บทที่ 1 [กำเนิดใหม่ในห้องทดลอง]

บทที่ 1 [กำเนิดใหม่ในห้องทดลอง]

◉◉◉◉◉

"ตัวอย่างทดลองหมายเลข 23 ฉีดสารละลายวัลคีรีเรียบร้อยแล้ว..."

หือ? น้องสาวคนสวยไม่ได้ออกไปหลังจากที่ฉันจ่ายเงินสด 3,999 ให้แล้วหรอกเหรอ ใครกำลังพูดอยู่เนี่ย?

เย่ซิวลืมตาขึ้นโดยสัญชาตญาณ แต่กลับพบว่าสภาพแวดล้อมรอบตัวดูแปลกตาไปอย่างสิ้นเชิง

โคมไฟระย้าคุ้นตาของโรงแรมหายไป แทนที่ด้วยเพดานสีขาวโพลน การตกแต่งภายในห้องดูเหมือนห้องไอซียูในโรงพยาบาลไม่มีผิด

เขานอนอยู่บนเตียงโลหะเย็นเฉียบ บนร่างสวมเพียงชุดคนไข้สีขาวบางๆ เพียงตัวเดียว

รอบกายรายล้อมไปด้วยนักวิจัยสวมชุดกาวน์สีขาวหลายคน ส่งเสียงหัวเราะ "ฮะ ฮะ ฮะ" ฟังดูน่าขนลุก เมื่อเห็นเย่ซิวตื่นขึ้น ทุกคนต่างทำหน้าเหมือนเห็นผี

"ไม่ใช่ว่าฉันเพิ่งคุยโปรเจกต์พันล้านกับน้องสาวที่โรงแรมโรสเสร็จหรอกเหรอ ที่นี่มันที่ไหนกัน?" เย่ซิวตบหัวที่ปวดตุบๆ ของตัวเอง รู้สึกมึนงงเหมือนมีข้อมูลมหาศาลถูกยัดเยียดเข้ามาในสมอง

"ตัวทดลองฟื้นคืนชีพงั้นเหรอ?"

"อย่ามัวพล่าม รีบไปแจ้งท่านบริหารเฮล่าเร็วเข้า"

"ยาม! ยามรักษาการณ์อยู่ไหน!"

พวกชุดกาวน์ตะโกนโวยวาย ดูตื่นตระหนกกันยกใหญ่

เย่ซิวขมวดคิ้ว แม้เขาจะไม่เคยได้ยินภาษาที่คนพวกนี้พูด แต่เขากลับเข้าใจความหมายได้อย่างน่าประหลาด

คำว่า "เวลาตาย" กับ "ยาม" ทำให้เขารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาตะหงิดๆ

เดี๋ยวนะ ฉากนี้ทำไมมันคุ้นๆ ชอบกล?

ในขณะที่เย่ซิวเผลอใจลอย ประตูห้องก็ถูกเปิดผลัวะ ยามสวมชุดปฏิบัติการสีดำนับสิบคนถือกระบองไฟฟ้าพุ่งพรวดเข้ามา

ชายฉกรรจ์... ไม่สิ ยามร่างบึกบึนนับสิบกรูเข้ามาโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง จับเย่ซิวล็อคตัวไว้อย่างแน่นหนา

เย่ซิวได้สัมผัสประสบการณ์ "ชายล้วนรุมล้อม" เข้าเต็มรัก ไม่นานนัก ยามก็ลากเขามาขังไว้ในห้องมืดห้องหนึ่ง ก่อนจะล็อคประตูแน่นหนาแล้วจากไปจนหมด

ทันทีที่ยามจากไป อาการปวดหัวของเย่ซิวกระพือโหมขึ้นมาอีกครั้ง กระแสข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลเชี่ยวกราก แทรกซึมเข้าสู่สมองและแล่นพล่านไปทั่ว

ผ่านไปสิบกว่าวินาที เย่ซิวก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมด

"นี่ฉันข้ามมิติมาอยู่ในเกม... 《ซิงไห่ (Starry Sea)》 งั้นเหรอ?!"

เย่ซิวเบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ มุมปากกระตุกยิกๆ

จริงอยู่ที่พ่อแม่เขาเสียตั้งแต่เด็ก ซึ่งเข้าแก๊บกฎเหล็กของการข้ามมิติและเป็นคุณสมบัติมาตรฐานของตัวเอกนิยาย แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะได้ข้ามมิติมาจริงๆ!

