บทที่ 25 - Guild! Oh, Guild!

Chapter 25 - Guild! Oh, Guild!

ดวงตาของทุกคนเบิกกว้าง

หญิงสาวบางคนถึงกับรุ่งพุ่งเข้าอย่างไว

พวกเธอล้อมกู่เฟยไว้ทันที

"เจ้าบ้า นายคิดว่ากำลังอะไรอยู่!" หญิงสาวคนหนึ่งตะโกนขณะที่เธอทุบโต๊ะอย่างแรง

กู่เฟยมองดูและรู้สึกตื่นตาตื่นใจอีกครั้ง นักสู้อีกแล้ว! เธอเป็นหญิงสาวที่เขาเพิ่งพบวันนี้เป็นครั้งแรก เธอเป็นหญิงสาวที่ค่อนข้างดูดีจากผิวสีน้ำตาลช็อกโกแลตของเธอ กู่เฟยสังเกตเห็นเรื่องนี้เพียงชั่วคราว แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขาจริงๆคือมีหญิงสาวถึงสองคนที่เลือกเล่นอาชีพนักสู้ กู๋เฟยเริ่มมองไปรอบๆและสังเกตคนอื่นๆ โดยหวังว่าจะพบคนที่เลือกเล่นอาชีพนักสู้อีก

ทว่าจากมุมมองของหญิงสาว กู๋เฟยเหมือนเมินคำถามของเธอและมองผู้หญิงไปทั่ว หญิงสาวมองสายตาของเขาเป็นสายตาของพวกโรคจิตที่กำลังมองหาเหยื่อที่ต้องการ และเธอเป็นคนแรกที่ถูกตัดออกจากการเลือก เธอไม่รู้สึกอะไรนอกจากความหงุดหงิดเมื่อเธอมองเขา เธอลุกขึ้นยืนบังสายตาของกู่เฟยขณะที่เธอกล่าวด้วยอารมณ์ขุ่นมัว "นายกำลังมองอะไรอยู่หะ?"

กู่เฟยขมวดคิ้ว ยุคนี้หญิงสาวที่หยาบคายเช่นนี้อาจเห็นได้เพียงในภาพยนตร์เท่านั้น เกมออนไลน์เป็นดินแดนที่บ่มเพาะความต่ำตมของคนได้ดีจริงๆ! กู่รำพึงในใจขณะที่เขาส่ายหัวของเขา "ไม่มีอะไร"

บุคลิกที่ดูเยือกเย็นของกู่เฟยยิ่งทำให้หญิงสาวอารมณ์ร้อน เธอยกหมัดของเธอขึ้นและเกือบจะสู้กับเขาแล้วขณะที่Julyตะโกนขึ้น "Lie LIe! ใจเย็นหน่อย เขาเพิ่งบอกว่าเขาต้องการออกจากกิลด์"

"เอ๊ะ?" หญิงสาวที่ชื่อLieLieชะงักอยู่พักหนึ่งขณะที่เธอลดกำปั้นลงอย่างไม่เต็มใจ ใบหน้าของหญิงสาวที่อยู่รอบๆกู่เฟยต่างก็แสดงให้เห็นความประหลาดใจในรูปแบบต่างๆเช่นกัน

"มีอะไร?" กู่เฟยสังเกตสีหน้าของพวกหน้า "พวกเธอไม่ต้องการให้ฉันออกจากกิลด์หรือไง?"

เหล่าหญิงสาวรู้สึกไม่สบายใจเมื่อได้ยินคำพูดของเขา และบางส่วนถึงกับแสดงความเสียใจออกมาให้เห็น Julyได้แต่พูดความหมายของเธอออกมาอย่างไม่อ้อมค้อม "นายคิดไม่ผิด เราต้องการให้นายออกจากกิลด์... แต่ไม่ใช่ตอนนี้"

"หมายถึงอะไร?" กู่เฟยงุนงง

"นายไม่รู้จริงๆหรือแกล้งโง่กันเนี่ย?" หญิงสาวที่ชื่อLie Lieกระแทกเสียง "กิลด์จำเป็นต้องมีสมาชิกขั้นต่ำ20คน เมื่อสมาชิกกิลด์เหลือน้อยลงไปกว่านั้น กิลด์จะถูกยุบ"

