บทที่ 205 - คลิปที่ระลึกของอายาโนะ

คิยูขับรถพาอาริออกจากโรงเรียน วันนี้ฮิโตมิเลยอดเดินไปส่งคิยูที่ลานจอดรถ

นี่เป็นช่วงเวลาที่เธอชอบมาก เพราะจะได้เดินตามหลังคิยู เหยียบเงาของเขาในแสงอาทิตย์อัสดง หรือซ่อนตัวในเงาของรุ่นพี่ มันให้ความสุขแปลกๆ

ชิ ความสุข...

ฮิโตมิรู้สึกว่าอารินี่วุ่นวายชะมัด บุกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย คิยูต้องแบ่งสมาธิไปรับมือ คงไม่แฮปปี้เท่าไหร่หรอก

เธอไม่ค่อยสนเรื่องมารยาทสังคม แต่สนเรื่องอารมณ์ของคิยู คอยสังเกตทุกรายละเอียดเพื่อเดาใจรุ่นพี่

แถมฮิโตมิก็รู้ว่าอาริมาเพื่อเตือนเธอ ประมาณว่า "ฉันจะยึดคิยูเมื่อไหร่ก็ได้ คนอื่นหลบไป" ฮืออ ก็จริงแหละ อาริงี่เง่าแค่ไหน คิยูก็ต้องตามใจ สังคมคาดหวังกับเขยแต่งเข้าบ้านแบบนั้นนี่นา

เกาะขอบหน้าต่างมองรถคิยูจนลับสายตา ฮิโตมิหันกลับมาอย่างอาลัยอาวรณ์ ก็เจออายาโนะยืนยิ้มแป้นอยู่ที่มุมบันได

ฮิโตมิ : "เอ๊ะ? อายาโนะยังไม่กลับเหรอ?"

อายาโนะ : "มาดูใจฮิโตมิผู้น่าสงสารไง เพื่อนรักแสนเชื่องโดนคุณหนูใหญ่กดดัน น่าสมเพชจังเลยน้า"

คิตาฮาระ อายาโนะ เดินเข้ามา ท่าทางเดินดูโงนเงนพิกล แต่หน้าตาเปล่งปลั่งมีเลือดฝาด ปกติสาวๆ ที่ออกกำลังกายแล้วได้นอนเต็มอิ่ม ตื่นมาหน้าตาจะสดใสแบบนี้ แต่อายาโนะไม่ค่อยออกกำลังกายนี่นา

รอยยิ้มของเธอดูร้ายกว่าปกติ ลดเสียงลงต่ำ

อายาโนะ : "จะปล่อยให้อาริกร่างต่อไปไม่ได้นะ ให้ฉันช่วยไหม?"

ฮิโตมิ : "เธอ... เธอจะทำอะไร?"

อายาโนะ : "ฉันรู้นะว่าฮิโตมิชอบของใช้ส่วนตัวของคิยู งั้นถ้าฉันช่วยหาของ 'กระตุ้น' ของ 'หายาก' และ 'ส่วนตัวสุดๆ' มาให้ล่ะ?"

ฮิโตมิสะดุ้ง มองอายาโนะอย่างตกใจ ทำไมอายาโนะถึงเสนอแบบนี้ เธอจะได้ประโยชน์อะไร?

อายาโนะคาดเดายากมาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว ฮิโตมิเดาใจเธอไม่เคยถูก

อายาโนะ : "อยากได้ก็พูดมาเถอะ ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก!"

อายาโนะจับมือฮิโตมิ

อายาโนะ : "เราเป็นเพื่อนรักกันตลอดมา เพื่อนก็ต้องช่วยเพื่อนสิ"

ฮิโตมิ : "อือ งั้น... งั้นฉันก็ต้องช่วยเธอบ้าง..."

อายาโนะ : "ติดหนี้ไว้ก่อนละกัน"

คนเราย่อมมีความกังวล โดยเฉพาะคนคิดเยอะอย่างฮิโตมิ นางมารร้ายผู้เชี่ยวชาญจิตวิทยามนุษย์อย่างคิตาฮาระ อายาโนะ กำลังใช้ประโยชน์จากจุดนี้

ความจริงเธอไม่ได้ต้องการอะไรตอบแทนจากฮิโตมิ แค่ได้เห็นฮิโตมิขุดกำแพงบ้านคนอื่น ก็บันเทิงพอแล้วสำหรับค่าจ้าง

อายาโนะ : "งั้นฮิโตมิอยากได้อะไร? ทิชชูที่ใช้แล้วเป็นไง ฉันว่าฮิโตมิต้องชอบแน่"

ฮิโตมิ : "ทิชชู... เอ๊ะ... เอ๊ะ!"

