ตอนที่ 31 ทุกคนเร่งฝึก! แข่งกันขึ้นไปอีกขั้น!
ตอนที่ 31 ทุกคนเร่งฝึก! แข่งกันขึ้นไปอีกขั้น!
ภายในทะเลทุกข์ ข้างกายาเทพสวรรค์ เหนือบ่อน้ำแห่งชีวิต ได้มีสะพานเทพปรากฏขึ้น
ร่างกายของสือฮ่าวค่อย ๆ แห้งเหี่ยวแล้วกลับมาอวบอิ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงเก้าครั้ง พลังกาย การป้องกัน และรากฐานกระดูกล้วนถูกขัดเกลาจนถึงขีดสุด
การใช้พลังจากกฎแก่นแท้ของโลกมาขัดเกลาร่างกายเช่นนี้ เป็นดั่งวาสนาที่หลายคนยากจะจินตนาการถึง
ในชั่วขณะนั้น ร่างกายอันแท้จริงของสือฮ่าวหรือร่างกายาเทพสวรรค์ในทะเลทุกข์ล้วนส่องแสงระยิบระยับ ราวกับทองคำเซียนที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
สะพานเทพค่อย ๆ ปรากฏขึ้นพร้อมทอดยาวไปถึงฝั่งแห่งฟากฟ้า
ชั่วครู่ ขอบเขตล้อหมุนทะเลลับก็สำเร็จสมบูรณ์ เริ่มเข้าสู่ขอบเขตตำหนักเต๋าใหญ่อย่างเป็นทางการ
...
โลกดาบมังกรหยก
หลังจากจางซานเฟิงได้รับโอสถบุปผาทองคำก็รีบกลืนกินมันไปทันที
เนื่องจากข้อจำกัดของโลก แม้จางซานเฟิงจะเคยใกล้เคียงความไร้เทียมทาน แต่ก็ยังอยู่ในระดับปรมาจารย์ขั้นปลายเท่านั้น
อาศัยแต้มที่ได้มาฟรีจากซองแดง บวกกับทองคำที่รวบรวมมาจากการลงโทษคนชั่ว ในที่สุดก็สะสมแต้มได้มากพอจะแลกวิชาภายในหกขอบเขตและวิชาภายนอกหกขอบเขต
ในฐานะปรมาจารย์ยุทธ์ แม้ว่าขอบเขตจะหยุดอยู่ที่ปรมาจารย์ขั้นปลายเนื่องจากข้อจำกัดของโลก แต่ด้วยประสบการณ์นับร้อยปี จางซานเฟิงจึงเข้าใจถึงความสำคัญของร่างกาย
เหตุใด กระบี่อิงฟ้า-ดาบฆ่ามังกรถึงมีชื่อเสียงโด่งดังในยุทธภพ? ทำให้คนนับไม่ถ้วนต้องหลั่งเลือดแย่งชิงเพื่อมาครอบครอง
เพราะนอกจากความลับที่ซ่อนอยู่แล้ว มันสามารถตัดเหล็กได้ราวกับตัดดินโคลน ร่างกายมนุษย์ธรรมดาไม่อาจต้านทานความคมของมันได้เลย
หลังกินโอสถ จางซานเฟิงเริ่มหลอมรวมพลังอย่างสงบ ทั้งร่างกายและลมหายใจภายในถูกขัดเกลาอย่างต่อเนื่อง
เมื่อโอสถเริ่มออกฤทธิ์ รูปลักษณ์ของจางซานเฟิงก็กลับมาหนุ่มแน่นอีกครั้ง เส้นผมขาวโพลนกลายเป็นผมดำ ผิวหนังกลับมาตึงกระชับราวกับเด็กหนุ่มอายุสิบเจ็ดสิบแปด
เมื่อมองดูใบหน้าของตัวเองในกระจก ในใจก็หวนนึกถึงฉากที่เขาพบกับก๊วยเซียงเป็นครั้งแรก
“ช่างเถอะ อดีตก็เหมือนเมฆควัน ในเมื่อข้าได้พบวาสนาเซียนเช่นนี้แล้ว ก็ควรจะทะนุถนอมให้ดี อย่าให้ต้องเสียใจในภายหลัง!”
