บทที่ 24 กลับไปเหมือนเดิม? กลับไปไม่ได้แล้ว!
บทที่ 24 กลับไปเหมือนเดิม? กลับไปไม่ได้แล้ว!
หากจะหาใครสักคนนำสูตรยาไปให้ซูอีเสวี่ย พวกเขาย่อมจะไม่สนใจ!
เย่ฟานนึกขึ้นได้ทันใดว่าอวี้หลิงหลงเคยพูดไว้ จะเชิญปรมาจารย์แพทย์แห่งต้าเซี่ย เหลยเชียนเจวี๋ย มารักษาอาการของตน แต่ไม่รู้ว่าจะมาเมื่อไหร่!
ให้เหลยเชียนเจวี๋ยนำสูตรยาไปมอบให้ซูอีเสวี่ย ด้วยระดับของเหลยเชียนเจวี๋ย น่าจะเพียงพอ
ตัวเขาเองสามารถให้เหลยเชียนเจวี๋ยนำสูตรยาไปมอบให้ซูอีเสวี่ยได้ ซึ่งน่าจะแก้ไขวิกฤตที่ซูซื่อกรุ๊ปกำลังเผชิญอยู่ได้
ซูอีเสวี่ยเพิ่งจากไป โทรศัพท์ของเย่ฟานก็ดังขึ้น ซึ่งเป็นสายของเซวียนอวี่เฟยโทรมา
"พี่เย่ฟาน ข้ารู้ว่าข้าทำไม่ดีกับพี่ แต่พี่จะช่วยข้าสักหน่อยได้ไหม?" เซวียนอวี่เฟยในโทรศัพท์ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีเท่าไร เสียงมีความสั่นเครือเหมือนกำลังร้องไห้
แม้ว่าเซวียนเจิ้งกั๋วจะประกาศบอกเลิกหมั้นกับตระกูลเย่ต่อหน้าผู้คนมากมายอย่างกึกก้อง แต่ในใจของเย่ฟานกลับไม่อาจเกลียดได้
"อดีตภรรยา เป็นอะไรหรือ? มีใครแย่งอมยิ้มท่านหรือ? ถ้าใครแย่งอมยิ้มของท่าน ข้าจะช่วยแย่งคืนมาให้!" เย่ฟานตอบกลับด้วยน้ำเสียงซื่อๆ เข้าทางโทรศัพท์ ต้องใช้น้ำเสียงแบบนี้จึงจะเหมาะกับตัวตนในตอนนี้
ที่ปลายสายโทรศัพท์ เซวียนอวี่เฟยรู้สึกปวดใจ
บางทีคนรอบตัวของนางมากมาย ทุกคนอาจจะมองแต่สถานะ ฐานะ หรือความงามของนาง มีแต่เย่ฟานเท่านั้นที่จริงใจต่อนาง
"ไม่ใช่หรอก ร้ายแรงกว่าการแย่งอมยิ้มมากนะ! พี่เย่ฟาน พี่รู้ไหม? อาสองของข้ายกข้าให้หลี่อวิ๋นหยาง คืนนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองหมั้น แต่ข้าไม่อยากแต่งงาน!" เซวียนอวี่เฟยราวกับได้พบคนที่จะระบายความในใจ จึงได้เล่าความอัดอั้นในใจทั้งหมด "ช่างเถอะ พี่เย่ฟาน ตอนนี้พี่อยู่ที่ไหน? ข้าจะไปรับพี่ แล้วค่อยคุยกันตอนเจอหน้า"
เซวียนเจิ้งกั๋วรีบยกเซวียนอวี่เฟยให้คนอื่นเร็วขนาดนี้เลยหรือ?
แถมยังเป็นหลี่อวิ๋นหยาง?
เย่ฟานแค่นเสียงออกจากจมูก!
จากข้อมูลที่มีตอนนี้ ตระกูลหลี่ ตระกูลจ้าว ตระกูลหวัง ล้วนเป็นตระกูลบริวารของตระกูลหลิวในเมืองหลวงประจำมณฑล ดังนั้นตระกูลหลี่ย่อมมีส่วนร่วมในการทำลายล้างตระกูลเย่
และเซวียนอวี่เฟยกลับจะแต่งงานกับศัตรูของตัวเอง?
นี่เป็นสิ่งที่เย่ฟานรับไม่ได้อย่างเด็ดขาด!