เย่ซิวถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเริ่มเรียบเรียงข้อมูลในหัว

จากความทรงจำ ร่างเดิมนี้เป็นตัวทดลองของ "ห้องทดลองวัลคีรี" สังกัดองค์กรเจอร์มิเนชั่น บนดาวไห่หลาน อายุราวๆ ยี่สิบปี หน้าตาคล้ายกับเขาในชาติก่อนมาก

"ห้องทดลองวัลคีรี? มิน่าล่ะ ฉากเปิดเรื่องถึงได้คุ้นขนาดนี้" แววตาของเย่ซิวไหววูบ คิดในใจ

เขายังจำคำพูดของพวกชุดกาวน์ได้ เขาถูกฉีด [สารละลายวัลคีรี] เข้าไป

นี่คือยีนกระตุ้นขององค์กรเจอร์มิเนชั่น ใช้สำหรับเสริมสร้างสมอง แต่อัตราการเสียชีวิตสูงลิ่ว

ทว่าในตอนนี้ มันกลับก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในร่างกายเขา:

[คุณได้รับการฉีด 【สารละลายวัลคีรี】 ศักยภาพความอึด +1, ได้รับพรสวรรค์ — สมาธิขั้นสูง, ได้รับพรสวรรค์ — ความทนทานทางจิตระดับต่ำ]

[...ได้รับผลกระทบจากพลังลึกลับบางอย่าง ห่วงโซ่ยีนเกิดการวิวัฒนาการ อีกครึ่งชั่วโมง คุณจะปลุกพลังพิเศษขึ้นมาโดยอัตโนมัติ!]

"หน้าต่างสถานะผู้เล่น! แถมยังกำลังจะปลุกพลังพิเศษด้วย" เย่ซิวดีใจเนื้อเต้น 'เจ้าระบบจ๋า อย่ากลับคำนะ เราสัญญากันแล้ว โชคสองชั้นเลยงานนี้'

"ปัง!"

ทันใดนั้น ประตูห้องมืดก็ถูกเปิดออก คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา

เนื่องจากย้อนแสง เย่ซิวจึงมองเห็นหน้าตาของพวกเขาไม่ชัด แต่พอมองออกรางๆ ว่าคนนำหน้าเป็นผู้หญิงหุ่นสะบึม

"เขาคือตัวทดลองคนแรกที่ฟื้นงั้นเหรอ?" หญิงสาวเอ่ยถามลูกน้องด้านหลัง น้ำเสียงเจือความสงสัย

"ใช่ครับ แถมสภาพร่างกายยังดูปกติดีด้วย" หลินเหวยเสียน หัวหน้าผู้ดูแลการทดลองกล่าวพลางใช้สายตาร้อนแรงพินิจพิเคราะห์เย่ซิว ราวกับกำลังมองสมบัติส่วนตัว

เย่ซิวไม่พูดอะไร และยิ้มไม่ออก

เขารู้ดีว่า วิกฤตของเขามันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ผู้หญิงหุ่นแซ่บตรงหน้านี้ก็น่าจะเป็นหัวหน้าห้องทดลองวัลคีรี... เฮล่า!

"พาตัวเขาไปตรวจเลือด ฉันต้องการเห็นรายงานเดี๋ยวนี้" เฮล่าโบกมือสั่ง

"ครับ" ยามหน่วยพิเศษหน้านิ่งสองคนเดินเข้ามา หิ้วปีกเย่ซิวซ้ายขวา ลากเขาออกไปด้านนอก

เย่ซิวไม่ได้ขัดขืน อย่าว่าแต่ "สัจธรรม" (กระบองไฟฟ้า) ที่ห้อยอยู่ที่เอวของพวกยามเลย แค่มีเฮล่าอยู่ การขัดขืนก็ไม่ต่างอะไรกับจุดโคมเข้าไปในส้วม — รนหาที่ตายชัดๆ

...

เย่ซิวถูกพาตัวกลับมาที่ห้องทดลองเพื่อเจาะเลือด

เนื่องจากเป็นคำสั่งของเฮล่า ทุกอย่างจึงผ่านฉลุย รายงานผลเลือดออกมาอย่างรวดเร็ว

เฮล่ากวาดตามองรายงานในมือ คิ้วขมวดมุ่นทันที "ผลตรวจเลือดไม่มีอะไรผิดปกติเลยงั้นเหรอ?"

"เรื่องเล็กน้อยครับ" หลินเหวยเสียนทำหน้ามั่นใจแบบแปลกๆ "สารละลายวัลคีรีเน้นกระตุ้นสมองเป็นหลัก ขอแค่ผมผ่ากะโหลกเขาออกมาตรวจสอบการทำงานของสมอง ก็จะได้ข้อมูลการทดลองที่ครบถ้วน และหาสาเหตุที่แท้จริงได้"

หลินเหวยเสียน ไอ้หมอโรคจิตคลั่งการผ่าสมอง!

