บทที่ 6: แช่แข็งทั้งพื้นที่ บททดสอบของอาโอคิยิ

บทที่ 6: แช่แข็งทั้งพื้นที่ บททดสอบของอาโอคิยิ!

แม้จะเป็นเพียงเสียงกระซิบแผ่วเบา แต่กลับคมกริบราวกับมีดน้ำแข็งที่เฉือนเข้าไปในจิตใจของผู้คน ความเย็นยะเยือกดุจเหมันต์ฤดูแฝงไปด้วยรังสีอำมหิตที่ทำให้ทั้งโจรสลัดและทหารเรือหนาวสะท้านไปทั้งร่าง ราวกับถูกเปลื้องผ้าอยู่ท่ามกลางพายุหิมะ ร่างกายสั่นเทาโดยไม่อาจควบคุม

ทุกสายตาจับจ้องไปที่ต้นเสียง เผยให้เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่เบื้องหน้าหนวดขาว เขาปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครทราบ

เขาสวมเสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายสีขาวเนื้อหยาบ ผมสีดำขลับปลิวไสวไปตามสายลมทะเล สิ่งเดียวที่ดูเย็นชายิ่งกว่าน้ำแข็งพันปีในไซบีเรียคือดวงตาคู่นั้น เพียงแค่เขากวาดสายตามอง แม้แต่ควันไฟที่ลอยฟุ้งก็ยังจับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็งในทันที

"แกเป็นใคร?"

หนวดดำกำหมัดแน่นจนข้อกระดูกขาวโพลน ลูกแก้วสีดำทมึนที่อัดแน่นด้วยพลังจากผลความมืดที่เขาเพิ่งรวบรวมมา ถูกชายหนุ่มผู้นี้บดขยี้ทิ้งอย่างง่ายดาย ความหนาวเย็นแล่นพล่านไปตามไขสันหลัง แม้แต่หนวดขาวในช่วงพีคก็ยังทำแบบนี้ไม่ได้

รอยย่นบนใบหน้าของเขากระตุกถี่ๆ พยายามสะกดกลั้นโทสะ ไม่กล้าวู่วาม

ชายหนุ่มไม่ได้ตอบคำถาม แต่กลับจ้องมองหนวดขาวด้วยแววตาพินิจพิเคราะห์ พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย

ดูจากสภาพใกล้ตายของหนวดขาวแล้ว เขาไม่น่าจะเป็น "ผู้กลับชาติมาเกิดที่ตกสู่บาป"

ตามหลักแล้ว ไม่มีผู้กลับชาติมาเกิดคนไหนยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องสิ่งมีชีวิตในโลกที่ตัวเองกลับมาเกิดหรอก จริงไหม?

น่าเสียดายชะมัด!

ในบรรดาพลังผลปีศาจจากโลกวันพีซที่หลี่อวี้สนใจ ผลสั่นสะเทือนของหนวดขาวก็เป็นหนึ่งในนั้น

การที่หนวดขาวไม่ใช่ผู้กลับชาติมาเกิดที่ตกสู่บาป หมายความว่า...

ต่อให้หลี่อวี้ฆ่าเขา ก็จะไม่สามารถช่วงชิงพลังมาได้!

...แต่เพื่อความแน่ใจ หลี่อวี้หันไปมองโจรสลัดคนหนึ่งที่กำลังยืนตัวสั่นงันงกอยู่ใกล้ๆ

"มีไอเทมฟื้นฟูไหม? ขอยืมหน่อย เอาแบบแรงๆ เดี๋ยวฉันคืนให้"

เงื่อนไขในการเปิดใช้งานสกิล "เนตรพิพากษา" ของคลาส "เวิลด์ฮันเตอร์" คือต้องจ้องตากับเป้าหมาย คล้ายกับท่า "เนตรอาบัติ" ของโกสต์ไรเดอร์ แต่ไม่มีผลเผาผลาญวิญญาณ

โจรสลัดที่หลี่อวี้คุยด้วย แท้จริงแล้วคือ "ผู้กลับชาติมาเกิด" ทันทีที่สบตากัน ชื่อของเขาก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ

ชื่อเป็นสีขาว บ่งบอก ID และข้อมูลสถานะ

"10200981xxd, ผู้กลับชาติมาเกิดระดับ 5! ผ่านโลกมาแล้ว 7 แห่ง ค่าสถานะ: พละกำลัง 321, ความคล่องตัว..."

