EP.16 แม่ของบัคกี้ตกใจ

EP.16 แม่ของบัคกี้ตกใจ

เมื่อเดินเข้าไปในครัว คริสก็กอดเอวโค้งเว้าของซาราห์ผู้เป็นแม่ไว้และจูบเธออย่างรักใคร่ในขณะที่หยิบขวดยาออกมา “แม่ครับ นี่ครับยาที่ผมหามาให้ ทานหลังอาหารเย็นแล้วแม่จะหายเร็วๆนี้” ขณะที่เขากำลังพูด คริสก็จิ้มเธอด้วยจ้าวโลกที่บวมตุ่ยของเขา แล้วสอดใส่เข้าไปสองสามครั้ง

ซาร่าห์เขินอาย “ตกลง แม่จะกินยาตรงเวลา ดูแลตัวเองด้วย แม่รักลูกนะ”

“ผมก็รักแม่เหมือนกัน แม่” คริสลูบหน้าอกของเธอเพื่อความพึงพอใจของตัวเองก่อนที่เขาจะจากไป

ซาราห์รู้ว่าพวกเขามีเรื่องสำคัญที่ต้องพูดคุยและไม่ได้ห้ามเขา แม้ว่าเธอจะรู้สึกหัวใจเต้นเร็วขึ้นเมื่อเห็นการกระทำที่ใกล้ชิดเกินเหตุของลูกชายก็ตาม

...

ทั้ง 3 คนไปที่ร้านอาหารและพูดคุยกันอย่างระมัดระวังว่าทำไมพ่อแม่ของบัคกี้ถึงเริ่มเล่นการพนันและเป็นหนี้สิน

เนื่องจากบัคกี้ต้องกลับไปที่ค่ายทหาร และสตีฟต้องเตรียมตัวสำหรับการตรวจร่างกายในวันพรุ่งนี้ พวกเขาทั้ง 2 จึงออกเดินทางแต่เช้า

คริสขับรถไปที่วิลล่าทาวน์เฮาส์ที่พังยับเยิน สำหรับบัคกี้หรือ วินเทอร์โซลเยอร์ นั้นความประทับใจของเขาไม่ได้ลึกซึ้งนัก เพราะในวัยเด็กเขาก็เล่นด้วยกัน แต่หลังจากนั้นก็ค่อยๆสูญเสียการติดต่อกันไป

คริสเคาะประตูแต่ไม่มีเสียงตอบ เขาขมวดคิ้ว “ผมชื่อคริส เป็นเพื่อนดีๆของบัคกี้ มีใครอยู่ที่บ้านไหม บัคกี้ขอให้ผมมาช่วย”

หลังจากนั้นไม่นาน ผู้หญิงผิวขาวหน้าตาผวาคนนึงก็เปิดประตูให้เขาเข้าไป เธอคือแม่ของบัคกี้ ชื่อวินนิเฟรด บาร์นส์

“ผมชื่อคริส เราเคยกินข้าวด้วยกันมาก่อน บัคกี้บอกว่าคุณมีปัญหาและขอให้ผมมาช่วย” คริสเดินเข้ามาและเห็นขวดวางเกลื่อนกลาดเต็มพื้น ซึ่งแสดงถึงความสิ้นหวังของวินนิเฟรด

การประเมินวินนิเฟรด แม่ของวินเทอร์โซลเยอร์นั้นน่าดึงดูดใจมาก เธอนั้นสวมชุดลายดอกไม้ รองเท้าแตะ นิ้วเท้าเรียวยาวสิบนิ้วพร้อมเล็บสีแดงสด ใบหน้าน่ารักเต็มไปด้วยความเศร้า ดวงตาสวย ผมสีบลอนด์รวบไปด้านหลัง ดูเหมือนแม่บ้านผิวขาวแสนสวย

วินนิเฟรดเห็นว่าไม่มีกาแฟ จึงจำเป็นต้องเทน้ำใส่แก้ว

“เธอคือคริสเหรอ ? เธอกลายเป็นผู้ชายที่หล่อมากจนฉันจำเธอไม่ได้ด้วยซ้ำ”

“ก็ธรรมดานะครับ คุณก็ยังสวยเหมือนกัน ถ้าผมไม่รู้ว่าคุณเป็นแม่ของบัคกี้ ผมคงพยายามจีบผู้หญิงที่สวยเหมือนคุณไปแล้ว” คริสพูดติดตลกเพื่อทดสอบความสนใจเช่นกัน

