บทที่ 47 ปรมาจารย์แพทย์หนุนหลังตระกูลซูงั้นหรือ?
บทที่ 47 ปรมาจารย์แพทย์หนุนหลังตระกูลซูงั้นหรือ?
หลี่จงโกรธแค้นยิ่งนัก!
เพื่อทำลายล้างซูซื่อกรุ๊ป หลี่จงได้ทุ่มเงินไปหลายร้อยล้านในการฝึกฝนและจ้างสายลับ ทุ่มเทความพยายามอย่างมากมาย
แม้กระทั่งบุตรชายของเขา หลี่จงยังสงสัยว่าเป็นฝีมือของตระกูลซู
ตนเองเสียบุตรชายไปแล้ว แต่สิ่งที่ขโมยมากลับเป็นของไร้ประโยชน์
ไม่สามารถทำร้ายรากฐานของอีกฝ่ายได้เลย หลี่จงจะไม่โกรธได้อย่างไร?
"ท่านหลี่จง นี่...ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันครับ! แต่ข้ารับรองได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า ตำรับยาที่พวกเราได้มา คือยาตัวใหม่ที่ซูซื่อกรุ๊ปใช้เวลาวิจัยและพัฒนาถึงสิบปี! นี่ไม่ผิดแน่นอน และซูซื่อกรุ๊ปไม่น่าจะมีกำลังและเวลาไปวิจัยพัฒนายาตัวใหม่อีก..."
เลขาของหลี่จงมีสีหน้างุนงง ความคิดกำลังหมุนอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นดวงตาก็เปล่งประกาย "ผมเข้าใจแล้ว! ซูซื่อกรุ๊ปกำลังหลอกพวกเรา ครีมสโนว์บิวตี้นี่ต้องเป็นของปลอมแน่ๆ เป็นเรื่องที่คิดขึ้นมาเพื่อหลอกทุกคน...คงไม่มีประสิทธิภาพอะไรหรอก..."
เลขาหลี่จินหยางดูเหมือนค้นพบทวีปใหม่ ดีใจจนท่าทางตื่นเต้น แทบอดไม่ไหวที่จะชื่นชมความฉลาดของตัวเอง
ตลอดกระบวนการขโมยความลับของซูซื่อกรุ๊ปนั้น หลี่จงก็มีส่วนร่วมตั้งแต่ต้นจนจบ เขาก็รู้ว่าตระกูลซูแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะไปวิจัยพัฒนายาตัวใหม่อีกชนิด
แต่ตอนนี้ซูซื่อกรุ๊ปกลับนำเสนอยาตัวใหม่ในงานแถลงข่าว มีเพียงคำอธิบายเดียว นั่นคือซูซื่อกรุ๊ปกำลังหลอกลวงทุกคน ยานี้คงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีจริง
"ซูอีเสวี่ย ยาที่ท่านพูดถึงนี้มหัศจรรย์อย่างนั้นจริงหรือ? ตำรับยาโบราณที่ท่านกล่าวถึง ผ่านการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์แล้วหรือ? มีอันตรายต่อมนุษย์หรือไม่ ใครจะรับผิดชอบผลข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้น?"
ในฝูงชน มีคนตะโกนถามซูอีเสวี่ยขึ้นมา
จริงๆ แล้วนี่ก็เป็นคำถามที่หลี่จงอยากถามเช่นกัน เมื่อมีคนพูดขึ้นมาแล้ว หลี่จงก็ไม่จำเป็นต้องพูดอีก เขาเพียงมองการแสดงเงียบๆ
ข้าอยากดูนักว่า ซูอีเสวี่ย เจ้าจะแก้ไขสถานการณ์นี้ได้อย่างไร?
"ข้า..." ซูอีเสวี่ยบนเวที แม้ในใจจะได้รับคำตอบยืนยันจากเหลยเชียนเจวี๋ยแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกไม่มั่นใจ ลังเลเล็กน้อย
และเพียงความลังเลชั่วขณะนี้ พวกที่ปลุกปั่นข้างล่างก็ฉวยโอกาสทันที เริ่มสร้างกระแส "ซูซูอีเสวี่ย ท่านกำลังหลอกลวงใช่ไหม? ยาที่ช่วยให้แผลหายได้ หากมียาวิเศษเช่นนี้จริง บริษัทความงามอื่นๆ ก็คงล้มละลายกันหมดสิ?"
"ใช่! ถ้าใครๆ ก็บอกว่าตนเองใช้ตำรับยาโบราณผลิตครีมบำรุงความงามขาย การทำเงินก็คงง่ายเกินไป!"
"หลอกลวง! ซูอีเสวี่ย นี่เป็นการฉ้อโกง!"
"ฉ้อโกง! ฉ้อโกง!"