ชื่อสีขาวหมายถึงผู้กลับชาติมาเกิดทั่วไป

หลี่อวี้แค่ปรายตามองแล้วก็หมดความสนใจ

ระดับ 5?

กระจอกเกินไป ต่อให้เป็นผู้ตกสู่บาป หลี่อวี้ก็คงรอให้เก่งกว่านี้ก่อนค่อยเชือด

ทันทีที่สบตากับหลี่อวี้ ผู้กลับชาติมาเกิดคนนั้นรู้สึกเหมือนถูกมองทะลุปรุโปร่ง ราวกับลูกแกะที่เผชิญหน้ากับหมาป่าหิวโซ ไร้ซึ่งหนทางต่อกร

เขาเป็นมือเก๋าที่ดิ้นรนอยู่ใน "มิติการกลับชาติมาเกิด" มาหลายปี เหตุการณ์นี้ทำให้เขานึกถึงตำนานสุดสยองที่เล่าขานกันในหมู่ผู้กลับชาติมาเกิดทันที!

"ฮันเตอร์... นักล่าผู้กุมชะตาชีวิตของผู้กลับชาติมาเกิด!"

เล่ากันว่าฮันเตอร์ทุกคนคือพวกวิปริตที่มีพลังเหนือมนุษย์

ความสัมพันธ์ระหว่างฮันเตอร์กับผู้กลับชาติมาเกิด ก็เหมือนเสือกับแกะ

ถ้าผู้ชายเจอฮันเตอร์ ประตูหลังจะไม่ปลอดภัย ถ้าผู้หญิงเจอ พรหมจรรย์และประตูหลังก็จะไม่ปลอดภัย อาจโดนย่ำยีซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

วินาทีนี้ เมื่อเจอคำสั่งของหลี่อวี้ เขาไม่กล้าแม้แต่จะคิดขัดขืน

เขารีบควักไอเทมฟื้นฟูทั้งหมดออกมาจากมิติส่วนตัว ยื่นให้หลี่อวี้ด้วยมือที่สั่นเทา

"ทะ-ท่านครับ เชิญเลือกได้ตามสบายเลยครับ..."

หลี่อวี้รับไอเทมมา พยักหน้าเล็กน้อย

"ฉันจำ ID แกไว้แล้ว เดี๋ยวจะมาหาใหม่"

ผู้กลับชาติมาเกิดขาอ่อนยวบ ฉี่ราดกางเกงแทบจะร้องไห้ออกมา

พ่อจ๋า พ่อคือพ่อบังเกิดเกล้าของผม ไม่ต้องคืนหรอกครับ ถือเป็นของขวัญให้พ่อ ได้โปรดลืมผมไปเถอะ ปล่อยผมไปเหมือนตดสักทีเถอะครับ!

หลี่อวี้เลือกขวดแก้วเล็กๆ ที่บรรจุของเหลวสีแดง

【ขวดเลือดแห่งชีวิต: ไอเทมฟื้นฟูแบบใช้ครั้งเดียว ฟื้นฟูพลังชีวิตเป้าหมาย 30% ใช้ได้ทั้งกับผู้กลับชาติมาเกิดและสิ่งมีชีวิตในโลก ใช้งานได้เฉพาะกับมนุษย์ธรรมดา คุณภาพระดับดีเยี่ยม แลกเปลี่ยนได้...】

หลี่อวี้หมุนฝาขวด ขณะกำลังจะกรอกยาใส่ปากหนวดขาว ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงเงามืดที่พาดผ่านเหนือศีรษะ

เขาเงยหน้าขึ้นมอง เห็นอุกกาบาตลาวาขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลพุ่งลงมาพร้อมควันดำโขมง อากาศบิดเบี้ยวเพราะความร้อน เป้าหมายคือเขาและหนวดขาว!