"โอ้... พวกเธอทุกคนคงหาได้ในไม่นานนี้ใช่ไหมฉันจะได้ออกจากกิลด์นี้ไปซะ?" กู่เฟยถามอย่างเหยีดหยัน ด้วยเหตุผลบางอย่างภาพของYoung Master Hanปรากฏขึ้นในใจของกู๋เฟยแวบหนึ่ง ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าผู้ชายอย่างเขาได้เข้าร่วมกิลด์นี้

หญิงสาวทุกคนต่างมองหน้ากันก่อนJulyจะพูดขึ้นในที่สุด "เราจะรีบจัดดารให้เร็วที่สุด เราแค่หวังว่าช่วงนี้นายจะทนอยู่กับเราไปก่อน"

"ไม่มีปัญหา" กู่เฟยหัวเราะขณะที่เขายืนขึ้น "หาได้เมื่อไหร่ก็เตะฉันออกเลยละกัน หมดเรื่องแล้วใช่ไหม? งั้นฉันไปละ"

เมื่อกู่เฟยยืนขึ้นและเดินไปที่ประตู เขารู้สึกได้ว่าบรรยากาศรอบตัวเขาเงียบงันจนผิดปกติ เขาหันกลับไปและสังเกตเห็นว่าบรรยากาศภายในห้องนี้ค่อนข้างหนาวเหน็บ เขา เขาเหลือบไปเห็นLieLieที่กำลังจ้องมองเขาอยู่เช่นกัน ดังนั้นกู่เฟยจึงพยักหน้าและกล่าว "LieLie เหอะๆ เป็นชื่อที่ดี!"

"นายหมายความว่ายังไง?" เช่นเดียวกับชื่อของเธอ บุคลิกของLieLieมีความรุนแรงดุจเปลวไฟ เมื่อได้ยินคำพูดของกู่เฟยที่เหมือนซ่อนควานัยบางอย่างไว้ เธอก็พุ่งใส่เขาพร้อมปล่อยหมัดขวาออกไปทันที

กู่เฟยเปิดประตูอย่างเงียบงันในชั่วพริบตานั้นแล้วร่างกายของเขาก็ส่องวูบไปครู่หนึ่ง เขาหันกลับมามองและกล่าวอย่างยินดี "ลาล่ะ" จากนั้นเขาก็ปิดประตูลง

ดาราทลาย! กู่เฟยคิดอยู่ในใจเงียบๆขณะที่เขาเดินออกไปตามถนน นั่นคือสกิลโจมตีของอาชีพนักสู้ มันเร็วและทรงพลังกว่าการโจมตีปกติแถมยังเสริมพลังการเคลื่อนไหวอย่างฉับพลันให้ด้วย

"ดูยังไง พวกนักสู้ก็เท่ห์กว่าเยอะ!" กู่เฟยก้มลงมองชุดคลุมจอมเวทย์ของตัวเองอย่างหดหู่

กลับมาที่ห้องของเหล่าหญิงสาวหลังจากที่กู๋เฟยจากไปแล้ว ความเงียบปกคลุมอยู่ครึ่งหน้าที คนแรกที่ตั้งตัวได้เป็นJulyที่เดินไปข้างLieLieช้าๆและกุมมือของเธอ "คราวหน้าอย่าหุนหัน เขาอาจมีเลเวลสูงแต่เขาเป็นจอมเวทย์ แถมอุปกรณ์สวมใส่ของเขาก็ดูไม่ใช่ของระดับสูงด้วย หกาเธอพลาดไปโจมตีเขาสักทีหนึ่ง เขาอาจตายได้นะ!"

LieLieสะดุ้งขณะที่เธอหันกลับไปมองJuly "เขาหลบมัน"

"หืม? เธอพูดถึงเรื่องอะไร?"

