สมรภูมิไร้ขีดจำกัด แต้มสิบเท่าตอนที่147

ปัจจุบันองค์กรอบิสมีอัครทูตสิบคนบทที่ 147: โครงสร้างในยามอวสาน!

ครั้งที่แล้ว สามคน "เดินเข้ากับดัก" แต่ไม่นานก็ได้คนใหม่มาเติมเต็มตำแหน่ง

ความแข็งแกร่งของทั้งสิบคนในวันนี้เทียบไม่ได้กับสามคนนั้นเมื่อไม่กี่วันก่อน

"เราจะให้ทุนคุณ 500,000 เหรียญโลก แค่คุณส่งคนออกไปสิบคน"

เหรียญโลกคือสกุลเงินสากลของโลกนี้ เพราะมันเป็นสีทองทั้งเหรียญ บางคนจึงเรียกมันว่าเหรียญทอง

เมื่อได้ยินเรื่อง 500,000 เหรียญทอง สีหน้าของผู้นำอบิสก็เปลี่ยนไป

เหตุผลที่องค์กรของพวกเขาพัฒนาไปอย่างเชื่องช้า ก็เพราะขาดแคลนเงินทุน

ตอนนี้ แค่ส่งคนสิบคนออกไปก็ได้ถึง 500,000 เขารู้สึกหวั่นไหวอย่างมาก

เขาแสร้งทำเป็นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ ตอบ "บังเอิญว่าช่วงสองสามวันนี้พวกเขาไม่มีอะไรทำ ออกไปเดินเล่นบ้างก็ดี"

"งั้นตกลง บ่ายสองโมงวันนี้ ที่โรงเรียนมัธยมจักรพรรดิตานเจียง"

ติ๊ด—

"ชิ"

ผู้นำอบิสเก็บโทรศัพท์กลับเข้ากระเป๋า พึมพำอย่างไม่พอใจ "พวกสภามืดมันเป็นคนประเภทไหนกันแน่? ทำตัวหยิ่งยโสกันทุกคน"

เมื่อมองขึ้นไปยังโรงเรียนมัธยมปลายที่อยู่ห่างไกลซึ่งปกคลุมไปด้วยความมืด เขาก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มอันโหดเหี้ยมออกมา

สายตาของเขากลับมาที่การถ่ายทอดสด

"ผู้เล่นระดับตำนานงั้นเหรอ... น่าเสียดายที่เทพมายาก็อยู่ที่ตานเจียงด้วย"

หากเทพมายาไม่ได้อยู่ที่ตานเจียง องค์กรอบิสของพวกเขาก็คงไม่ลังเลขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดถึงจุดนี้ เขาก็กังวลขึ้นมาอีกครั้ง ถ้าหากพวกเขาเจอเทพมายาระหว่างปฏิบัติภารกิจล่ะ?

"ดูเหมือนข้าต้องให้ไอเทมหลบหนีกับคนพวกนั้นหน่อยแล้ว"

...ในขณะนี้ ผู้คนนับไม่ถ้วนทั่วโลกกำลังรับชมการถ่ายทอดสดไปพร้อมกับทำธุระของตนเอง

"โอ้พระเจ้า ทำไมไม่มีใครรายงานข่าวใหญ่ขนาดนี้เลย! โชคดีที่ฉันเจอ" นักข่าวหญิงแซ่ฉินจากสถานีโทรทัศน์ตานเจียงเริ่มร่างบทความขณะรับชมการถ่ายทอดสด

นักข่าวฉินครุ่นคิดอยู่นาน จากนั้นก็เขียนในส่วนหัวข้อข่าวว่า: "ช็อก! ชายกว่าสองพันคนกลับมีเวลาทำ 'สิ่งนี้' กับผู้หญิงอ่อนแอสองคนในสนามรบ!"

เธอคิดว่ามันไม่เหมาะสมและเปลี่ยนเป็น: "วิกฤตของผู้เล่นระดับตำนาน, แผนสมคบคิดอันน่าตกตะลึงของชาติซากุระอัสดง!"

นักข่าวฉินรู้สึกว่าเท่านี้ก็ดีพอแล้ว และรับชมการถ่ายทอดสดต่อไป

แถวคอมเมนต์วิ่งผ่านหน้าจอของเธอ

"สู้เขานะ ผู้ทำนายกับยมทูตเงา พวกเธอต้องหนีให้ได้!"

"หนีอะไรเล่า? มันต้องเอาชนะศัตรูสิ ใช่ไหม? สองคนนี้เก่งมากนะ!"

"อยู่กับความจริงหน่อยเถอะ? ศัตรูไม่ใช่พวกไก่กานะ พวกเขาคือสุดยอดฝีมือของประเทศ สุดยอดฝีมือที่คัดมาจากคนหลายร้อยล้าน! มันไม่แปลกเลยที่คนพวกนี้จะเอาชนะสองคนนั้นได้ โอเคไหม?"

