บทที่ 9: นักดาบผู้ยิ่งใหญ่

บทที่ 9: นักดาบผู้ยิ่งใหญ่! กำไรจากตลาดซื้อขาย!

เสิ่นอี้มองวีรบุรุษร่างกำยำที่คุกเข่าด้วยความเคารพอยู่ตรงหน้า

เขาพยักหน้าแล้วกล่าว “ลุกขึ้นได้”

“รับทราบ นายท่าน!”

วินาทีถัดมา

เขาตรวจสอบข้อมูลคุณสมบัติของวีรบุรุษคนใหม่...

【มอลลี่ (ระดับ 3)】

【เผ่าพันธุ์: อันเดด】

【อาชีพ: จ้าวแห่งดาบใหญ่】

【กายภาพ: 32000】

【จิตวิญญาณ: 11000】

【ทักษะ: การใช้ดาบเบื้องต้น, ดาบใหญ่ฟาดฟัน, ป้องกันด้วยดาบ】

【ออร่า: ทหารภายใต้การบัญชาการได้รับ กายภาพ +33; จำนวนทหารสูงสุดที่ได้รับผล: 1000】

...“พลังคุณสมบัติเหล่านี้มันน่าสะพรึงกลัวอย่างที่สุด! กายภาพตั้งสามหมื่นสองพัน! แม้แต่คุณสมบัติจิตวิญญาณยังสูงถึงหนึ่งหมื่นหนึ่งพัน!”

“เป็นเรื่องเหลือเชื่อที่วีรบุรุษระดับ 3 จะมีคุณสมบัติขนาดนี้!”

เสิ่นอี้ตกตะลึงอย่างหนัก

โดยธรรมชาติแล้ว เขารู้คุณสมบัติของวีรบุรุษระดับ 3 ทั่วไปดี

โดยปกติจะอยู่ระหว่าง 100 ถึง 400

หลังจากขยายร้อยเท่าแล้ว พวกมันจะไปถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัวกว่าหมื่นได้!

เขาคาดการณ์เรื่องนี้ไว้แล้ว

แต่การได้เห็นคุณสมบัติเหล่านี้ปรากฏอยู่บนวีรบุรุษระดับ 3 จริงๆ ก็ยังทำให้เขาหัวใจเต้นระรัว!

“คุณสมบัติเหล่านี้เกินกว่าความแข็งแกร่งของทหารระดับ 5 ไปแล้ว!”

“แม้แต่อยู่ในบรรดาทหารระดับ 6 ก็ยังถือว่าอยู่ในระดับกลาง!”

“เพียงแต่ทักษะของเขายังขาดไปหน่อย...”

“แต่ถึงกระนั้น พลังต่อสู้ของมอลลี่ก็ไม่ด้อยไปกว่าวีรบุรุษระดับ 6 ทั่วไปแน่นอน!”

เสิ่นอี้หายใจถี่ขึ้น หัวใจเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

ในโลกเจ้าผู้ครอง

ไม่ว่าจะเป็นวีรบุรุษ, ทหาร, หรือสิ่งมีชีวิตพื้นเมือง

การแบ่งระดับความแข็งแกร่งของคุณสมบัติระหว่างระดับต่างๆ นั้นเหมือนกันหมด

ระดับ 1 คุณสมบัติอยู่ระหว่าง 1 ถึง 10

ระดับ 2 คุณสมบัติอยู่ระหว่าง 10 ถึง 100

ระดับ 3 คุณสมบัติอยู่ระหว่าง 100 ถึง 400

ระดับ 4 คุณสมบัติอยู่ระหว่าง 400 ถึง 2000

ระดับ 5 คุณสมบัติอยู่ระหว่าง 2000 ถึง 10000

ระดับ 6 คุณสมบัติอยู่ระหว่าง 10000 ถึง 50000... ยิ่งระดับสูง ความแตกต่างของความแข็งแกร่งของคุณสมบัติก็ยิ่งมาก!

ในชาติที่แล้ว ความสำเร็จสูงสุดของเสิ่นอี้คือการเป็นเจ้าผู้ครองหกดาว

แต่เขาก็เพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าผู้ครองหกดาวเท่านั้น

ในตอนนั้น เขายังไม่มีวีรบุรุษระดับ 6 ในอาณาเขตเลยแม้แต่คนเดียว!