พลเรือเอกอาคาอินุในชุดเสื้อเชิ้ตสีแดงจ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นชาจากชายฝั่ง

หลี่อวี้ยังสังเกตเห็นว่า ไกลออกไปไม่มาก โจรสลัดจำนวนมากถอนตัวออกจากมารีนฟอร์ดแล้ว และกำลังหนีออกสู่ทะเลกว้างด้วยเรือของพวกเขา

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แค่นเสียงเย็นชา

ดูท่าถ้าไม่แสดงฝีมือสักหน่อย คงไม่มีสมาธิตรวจสอบหนวดขาวแน่ๆ

ไอ้พวกปลายแถวนี่กล้าดียังไงมาโจมตีฉัน?

หลี่อวี้กดเท้าลงเบาๆ คลื่นกระแทกพุ่งลงสู่พื้นทะเล

"ตึง!" เสียงทึบๆ ดังมาจากใต้เปลือกโลก ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร ผิวน้ำทะเลถูกยกตัวขึ้นด้วยมือที่มองไม่เห็น กลายเป็นสึนามิสูงหลายสิบเมตรในชั่วพริบตา ยอดคลื่นอัดแน่นไปด้วยเกล็ดน้ำแข็ง ถาโถมเข้าใส่เรือโจรสลัดที่กำลังหลบหนีจนมิดฟ้ามัวดิน!

"เชี่ยไรเนี่ย! ทหารเรือดักซุ่มโจมตีเหรอ?!"

"พลังบ้าอะไรเนี่ย! อยู่ๆ ก็เกิดสึนามิ?"

พวกโจรสลัดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ พยายามกลับเรือแต่ก็สายไปแล้ว ทำได้แค่ยืนมองคลื่นยักษ์ที่กำลังจะกลืนกินพวกเขา!

วงแหวนแสงสีขาวระเบิดออกจากใต้เท้าของหลี่อวี้ อุณหภูมิลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว แผ่ขยายไปทั่วผิวน้ำด้วยความเร็วสูง ทุกสิ่งที่มันพาดผ่านกลายเป็นน้ำแข็งในทันที!

ลูกเรือกลุ่มโจรสลัดหนวดดำที่อยู่ใกล้หลี่อวี้ที่สุด กลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งที่ดูสมจริงในพริบตา!

เมื่อมองจากมุมสูง โดยมีมารีนฟอร์ดเป็นศูนย์กลาง วงแหวนสีขาวกวาดไปทั่วท้องทะเลกว้างใหญ่ ผิวน้ำจับตัวเป็นน้ำแข็งทันที เรือโจรสลัดที่กำลังหนีไม่สามารถขยับไปไหนได้อีก!

แม้แต่อุกกาบาตลาวากลางอากาศก็ยังมีเกล็ดน้ำแข็งเกาะ หยุดนิ่งค้างอยู่กลางอากาศ!

ทหารเรือนับแสนนาย ยกเว้นพลเรือเอกไม่กี่คน เท้าถูกแช่แข็งจนขยับไม่ได้!

ภายในเวลาไม่ถึงวินาที อ่างน้ำแข็งขนาดมหึมาก่อตัวขึ้นรอบกองบัญชาการกองทัพเรือ ขังทั้งทหารเรือและโจรสลัดไว้ภายใน

หลี่อวี้ส่ายหน้า หลังจากออกจากโลกเซนต์เซย่า ทุกการเคลื่อนไหวของเขาก็เปี่ยมไปด้วยพลังมหาศาล!

เมื่อกี้เขาแค่ตั้งใจจะแช่แข็งทะเลรอบๆ สักไม่กี่กิโลเมตร แต่เผลอทำไปตั้งหลายร้อยกิโลเมตร

ดูท่าต่อไปคงต้องระวังตัวให้มากกว่านี้

ไม่อย่างนั้น แค่ปล่อยท่า "ออโรร่า เอ็กซ์คิวชั่น" ทีเดียว อาจส่งโลกวันพีซกลับสู่ยุคน้ำแข็งได้เลย?

บนชายฝั่ง เจ็ดเทพโจรสลัด สามพลเรือเอก และจอมพลเรือเซ็นโงคุ ต่างมีเกล็ดน้ำแข็งเกาะตามตัว สีหน้าดูไม่ได้กันสักคน

"นี่มัน... ไอซ์เอจ (ยุคน้ำแข็ง) เหรอ?"