เย่ซิวสบถด่าในใจ

"ไม่ได้ เขาเป็นตัวทดลองคนแรกของห้องทดลองวัลคีรีที่รอดชีวิต มีมูลค่าสูงมาก" เฮล่ายกมือห้าม

"ก็เพราะเขาเป็นคนแรกที่ตื่นน่ะสิ ถ้าผ่าดู ผมจะได้ข้อมูลล้ำค่ามหาศาลเลยนะ" หลินเหวยเสียนขมวดคิ้ว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม

"หุบปาก นายไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน ฉันคือหัวหน้าของที่นี่" เฮล่ากล่าวเสียงเย็น

"ก็ได้" หลินเหวยเสียนพยักหน้าอย่างจำยอม แม้เขาจะเป็นที่โปรดปรานของท่านผู้นำ แต่เมื่อเทียบกับเฮล่าแล้ว เขายังด้อยกว่าอยู่ขั้นหนึ่ง

เฮล่าหันมามองเย่ซิว หรี่ดวงตาคมกริบลง ก่อนจะสั่งเสียงเรียบ "พาเขาไปล้างสมอง"

ล้างสมอง?

หัวใจของเย่ซิวหล่นวูบ ว่าแล้วเชียว เป็นโชคก็ไม่ใช่ เป็นภัยก็หนีไม่พ้น

ถึงเขาจะมีหน้าต่างสถานะผู้เล่น แต่เนื้อแท้เขาก็คือคนเป็นๆ คนหนึ่ง ถ้าถูกล้างสมองสำเร็จ ผลลัพธ์เลวร้ายที่สุดคือความคิดและจิตสำนึกของเขาจะถูกเปลี่ยนไปจริงๆ

ถึงตอนนั้น เขาจะยังเป็นเย่ซิว จะยังเป็นตัวของตัวเองอยู่ไหม?

"ครับ" ยามหน้าตายสองคนเดิมเดินเข้ามา หิ้วปีกเย่ซิวลากออกไป

คนซ้ายทำหน้าเหมือนใครติดหนี้มันสามแสน คนขวาทำหน้าเหมือนท้องผูกมาสิบวัน

เย่ซิวเผลอเกร็งตัวอยากจะดิ้นหนี แต่พอมองไปที่เฮล่าซึ่งยืนอยู่ไม่ไกล ความคิดที่จะขัดขืนก็มอดดับลงทันที

"จริงๆ แล้วเข้าองค์กรเจอร์มิเนชั่นก็ไม่ใช่เรื่องแย่ ก็เป็นถึงขาใหญ่ในโลกใต้ดินของดาวไห่หลาน แถม..."

"แถมบ้าบออะไรล่ะ ต้องหาทางช่วยตัวเองให้ได้"

สมองของเย่ซิวแล่นเร็วจี๋ พยายามคิดหาทางรอด

คิดไปคิดมา สุดท้ายก็ได้แต่ฝากความหวังไว้ที่พลังพิเศษที่กำลังจะตื่นขึ้น

ไม่นาน กลุ่มคนก็พาเขามาถึงห้องทดลองอีกห้องหนึ่ง ภายในเต็มไปด้วยเครื่องไม้เครื่องมือหน้าตาซับซ้อน

"ฟู่— ฟู่—"

หลินเหวยเสียนเข้าไปปรับจูนเครื่องจักร เพราะเดี๋ยวต้องใช้ล้างสมอง จะประมาทไม่ได้

ถ้าตั้งค่าผิด พลาดทำเย่ซิวกลายเป็นคนปัญญาอ่อนร้องเพลงช้างพังๆ คงขำไม่ออก

"พี่สามแสน" กับ "พี่ท้องผูก" กดเย่ซิวนั่งลงบนเก้าอี้ ห่างไปสิบเมตรเป็นชั้นหนังสือกระจก

เฮล่ายืนพิงประตู เล่นนิ้วตัวเองอย่างเบื่อหน่าย ปลายนิ้วมีพลังงานสีแดงฉานอันตรายหมุนวนอยู่

เย่ซิวละสายตา หันไปมองชั้นหนังสือ ชื่อหนังสือเรียงรายปรากฏสู่สายตา: 《ทฤษฎีจักรกลพื้นฐานของทอม》, 《ศึกสามพี่น้องปะทะแม่กิ้งก่า ฉบับเต็มไม่เซ็นเซอร์》, 《เรื่องลับๆ ของชายเจ็ดกับหญิงหนึ่ง》... ดูเหมือนจะเป็นหนังสือสะสมของพวกนักวิจัย

เดี๋ยวนะ มีหนังสือความรู้อาชีพด้วย!

เย่ซิวดีใจแวบหนึ่ง แต่ก็ตั้งสติได้ หนังสือสายช่างกล แล้วฉันจะดีใจทำไม?

แน่นอน ไม่ใช่ว่าสายช่างกลไม่ดี แค่สายพลังจิตมันดูเท่และอิสระกว่าสำหรับฉันนี่นา!

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]