ตอนที่ 16 โลกเรามีอะไรขายได้บ้างนะ

ภายในทะเลทุกข์ รูปสลักเทพสวรรค์ที่ยืนตระหง่านเหนือฟ้าดิน ในมือของมันคือเจดีย์ทองคำเก้าเซียนอ๋วงที่สูงใหญ่ตระการตา

เพียงสือฮ่าวส่งความคิด เจดีย์อ๋วงก็ย่อขนาดลงเหลือเพียงหนึ่งศอกก่อนจะลอยมาปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอย่างสง่างาม

เมื่อลองใส่พลังปราณเข้าไป สือฮ่าวก็รู้หน้าที่ของเจดีย์อ๋วงทั้งหมดได้ทันที

เจดีย์อ๋วงทั้งแข็งแกร่งและหนักแน่น หนึ่งกระแทกย่อมบดทะลายภูผา ทั้งยังสามารถผนึกสิ่งของและใช้เป็นมิติคลังเก็บได้ด้วย! พื้นที่ภายในเจดีย์อ๋วงนั้นแสนกว้างขวาง มีความกว้างยาวสูงถึงประมาณร้อยลี้ หากในภายหลังได้หลอมรวมเข้ากับกฎแห่งแก่นแท้ก็อาจจะทำให้พื้นที่ภายในเจดีย์กลายเป็นโลกอีกใบหนึ่งโดยสมบูรณ์ได้

...

ภายในกลุ่มแชต

โคโจ คานาเอะทยอยอัปโหลดอสูรอย่างต่อเนื่อง ในไม่ช้าแต้มก็ทะลุห้าสิบ

【ไห่ถังตั่วตั่ว】: “อิจฉาจัง! ไม่ถึงวัน คานาเอะก็กลายเป็นเศรษฐีอันดับสองของกลุ่ม แซงหน้าท่านหลินจิ่วไปแล้ว”

【หลินเจิ้งอิง】: “ไม่ต้องร้อนใจ! รอให้ข้าว่างก่อนเถิด ข้าจะลองดูบ้างว่าภูตผีปีศาจทางฝั่งข้าขายได้หรือไม่!”

【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “ภูตผีปีศาจในโลกของท่านหลินจิ่วมีมากมาย ย่อมขายได้แน่นอน!”

【หลินเจิ้งอิง】: “แน่นอน! ถึงจะสู้ท่านอ๋วงเทียนตี้ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ข้าจะไม่ยอมแพ้สาวน้อยตัวเล็ก ๆ เด็ดขาด!”

เมื่อเห็นโคโจ คานาเอะค้นพบของดีในโลกของตัวเองแล้ว ไห่ถังตั่วตั่ว จางซานเฟิง และอิ๋งเจิ้งก็เริ่มร้อนใจ

【ไห่ถังตั่วตั่ว】: “ท่านอ๋วงเทียนตี้ โลกหาญท้าชะตาฟ้า ปริศนายุทธจักรของข้ามีของดีอะไรบ้างหรือไม่?”

【อิ๋งเจิ้ง】: “ใช่แล้ว ท่านอ๋วงเทียนตี้! โลกของข้าก็น่าจะมีของพิเศษบ้างสิ?”

【จางซานเฟิง】: “นักพรตเฒ่าผู้นี้ก็อยากจะขอคำชี้แนะเช่นกัน!”

คัมภีร์วิทยายุทธ์นั้นขายได้ครั้งเดียวก็ขายไม่ได้อีกแล้ว นับเป็นทรัพยากรที่ใช้แล้วหมดไป เทียบไม่ได้กับภูตผีปีศาจที่ปรากฏขึ้นมาเรื่อย ๆ

【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “ทุกคนไม่ต้องกังวล รอให้ข้าได้เรียนรู้วิชาค่ายกลเสียก่อน แล้วจะช่วยพวกท่านหลอมอาวุธวิเศษที่สามารถรวบรวมพลังวิญญาณฟ้าดินได้ จากนั้นพวกท่านก็สามารถปลูกสมุนไพรวิญญาณและนำมันมาขายได้!”

【อิ๋งเจิ้ง】: “สมุนไพรวิญญาณรึ?”

【ไห่ถังตั่วตั่ว】: “โลกของพวกเราจะสามารถปลูกสมุนไพรวิญญาณได้ด้วยหรือ?”

【จางซานเฟิง】: “นักพรตเฒ่าผู้นี้ก็อยากจะถามเช่นกัน พวกเราเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา จะมีสมุนไพรของเซียนได้อย่างไร?”

【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “ได้สิ! แม้ว่าโลกธรรมดาจะมีพลังวิญญาณไม่เพียงพอ แต่หากรวบรวมพลังวิญญาณไว้ด้วยกัน ก็เหมือนกับการรวมทรายสร้างเจดีย์ ย่อมเพียงพอแน่นอน!”

【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “@อิ๋งเจิ้ง ท่านลองดูทางฝั่งท่านว่ามียาวิเศษหรือไม่ โดยติดตามอี้เสี่ยวชวนและเกาเหยาสองคนนี้ดู พวกเขาทั้งสองมีความเกี่ยวข้องกับยาวิเศษ!”

【อิ๋งเจิ้ง】: “ได้! หากมีเป้าหมายที่ชัดเจนย่อมตรวจสอบได้รวดเร็วกว่ามาก เชื่อว่าอีกไม่นานคงจะมีข่าวดี!”