"ไม่รู้เรื่องไอเทมกองทัพเหรอ? พวกเขามีไอเทมกองทัพนะ"

"จบเห่แล้ว นี่มันช่วงสงครามฝ่ายนะ แล้วถ้าพวกเขาโดนชาติซากุระผนึก มันจะเสียขวัญกำลังใจเกินไป"

"ถึงฉันจะเคยโดนยมทูตเงาผนึก แต่ฉันก็ยังหวังว่าตอนนี้นางจะเก่งนะ อย่างน้อยก็ควรตายด้วยน้ำมือคนของตัวเอง การตายด้วยน้ำมือศัตรูต่างชาติมันน่าอัปยศเกินไป!"

ฉินซืออวี่ถอนหายใจเงียบๆ และแก้ไขคอมเมนต์เพื่อส่งออกไป

"ฉันเชื่อมั่นในตัวผู้ทำนายมาตลอด ฉันเชื่อว่าเธอจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง"

ในขณะนั้น ผู้ทำนายในจอก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้า

เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของเธอ ฉินซืออวี่ก็ลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้นและอุทานว่า "โครงสร้างเวลาแห่งการทำลายล้าง!"

นี่คือทักษะประจำตัวของผู้ทำนาย!

ก่อนหน้านี้ ใครก็ตามที่โดนทักษะนี้จะถูกสังหารทันทีโดยไม่มีข้อยกเว้น ซึ่งทำให้ผู้เล่นที่ถูกฆ่าทันทีพูดว่า: "เมื่อผลึกสีครามปรากฏ มันจะลบล้างทุกคน ไม่ว่าคนหรือผี"

เมื่อเห็นผู้ทำนายใช้ทักษะนี้อย่างเต็มรูปแบบเป็นครั้งแรก ฉินซืออวี่ก็รู้สึกถึงความมั่นใจที่พลุ่งพล่านขึ้นมา

'บางทีพวกเธออาจมีความหวังจริงๆ'

และในขณะนี้

บนที่ราบสูงสวรรค์ ที่ซึ่งผู้คนนับไม่ถ้วนกำลังจับจ้อง

ผลึกสีครามขนาดจิ๋วและพายุแสงดาวที่เกิดจากดาวห้าแฉกสีเหลืองเจิดจ้ากำลังจะปะทะกันในที่สุด!

ในชั่วพริบตานี้ กงไป๋เสวี่ยเหลือบมองคำอธิบายของ 【โครงสร้างเวลาแห่งการทำลายล้าง】 โดยไม่รู้ตัว

【โครงสร้างเวลาแห่งการทำลายล้าง】: ระเบียบสวรรค์, ระเบียบมนุษย์, โลกหล้า สร้างโครงสร้างเวลาที่มีผลทำลายล้าง จากนั้นยิงออกไปในทิศทางที่กำหนด เมื่อสัมผัสกับพลังงานหรือวัตถุ จะเกิดการระเบิดทำลายล้าง: โดยมีตำแหน่งปัจจุบันของโครงสร้างเป็นศูนย์กลางทรงกลม มันจะทำลายทุกสิ่งภายในรัศมี (พลังรบทางจิต / 10) เมตร

①: สร้างความพินาศอย่างใหญ่หลวงต่อทุกสิ่งที่อยู่ในระยะ

②: พลังทำลายล้างเกี่ยวข้องกับพลังรบทางจิตเท่านั้น ความเสียหายคงที่

③: สร้างความเสียหายคงที่เพิ่มเติมตามเปอร์เซ็นต์ของ HP สูงสุด อัตราส่วนคือ (ระดับคลาส × 1)%

นี่คือทักษะที่กงไป๋เสวี่ยภาคภูมิใจ

เมื่อเทียบกับทักษะทั่วไปอื่นๆ มันมีลักษณะเด่นสองประการ

หนึ่งคือ ความเสียหายคงที่

สองคือ ความเสียหายตามเปอร์เซ็นต์ของ HP สูงสุด

ความเสียหายของเธอเกี่ยวข้องกับพลังรบทางจิตเท่านั้น หมายความว่า ไม่ว่าพลังจิตของกงไป๋เสวี่ยจะเป็นเท่าใด นั่นคือความเสียหายของมัน มันจะไม่ลดลงหรือเพิ่มขึ้นเนื่องจากปัจจัยอื่น—นี่คือความเสียหายคงที่

ความเสียหายเป็นเปอร์เซ็นต์ของ HP สูงสุดนั้นล้ำหน้ามาก

มันไร้ประโยชน์กับผู้เล่นทั่วไป แต่เป็นทักษะศักดิ์สิทธิ์สำหรับสู้กับมอนสเตอร์และจอมมาร

