บทที่ 4 นักล่านอกกฎเกณฑ์ โลกใบแรก

บทที่ 4 นักล่านอกกฎเกณฑ์ โลกใบแรก

หลี่อวี้สัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่แผ่ออกมาจากเส้นใยสีทองเหล่านั้น มันรุนแรงยิ่งกว่าท่าไม้ตาย 'กรงเล็บสายฟ้า' ของเลโอ ไอโอเลียเสียอีก

แต่ถ้าคิดจะสังหารเขาด้วยแรงเพียงเท่านี้ ยังห่างไกลคำว่าพอใจนัก!

"ฮ่า!"

หลี่อวี้กำหมัดแน่น เสียงคำรามต่ำดังก้องจากลำคอ

ชั่วพริบตา คอสโมภายในกายก็ลุกโชน แสงสีทองเจิดจ้าแผ่ซ่านออกจากทุกอณูผิวราวกับดวงอาทิตย์ย่อมๆ สาดส่องไปทั่วเส้นใยพันธนาการเหล่านั้น

ยามหลุดพ้นจากคำสาปแห่งทวยเทพในโลกเซนต์เซย่า

หลี่อวี้ในตอนนี้แข็งแกร่งจนแม้แต่ตัวเขาเองยังต้องหวั่นเกรง เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าหมัดของตนสามารถฉีกกระชากมิติได้

'มิติการกลับชาติมาเกิด' ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ดูเปราะบางเหลือเกินในความรู้สึกของเขา

ห้องโถงมิติที่ดูเหมือนแข็งแกร่งดั่งป้อมปราการ กลับเป็นเพียงกระจกบางๆ ที่แค่เขาออกแรงนิดเดียว ก็คงแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ

พลังแห่งกฎเกณฑ์ที่แฝงมากับเส้นใยสีทองหมายจะลบตัวตนของหลี่อวี้ให้หายไปจากห้วงมิติ

ทว่าโกลด์เซนต์ผู้มีคอสโมสมบูรณ์พร้อมในตัว แม้แต่ฮาเดส หนึ่งในสิบสองเทพหลัก ยังไม่อาจสังหารได้ในกระบวนท่าเดียว

แล้วมิติการกลับชาติมาเกิดที่ผุพังนี้ จะลบเขาออกไปได้อย่างง่ายดายเชียวหรือ?

สองขุมพลังปะทะกัน คอสโมที่ตื่นรู้ถึงสัมผัสที่เจ็ดระเบิดออกทันที เสียงแตกหักดังสนั่นหวั่นไหว เส้นใยสีทองขาดสะบั้นทีละเส้น กลายเป็นละอองแสงนับไม่ถ้วนลอยฟุ้งในอากาศ!

[การกำจัดล้มเหลว เริ่มระบบฉุกเฉิน!]

หลี่อวี้ก้าวเดินอย่างมั่นคงไปยังขอบของลูกแก้วแสงขนาดยักษ์ แล้วยื่นมือออกไปสัมผัสมัน

วินาทีที่ปลายนิ้วแตะโดนแสงสว่าง แสงทั่วทั้งมิติการกลับชาติมาเกิดก็สว่างวาบจนทุกคนตาพร่า

เมื่อแสงค่อยๆ จางลง และฝูงชนเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง บนท้องฟ้าเหลือเพียงโดมสีเทาเงินที่ว่างเปล่า หลี่อวี้และลูกแก้วแสงยักษ์ได้อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย

"หือ?"

"จ้าวแห่งพระเจ้าหายไปไหน?"

ดวงตาของผู้กลับชาติมาเกิดทุกคนแทบถลนออกมา พวกเขายืนนิ่งราวกับรูปปั้นหิน!

"จบกัน จ้าวแห่งพระเจ้าหายไปแล้ว เราจะกลับโลกหลักกันยังไง?"

"พี่เบิ้มคนนี้โหดเกินไปไหม? นี่มันใช่สิ่งที่มนุษย์ทำได้หรือ?"

...ภาพตรงหน้ากลับมาชัดเจนอีกครั้ง หลี่อวี้พบว่าตัวเองอยู่ในห้องสีขาว ผนังรอบด้านเปล่งแสงสีฟ้าขาวจางๆ

"บททดสอบยังไม่จบอีกหรือ?"

"ห้องแคบๆ คิดจะขังฉันงั้นเหรอ? ดูถูกกันเกินไปแล้ว!"

