บทที่ 21 อสูรกายไร้สิ้นสุดจากต่างแดน

บทที่ 21 อสูรกายไร้สิ้นสุดจากต่างแดน

ตูม!

ในขณะนี้ รอยแยกบนท้องฟ้าได้มาถึงขีดจำกัดแล้ว

เสียงระเบิดดังสนั่นก้องกังวาน

จากนั้น อสูรกายจากต่างแดนสีดำเทาจำนวนมหาศาลก็เริ่มหลั่งไหลลงมาจากรอยแยกราวกับสายฝน

ภาพนี้ช่างน่าสะพรึงกลัว กระแสน้ำวนของอสูรกายสีดำเทาที่ไม่มีวันสิ้นสุด ราวกับน้ำตกที่ไหลทะลักลงสู่เมืองหลินอัน

พวกมันปกคลุมท้องฟ้าและผืนดินอย่างหนาแน่นไปหมดทุกตารางนิ้ว

ตุ้บ ตั้บ ตุ้บ ตั้บ!

เหนือเมืองหลินอัน ม่านพลังป้องกันสีเขียวได้กางออก

อสูรกายจากต่างแดนที่หนาแน่นเหล่านั้นพุ่งชนเข้ากับม่านพลัง ทำให้เกิดเสียงทึบๆ ดังไม่หยุด

ทันทีที่อสูรกายสีดำเทาตกลงมาถึงพื้น พวกมันก็เริ่มโจมตีอาคมปกป้องเมืองอย่างบ้าคลั่ง

ใช้เวลาเพียงสิบกว่าวินาที เมืองหลินอันทั้งเมืองก็ถูกปกคลุมจนมิด

แสงสว่างของอาคมที่ห่อหุ้มเมืองหลินอันถูกอสูรกายจากต่างแดนไต่ยั้วเยี้ย ราวกับผืนผ้าสีดำที่ถูกคลุมทับไว้จนแสงอาทิตย์ไม่สามารถส่องผ่านเข้ามาได้เลย

"จบแล้ว!"

"มันจบลงโดยสมบูรณ์แล้ว!"

"พวกเราจะสู้ได้อย่างไร? นี่มันเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ?"

"นี่คือถ้ำสวรรค์งั้นหรือ?! หายนะชัดๆ หายนะอย่างแท้จริง!"

"เราจะหนีไปไหนได้? ได้แต่รอความตายอย่างเดียวเลยเหรอ?"

บางคนถึงกับทรุดตัวลงกับพื้นแล้ว ดวงตาของพวกเขาว่างเปล่า

เมืองหลินอันเป็นเพียงเมืองเล็กๆ

ระดับของผู้ใช้อาชีพที่นี่ไม่สูงนัก โดยทั่วไปจะอยู่ที่คลาสสอง และผู้ใช้อาชีพคลาสสามก็มีน้อยมาก

ส่วนใหญ่แล้วเป็นเพียงผู้ใช้อาชีพที่เพิ่งปลุกพลังเท่านั้น

พวกเขาเคยได้ยินครูอาจารย์พูดถึงฉากแบบนี้เท่านั้น ไม่เคยได้เห็นกับตาตนเองมาก่อน

ตอนนี้ เมื่อมองไปยังเหล่ามอนสเตอร์ที่หนาแน่นปกคลุมไปทั่วทั้งเมือง พวกเขาต่างสั่นเทาด้วยความกลัวจนแทบจะไม่สามารถรวบรวมความกล้าที่จะต่อสู้ได้เลย

...

"ให้ตายสิ!"

หลิวเทียนขวงลอยอยู่กลางอากาศ หนังศีรษะของเขารู้สึกยิบๆ กับภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า ผมของเขาตั้งชันขึ้นมาด้วยความตกใจ

เยอะเกินไป! มันเกินไปจริงๆ!

ยิ่งไปกว่านั้น มอนสเตอร์ก็ยังคงร่วงหล่นลงมาจากถ้ำสวรรค์อย่างต่อเนื่อง

แสงของอาคมปกป้องเมืองเริ่มอ่อนลงเรื่อยๆ คาดว่าจะแตกในอีกไม่เกิน 1 นาที

"เจ้าเมือง นี่... นี่มัน..."