เขามีวีรบุรุษระดับ 5 อยู่บ้าง

เขาไม่เคยคิดเลยว่าในชาตินี้ วันแรกที่ได้เป็นเจ้าผู้ครอง เขาจะได้ครอบครองทหารวีรบุรุษที่เทียบเท่าระดับ 6!

ไม่มีใครต้านทานได้จริงๆ!

“จอมราชาอันเดด... สมกับที่เป็นพรสวรรค์เจ้าผู้ครองระดับ SSS!”

“แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”

เดิมทีเสิ่นอี้เคยกังวลเล็กน้อย

ผลของการขยายร้อยเท่าของจอมราชาอันเดดจะถูกลดทอนลงหรือไม่ เมื่อระดับของทหารและวีรบุรุษเพิ่มขึ้น?

ในชาติที่แล้ว เสิ่นอี้ได้เรียนรู้เกี่ยวกับพรสวรรค์เจ้าผู้ครองมากมาย

เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้

ท้ายที่สุดแล้ว การขยายคุณสมบัติร้อยเท่าเดียวกันนั้น มีผลกระทบต่อวีรบุรุษในระดับต่างกันอย่างมาก!

การเพิ่มคุณสมบัติร้อยเท่าที่ระดับ 1 จะเหมือนกับที่ระดับ 9 ได้อย่างไร?

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า

การขยายคุณสมบัติร้อยเท่าของจอมราชาอันเดดไม่ได้รับผลกระทบจากระดับ!

มันคือการคูณด้วย 100 แบบตรงไปตรงมา!

...“มอลลี่ ก่อนอื่น นายเชื่อมโยงทหารเหล่านี้เข้ากับออร่าของนายก่อน”

“จากนั้น เมื่อกลับถึงอาณาเขต นายก็เชื่อมโยงนักรบโครงกระดูกใหม่ที่ถูกอัญเชิญออกมาโดยตรง จนกว่าจะถึงขีดจำกัด!” เสิ่นอี้สั่งมอลลี่

“รับทราบ นายท่าน!”

มอลลี่โค้งคำนับด้วยความเคารพ

จากนั้น

เขาก็เริ่มลงมือทันที

แสงสว่างเล็กจิ๋วจำนวนมากที่แทบมองไม่เห็นพุ่งออกจากร่างของเขา ราวกับใยแมงมุม เชื่อมต่อไปยังนักรบโครงกระดูกทั้งหมดอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน

เสียงเตือนก็ดังขึ้นในหูของเสิ่นอี้

【ทหารวีรบุรุษของท่าน – มอลลี่ กำลังพยายามเชื่อมต่อกับ นักรบโครงกระดูก * 75 ท่านยินยอมหรือไม่?】

“ยินยอม”

เสิ่นอี้เลือกที่จะยินยอม

ด้วยการยืนยันของเขา

วินาทีถัดมา

แสงสว่างที่เชื่อมต่อมอลลี่และนักรบโครงกระดูกก็สว่างวาบขึ้นทันที จากนั้นก็หรี่ลงอย่างรวดเร็วและหายไปจนหมดสิ้น

ในตอนนี้ นักรบโครงกระดูก 75 นาย ได้รับบัฟออร่าจากจ้าวแห่งดาบใหญ่ระดับ 3 อย่างเป็นทางการ!

กายภาพของพวกเขาเพิ่มขึ้นทันที 33 แต้ม!

“ทหารสามารถรับบัฟออร่าของวีรบุรุษได้เพียงคนเดียว”

“น่าเสียดายที่บัฟนี้ไม่สามารถกระตุ้นผลการขยายร้อยเท่าได้...”

เสิ่นอี้เหลือบมองคุณสมบัติใหม่ของนักรบโครงกระดูก

เขาได้แต่ส่ายหน้าอย่างเสียดาย

แต่เขาก็ไม่ได้ยึดติดกับมัน

ในตอนนี้ ท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว

วันแรกของการเป็นเจ้าผู้ครองคนใหม่กำลังจะสิ้นสุดลง

ดังนั้น

เสิ่นอี้จึงนำมอลลี่และทหารอันเดดของเขากลับไปยังอาณาเขต!

