บทที่ 22 ขอยืมชีวิตเจ้า!
บทที่ 22 ขอยืมชีวิตเจ้า!
สำหรับการกระทำของเย่ฟาน หวังเชามิได้ใส่ใจแต่อย่างใด
เย่ฟานโง่เขลามาไม่ใช่แค่วันสองวันแล้ว
บัดนี้ตระกูลเย่เสื่อมถอยลงทุกวัน คนโง่อย่างเย่ฟานจะก่อคลื่นลมอะไรได้?
ขณะนี้ สิ่งที่หวังเชาสนใจมากที่สุด คือต้องรีบทำภารกิจที่ท่านหเห็นจุดจบอันน่าเศร้าของผู้ที่เข้าใกล้ตระกูลเย่
ลิวสั่งให้สำเร็จโดยเร็ว ทำให้ซูซื่อกรุ๊ปได้รับความเดือดร้อน หรือกำจัดซูอีเสวี่ย ให้ทุกคนได้
เพียงแต่อู่เฒ่าหลางใช้คนมากมายลงมือ กลับถูกหลี่หู่ปรากฏตัวอย่างฉับพลันมาช่วย!
ทราบว่าเซี่ยฮ่าวเป็นคนนำมา มีตระกูลเซี่ยจากเมืองหลวงประจำมณฑลคุ้มครองตระกูลซู ขณะนี้หวังเชาไม่รู้จะทำอย่างไรดี!
มีเซี่ยฮ่าวนำพาหลี่หู่บิดาแห่งโลกใต้ดินเมืองอวิ๋นคุ้มกัน อาศัยคนในเมืองอวิ๋น ดูเหมือนจะใช้ไม่ได้ผลแล้ว คงต้องขอให้ตระกูลเซี่ยฝ่ายเมืองหลวงประจำมณฑลส่งผู้เชี่ยวชาญมาจึงจะได้
เอี๊ยด!
ในขณะที่หวังเชากำลังกังวลอยู่นั้น ประตูห้องพลันถูกเปิดออก ชายหนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่งผลักประตูเดินเข้ามา
"เจ้าเป็นใคร? ใครให้เจ้าเข้ามา?" หวังเชากำลังหงุดหงิด เห็นชายหนุ่มคนนี้เดินเข้ามา จึงด่าว่าทันที "พวกเจ้าทำอะไรกินกันอยู่? ตายกันไปหมดแล้วหรือไง ขนาดคนคนนี้ยังห้ามไม่ได้?"
ผู้มาไม่ใช่ใครอื่น คือเย่ฟานที่ปลอมตัวนั่นเอง
เมื่อครู่หวังเชาและลูกน้องสนทนากัน เย่ฟานได้ยินทุกคำอย่างชัดเจน!
"ไม่ต้องเรียก! พวกเขาถูกข้าเอาลงไปหมดแล้ว!" เย่ฟานนั่งลงบนโซฟาอย่างสบายๆ มองดูหวังเชาและลูกน้องอย่างเรียบเฉย
หวังเชากวาดตามองไปที่ประตู เห็นบอดี้การ์ของตนหลายคนนอนระเนระนาดอยู่บนพื้น ใจพลันกระตุกวูบ "ท่าน...ท่านต้องการอะไร?"
มียอดฝีมืออีกคนมาแล้วหรือ?
ช่วงนี้เมืองอวิ๋นไม่ค่อยสงบนัก!
ตระกูลจ้าวเมื่อวานว่ากันว่าไปรังแกผู้หนึ่งชื่อฟ่านเหย่ แล้วก็ถูกกวาดล้างทั้งตระกูลในคืนเดียว ตอนนี้หัวหน้าใหญ่อีกคนมาหาตัวเรา และยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!
"ไม่ต้องตื่นเต้น! ข้ามาช่วยเจ้าแก้ปัญหา...ขอแนะนำตัวก่อน ข้าชื่อฟ่านเหย่! ได้ยินว่าเจ้าอยากลงมือกับซูซื่อกรุ๊ป หากราคาเหมาะสม ข้ายินดีรับงานนี้!"
เย่ฟานยิ้มจ้องมองหวังเชา!
เมื่อคืนเย่ฟานตั้งใจทิ้งจดหมายไว้ในห้องหนังสือของจ้าวเต๋อชาง เชื่อว่าชื่อฟ่านเหย่คงเป็นที่รู้จักในเมืองอวิ๋นแล้ว
"ท่าน...ท่านคือฟ่านเหย่ผู้แข็งแกร่งระดับปรมาจารย์?" จริงดังคาด เมื่อได้ยินชื่อฟ่านเหย่ หวังเชาตกใจพร้อมกับแววยินดีปรากฏบนใบหน้า
นี่เป็นเหมือนตนเองง่วงนอนก็มีคนส่งหมอนมาให้หรือ?
ฟ่านเหย่ราชันมาหาตนเองก่อน เพื่อร่วมมือลงมือกับตระกูลซู?