จากนั้น พลังปราณทั่วร่างก็สั่นสะเทือน ระดับพลังพุ่งทะลุสู่ยอดปรมาจารย์
จากนั้นเขาก็กินโอสถบุปผาทองคำไปอีกเม็ด หลอมรวมอีกครั้ง เพียงชั่วครู่ พลังของเขาก็บรรลุถึงระดับเทพมนุษย์ขั้นสูงสุด
ในขณะเดียวกัน วิชาภายนอกหกขอบเขตก็ถูกเขาขัดเกลาจนถึงระดับเสินจิ้ง
“นี่คือระดับเทพมนุษย์สินะ! ช่างแข็งแกร่งจริง ๆ!”
จางซานเฟิงกำมือแล้วรู้สึกว่าถึงจะเป็นกองทัพนับล้าน หรือยอดฝีมือทั้งยุทธภพ หากอยู่ต่อหน้าเขาตอนนี้ ไม่อาจมีใครเป็นคู่มือเขาได้อีกต่อไป!
สิ้นความคิด เขาก็ลุกขึ้นเปิดประตูห้องเงียบ เดินออกไปข้างนอก
ไม่นาน ลูกศิษย์ทั้งหกก็มารวมตัวกันที่ตำหนักเจินอู่ เมื่อเห็นจางซานเฟิงที่กลับมาหนุ่มอีกครั้ง ก็อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง
“ท่านคือ...อาจารย์รึ?”
“อะไรกัน แม้แต่อาจารย์ตัวเองก็จำไม่ได้แล้วรึ?”
จางซานเฟิงหัวเราะลั่น “อาจารย์ได้รับวาสนาเซียน ตอนนี้กลายเป็นยอดฝีมือระดับเทพมนุษย์แล้ว!”
“ขอแสดงความยินดีกับท่านอาจารย์!”
“ขอแสดงความยินดีกับท่านอาจารย์!”
ลูกศิษย์ทั้งหกประสานเสียงร่วมยินดี
“วันเกิดครบรอบร้อยปีได้พบกับเรื่องน่ายินดีเช่นนี้ สำนักบู๊ตึ๊งของเราจะต้องรุ่งเรืองอย่างแน่นอน!”
จางซานเฟิงโบกมือ “พูดถึงวันเกิดครบร้อยปี มีเรื่องหนึ่งที่ต้องบอกพวกเจ้าด้วย ชุ่ยซานกำลังจะกลับมาพร้อมภรรยาและลูก”
“ศิษย์น้องห้าจะกลับมาหรือขอรับ?” ซ่งหย่วนเฉียวและคนอื่น ๆ ตกใจ
“ถูกต้อง! แต่เนื่องจากความสัมพันธ์ของเขากับเจี่ยซุ่น เมื่อถึงตอนนั้น หกสำนักใหญ่จะต้องขึ้นมาบีบคั้นเขาอย่างแน่นอน หย่วนเฉียว เจ้าไปรับชุ่ยซานและครอบครัวกลับมาก่อน! ส่วนคนอื่น ๆ อยู่ที่สำนักบู๊ตึ๊งกับข้า ศึกษาวิทยายุทธ์ระดับเทพมนุษย์ด้วยกัน!”
“ขอรับ! ท่านอาจารย์!”
...
โลกดาบพิฆาตอสูร
โคโจ คานาเอะกลับมาถึงที่พักชั่วคราว ก็กินโอสถบุปผาทองคำเข้าไปเช่นกัน
เพราะขายอสูรอย่างต่อเนื่อง และอาศัยโอสถคืนชีวิตบุปผา ทำให้นางบ่มเพาะพลังได้ถึงระดับยอดปรมาจารย์ คราวนี้ เมื่อได้โอสถบุปผาทองคำมาอีก มันเพียงพอที่จะทำให้เธอทะลวงถึงระดับเทพมนุษย์อย่างง่ายดาย
ชั่วครู่ต่อมา พลังปราณรอบกายก็พลุ่งพล่าน โคโจ คานาเอะลืมตา ดวงตาสีม่วงอ่อนเปล่งประกายคมกล้า
“นี่คือ...พลังยอดฝีมือระดับเทพมนุษย์สินะ? เคล็ดวิชาและโอสถที่ท่านอ๋วงเทียนตี้ให้มาช่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ!”