"อย่าที่ฉันพูด เขาหลบหมัดของฉันได้" LieLieกล่าว

หญิงสาวคนอื่นๆพลันล้อมรอบทั้งสอง และมีคนหนึ่งถามขึ้นมาด้วยความสงสัย "ไม่ใช่ว่าเธอแค่พยายามขู่เขาเหรอ?"

LieLieหัวเราะอย่างขมขื่น "ฉันจะต่อยเขาจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าเขาทำได้ยังไง แต่เขาเปิดประตูและหลบมันได้"

ทุกคนพูดไม่ออก หลังจากอยู่ด้วยกันมาระยะหนึ่ง พวกเธอทุกคนต่างรู้ว่าแต่ละคนมีความสามารถอะไรบ้าง LieLieไม่ใช่แค่เล่นอาชีพนักสู้ เธอเป็นคนที่กล้าหาญและเด็ดเดี่ยวตั้งแต่ยังเด็ก เธอเชี่ยวชาญการต่อสู้สูงและเป็นคนที่มีฝีมือ มีข่าวลือว่าเธอกระทั่งเคยแอบไปสมัครเรียนศิลปะการต่อสู้อย่างลับๆเพื่อขัดเกลาความสามารถให้โดดเด่ ความจริงหญิงสาวคนนี้ต่อสู้ได้ดีกว่าผู้ชายร่างกำยำหลายคนด้วยซ้ำ ในเกมเสมือนจริงเต็มรูปแบบเกมใหม่อย่างเกมพาราเรลเวิร์ล ความเร็วของเธอนับว่าสูงที่สุดในกลุ่ม ตอนที่ทุกคนจับดาบและเริ่มฝึกฟันพวกมอนสเตอร์อย่างไร้รูปแบบ เธอได้ใช้หมัดและเท้าของเธอโจมตีพวกมันได้สบายๆแล้ว

เลเวลของ LieLie อยู่ที่26และไม่ได้สูงที่สุดในหมู่พวกเธอ แต่เมื่อเป็นการPVP เธอสามารถต่อสู้กับพวกเธอสี่ถึงห้าได้ในเวลาเดียวกัน เธอมีความรู้สึกยินดีมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ เกมเมอร์มืออาชีพจากเกมเก่าๆอาจมองว่าเกมนี้กับพวกเขา แต่เธอนั้นตรงกันข้ามเพราะเธอเคยเรียนศิลปะการต่อสู้จริงๆมาก่อน เธอรู้สึกเหมือนที่นี่เป็นบ้านหลังใหม่ด้วยซ้ำตั้งแต่ที่เธอเลือกอาชีพนักสู้

ด้วยตัวละครและงานอดิเรกของเธอ LieLieชื่นชอบการPvPแม้่ว่าเธอจะเป็นผู้หญิง ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังไม่เคยแพ้แม้แต่กับคู่ต่อสู้ที่มีเลเวลเหนือกว่า ชัยชนะที่เธอได้มาค่อยๆทำให้เธอทะนงตนว่าเธอเป็นผู้เชี่ยวชาญอันดับหนึ่งของโลกนี้

ตอนเผชิญหน้ากับกู่เฟย เธอมั่นใจว่าหมัดของเธอจะทำให้เขาล้มด้วยการโจมตีครั้งเดียว อย่างไรก็ตาม เขาเพียงเปิดประตูอย่างเรียบง่ายและหลบหมัดของเธออย่างไม่ยากเย็น ท่าทางที่ไม่แยแสเธอเลยแม้แต่น้อยนั้นแผ่อำนาจของผู้เชี่ยวชาญจนเธอต้องหวาดหวั่น

"LieLie เธอคิดว่าเขาฝึกศิลปะการต่อสู้เหมือนกันหรือเปล่า?" หญิงสาวคนนึงถาม

"ไม่" LieLieตอบอย่างมั่นใจ

"เธอรู้ได้ยังไง?"

"ถ้าเป็นแบบนั้นทำไมเขาถึงไม่เลือกอาชีพนักสู้เหมือนฉัน? หรืออย่างน้อยเขาก็ต้แงเลือกอาชีพสายต่อสู้ระยะประชิดอย่างนักรบหรือโจร แล้วดูสิเขาเลือกอะไร? จอมเวทย์คนหนึ่ง? งั้นเขาคงโง่แล้วถ้าเป็นแบบนั้น" LieLieกล่าวอย่างตรงไปตรงมา

"บางทีเขาอาจมาเพื่อเล่นเกมเฉยๆก็ได้ ไม่เหมือนเธอที่เล่นเพื่อต่อสู้!"