หลี่อวี้จุดระเบิดคอสโมอีกครั้ง อุณหภูมิรอบกายลดฮวบลงทันที จนเกล็ดน้ำแข็งก่อตัวขึ้นในอากาศ

เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นเหนือศีรษะ ไอเย็นที่มองเห็นได้หมุนวนอยู่ในฝ่ามือ นั่นคือ 'ศูนย์สัมบูรณ์' ที่สามารถแช่แข็งได้ทุกสรรพสิ่ง

"ท่าไม้ตายสูงสุดของอควาเรียส!"

[ออโรรา เอ็กซ์คิวชัน!]

แม้แต่ในโลกเซนต์เซย่าที่ได้รับการปกป้องจากทวยเทพ การโจมตีของหลี่อวี้ยังเคยแช่แข็งทะเลทั้งผืนมาแล้ว

เมื่อไร้ซึ่งคำสาปแห่งเทพพันธนาการ หลี่อวี้มั่นใจว่าแม้แต่ดาวเคราะห์ทั้งดวงก็คงแตกเป็นเศษน้ำแข็งภายใต้พลังศูนย์สัมบูรณ์ของเขา

เพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่ไอเย็นจะระเบิดออก ยันต์กระดาษสีทองก็ลอยมาหยุดอยู่ตรงหน้า ขอบของมันลุกไหม้ด้วยเปลวไฟสีน้ำเงินดูน่าขนลุก

หลี่อวี้ชะงัก สายตาจับจ้องไปที่ตัวอักษรสีทองบนยันต์นั้น

[ผู้กลับชาติมาเกิดรหัส 13990212SSR ความแข็งแกร่งของท่านได้รับการยอมรับ เราขอเชิญท่านเป็นกรณีพิเศษให้เข้าร่วมเป็น 'นักล่าข้ามพิภพ' เพื่อช่วยมิติการกลับชาติมาเกิดกำจัด 'ผู้กลับชาติมาเกิดที่ตกต่ำ' ซึ่งแฝงตัวอยู่ในโลกต่างๆ และปฏิเสธที่จะปฏิบัติตามกฎของมิติ]

[เป็นค่าตอบแทน ท่านจะได้รับทรัพย์สินทั้งหมดของผู้กลับชาติมาเกิดที่ถูกสังหาร รวมถึงความสามารถ ค่าสถานะ พรสวรรค์ ความมั่งคั่ง และผู้หญิง!]

"สำเร็จ!"

หลี่อวี้ลดมือลง สีหน้าเรียบเฉยพลางกล่าวเสียงเรียบ "ผู้หญิงไม่เอา"

ข้อความตรงหน้าเปลี่ยนไปทันที

[เป็นค่าตอบแทน ท่านจะได้รับทรัพย์สินทั้งหมดของผู้กลับชาติมาเกิดที่ถูกสังหาร รวมถึงความสามารถ ค่าสถานะ พรสวรรค์ และความมั่งคั่ง!]

[ในขณะเดียวกัน มิติการกลับชาติมาเกิดจะมอบรางวัลให้ตามผลงาน อำนาจของท่านจะเพิ่มขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด และสิทธิ์ในการแลกเปลี่ยนไอเทมทั้งหมดจะเปิดให้แก่ท่าน!]

"มีไอเทมอะไรบ้าง?"

[วัตถุเทพ, เคล็ดวิชา, พรสวรรค์, สายเลือด... แม้กระทั่งความเป็นเทพ!]

ประโยคสุดท้าย 'ความเป็นเทพ' ทำให้ม่านตาของหลี่อวี้หดเล็กลง ความปรารถนาสูงสุดของเขาคือการได้กลับบ้านเกิด และชมดอกท้อบานสะพรั่งเต็มหุบเขาในฤดูใบไม้ผลิอีกครั้ง

หากได้เป็นเทพ บางทีเขาอาจทำให้ความปรารถนานั้นเป็นจริงได้

มุมปากของหลี่อวี้กระตุกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะถามต่อ "ถ้าภารกิจล้มเหลวจะมีบทลงโทษไหม?"

ข้อความเพิ่มเติมปรากฏขึ้นบนยันต์สีทอง

[ท่านไม่มีภารกิจบังคับ แต่โลกแห่งการกลับชาติมาเกิดที่ท่านต้องเผชิญจะยากลำบากกว่าผู้กลับชาติมาเกิดคนอื่นๆ เพราะพวก 'ผู้กลับชาติมาเกิดที่ตกต่ำ' จะไม่มีวันปล่อยให้ท่านรอดกลับไป!]

"น่าสนุก... ไล่ล่าพวกตกต่ำที่ซ่อนตัวอยู่ตามโลกต่างๆ งั้นเหรอ?"