ขุนนางระดับสูงที่ติดตามมาด้วยรู้สึกเหมือนศีรษะกำลังจะระเบิด พวกเขาเองก็เพิ่งเคยเห็นถ้ำสวรรค์เป็นครั้งแรก

ในสถานการณ์เช่นนี้ อย่าว่าแต่จะรอดชีวิตเลย แม้แต่กระดูกก็อาจจะไม่เหลือ

"ฆ่า!"

สีหน้าของหลิวเทียนขวงเคร่งขรึม เขากดข่มความหวาดกลัวในใจไว้ให้แน่น ดาบยาวปรากฏขึ้นในมืออย่างกะทันหัน และเขาก็พุ่งเข้าใส่โดยตรง

เมื่อเห็นดังนั้น คนอื่นๆ ก็มองไปที่ฝูงชนด้านล่าง กัดฟัน ปลดปล่อยกลิ่นอายพลังออกมาอย่างเต็มที่ และพุ่งตามเขาไป

...

"นั่นท่านเจ้าเมืองกับคนอื่นๆ พวกเขาจะทำได้เหรอ?"

"มันเยอะเกินไป เป็นไปไม่ได้ที่จะชนะ"

"ท่านเจ้าเมืองและคนอื่นๆ ออกไปพร้อมกับความมุ่งมั่นที่จะตาย!"

"เราควรทำอย่างไรดี? แค่รอความตายอย่างเดียวเหรอ?"

...

ฉินเฟิงขมวดคิ้ว สีหน้าของเขาหม่นหมอง

【อสูรกายกรงเล็บ】

【เลเวล: 55】

【พลังชีวิต: 10,000】

【พลังต่อสู้: 9,900】

...

【อสูรกายปีก】

【เลเวล: 45】

【พลังชีวิต: 6,000】

【พลังต่อสู้: 6,500】

...

ข้อมูลของอสูรกายจากต่างแดนปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

ที่เลเวลเดียวกัน พลังต่อสู้ของอสูรกายเหล่านี้สูงกว่ามอนสเตอร์ภายในโลกสีครามอย่างมาก

พวกมันมีพลังทัดเทียมกับผู้ใช้อาชีพสายต่อสู้ที่มีเลเวลเดียวกันเลยทีเดียว

แม้ว่าเขาจะมีอีกาทองคำและงูหลามมังกรอเวจี แต่นับว่าอสูรกายจากต่างแดนเหล่านี้มีจำนวนมากเกินไปอย่างไม่อาจเทียบได้

ไม่ต้องพูดถึงว่าสกิลของอีกาทองคำยังอยู่ในช่วงคูลดาวน์ แม้จะสามารถร่ายอุกกาบาตเพลิงได้อีกครั้ง มันก็ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

เขาอาจจะฆ่าได้เป็นพัน เป็นหมื่น แต่เขาจะฆ่าได้เป็นแสน เป็นล้านเลยหรือ?

เขามั่นใจว่าสุดท้ายแล้วเขาจะหมดแรงโดยสมบูรณ์

ถ้าอีกาทองคำสามารถวิวัฒนาการไปถึงระดับดึกดำบรรพ์ได้ บางทีเขาอาจจะลองดู

เดี๋ยว...

ระดับดึกดำบรรพ์?

ฉินเฟิงชะงักไป คิดถึงบางอย่างได้

ด้วยความคิดชุดหนึ่ง ข้อมูลชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

"สัตว์อสูรปัจจุบัน: ราชินีมดสงคราม"

"เกรด: ระดับดึกดำบรรพ์"

"เลเวล: 1"

"ความแข็งแกร่ง: 20,000"

"ความทนทาน: 10,000"

"ความว่องไว: 10,000"

"จิตวิญญาณ: 250,000"

"พลังต่อสู้: 200,000"

"สกิล: สืบพันธุ์ไม่สิ้นสุด"

"ค่าวิวัฒนาการที่ต้องการสำหรับการวิวัฒนาการ: 1,000,000"

...