เธอยิ้มออกมาด้วยความยินดี
ในขณะนั้น เสียงกาดังขึ้นแทรก เธออดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นไปมอง เป็นอีกาของหน่วยพิฆาตอสูรที่ใช้ส่งข่าวโดยเฉพาะ
“มีเด็กสาวจำนวนมากหายตัวไปใกล้กับลัทธิสรวงสรวงสวรรค์นิรันดร์ สงสัยว่ามีอสูรปรากฏตัว ขอให้เสาหลักบุปผารีบไปตรวจสอบความจริงโดยเร็วที่สุด!”
ลัทธิสวรรค์นิรันดร์รึ? โคโจ คานาเอะขมวดคิ้วเล็กน้อย
มันคือที่อยู่ของโดมะ อสูรข้างขึ้นลำดับที่สอง ศัตรูคู่อาฆาตของเธอที่สือฮ่าวเคยเตือนเธอมาก่อนหน้า
แต่ว่า...
“ด้วยพลังของฉันในตอนนี้ โดมะคงจะตายได้เพียงดาบเดียว...?”
“น่าเสียดายที่อสูรข้างขึ้นเช่นนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะกลับตัวกลับใจและอยู่ร่วมกับมนุษย์อย่างสันติ!”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ สู้ขายมันให้ร้านค้ากลุ่มดีกว่า อสูรข้างขึ้น ย่อมต้องมีค่ามากกว่าอสูรธรรมดาแน่นอน?!”
คิดได้ดังนั้น โคโจ คานาเอะก็ลุกขึ้นทันที มุ่งหน้าไปยังทิศทางของลัทธิสวรรค์นิรันดร์
...
โลกหาญท้าชะตาฟ้า ปริศนายุทธจักร
ไห่ถังตั่วตั่วที่เพิ่งบรรลุระดับยอดปรมาจารย์ได้ไม่นาน เมื่อได้กินโอสถบุปผาทองคำเข้าไป ก็ทะลวงถึงระดับเทพมนุษย์ได้สำเร็จ
“ตั่วตั่ว เจ้าทะลวงด่านได้อีกแล้วรึ?” ขู่เหอกล่าวด้วยความยินดีปนประหลาดใจ
“ใช่แล้ว ท่านอาจารย์! ตอนนี้ข้าเป็นยอดฝีมือระดับเทพมนุษย์แล้ว!”
พูดจบ ไห่ถังตั่วตั่วก็จ้องเขม็ง พลังปราณทั่วร่างปะทุออกมาอย่างรุนแรง ทำให้ขู่เหอก็อดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปหลายก้าว
“ตอนนั้นข้าพบเย่วชิงเหมยที่เทวสถาน นางให้จิตแห่งเตียนอีแก่ข้า บอกว่าเป็นเคล็ดวิชาที่เทวสถานสร้างขึ้นตามขีดจำกัดของมนุษย์ แต่ขีดจำกัดของมนุษย์ได้แค่ระดับยอดปรมาจารย์ ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะทะลวงผ่านขีดจำกัดได้สำเร็จ! หากเย่วชิงเหมยยังมีชีวิตอยู่จะต้องประหลาดใจเป็นแน่!”
ขู่เหอกล่าวด้วยความรู้สึกสะท้อนใจ
“ตั่วตั่ว ในเมื่อเจ้ากลายเป็นยอดฝีมือระดับเทพมนุษย์ที่แข็งแกร่งกว่ายอดปรมาจารย์แล้ว เช่นนั้นตัวตนที่แท้จริงของข้าก็ไม่จำเป็นต้องปกปิดอีกต่อไป!”
“นับจากวันนี้เป็นต้นไป ข้าจะประกาศให้ทั่วใต้หล้ารับรู้ในฐานะจักรพรรดินี เจ้าคิดว่าเป็นไปได้หรือไม่?”
จ้านโต้วโต้วที่อยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น
[จบแล้ว]