"งั้นฉันก็จะกลายเป็นศัตรูของผู้กลับชาติมาเกิดทุกคนสินะ?"

"นักล่าข้ามพิภพ ฉันชอบชื่อนี้นะ!"

หลี่อวี้ยิ้มมุมปาก เขายื่นมือไปหยิบยันต์กระดาษ กล่องข้อความเด้งขึ้นมาทันที

[ใช่] [ไม่]

จิตสำนึกของหลี่อวี้เลือกข้อแรกทันที!

ยันต์กระดาษค่อยๆ มอดไหม้ไปต่อหน้าต่อตา ในห้วงแห่งความว่างเปล่า หลี่อวี้รู้สึกได้ถึงสายใยที่เชื่อมโยงเขากับมิติการกลับชาติมาเกิดอย่างน่าประหลาด

เขาสามารถเข้าออกมิตินี้ได้ทุกเมื่อที่ต้องการ และเดินทางไปยังโลกแห่งการกลับชาติมาเกิดใดก็ได้ตามใจปรารถนา

พร้อมกันนั้น ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมารัวๆ

[สถานะของท่านเปลี่ยนจากผู้กลับชาติมาเกิดรหัส 13990212SSR เป็น 'นักล่าข้ามพิภพ 003'! เปิดใช้งานสิทธิ์แลกเปลี่ยนไอเทมทั้งหมด แต้มเครดิตเริ่มต้น 10,000 แต้ม!]

[ท่านได้รับฉายา 'นักล่าข้ามพิภพ' การสวมใส่ฉายานี้จะมีผลข่มขวัญต่อผู้กลับชาติมาเกิด]

[ท่านได้รับความสามารถในการข้ามโลกแห่งการกลับชาติมาเกิดได้อย่างอิสระ]

[ท่านได้รับความสามารถ 'ปล้นชิง' (Plunder) ซึ่งช่วยให้ท่านยึดทรัพย์สินทั้งหมดของ 'ผู้กลับชาติมาเกิดที่ตกต่ำ' ที่ท่านสังหารได้]

[ท่านเปิดใช้งานแผงค่าสถานะ ซึ่งสามารถแปลงความสามารถของท่านเป็นข้อมูลเพื่อให้ง่ายต่อการดู]

"แผงค่าสถานะ?"

สิ้นความคิด แผงข้อมูลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลี่อวี้

[ชื่อ: หลี่อวี้ (นักล่าข้ามพิภพ 003)]

[ความแข็งแกร่ง: 10,000,000]

[ความคล่องตัว: 10,000,000]

[จิตวิญญาณ: 10,000,000]

[ความอึด: 10,000,000]

[คอสโม: สัมผัสที่เจ็ดขั้นสูงสุด]

[ท่าไม้ตาย: ไดมอนด์ดัสต์, ออโรรา เอ็กซ์คิวชัน]

[ทักษะพรสวรรค์การกลับชาติมาเกิด: ความสามารถข้ามโลก, ความสามารถปล้นชิง]

ทันทีที่เห็นค่าสถานะ หลี่อวี้ถึงกับอุทาน "คุณพระช่วย!"

ค่าพื้นฐานทั้งสี่ของเขาทะลุ 10 ล้าน รวมกันเป็น 40 ล้าน นี่มันใช่ค่าพลังที่มนุษย์พึงมีหรือ?

แต่พอลองคิดดูอีกที ก็สมเหตุสมผลดี โกลด์เซนต์สามารถต่อกรกับเทพเจ้าได้โดยไม่ตาย

ถ้าค่าพื้นฐานไม่เกินล้าน คงโดนตบทีเดียวตายไปนานแล้ว

แล้วนี่... นักล่าข้ามพิภพ 003?

หลี่อวี้สังเกตเห็นหมายเลขประจำตัว

แสดงว่าก่อนหน้าเขา มีนักล่าข้ามพิภพอีกสองคนสินะ แล้วพวกนั้นจะแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?

เขาถามออกไปในจิตสำนึกทันที

"มีนักล่าข้ามพิภพคนอื่นในมิติการกลับชาติมาเกิดอีกไหม?"

ตัวอักษรสีฟ้าตรงหน้าชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะแสดงข้อความตอบกลับ

[นักล่า 001 และนักล่า 002 ต่างเสียชีวิตไปแล้ว...]

"อ้าว นักล่าข้ามพิภพก็ตายได้ด้วยเหรอ?"