LieLieขมวดคิ้วอย่างไม่ยอมรับ

"LieLie จริงจังหน่อย เธอคิดว่าเขาหลบมันได้ยังไง?" Julyถามขึ้น

"มันเป็นภาพลวงตา!" LieLieกระพริบตาปริบๆ "มันต้องเป็นภาพลวงตาแน่"

ทุกๆคนค่อยๆแยกย้ายกันไป....

"พวกเธอนี่! ดูถูกฉันเหรอ?!" LieLieยกหมัดของเธอขึ้นและวิ่งเข้าใส่ พวกเธอไม่คิดจะรับการโจมตีจากเธอดังนั้นพวกเธอจึงหลั่งไหลออกไปทางประตูที่ละคนสองคน Julyเฝ้ามองร่างของทุกคนที่ค่อยๆหนีไปและได้แต่หัวเราะแห้งๆ

"หมอนั่นไม่เลวเลย!" เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังของJuly

"เสี่ยวเหลา อย่าให้ท้ายเขาเพราะเขาแค่ดูดีนิดๆหน่อยๆ" Julyพูดออกมาโดยไม่แม้แต่ต้องมองว่าเป็นใคร

"อะไร ฉันจริงจังนะ เธอไม่คิดอย่างนั้นเหรอ?" เสี่ยวเหลาตอบ

"ก็จริง ฉันว่าเขาแย่เท่าไหร่ แถมยังค่อนข้างดูเป็นมิตรอีกด้วย" Julyกล่าว

"ในเมื่อเป็นแบบนั้นก็ไม่เห็นต้องไปดูถูกเขา ให้เขาเข้าร่วมกับพวกเราจนกว่าเราจะหาคนมาแทนได้เถอะ!"

"อืม...." Julyทั้งไม่ปฏิเสธทั้งไม่เห็นด้วย

"งั้นฉันจะไปให้สิ่งนี้กับเขานะ!" เสี่ยวเหลาเดินเข้าไปใกล้โต๊ะที่Julyกำลังนั่งอยู่และหยิบตราสัญลักษณ์อันหนึ่งออกมา

"เหอะๆ เธอบอกว่าเธอไม่ได้ให้ท้ายเขาใช่ไหม?" Julyยิ้มเยาะ

"ฉันจะไปสังเกตการณ์เขาก่อนแล้วค่อยพูดอีกที!" เสี่ยวเหลาหัวเราะขณะที่ออกจากห้องไปเช่นกัน

ไม่มีคนอยู่รอบตัวเธออีกแล้ว Julyหัวเราะอย่างขมขื่นและส่ายหัวของเธอ เธอหวาดสายตาไปรอบห้องแล้วเดินไปทางประตู จนกระทั่งก่อนที่เธอจะปิดประตูลง เธอก็พลันได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านบน "ไปไงบ้างล่ะ? เขาก็ไม่แย่ ว่าไหม?"

"เสี่ยวเทียน เธอเป็นแบบนี้ตลอด ไม่ช้าก็เร็วฉันคงต้องตกใจตายเพราะเธอ" Julyถอนหายใจ

"ไม่เอาน่า เธอน่าจะชินได้แล้วนะ!" เสี่ยวเทียนนอนราบบนหลังคาขณะที่เธอโผล่หัวออกมาพูดกับJuly

"เธอจะลงมาไหม?" Julyถาม

"แน่นอน!" ซี่เสี่ยวเทียนกล่าวขณะที่เธอกระโดดลงมาจากหลังคาเบาๆ บ้านหลังนี้ค่อนข้างสูง ดังนั้นซี่เสี่ยวเทียนจึงเจ็บปวดเล็กน้อยจนต้องขบริมฝีปาก เธอฟื้นตัวในเวลาไม่นานและกวาดสายตามองตราสัญลักษณ์ของกิลด์ที่แขวนอยู่ เธอยิ้มและกล่าว "ตั้งฐานกิลด์ที่นี่... ไม่เลวเลย" เธอกล่าวดังนั้นแล้วเดินเข้าห้องไป Julyไม่มีทางเลือกนอกจากตามเธอเข้าไปด้านในและปิดประตูลง