ฮิโตมิใช้เวลาประมวลผลหลายวินาทีกว่าจะเข้าใจ แล้วก็ทำหน้างง ของแบบนั้น อายาโนะจะไปหามาจากไหน?

เหมือนอ่านใจได้ อายาโนะรีบบอก

อายาโนะ : "ฉันมีช่องทางของฉันน่า ไม่ต้องห่วง รอฟังข่าวดีได้เลย ติดต่อมาได้เสมอนะ"

อายาโนะยิ้มแล้วเดินจากไป เหมือนลมร้ายที่น่าระแวง ท่าเดินมองจากข้างหลังดูมีความเป็น แม่บ้านแปลกๆ ฮิโตมิเผลอจินตนาการภาพเธอนัวเนียกับคิยู... ไม่ๆๆ เป็นไปไม่ได้ ถ้าอายาโนะแอบกินคิยูจริงๆ จะมาช่วยเธอทำไม

ในหัวฮิโตมิ ความรักคือการครอบครองหนึ่งเดียว หวงแหนพื้นที่

ความคิดแบบ 'ตัวแม่สายปั่น' มันล้ำเกินไปสำหรับน้องหนู

อายาโนะกลับบ้านอย่างอารมณ์ดี คนขับรถของที่บ้านเงียบกริบ เปิดเพลงคลาสสิกคลอเบาๆ

จริงๆ อายาโนะเฉยๆ กับเพลงคลาสสิก เธอชอบร็อค หรืออิเล็กทรอนิกส์ อะไรที่มันแรงๆ หน่อย แต่ต้องไม่แรงเกินไป พอดีเธอไปส่องเพลย์ลิสต์คิยู แล้วพบว่ารสนิยมตรงกันเป๊ะ ความบังเอิญแบบนี้ทำให้อายาโนะยิ้มแก้มปริเสมอ

เข้ากันได้ดีกับสามีเพื่อน พรหมลิขิตชัดๆ พระเจ้าคงเล่นตลก

กลับบ้านก็เดิมๆ โต๊ะกินข้าวเงียบเชียบ พ่อไปเยี่ยมลูกเมียน้อยอีกแล้ว ได้ยินว่าทางนั้นป่วย ป้าแม่บ้านบ่นอุบ ส่วนแม่ก็เฉยๆ จัดตารางชีวิตอายาโนะตามปกติ กินข้าว นั่งสมาธิ กายภาพบำบัด หมอกายภาพดูแลเธอมาตั้งแต่เด็ก จากพี่สาวใจดี ตอนนี้กลายเป็นป้าขี้บ่น บ่นผัว บ่นลูก...

แม่ของอายาโนะ : "อายาโนะต้องเชื่อฟังแม่นะ แต่งงานกับคนดีๆ ตั้งใจผ่านด่านเคราะห์ครั้งนี้ ชีวิตที่เหลือก็จะสบายแล้ว"

อายาโนะ : "ค่ะ"

อายาโนะตอบแบบไร้อารมณ์ ปล่อยจิตว่างเปล่า

แต่วันนี้มีความตื่นเต้นจากการปั่นหัวฮิโตมิหลงเหลืออยู่

คนประเภทไหนกันนะที่คิดว่าทำอะไรบางอย่างแค่ครั้งเดียวแล้วชีวิตจะสบายไปตลอดชาติ? ถามจริง?

การแต่งงานที่สาวๆ คิดว่าเป็นทางออก จริงๆ ก็แค่การปลอบใจตัวเอง

เหมือนพ่อแม่ที่ไล่ล่าอำนาจเงินตรา อายาโนะสงสัยว่าต่อให้พ่อมาแทนที่จิฮายะ เก็นอิจิโร่ได้ พ่อจะพอใจเหรอ ความโลภมันไม่มีที่สิ้นสุดหรอก

คนรู้จักที่พอใจในสิ่งที่ตนมี นอกจากคิยู ก็คงเป็นพ่อแม่ของทาคางิ อาคาเนะ... คู่นั้นรักลูก ไม่บ้าธุรกิจ อายาโนะเคยอิจฉาอาคาเนะมาก

ตอนนี้อาคาเนะกลายเป็นยัยชาเขียวตัวร้าย ฮิฮิ คิยูคุงต้องไปสอนพิเศษที่บ้านทาคางิอีก อาริคงอกแตกตาย น่าสนุกจัง

ทำกิจวัตรเสร็จ อายาโนะนอนเล่นบนเตียง ในห้องนอนเธอพอมีความเป็นส่วนตัวบ้าง เลยเปิด "โฟลเดอร์ลับ" ในมือถือ

ครั้งแรก... ครั้งแรกที่คิยูนำพา เธอถ่ายคลิปเก็บไว้เป็นที่ระลึก คิยูไม่ว่าอะไร แค่บอกให้ระวังไฟล์หลุด

[จบแล้ว]