อีกอย่าง ในแผนของเย่ฟาน หลังจากล้างตระกูลหวังแล้ว ตระกูลหลี่ก็เป็นตระกูลที่ต้องกำจัด
เมื่อหลี่อวิ๋นหยางตั้งใจจะแต่งงานกับเซวียนอวี่เฟย ถึงแม้จะเป็นหญิงที่ตัวเองไม่ต้องการแล้ว นั่นก็ไม่ได้ เลวร้ายที่สุดก็แค่เลื่อนแผนการกำจัดขึ้นมาก่อนเท่านั้นเอง
"ภรรยาซูอีเสวี่ยได้รับบาดเจ็บ อยู่โรงพยาบาลประชาชน!" เย่ฟานพยายามทำให้น้ำเสียงของตัวเองฟังดูซื่อๆ ให้มากที่สุด ไม่อยากเผยอะไรออกมามากนักต่อหน้าผู้คน
ที่คฤหาสน์ตระกูลเซวียน เซวียนอวี่เฟยวางโทรศัพท์ และถอนหายใจยาว
ฮึ!
หากพี่เย่ฟานไม่ใช่คนโง่ คงจะดีแค่ไหน?
ในตอนนั้น ตอนที่พี่เย่ฟานยังเป็นอัจฉริยะ ช่างสง่างาม หากใครกล้ามีความคิดกับภรรยาของเขา คงกระโดดขึ้นมานานแล้วกระมัง?
ยี่สิบนาทีต่อมา เซวียนอวี่เฟยขับรถมาถึงโรงพยาบาลประชาชนแห่งเมืองอวิ๋น
"อะไรนะ? เซวียนอวี่เฟย นางเลิกหมั้นกับพี่ใหญ่ของข้าไปแล้ว ยังจะใช้พี่ใหญ่ของข้าเป็นเกราะกำบังอีกหรือ? นางยังมีมนุษยธรรมอยู่ไหม!" เมื่อได้ยินว่าเซวียนอวี่เฟยต้องการให้เย่ฟานไปงานเลี้ยงฉลองหมั้นด้วยกัน คนแรกที่กระโดดออกมาก็คือหวังฟู่กุ้ย
"นางคงคิดว่าพี่ใหญ่ของข้าอับอายยังไม่พอ หรือนางต้องการอะไรกัน?" หวังฟู่กุ้ยรู้สึกตื่นเต้น "พี่ใหญ่ อย่าไปนะ!"
แม้หวังฟู่กุ้ยจะดูซื่อๆ แต่การปกป้องเย่ฟานนั้นจริงใจไร้ที่ติ ไม่เช่นนั้นเย่ฟานคงไม่ไปตลาดมืดเป็นพิเศษเพื่อหาเม็ดยาพลังชีวิตนั้นให้หวังฟู่กุ้ยหรอก
ตอนนี้เย่ฟานอยู่ในสภาพที่โง่เขลา เขาจึงต้องออกมาปกป้องเย่ฟานอย่างสุดกำลัง
"พี่เย่ฟาน...ข้ารู้ว่าการกระทำของข้ามันเกินไป...แต่ข้าจริงๆ ไม่อยากแต่งงาน..." เซวียนอวี่เฟยรู้สึกสิ้นหวัง
งานหมั้นกับตระกูลหลี่ เป็นการจัดการของตระกูล และเป็นโชคชะตาของนางด้วย
ตอนนี้ตระกูลหลี่กำลังรุ่งเรือง มีอำนาจล้นฟ้าในเมืองอวิ๋น ถึงแม้ว่าเซวียนอวี่เฟยจะต้องการหาคนอื่นมาเป็นเกราะกำบัง ก็แทบไม่มีใครยอมเสี่ยงเป็นศัตรูกับตระกูลหลี่เพื่อเซวียนอวี่เฟย
ตอนนี้คนที่เซวียนอวี่เฟยนึกออกว่าจะพึ่งพาได้ มีเพียงเย่ฟานเท่านั้น
เย่ฟานตัดสินใจที่จะช่วยเซวียนอวี่เฟยตั้งแต่บอกที่อยู่ให้นางแล้ว ย่อมไม่ปฏิเสธ "ไม่แต่ง! ไม่แต่ง! ข้าจะไปช่วยนางขับไล่เขา..."