ฟ่านเหย่ผู้แข็งแกร่งระดับปรมาจารย์ ในคืนเดียว สามารถเงียบกริบไร้สุ้มเสียงกำจัดจ้าวเต๋อชางและจ้าวเทียนหลงบิดาและบุตรได้ทั้งหมด ทำให้ตระกูลจ้าวถูกกวาดล้างในคืนเดียว การจัดการซูซื่อกรุ๊ป ช่างเป็นเรื่องเล็กน้อยเหลือเกิน?
"ใช่ ข้าเอง!"
"มีปรมาจารย์ฟ่านเหย่ช่วย นั่นยอดเยี่ยมเหลือเกิน!" หวังเชาอดกลั้นความตื่นเต้นในใจไม่ไหว "อาจารย์บอกมา หากอาจารย์ลงมือ ต้องการเงื่อนไขใด?"
"สองพันล้าน ข้าจะทำให้ซูซื่อกรุ๊ปหายไปจากโลกใบนี้! ความสามารถของข้า เจ้าย่อมทราบดี!" เย่ฟานมองหวังเชาอย่างเรียบเฉย ราคาที่เอ่ยทำให้หวังเชาอดสูดลมหายใจไม่ได้
แม้ตระกูลหวังจะเป็นตระกูลมั่งคั่งในเมืองอวิ๋น แต่หวังซื่อกรุ๊ปทั้งหมดก็มีมูลค่าเพียงหนึ่งหมื่นล้านเท่านั้น ต้องการหาเงินสองพันล้านในทันที ยังคงยากลำบากมาก
"อา...ท่านฟ่าน นี่...มากไปหน่อยนะขอรับ..." หวังเชาลังเลอยู่บ้าง
แม้ท่านหลิวแห่งเมืองหลวงประจำมณฑลได้สัญญาไว้แล้ว หากทำให้ซูซื่อกรุ๊ปล่มสลาย ตระกูลหลิวจะให้ตระกูลหวังเข้าควบคุมกิจการทั้งหมดของตระกูลจ้าวและซู นั่นคือทรัพย์สินกว่าหนึ่งหมื่นห้าพันล้าน
ค่าจ้างสองพันล้านนี้ เมื่อเทียบกับทรัพย์สินหนึ่งหมื่นห้าพันล้าน ไม่มีค่าอะไรเลย
แต่หากตระกูลหลิวไม่ทำตามสัญญาละ?
"มากเกินไป?" สายตาของเย่ฟานพลันเย็นชา นึกถึงคนเลวตรงหน้าที่เกือบทำให้ซูอีเสวี่ยเสียชีวิต โทสะในใจเย่ฟานพวยพุ่งดั่งเปลวเพลิง "เจ้าสงสัยในความสามารถของข้าหรือ?"
สนามพลังอันทรงอานุภาพแผ่ไปทั่ว ปกคลุมทั้งห้อง สายตาอันคมกริบของเย่ฟานจ้องหวังเชาจนใจหวิววับ
หวังเชาเข้าใจแล้ว การค้าที่มาถึงหน้าบ้าน ตนต้องทำไม่ว่าจะอย่างไร ไม่มีทางเลือกอื่น!
ขณะนี้ปัญหาคือ หวังเชาไม่รู้ว่า หลังจากให้เงินแล้ว ท่านฟ่านเหย่คนนี้จะลงมือกับซูซื่อกรุ๊ปจริงหรือไม่?
แต่หากฟ่านเหย่หันมาลงมือกับตระกูลหวังจะทำอย่างไร ทำให้ตระกูลหวังมีจุดจบเช่นเดียวกับตระกูลจ้าว นั่นคงจบเห่แล้ว!
หวังเชายิ่งคิดยิ่งกลัว ตอนนี้เขาเพียงอยากออกจากที่นี่โดยเร็ว
อยู่กับราชันฟ่านเหย่ หวังเชารู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง
และแม้ว่าใบหน้าของฟ่านเหย่จะไม่คุ้น แต่หวังเชากลับรู้สึกว่าผู้คนตรงหน้านี้ดูคุ้นเคย
"ไม่ ไม่มีเลย! ความสามารถของท่านฟ่านเหย่ ข้าเชื่อมั่นแน่นอน...เช่นนี้ ข้าจะรีบกลับไปให้ทางบ้านเตรียมเงินนะ?" หวังเชาทดลองถามเย่ฟาน เพิ่งจะยกขาขึ้น
ฟิ้ว!
หลอดดูดพุ่งออกมา ปักลงที่ข้างเท้าของหวังเชา ทำให้หวังเชาเกือบฉี่ราด "ไม่ต้องกลับ ตอนนี้เริ่มหาเงินเลย เจ้ามีเวลาสิบนาที เริ่มได้!"
เย่ฟานมองหวังเชาอย่างเย็นชา สำหรับคนที่หมายจะฆ่าภรรยาของตน เย่ฟานเมื่อมาแล้ว จะปล่อยให้เขาไปง่ายๆ ได้อย่างไร?
