร็จสิ้นคือ 10 นาที]

[ … พบพรสวรรค์ของฮันเตอร์ เวลาในการเอาชีวิตรอดเพิ่มอีกสองชั่วโมง]

มีข้อความสีน้ำเงินจาง ๆ ลอยอยู่ในอากาศทามกลางความมืดมิด ภายใต้ข้อความเหล่านั้น ร่างของซูเซียวที่ถูกปกคลุมไปด้วยเลือดก็ลอยขึ้นในอากาศ

นิ้วของเขากระตุกและซูเซียวก็ฟื้นขึ้นมา หลังจากที่ฟื้นขึ้นมา ดูเหมือนว่าเขาจะตกใจเล็กน้อย แต่หลังจากที่จำเหตุการณ์ทุกอย่างได้ เขาก็ต้องการที่ลุกขึ้นยืนให้ได้ในทันที

ในเวลาเดียวกันความเจ็บปวดจากร่างของเขาก็ส่งผลกระทบไปทั่ว ซูเซียวเกือบหมดสติไปอีกครั้ง

เขาจึงพยายามลุกขึ้นมานั่งแทน จากนั้นเขาก็มองสภาพแวดล้อมรอบๆตัวของเขา มันมีแต่ความมืดมิดยกเว้นข้อความสีน้ำเงินที่ส่องแสงอยู่

[ยินดีต้อนรับฮันเตอร์เข้าสู่ “เรนคาร์เนชั่น พาราไดซ์” ]

ข้อความปรากฏขึ้นที่ด้านหน้าของซูเซียว แต่เขาไม่ได้สนใจข้อความเลย เขาเริ่มตรวจสอบอาการบาดเจ็บของเขาก่อน

น่องของเขาเป็นแผลเหวอะ เนื้อแผลนั้นแหวกออก

ซูเซียวทำหน้านิ่งไม่ได้ตกใจอะไรเมื่อเขาเห็นภาพที่นองเลือดแบบนี้ เพราะเขาเคยได้เห็นภาพที่โหดร้ายแบบนี้มาแล้วมากกว่าสิบครั้งดังนั้นมันจึงไม่ได้มีอิทธิพลต่อเขาเลย

อาการบาดเจ็บที่หน้าอกนั้นรุนแรงมากขึ้น แต่ก็ไม่มีเลือดออกมาอีกแล้ว

“นี่ข้ายังไม่ตายงั้นเหรอ?”

เขาคลำไปที่หน้าอกของตัวเองและรู้สึกได้ว่าหัวใจของเขากำลังเต้นอยู่

[ฮันเตอร์ คุณยังไม่ตาย คุณต้องการที่จะเข้าร่วม “เรนคาร์เนชั่น พาราไดซ์” ไหมมันมีทุกอย่างที่คุณต้องการ]

ซูเซียวสังเกตเห็นข้อความแปลก ๆ เหล่านั้นอยู่สักพักแล้ว แต่เขาไม่สนใจพราะมันคือสิ่งที่เขานั้นไม่รู้จัก

สถานการณ์ในตอนนี้ค่อนข้างแปลกเพราะเขาพึ่งถูกยิงมา ซึ่งอาการถูกยิงแบบนี้มันจะต้องทำให้เขาตายได้อย่างแน่นอน แต่เขากับยังมีชีวิตอยู่และมีตัวเลขโผล่ขึ้นมาตรงหน้าของเขาซึ่งดูเหมือนว่ามันกำลังนับถอยหลัง

[1:35:10], [1: 35: 9] ….

1 ชั่วโมง 35 นาทีและอีก 9 วินาที ถ้าซูเซียวเข้าใจถูก ตัวเลขเหล่านี้คือเวลาที่กำลังนับถอยหลัง

เวลาที่กำลังนับถอยหลังนี้ทำให้ซูเซียวรู้สึกอะไรที่ไม่ดีเลยเพราะดูเหมือนว่าเมื่อมันนับถอยหลังไปจนเป็นศูนย์เขาจะต้องตาย

[ฮันเตอร์โปรดตอบกลับมาโดยเร็วที่สุดเพื่อทำสัญญา มิฉะนั้นคุณจะต้องตายหลังจากผ่านไป 1 ชั่วโมง 35 นาที]

“ดาบของข้าล่ะ?”

ซูเซียวไม่ได้สนใจอะไรเลยทั้ง “สัญญา” หรือ “เรนคาร์เนชั่น พาราไดซ์” แต่กลับถามถึงดาบของเขาซึ่งมันเป็นของดูต่างหน้าเพียงชิ้นเดียวที่พ่อแม่ได้มอบให้เขาและมันยังเป็นดาบทางทหารจากปู่ของเขาที่ได้สืบทอดกันมาจนถึงรุ่นของเขา

[ไม่สามารถนำทรัพย์สินจากความเป็นจริงมาได้ในการ “กลับชาติมาเกิด” โปรดทำสัญญาโดยเร็วที่สุด]

ซูเซียวไม่พูดอะไร ข้อความสีน้ำเงินกำลังกระพริบ

“ฮันเตอร์?”

“สัญญา? แล้วข้าจะต้องให้อะไรกับเจ้าแล้วข้าจะได้อะไรจากการทำสัญญา?”

เวลาชีวิตของเขากำลงลดลงเรื่อยๆ ซูเซียวมีเวลาเหลือไม่มากนัก

เขารู้สึกว่ากำลังได้พบกับอะไรบางอย่าง “สิ่งเหนือธรรมชาติ” นี้อาจมีอิทธิพลต่อความต้องการของเขา

ซูเซียวต้องการพลังเพื่อใช้ในการแก้แค้นและ “สิ่งเหนือธรรมชาติ” ต่างๆนั้นอาจมาพร้อมกับความเสี่ยงสูงและพลังที่พิเศษในเวลาเดียวกัน

[ลงนามสัญญา แล้วจะได้รับภารกิจจาก Reincarnation Paradise หลังจากนั้นเราจะวัดเองว่าควรให้ของจากโลกแก่คุณหรือไม่]

[Reincarnation Paradise ทำได้ทุกอย่าง]

ประโยคมากมายอยู่ตรงหน้าซูเซียง ซึ่งเขาอ่านมันอย่างระเอียด

“สามารถทำได้ทุกอย่าง? อย่างเช่นชุบชีวิตคนตายหน่ะหรอ?”

ตัวหนังสือสีฟ้าทั้งหมดในอากาศ นิ่ง และหายไปทันที

[สำหรับคุณในฐานะ ฮันเตอร์ คำตอบคือ ไม่!]

จบบทที่ RP : ตอนที่1 ผู้ล้างแค้น!

คัดลอกลิงก์แล้ว