อารมณ์ของทุกคนในงาน ภายใต้การชี้นำของผู้ไม่หวังดี ทันทีนั้นก็ถูกชักจูงทิศทาง เริ่มร้อนแรงขึ้นมา
ทั้งงานเริ่มโห่ร้อง สถานการณ์เริ่มเสียการควบคุมแล้ว
พันธมิตรทางการค้าภายใต้ซูซื่อกรุ๊ปต่างมีสีหน้าผิดหวัง แอบเริ่มคิดว่าอีกสักพักควรจะติดต่อกับตระกูลหลี่อย่างไร เพื่อหาโอกาสร่วมมือกับตระกูลหลี่
"ซูอีเสวี่ย ไม่สนใจหน้าตาแล้วหรือ? วิธีการเช่นนี้ที่ไหนก็หาได้ โกหกเรื่องใหญ่เช่นนี้ แค่แหย่นิดเดียวก็แตกแล้วไม่ใช่หรือ?" หลี่จงเอ่ยปาก ผู้คนข้างล่างก็เงียบลง "ซูอีเสวี่ย ข้าว่าท่านขายซูซื่อกรุ๊ปให้ตระกูลหลี่ของข้าดีกว่า...อืม สองล้านห้าแสน ไม่ให้มากกว่านี้แล้ว!"
หลี่จงกำลังจงใจดูถูกซูอีเสวี่ย
ในขณะที่ซูอีเสวี่ยไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ข้างเวที เย่ฟานก็แตะแขนเหลยเชียนเจวี๋ยเบาๆ
เหลยเชียนเจวี๋ยรู้ว่าถึงเวลาที่ตนเองต้องออกโรงแล้ว!
"อย่างไร? ใครที่กำลังสงสัยความจริงของตำรับยานี้? ไม่เชื่อวิชาแพทย์ของข้าหรือ? หรือเป็นอย่างไร?" เหลยเชียนเจวี๋ยถือไมโครโฟนก้าวขึ้นเวที เมื่อปรากฏตัว ทันใดนั้นก็ทำให้ผู้คนที่อยู่ด้านล่างเริ่มกรีดร้อง
"หา? นั่นปรมาจารย์แพทย์แห่งต้าเซี่ย ท่านเหลยเชียนเจวี๋ยหรือ?"
"สวรรค์! นั่นเป็นท่านเหลยเชียนเจวี๋ยจริงๆ หรือ?"
"หมายความว่าอย่างไร ความหมายของท่านเหลยเชียนเจวี๋ยคือ ตำรับยาโบราณนี้เป็นท่านที่มอบให้? หากเป็นเช่นนั้น ครีมสโนว์บิวตี้ของซูซื่อกรุ๊ปน่าจะเป็นของแท้แน่นอน!"
"น่าสนใจ! มหรสพวันนี้สนุกยิ่งกว่าหนังเสียอีก!"
ฝูงชนที่กำลังอึกทึกในงาน เพราะการปรากฏตัวของเหลยเชียนเจวี๋ย ก่อให้เกิดความตื่นเต้นอีกระลอก
แต่อารมณ์และท่าทีของผู้คน ก็เริ่มเปลี่ยนไปแล้ว
หากเป็นเพียงตระกูลซูที่บอกว่าตนเองมีตำรับยาโบราณ ทุกคนก็คงยังคลางแคลงใจ
แต่ตอนนี้ปรมาจารย์แพทย์เหลยเชียนเจวี๋ยที่มีชื่อเสียงของต้าเซี่ยมาสนับสนุนซูซื่อกรุ๊ปด้วยตนเอง น้ำหนักนี้ก็มากพอแล้ว
ผู้เชี่ยวชาญอันดับหนึ่งด้านการแพทย์ของต้าเซี่ย ยังไม่มีพลังโน้มน้าวใจหรือ?
"ทุกท่าน! ตำรับยานี้ข้าได้มาโดยบังเอิญ ข้าได้ผสมยาขึ้นตามตำราโบราณ ส่วนผสม และวิธีการปรุง เมื่อคืนนี้ข้าได้ปรุงครีมขึ้นมาหนึ่งกระปุก พิสูจน์แล้วว่าครีมมีประสิทธิภาพตามที่บรรยายไว้จริง ซ่อมแซมบาดแผล บำรุงความงาม ขจัดฝ้า เห็นผลภายในไม่กี่นาที!"
ตูม!
เหลยเชียนเจวี๋ยจริงๆ แล้วเป็นผู้สนับสนุนยาใหม่ของซูซื่อกรุ๊ป และยังพิสูจน์ประสิทธิภาพของยาด้วยตัวเองอีก?
เกิดอะไรขึ้น?
ต้องรู้ว่า ในฐานะปรมาจารย์แพทย์ที่มีชื่อเสียงของต้าเซี่ย เหลยเชียนเจวี๋ยรักษาผู้มีอำนาจ เศรษฐี และผู้มีบารมีมานับไม่ถ้วน!
ขาดเงิน? เป็นไปไม่ได้เลย!
อีกอย่าง หลายปีมานี้ เหลยเชียนเจวี๋ยไม่เคยสนับสนุนบริษัทพาณิชย์ใดๆ เลย
มีตำรับยาดีๆ เหลยเชียนเจวี๋ยก็มักจะเผยแพร่บนอินเทอร์เน็ตโดยตรง
วันนี้มาสนับสนุนซูซื่อกรุ๊ปอย่างเปิดเผยและมั่นใจเช่นนี้ ช่างผิดปกติ!