ซี่เสี่ยวเทียนไม่ได้นั่ง เธอยืนข้างหน้าต่างและเอนตัวพิงกำแพงขณะที่เธอถามขึ้น "แล้วเขาเป็นไงบ้าง? ฉันมาที่นี่เพื่อดูผลโดยเฉพาะเลยนะ"

"เอาล่ะ ไม่ต้องเลย เธอไปขโมยของคนอื่นแล้วหนีมาอีกแล้วใช่ไหม?" Julyถามออกมาตรงๆ

ซี่เสี่ยวเทียนหัวเราะเล็กน้อยขณะที่มือซ้ายของเธอโยนไอเท็มชิ้นหนึ่งออกมา "นี่ของเธอ!"

Julyเหยียดแขนไปหยิบมันขึ้นมา เธอเอามาดูและเห็นว่ามันเป็นแหวนวงหนึ่งที่มีชื่อว่า'แหวนพฤกษาวายุ' มันเป็นไอเท็มที่เพิ่มความคล่องแคล่วและความแข็งแกร่ง ผู้เล่นอาชีพนักสู้จะทุ่มสุดตัวเพื่อไอเท็มชิ้นนี้อย่างแน่นอน ราคาของไอเท็มสวมใส่ที่บวกค่าสถานะเช่นนี้จะดีดขึ้นสูงมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อการเก็บเลเวลให้เกิน30เป็นเรื่องยากเช่นในตอนนี้ Julyย่อมรู้มูลค่าของไอเท็มชิ้นนี้ดี แต่เธอกลับหัวเราะเบาๆและโยนมันกลับไปให้ซี่เสี่ยวเทียนอย่างไม่ใส่ใจ

"อะไร เธอไม่ต้องการมันแล้วเหรอ?" ซี่เสี่ยวเทียนไม่แปลกใจในสิ่งที่เธอเลือก

Julyยิ้มโดยไม่ตอบอะไร

ซี่เสี่ยวเทียนไม่พูดอะไรเช่นกันขณะที่เธอเก็บแหวนกลับเข้าไปในกระเป๋าเก็บของ เธอหันไปมองนอกหน้าต่างครู่หนึ่งก่อนกล่าวขึ้น "ฉันรู้ ถึงแม้เธอจะต้องเลือกระหว่างฉันกับเขาที่เธอไม่รู้จักแม้แต่น้อย เธอก็คงยังเลือกเขาให้เข้าร่วมกิลด์อยู่ดี ฉันพูดถูกไหม?"

"เราเป็นเพื่อนกัน" Julyกล่าว "แต่เรื่องที่เกี่ยวข้องกับกิลด์ ฉันเอาเหตุผลส่วนตัวมาตัดสินไม่ได้"

"ฉันรู้" ซี่เสี่ยวเทียนหัวเราะ "นั่นคือเหตุผลที่ฉันชอบเธอ"

"Thousand Miles Drunk... เธอรู้จักชายคนนี้ได้ยังไง?" Julyถาม

"เขาเป็นคนที่ฉันไม่สามารถใช้เล่ห์เหลี่ยมด้วยได้เลย" ซี่เสี่ยวเทียนกล่าวขณะที่เธอจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง

"เธอหมายถึง?"

"จำที่ฉันเคยบอกเธอได้ไหม? จอมมารยาอย่างเราต้องอาศัยความโลภของผู้คน ไม่ว่าพวกเขาจะฉลาดแค่ไหน ตราบใดที่พวกเขามีความอยากได้ไม่สิ้นสุด ฉันก็หาหนทางเล่นเล่ห์กับพวกเขาได้ ทว่าสำหรับเขา.... เขาต่างออกไป" ซี่เสี่ยวเทียนกล่าว