หลี่อวี้ยิ่งสนใจมากขึ้นไปอีก นอกจากโลกบางแห่งที่มีขีดจำกัดสูงลิบ

เขานึกไม่ออกเลยว่าใครจะสามารถเอาชนะโกลด์เซนต์ที่ไม่ถูกจำกัดด้วยคำสาปแห่งเทพ 'ความเท่าเทียมแห่งสรรพสัตว์' ได้!

ด้วยความแข็งแกร่งระดับเขาตอนนี้ ตราบใดที่ไม่ใช่เทพเจ้า เขาก็พร้อมชนได้หมด

ชักจะสนุกขึ้นมาแล้วสิ งานท้าทายแบบนี้แหละที่ทำให้เขาตื่นเต้นได้

[ดำเนินการไปยังโลกแห่งการกลับชาติมาเกิดหรือไม่?]

เบื้องหน้าหลี่อวี้ ภาพฉายมิตินับสิบปรากฏขึ้น ภายในนั้นฉายภาพเหตุการณ์สำคัญของแต่ละโลกวนซ้ำไปมา

ชายผมแดงแขนเดียวสวมหมวกฟางให้เด็กชาย ท่ามกลางสายลมทะเลและเกลียวคลื่นสีครามเบื้องหลัง... ชายเตี้ยหัวโล้นถูกสัตว์ประหลาดสีม่วงบีบจนเละคามือ พร้อมกับเด็กหนุ่มหัวเกรียนตะโกนอย่างสิ้นหวัง "ฟรีเซอร์!"... ชายชราผมขาวถูกนินจาชุดดำหกคนรุมสังหาร... เด็กหนุ่มผมดำฝึกฝนอย่างหนักทุกวันและไล่ซื้อของลดราคา...

หลี่อวี้สังเกตว่าสีของโลกเหล่านี้มีความเข้มอ่อนต่างกัน

บ้างก็แดงจางๆ เหมือนมีหมอกเลือดปกคลุม

บ้างก็แดงเข้ม ราวกับชุ่มโชกไปด้วยเลือด

และมีบางโลกที่แดงฉานจนเหมือนของเหลวหนืดหยดลงมาตามขอบภาพฉาย ราวกับโลกทั้งใบกำลังหลั่งเลือด

กล่องข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา

[ยิ่งโลกถูกกัดกร่อนรุนแรง สีก็จะยิ่งแดงเข้ม หากกาลอวกาศถูกเปลี่ยนแปลงโดยสมบูรณ์ โลกนั้นจะถูกทำลายล้าง...]

หลี่อวี้ขมวดคิ้ว มิติการกลับชาติมาเกิดนี่ทำงานแย่ชะมัด

โลกที่เขาคุ้นเคยหลายแห่งถูกกัดกร่อนไปมาก ในฐานะจ้าวแห่งพระเจ้าที่ดูแลโลกเหล่านี้ ปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง?

"ช่างเถอะ ไม่สำคัญ!"

หลี่อวี้โบกมือ อย่างไรเสียก็ยังมีเวลาอีกพักใหญ่กว่า 'ศึกกาแล็กเซียนวอร์ส' ในโลกเซนต์เซย่าจะเริ่มขึ้น

ก่อนที่กงล้อแห่งประวัติศาสตร์จะหมุน เขาขอเลือกสักโลกไปดูหน้าค่าตาพวก 'ผู้กลับชาติมาเกิดที่ตกต่ำ' หน่อยแล้วกัน

"เอาล่ะ จะไปโลกไหนก่อนดี?"

ในฐานะผู้ข้ามมิติที่มีความรู้ดุจผู้หยั่งรู้ หลี่อวี้จำพล็อตเรื่องของโลกพวกนี้ได้แม่นยำ

อย่างแรก เพื่อให้เป็นประโยชน์ต่อสถานการณ์ปัจจุบัน ระดับของโลกที่เลือกต้องไม่ต่ำเกินไป

พวกโลกซอมบี้เดินลากขาหรือวิกฤต AI ไม่ได้อยู่ในความสนใจของเขาเลย เพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรกับเขา ปล่อยให้โลกพังไปเถอะ

ในที่สุด สายตาของหลี่อวี้ก็กวาดผ่านภาพฉายมิติมากมาย และไปหยุดอยู่ที่โลกใบหนึ่ง!

ชายร่างสูงใหญ่ที่มีหนวดสีขาวโค้งงอขึ้นรูปพระจันทร์เสี้ยว ยืนหยัดท้าลมแรง เขายกง้าวในมือขึ้น ชี้หน้ากองบัญชาการกองทัพเรือเบื้องหน้า

"ลูกๆ ของข้า ฆ่าพวกมันให้หมด!"