แต่ผลของการปรากฏตัวของเหลยเชียนเจวี๋ยนั้นเป็นไปอย่างรวดเร็ว!
เมื่อคำพูดของเหลยเชียนเจวี๋ยลงจบ หลังจากความตื่นตะลึงทั่วงาน ก็มีเสียงตอบรับดังขึ้นทันที "ปรมาจารย์แพทย์ยืนยันแล้ว ข้าเลือกที่จะเชื่อซูซื่อกรุ๊ป! ซูอีเสวี่ย บริษัทฮงฟาเมดิคอลของข้า ต้องการร่วมมือกับซูซื่อกรุ๊ป ขอสั่งสินค้าล็อตแรก มัดจำหนึ่งพันล้าน จะได้ไหม?"
"กรุ๊ปหยวนซานของข้าก็ต้องการร่วมมือกับซูซื่อกรุ๊ป มัดจำห้าร้อยล้าน ขอให้ซูอีเสวี่ยให้โอกาสด้วย!"
"กรุ๊ปตงฟาง..."
ในชั่วพริบตา มีบริษัทนับสิบแสดงความสนใจร่วมมือกับซูอีเสวี่ย เงินมัดจำโดยคร่าวๆ ก็มีนับหมื่นล้านแล้ว
มีเงินทุนเหล่านี้ การพัฒนาของซูซื่อกรุ๊ปก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป
การก้าวขึ้นเป็นบริษัทยาอันดับหนึ่งของต้าเซี่ยก็ไม่ใช่ปัญหาเลย
ซูอีเสวี่ยมองเหลยเชียนเจวี๋ยที่อยู่ข้างกาย ในดวงตานอกจากความดีใจแล้ว ยังมีความกังวลอยู่บ้าง!
ในฐานะประธานบริษัทยา ซูอีเสวี่ยรู้ดีถึงความยากในการพัฒนาครีมบำรุงความงาม
ครีมแค่หนึ่งกระปุกสามารถทำให้บาดแผลหายและขจัดฝ้า? ประสิทธิภาพที่เหนือธรรมชาติเช่นนี้ ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย
เมื่อเห็นสถานการณ์พลิกกลับในทันที หลี่จงถึงกับตะลึง!
เมื่อครู่ตนเองยังเยาะเย้ยซูซื่อกรุ๊ป ตอนนี้ถูกตบหน้าเร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
"บัดซบ! พวกแกรวบรวมข่าวกรองกันแบบไหน?" หลี่จงโกรธจัดเตะเลขาจินหยาง "พวกแกไม่คิดถึงเหลยเชียนเจวี๋ยแก่นั่นเลยรึไง?"
เหลยเชียนเจวี๋ยปรากฏตัว แม้ครีมนั้นจะเป็นของปลอม คนส่วนใหญ่ก็จะเชื่อว่าเป็นของจริง!
"ท่านหลี่จง ตามแผนเบื้องบน เหลยเชียนเจวี๋ยจะต้องไม่ปรากฏตัวในเมืองอวิ๋นแน่ๆ เบื้องบนจัดคนมากมายขัดขวางและลอบสังหารเหลยเชียนเจวี๋ย ไม่รู้ว่าทำไมตอนนี้เหลยเชียนเจวี๋ยถึงยังอยู่ที่นี่?"
"เดี๋ยวค่อยมาคิดบัญชีกับแก!"
หลี่จงจ้องมองเลขาของตนอย่างดุดัน จากนั้นก็ปรับเสียง ลุกขึ้นพูดเสียงดัง "ท่านเหลยเชียนเจวี๋ย ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่เชื่อท่าน! เพียงแต่ว่าประสิทธิภาพของยาขี้ผึ้งนั้นเหนือธรรมชาติเกินไป พวกเราไม่กล้าเชื่อว่าขี้ผึ้งสามารถซ่อมแซมบาดแผลได้ในทันที ท่านจะพิสูจน์ให้พวกเราดูได้อย่างไร?"
โอ้!
หลี่จงเอ่ยปากทำลายอีกครั้ง ทุกคนมองไปที่หลี่จง
แต่คิดดูดีๆ คำพูดของหลี่จงก็ไม่ได้เกินเลยนัก
ยาขี้ผึ้งที่วิเศษเช่นนี้ ไม่ได้บอกหรือว่าเห็นผลได้ภายในไม่กี่นาที? พิสูจน์ให้ดูตรงนี้ ไม่ใช่จะน่าเชื่อถือกว่าหรือ?
พิสูจน์?
พิสูจน์อย่างไร?
วิธีที่ดีที่สุด ก็ต้องกรีดแขนให้เป็นรอย แล้วทาครีม หลังจากนั้นไม่กี่นาทีรอยแผลหายไป ไม่ใช่จะได้หรือ?
แต่จะกรีดแขนของใครล่ะ?