"พี่ใหญ่!"
เมื่อหวังฟู่กุ้ยเห็นว่าเย่ฟานตกลงกับเซวียนอวี่เฟยจริงๆ ก็รู้สึกร้อนใจ อยากจะเอ่ยปากห้ามปราม
เซี่ยฮ่าวที่อยู่ข้างๆ รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเย่ฟาน เมื่อเย่ฟานเอ่ยปากแล้ว ย่อมต้องการช่วยเหลือเซวียนอวี่เฟยอย่างแน่นอน
"คุณชายหวังฟู่กุ้ย คุณชายเย่ฟานกับคุณหนูเซวียนอวี่เฟยคบกันมานาน คุณชายเย่ฟานอยากไป พวกเราก็ไปด้วยกันนะครับ!" เซี่ยฮ่าวยิ้มให้หวังฟู่กุ้ย "อีกอย่าง ยังมีพวกเราอยู่ด้วยไม่ใช่เหรอ? คุณชายเย่ฟานจะไม่เป็นอะไรหรอก!"
"เอ่อ..." หวังฟู่กุ้ยมองเซี่ยฮ่าวอย่างสงสัย รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างแปลกๆ แต่คิดไม่ออกว่าคืออะไร จึงไม่คิดมากต่อ
หลายนาทีต่อมา เซวียนอวี่เฟยลากเย่ฟานขึ้นรถของนาง
เซวียนอวี่เฟยขับรถไปพร้อมกับมองเย่ฟานผู้หล่อเหลาที่อยู่ข้างๆ ยังคงเป็นใบหน้าที่หล่อเหลา ยังคงเป็นกลิ่นอายที่คุ้นเคย
เพียงแต่...
"พี่เย่ฟาน! พวกเรากลับไปเหมือนเดิมได้ไหม?" เซวียนอวี่เฟยรู้สึกสั่นสะท้านในใจ เหมือนมีอำนาจลึกลับบังคับให้เอ่ยประโยคนี้ออกมา
เย่ฟานที่อยู่ข้างๆ ได้ยินก็ชะงัก กลับไปเหมือนเดิมหรือ?
กลับไปไม่ได้แล้ว!
ก่อนหน้านี้เย่ฟานดีกับเซวียนอวี่เฟย แทบจะควักหัวใจให้ ตามใจเซวียนอวี่เฟยทุกอย่าง
แต่ตระกูลเซวียนประกาศเลิกหมั้นต่อหน้าทุกคน ทำให้เย่ฟานเจ็บปวด แก้วที่แตกแล้ว จะกลับมาสมบูรณ์ได้อย่างไร?
"กลับไปไหน? กลับไปโรงพยาบาลหรือ? แต่เราเพิ่งออกมาจากโรงพยาบาลไม่ใช่หรือ? ทำไมต้องกลับไป?" เย่ฟานไม่รู้จะตอบอย่างไร จึงพูดจาเลอะเลือนไป
เซวียนอวี่เฟยมองดูเย่ฟานอย่างพินิจพิเคราะห์ พยายามสังเกตเย่ฟานเพื่อหาร่องรอยบางอย่าง
เย่ฟานปกปิดได้ดีมาก เซวียนอวี่เฟยแม้จะรู้สึกว่าเย่ฟานต่างจากเดิม แต่ก็หาจุดผิดปกติไม่ได้
"พี่เย่ฟาน! ไม่รู้ว่าพี่โง่จริงหรือแกล้งโง่ แต่ข้าอยากบอกพี่ว่า! ข้าชอบพี่ตลอดมา รักพี่มาตลอด วันนั้นที่บอกยกเลิกหมั้น ไม่ใช่ความตั้งใจของข้า อาสองบังคับข้า...พี่ก็รู้ พ่อของข้า...ถ้าไม่มีค่ารักษาต่อเนื่อง อาจจะตายได้ทุกเมื่อ...ข้าไม่มีทางเลือก..."
พูดไปพูดมา เซวียนอวี่เฟยเกือบจะร้องไห้แล้ว!