วินนิเฟรดจุดบุหรี่แล้วถอนหายใจ “พ่อของบัคกี้และแันเป็นหนี้อยู่เยอะมาก ถ้าพวกเราไม่จ่ายให้หมดภายใน 2 สัปดาห์ คาสิโนจะจับพวกเราไปทิ้งลงทะเล”

“พวกคุณเป็นหนี้เท่าไหร่” คริสจุดบุหรี่เช่นกัน สายตาของเขาจับจ้องไปที่แม่ของเพื่อน เขาไม่เคยทำอะไรที่ไม่ได้กำไร ทุกอย่างคือธุรกิจ และเขาจะไม่ทำธุรกิจที่ขาดทุน!

“แปดแสน ฉันเป็นหนี้สามแสน พ่อของบัคกี้เป็นหนี้ห้าแสน พวกเราไม่มีเงินเหลือเลย พวกเราเอาเงินไปพนันจนหมด” วินนิเฟรดยิ้มอย่างเศร้าหมอง

จู่ๆคริสก็มีความคิดที่กล้าหาญขึ้นมา เขาจะเป็นพ่อเลี้ยงของเหล่าซุปเปอร์ฮีโร่ ไม่ว่าพวกเขาจะเก่งกาจขนาดไหน พวกเขาก็ต้องเรียกเขาว่า "พ่อ" อยู่ดี!

เมื่อมองขึ้นไปที่วินนิเฟรดอีกครั้ง ดวงตาของคริสก็เต็มไปด้วยความปรารถนา ความปรารถนาที่จะครอบครอง!

แม้ว่าเขาจะเป็นเพื่อนกัน แต่คริสก็จะไม่ช่วยบัคกี้เพียงคนเดียว เขาเข้าใจดีว่าคนผิวขาวพื้นเมืองเหล่านี้มีความเย่อหยิ่งโดยกำเนิด และการปราบพวกเขาต้องใช้วิธีการบางอย่าง

“นั่นคือคาสิโนคาวาฮิระเหรอ ? นั่นคืออาณาเขตของยามากูจิกุมิ และพวกคุณไปที่นั่นเพื่อเล่นการพนัน! พวกมันเป็นวายร้ายกินคน!” เสียงของคริสฟังดูน่าขนลุก “ผมเพิ่งได้ยินมาว่าพวกมันเคยเอาผู้ชายที่ติดหนี้แต่ไม่จ่ายไปทิ้งลงทะเลโดยการผูกหินไว้ที่เท้าเพื่อให้พวกเขาตายเพราะขาดอากาศอย่างรุนแรง! วิธีการนี้โหดร้ายมากและใช้เพื่อแสดงอำนาจของพวกเขา” คริสยังคงพูดขู่ต่อไปเพื่อพยายามทำให้แม่ของบัคกี้หวาดกลัว

“พวกมัน! พวกมันไม่กลัวตำรวจเหรอ ?” วินนิเฟรดดูตกใจอย่างเห็นได้ชัด มือของเธอสั่นขณะจับบุหรี่ และเสียงของเธอก็สั่นเล็กน้อย

ริมฝีปากแดงๆนั่น - คริสจินตนาการว่ามันโอบรอบเจ้าโลกหนาๆแข็งๆของเขาซะด้วยซ้ำ!

“ตำรวจ ? ตำรวจอเมริกันนั้นไร้ประโยชน์! เงินเพียงเล็กน้อยก็กัดกร่อนพวกเขาได้ การจะจัดการให้เป็น 'อุบัติเหตุ' ไม่ใช่เรื่องยากเกินไปเลย!” คริสเยาะเย้ยตำรวจอเมริกันในยุคสมัยนี้ เขาไม่คิดว่าตำรวจจะน่าเชื่อถือได้เลย!

วินนิเฟรดรู้สึกตกใจเล็กน้อย คลื่นแห่งความกลัวแพร่กระจายไปทั่วหัวใจของเธอ เธอไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่าผู้ชายตรงหน้าเธอจะอยู่ที่นั่นเพื่อสัมผัสประสบการณ์ว่าการมีเซ็กส์กับแม่ของซูเปอร์ฮีโร่จะเป็นอย่างไร!

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________