...แสงจันทร์อันเจิดจ้าสาดส่องลงมา ราวกับพรมสีเงินที่ปูลาดไปทั่วสรรพสิ่งบนโลก

ภายใต้แสงจันทร์ เสิ่นอี้และมอลลี่นำทหารอันเดดกลับไปยังอาณาเขต

“มอลลี่ นายจำเป็นต้องพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูพลังงานและความทนทานไหม?”

“ถ้าต้องพัก นายสามารถพักในคฤหาสน์เจ้าผู้ครองด้วยกันได้”

เสิ่นอี้ถาม

เขารู้ว่าทหารอันเดดไม่จำเป็นต้องพักผ่อน

แต่ในฐานะทหารวีรบุรุษที่มีความตระหนักรู้ในตนเอง เขาไม่แน่ใจว่าจำเป็นต้องพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูสถานะหรือไม่

ท้ายที่สุด วีรบุรุษกับทหารก็แตกต่างกัน

ในเวลานี้ คฤหาสน์เจ้าผู้ครองนั้นเรียบง่ายอย่างยิ่ง

จะเรียกว่าคฤหาสน์เจ้าผู้ครอง ก็เป็นเพียงบ้านไม้สองชั้นเท่านั้น

ส่วนสถานที่อื่น ๆ ในอาณาเขต ไม่มีอาคารอื่นอยู่เลยแม้แต่หลังเดียว

ซึ่งจำเป็นต้องรอให้เขารับผู้อยู่อาศัยมาในภายหลังก่อน จึงจะสามารถเริ่มสร้างโครงสร้างอื่น ๆ ในอาณาเขตได้

มอลลี่ได้ยินดังนั้นก็ตอบอย่างนอบน้อมว่า

“เรียนนายท่าน ข้าเป็นเผ่าอันเดดและไม่ต้องการพักผ่อน”

“นายท่านเข้าไปพักผ่อนเถิด ข้าจะอยู่ด้านนอกรับผิดชอบในการเฝ้าดูแลความปลอดภัยของอาณาเขต”

“อืม ตกลง”

เสิ่นอี้พยักหน้า

ดังนั้น

มอลลี่จึงนำนักรบโครงกระดูกและพลธนูอันเดดคุ้มกันรอบบ้านไม้

ลมยามค่ำคืนพัดวูบวาบ แสงจันทร์สาดส่อง ทุกอย่างเงียบสงบ

เสิ่นอี้ก้าวเข้าไปในบ้านไม้

เนื่องจากตอนนี้เขามีอุปกรณ์วีรบุรุษระดับทองแดงหลอมรวมเข้ากับร่างกาย กายภาพของเขาจึงเพิ่มขึ้น 80 แต้ม

สมรรถภาพทางกายของเขาก็ดีขึ้นอย่างมากด้วย

ดังนั้น หลังจากวิ่งวุ่นมาทั้งวัน เขาจึงไม่รู้สึกเหนื่อยล้ามากนัก

อย่างไรก็ตาม ตามกฎของโลกเจ้าผู้ครอง สิ่งมีชีวิตใด ๆ ยกเว้นเผ่าพันธุ์พิเศษ จำเป็นต้องพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูสถานะ

นี่คล้ายกับความทนทานในระบบเกม!

เมื่อความทนทานของนายลดลงถึงระดับหนึ่ง นายต้องใช้เวลาในการฟื้นฟู

หากพักผ่อนไม่เพียงพอเป็นเวลานาน นายอาจกระตุ้นดีบัฟ ‘อ่อนแอ’ ได้!

ซึ่งจะนำไปสู่การลดลงอย่างมากของพลังต่อสู้และการเคลื่อนที่!

ดังนั้น แม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกเหนื่อยในตอนนี้ เสิ่นอี้ก็ยังคงพักผ่อน

ท้ายที่สุด โลกเจ้าผู้ครองก็คือโลกแห่งความเป็นจริงที่เกมและโลกแห่งความเป็นจริงหลอมรวมเป็นหนึ่ง...