ห้าปีก่อน ก่อนและหลังจากเย่ฟานประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ บิดาของเซวียนอวี่เฟยก็ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เช่นกัน กลายเป็นเจ้าชายนิทรา ต้องการค่ารักษาพยาบาลจำนวนมาก
ภายหลังแม้ว่าเซวียนอวี่เฟยจะรับช่วงเซวียนซื่อกรุ๊ป แต่เพราะมีอาสองและผู้อาวุโสอื่นๆ เซวียนอวี่เฟยจึงไม่ได้มีอำนาจเด็ดขาดมากนัก
วันนั้นที่ยกเลิกหมั้น อาสองได้บอกว่า หากเซวียนอวี่เฟยไม่ยินยอม ต่อไปจะไม่ให้เงินค่ารักษาพยาบาลแก่บิดาของเซวียนอวี่เฟยอีก
เย่ฟานฟังแล้วมุมปากกระตุกเล็กน้อย เกี่ยวกับสถานการณ์ของตระกูลเซวียน สองวันนี้เย่ฟานได้เรียนรู้อะไรบางอย่างแล้ว
แต่ความเงียบของเซวียนอวี่เฟยในวันนั้น ความเจ็บปวดที่มีต่อเย่ฟาน ต้องการเวลาในการเยียวยา!
......
โรงแรมสวรรค์แห่งเมืองอวิ๋น สถานที่จัดงานเลี้ยงหมั้นของตระกูลเซวียนและตระกูลหลี่
ที่หน้าโรงแรม หลี่อวิ๋นหยางในชุดสูทสง่างาม ในมือถือช่อดอกไม้ รอบข้างยังมีเพื่อนๆ หลายคน
"ยินดีด้วยนะคุณชายหลี่อวิ๋นหยาง! ในที่สุดก็สมหวังแล้ว!"
"ใช่แล้ว! ตระกูลเซวียนก็รู้จักคิดเสียที เลิกหมั้นกับตระกูลเย่ เลือกคุณชายหลี่อวิ๋นหยางถึงจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด!"
"ได้ยินมาว่า คุณชายหลี่อวิ๋นหยางเกือบจะได้เป็นบุตรบุญธรรมของหัวหน้าตระกูลหลิวจากเมืองหลวงประจำมณฑล นั่นคงจะบินสูงเลยทีเดียว ถึงตอนนั้นคุณชายหลี่อวิ๋นหยางอย่าลืมพวกเรานะ!"
ท่ามกลางการประจบประแจงของทุกคน หลี่อวิ๋นหยางรู้สึกว่าตัวเองเกือบจะลอยขึ้นมาแล้ว
พวกขยะ พวกมันเห็นแค่กำลังภายนอกของตระกูลเซวียน แต่ไม่รู้เลยว่า เบื้องหลังมารดาของเซวียนอวี่เฟยนั้นมีพลังที่ซ่อนอยู่ซึ่งพวกมันไม่อาจจินตนาการได้! นี่คือเหตุผลที่หลี่อวิ๋นหยางพยายามทุกวิถีทางเพื่อจะได้เซวียนอวี่เฟยมาครอบครอง
"มาแล้ว!"
ไม่รู้ว่าใครในฝูงชนร้องขึ้น ทุกคนมองไปทางถนนพร้อมกัน
รถของเซวียนอวี่เฟยค่อยๆ จอด ในสายตาอันเต็มไปด้วยความคาดหวังของหลี่อวิ๋นหยาง ขาเรียวขาวผุดออกมาจากรถ
เรียวบางยาว ตรงและเนียนนุ่ม!
นึกถึงว่าเจ้าของขางดงามนั้นต่อไปจะเป็นผู้หญิงของตน หลี่อวิ๋นหยางรู้สึกใจสั่นไปหน่อยๆ
แต่เมื่อเห็นภาพต่อไป รอยยิ้มบนใบหน้าของหลี่อวิ๋นหยางก็แข็งค้างทันที
เซวียนอวี่เฟยไม่ได้มาคนเดียว?
แต่นางโอบแขนชายคนหนึ่งอย่างใกล้ชิด ท่าทีรักใคร่ ลงจากรถ เดินมาทางหลี่อวิ๋นหยาง!
หมายความว่าอะไร?
วันนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองหมั้นของข้ากับเซวียนอวี่เฟย แต่เซวียนอวี่เฟยกลับพาผู้ชายอีกคนมาด้วย และชายคนนี้ยังเป็นเย่ฟานอีก?
นี่มันเอาหมวกเขียวมายัดถึงบ้านเลยนี่?