ด้วยระดับคลาส 7 ในปัจจุบันของเธอ มันสร้างความเสียหาย 7% ของ HP สูงสุด แม้จอมมารจะมา ก็จะตายหลังจากโดนโจมตีต่อเนื่อง 15 ครั้ง

เว้นแต่จะมีมาตรการรับมือ

และถ้ามันเลเวลสูงสุด มันจะสร้างความเสียหาย 20% ต่อครั้ง เป็นทักษะศักดิ์สิทธิ์อย่างแท้จริง

ตอนที่มังกรสวรรค์หกปีกถูกเทพมายาปราบ เธอบอกกับมู่ว่่านเยว่บนเรือสำราญว่า: "จริงๆ แล้ว ฉันก็มีความสามารถในการเอาชนะจอมมารเหมือนกันนะ"

"ฉันแค่ไม่อยากแย่งซีนเทพมายาเท่านั้นเอง"

"ถ้าโครงสร้างเวลาแห่งการทำลายล้างของฉันร่ายต่อเนื่องได้สักสิบกว่าครั้งในชั่วพริบตา ไม่มีใครหยุดฉันได้หรอก (｀▽´)"

เมื่อเห็นท่าทางภาคภูมิใจของเธอ มู่ว่่านเยว่ก็พยักหน้าซ้ำๆ ในตอนนั้น

"จ้า จ้า จ้า แต่เงื่อนไขคือเธอต้องยิงให้โดนก่อน"

"เธอจะยิงโดนเหรอ?"

"โดนรึเปล่า?"

"?"

กงไป๋เสวี่ยเงียบกริบทันที

กลับมาสู่ความเป็นจริง

ผลึกรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีครามในสายตาของเธอได้ปะทะกับพายุแสงดาวแล้ว!

วินาทีที่ทั้งสองสัมผัสกัน อวกาศดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

จากนั้น แสงสีฟ้าก็สว่างวาบอย่างรุนแรงที่จุดปะทะ และทรงกลมขนาดเล็ก ราวกับจักรวาลย่อส่วนที่บรรจุดวงดาวนับไม่ถ้วน ก็ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วจากแสงสีฟ้านั้น

ทรงกลมขนาดเล็กนั้น ที่เหมือนจักรวาลย่อส่วน ยังคงเล็กจิ๋วเมื่อเทียบกับพายุทรงกลม ราวกับลูกแก้วเทียบกับลูกวอลเลย์บอล เมื่ออยู่หน้าพายุแสงดาว

ทั้งสองยังคงปะทะกันต่อไป เมื่อทรงกลมสีฟ้าขนาดเล็กที่ส่องประกายด้วยแสงดาวนับไม่ถ้วน ถูกพายุกลืนกินเข้าไปจนหมด อากาศโดยรอบก็บีบอัดแน่นในทันใด!

ราวกับว่าแรงโน้มถ่วงเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน! หญ้าป่าสีเหลืองอ่อนที่ขึ้นอยู่ใกล้ๆ ถูกแรงลึกลับกดลงกับพื้นในทันที ใบหญ้าแนบสนิทกับดิน!

ฟู่—!

ผู้เล่นที่อยู่ใกล้เคียงทุกคนดูเหมือนจะได้ยินเสียงเช่นนี้

ทันทีหลังจากนั้น ก่อนที่คนส่วนใหญ่จะทันได้ตอบสนอง แสงสีฟ้าภายในพายุสีเหลืองก็พลุ่งพล่านขึ้น! ในชั่วพริบตา มันก็ปกคลุมพายุแสงดาวจนมิด

ตูม!!!

เสียงคำรามกึกก้องดังสะท้อนไปทั่วทั้งสวรรค์และปฐพี

ในวินาทีต่อมา ราวกับว่า "ระเบิด" ลูกนี้เพิ่งจะทำปฏิกิริยา แสงสีฟ้าก็สว่างจ้าขึ้นอย่างกะทันหันและขยายตัวอย่างรวดเร็ว! พร้อมด้วยเสียงที่ยิ่งใหญ่กว่าฟ้าร้อง แสงดาวสีครามและแสงดาวสีเหลืองสาดส่องตัดกันในบริเวณนั้น แผ่กระจายออกไป!

ทั้งอากาศและผืนดินสั่นสะเทือน แสงที่ผสมปนเปกันทำให้ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าพลังนี้เกิดจากทักษะใด

ในที่สุด แสงดาวสองสีที่ผสมปนเปกันก็ขยายออกไปจนมีรัศมีหนึ่งพันเมตรและหยุดลง แต่คลื่นกระแทกยังคงแผ่กระจายออกไปด้านนอก

คลื่นกระแทกพัดพาทั้งดินและหญ้า ก่อตัวเป็นทรายสีเหลืองที่ฟุ้งกระจายอย่างรวดเร็ว!

ทรายสีเหลืองนี้แผ่กระจายไปทุกทิศทางไกลกว่าสองพันเมตรก่อนจะค่อยๆ หยุดลง