"อา...นี่..." หวังเชายังอยากจะแก้ตัวต่อ แต่เห็นสายตาน่าสะพรึงกลัวของเย่ฟาน ก็ไม่กล้าพูดมากอีก หันไปหยิบโทรศัพท์มา โทรหาบิดา "พ่อ! ที่นี่ข้าพบกับท่านระดับปรมาจารย์ฟ่านเหย่ เขาตกลงช่วยตระกูลหวังของเรา ลงมือกับตระกูลซู แต่ต้องการเงินจำนวนสองพันล้าน..."
หวังเชาโทรเร่งรัดไม่หยุด บิดาของหวังเชาที่ปลายสาย ก็พยายามทุกวิถีทาง แม้จะต้องละเมิดกฎเตรียมเงินทุน ยืมเงินหลายทาง ภายในสิบนาที กลับรวบรวมได้ครบสองพันล้านจริงๆ
"โอนมาที่บัญชีนี้!" เย่ฟานมอบบัญชีที่ปลอดภัยที่เซี่ยฮ่าวเตรียมไว้ล่วงหน้าให้หวังเชา หลังจากจัดการเสร็จ เย่ฟานได้รับข้อความจากเซี่ยฮ่าวยืนยันว่าเงินเข้าบัญชีแล้ว
หวังเชาถอนใจด้วยความโล่งอกในที่สุด "เจ้านาย ตอนนี้เงินเข้าบัญชีแล้ว! ท่านว่า ข้าสามารถไปห้องน้ำสักครั้งได้หรือไม่?"
หวังเชาตัดสินใจแล้ว สองพันล้านของตน คงจะหายไปเปล่าๆ
แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น ก็ไม่มีทางเลือก สองพันล้านถือเป็นค่าไถ่ชีวิตแล้วกัน
เย่ฟานยิ้ม "รีบร้อนอะไรหนักหนา? เรื่องของเจ้าจบแล้ว ตอนนี้มาพูดถึงเรื่องของข้าบ้าง!"
คำพูดเดียวของเย่ฟาน ทำให้หวังเชาเริ่มอึ้งงัน ความรู้สึกในใจผุดลางร้ายขึ้นมา
ชายร่างใหญ่ผู้นี้หาตนเองมายังมีธุระอื่นอีกหรือ?
ต่อหน้าสายตาตกตะลึงของหวังเชา เย่ฟานยื่นมือขยี้ใบหน้าตนเองสองสามที
วินาทีต่อมา!
ใบหน้าของเย่ฟานเปลี่ยนไป ปรากฏร่างอันคุ้นเคยต่อหน้าหวังเชา "เย่ฟาน เจ้าเป็นเย่ฟานได้อย่างไร?"
ในเวลานี้ สมองของหวังเชาหมุนอย่างรวดเร็ว พิจารณาชื่อฟ่านเหย่สักครู่
ฟ่านเหย่? ฟ่านเหย่?
พลิกกลับไม่ใช่ "เหย่ฟ่าน" หรือ? มิใช่เสียงพ้องกับ "เย่ฟาน" หรือ?
แท้จริงแล้ว ท่านฟ่านเหย่ที่ลงมือกับตระกูลจ้าว คือเย่ฟานนี่เอง?
แต่ทุกข่าวกรองภายนอกแสดงว่า เย่ฟานโง่เขลามาห้าปีแล้วไม่ใช่หรือ?
"เจ้าแกล้งทำทั้งหมด?"
พรวด!
เมื่อรู้ความจริง ขาของหวังเชาพลันอ่อนแรง ร่างกายทรุดลงกับพื้น
พรสวรรค์อันน่าพิศวงของเย่ฟาน ทุกคนล้วนรู้ดี
ห้าปีก่อน เย่ฟานก็มีพลังปรมาจารย์ ระดับสุดยอดแล้ว ห้าปีต่อมา ใครจะรู้ว่าเย่ฟานอยู่ในระดับขั้นอันน่าหวาดหวั่นใดแล้ว?
เบื้องหน้าเย่ฟาน หวังเชาไม่มีโอกาสหนีรอดแม้แต่น้อย!
"หวังเชา เจ้ากล้ามากนัก! กล้าคิดฆ่าภรรยาของข้า?" เย่ฟานมองหวังเชาอย่างดูแคลน "เมื่อลงมือแล้ว ย่อมต้องชดใช้! เจ้าให้ข้ายืมสิ่งหนึ่งเถอะ!"
ใจของหวังเชากระตุก ตนเองให้ไปสองพันล้านแล้ว!
เย่ฟานคนนี้ ต้องการยืมอะไรจากตนอีก? ตนเองมีอะไรดีๆ ที่คู่ควรให้เย่ฟานยืมกัน?
"ท่าน...ท่านต้องการยืมอะไร?" ร่างของหวังเชาสั่นระริก หัวใจเย็นยะเยือก
"ขอยืมชีวิตเจ้า!"