ใครบางคนพึมพำกับตัวเอง

ทุกสายตาหันไปมองอาโอคิยิเป็นตาเดียว

ท่าไม้ตายของชายหนุ่มปริศนานี้คล้ายกับท่า "ไอซ์เอจ" ของอาโอคิยิมาก แต่พลังทำลายล้างนั้นเหนือกว่าเป็นร้อยเป็นพันเท่า!

เซ็นโงคุกดปีกหมวกลง เอ่ยเสียงเครียด

"อาโอคิยิ หมอนั่นมาแนวไหน? นายพอจะรับมือไหวไหม?"

อารมณ์ที่เคยแจ่มใสของเซ็นโงคุกลับกลายเป็นขุ่นมัว แผนการ "สงครามมารีนฟอร์ด" ที่เขาวางไว้อย่างดิบดี จะมาพังเพราะไอ้หนุ่มปริศนานี่จริงๆ เหรอ?

อาโอคิยิพ่นลมหายใจสีขาวออกมา ทันทีที่พ้นปาก มันก็กลายเป็นเม็ดน้ำแข็งร่วงลงพื้น

เป็นครั้งแรกที่ใบหน้ายาวๆ ซึ่งมักจะดูเกียจคร้านของเขาปรากฏแววเคร่งเครียด

"ฉันทำไม่ได้ถึงระดับนี้หรอก"

แม้พลังของชายหนุ่มปริศนาจะคล้ายกับผลเยือกแข็งของเขา แต่มันน่ากลัวกว่าท่าไม้ตายสูงสุดของเขาอย่างเทียบไม่ติด

ต่อให้เขาใช้พลังเต็มสูบ ก็ไม่มีทางแช่แข็งทะเลกว้างใหญ่ขนาดนี้ได้แน่นอน

"ฉันจะลองไปดู!"

เมื่อเจอคู่ต่อสู้ที่มีพลังคล้ายกัน อาโอคิยิก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัย อีกฝ่ายมีผลปีศาจอะไรกันแน่? แข็งแกร่งกว่าเขาอีกเหรอ?

ร่างกายของอาโอคิยิปกคลุมด้วยหิมะสีขาวบริสุทธิ์ นี่คือการแสดงผลของการเปิดใช้งานผลเยือกแข็งอย่างสมบูรณ์ ร่างกายกลายเป็นธาตุธรรมชาติ

อาโอคิยิสะบัดมือ คลื่นไอเย็นสีขาวพุ่งเข้าใส่หลี่อวี้ราวกับลูกธนูที่หลุดจากคันศร

ใช้การโจมตีด้วยความเย็นใส่โกลด์เซนต์ราศีกุมภ์เนี่ยนะ?

หลี่อวี้ไม่รู้จะชมความกล้าหาญหรือสมเพชในความไม่รู้ของอาโอคิยิดี

หลี่อวี้ไม่แม้แต่จะขยับตัว เขาประคองใบหน้าที่เหลือเพียงครึ่งเดียวของหนวดขาวขึ้น ง้างปากออก แล้วเทของเหลวสีแดงจากขวดเล็กๆ ลงไป

"เพล้ง!"

เสียงแตกดังสนั่น คลื่นไอเย็นสีขาวแตกกระจายไปเองกลางอากาศ ทั้งที่ยังอยู่ห่างจากหลี่อวี้อีกครึ่งเมตร

การโจมตีของอาโอคิยิเหมือนก้อนหิมะที่เด็กปาเล่น ไม่ระคายผิวหลี่อวี้แม้แต่น้อย มันค่อยๆ ไหลลงสู่พื้นตามกำแพงอากาศที่มองไม่เห็น!

เจ็ดเทพโจรสลัด จอมพลเรือเซ็นโงคุ และพลเรือเอกอีกสองคน ต่างส่งสายตาตั้งคำถามไปที่อาโอคิยิ

แม้ไม่ได้พูดออกมา แต่ความหมายในดวงตานั้นชัดเจน

"อาโอคิยิ นี่นายเรียกว่า 'ลองเชิง' แล้วเหรอ?"