【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “หากมียาวิเศษจริง ๆ ล่ะก็...นั่นแหละ ขุมทรัพย์ระดับสุดยอด!!”

...

สวนสมุนไพรและบุปผชาติ

สือฮ่าวออกจากกลุ่มแชต สะบัดมือเบา ๆ น้ำค้างบนสมุนไพรวิญญาณจำนวนมากก็ลอยขึ้นมา

เขาส่งความคิด พลังปราณแปรเปลี่ยนเป็นเตาหลอมโอสถ น้ำค้างแต่ละหยดค่อย ๆ หลอมรวมเป็นเม็ดโอสถกลมใส

เพียงไม่นาน โอสถคืนชีวิตบุปผายี่สิบเม็ดก็ลอยอยู่กลางอากาศ

สือฮ่าวใช้กลุ่มแชตตรวจสอบคุณภาพ จากนั้นก็นำโอสถขึ้นขายในร้านค้ากลุ่ม

【ติ๊ง! ท่านขายโอสถคืนชีวิตบุปผา 20 เม็ด ได้รับแต้มสะสม 1,000 แต้ม】

“ดีมาก! นับว่าไม่เลว”  สือฮ่าวมีสีหน้ายินดี

แม้ว่าตอนนี้แต้มจะยังไม่มีประโยชน์มากนัก แต่ในอนาคตเมื่อมีการเชื่อมต่อกับโลกอื่น ๆ มากยิ่งขึ้น แต้มย่อมมีประโยชน์มหาศาล อย่างไรเสีย ในหมื่นภพย่อมมีสมบัติล้ำค่ามากมาย มีแต้มก็เหมือนมีได้ทุกอย่าง

ทันทีที่อัปโหลดโอสถ กลุ่มแชตก็เดือดพล่าน

【โคโจ คานาเอะ】: “โอสถคืนชีวิตบุปผาล้ำค่าขนาดนี้เชียวหรือ? เฉลี่ยเม็ดละห้าสิบแต้ม ก็เท่ากับ...5,000 เหลียงทองคำ!”

【จางซานเฟิง】: “อย่างไรเสียก็เป็นของวิเศษ มูลค่าย่อมสูงเป็นธรรมดา! ของแบบนี้ ในโลกของเรา ต่อให้มีเงินก็ซื้อไม่ได้!”

【โคโจ คานาเอะ】: “ท่านจางพูดถูก! ตอนนี้ฉันจะซื้อสักเม็ดก่อน เมื่อหลอกรวมพลังเสร็จ ก็ค่อยไปจับอสูรมาขายอีกเยอะ ๆ จากนั้นก็พยายามก้าวขึ้นเป็นเซียนปฐพีให้เร็วที่สุด!”

【ไห่ถังตั่วตั่ว】: “น่าเสียดายจังที่ข้าไม่มีปัญญาซื้อเลยสักเม็ด!”

【อิ๋งเจิ้ง】: “ข้าเองก็ช่างยากจนเหลือเกิน! อยากจะซื้อโอสถสักสองเม็ดไปให้เหมิงเถียนกับจางหาน ก็ยังซื้อไม่ไหว!”

【หลินเจิ้งอิง】: “ข้าก็เช่นกัน!”

【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “ฮ่า ๆ ไม่ต้องรีบร้อน อีกไม่นานก็ซื้อได้เอง!”

หลังจากปลอบใจทุกคนแล้ว สือฮ่าวก็ได้ซื้อ ‘วิชายันต์เหมาซาน’ และ ‘วิชาหลอมอาวุธเหมาซาน’ ที่หลินเจิ้งอิงอัปโหลดไว้

แค่สิบแต้มเท่านั้น สำหรับเขาแล้วมันเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยราวกับผงฝุ่น

【ท่านได้ศึกษา ‘วิชายันต์เหมาซาน’ ทำให้เข้าใจวิถีแห่งยันต์พื้นฐานทั้งสามสิบหกลักษณะ ท่านได้เปิดโลกทัศน์ ผสานยันต์ตามรูปแบบการเรียงตัวของอักขระเต๋า และได้สร้างวิถีแห่งยันต์ผนึกต้องห้ามขึ้นมาใหม่!】

【ท่านได้ศึกษา ‘วิชาหลอมอาวุธเหมาซาน’ เข้าใจวิธีการหลอมอาวุธวิเศษธรรมดาสิบสองรูปแบบ เมื่อผสานกับวิธีการหล่อหลอมเจดีย์ทองคำเก้าเซียนอ๋วง ท่านได้สร้างสรรค์สิ่งใหม่ และเข้าใจถึงวิธีการหลอมอาวุธวิเศษแบบใหม่!】

ไม่นาน สือฮ่าวก็เข้าใจแก่นแท้ของมันและมุมมองใหม่ ๆ

เขาหยิบแร่และหยกที่อิ๋งเจิ้งส่งมาให้ก่อนหน้านี้ ก่อนใช้ไฟแห่งพลังปราณให้ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง

ชั่วครู่ หินจำนวนมากก็ถูกหลอมละลายเป็นของเหลว จากนั้นก็จับตัวเป็นรูปร่างต่าง ๆ

เครื่องประดับ หยก ศาสตรา เสื้อเกราะ .... จากนั้นเขาก็สลักยันต์ผนึกต้องห้ามลงไป สิ่งของเหล่านี้ก็ส่องแสงระยิบระยับ

[จบแล้ว]