ตอนที่ 1: ทะลุมิติสู่เบื้องหน้าท่านอิม ผูกพันธะกับระบบแห่งการเกิดใหม่!

ตอนที่ 1: ทะลุมิติสู่เบื้องหน้าท่านอิม ผูกพันธะกับระบบแห่งการเกิดใหม่!

(นิยายเรื่องนี้แปลตามต้นฉบับทุกประการหากมีจุดไหนผิดพลาดแจ้งผมได้เลยนะครับ จะทำการตรวจสอบเทียบกับต้นฉบับว่าผมผิดพลาดหรือจากต้นฉบับ)

“โอ้สวรรค์! ช่างใหญ่โต ช่างขาวนวล ช่างกลมกลึงอะไรเช่นนี้!”

“เดี๋ยวก่อน นี่มัน… ท่านคือท่านอิมงั้นรึ?”

“ช้าก่อน อย่าเพิ่งสังหารชั้น… ฟุ่บ!”

รอนมองลูกศรทมิฬที่ทะลวงผ่านหัวใจ ความรู้สึกของเขาก็พลันเลือนราง: “ให้ตายสิ ชั้นเพิ่งจะทะลุมิติมาแท้ๆ แต่กลับต้องมาตายซะแล้ว!”

“หึ่ม! บังอาจนักที่ลบหลู่ชั้นผู้นี้ สมควรถูกควักลูกตาออกไปซะ!”

น้ำเสียงอันไพเราะดังเข้ามาในโสตประสาทของรอน แต่รอนไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว อย่างไรเสียเขาก็กำลังจะตาย ทั้งยังได้เห็นเรือนร่างอันงดงามของท่านอิมจนหมดเปลือก “ฮี่ๆ ต้องขอบอกเลยนะว่ามันใหญ่โตสมคำร่ำลือจริงๆ ก่อนตายยังได้เห็นเรือนร่างของท่านอิม ต่อให้กลายเป็นภูตผี ชั้นก็ขอเป็นผีเจ้าสำราญล่ะวะ!”

“สารเลว! อ๊ากกกกกก!”

“ชิชิชิ... รสชาติคงจะหอมหวานน่าดู!”

เพลิงพิโรธของท่านอิมแผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งห้องน้ำ ลูกศรทมิฬนับไม่ถ้วนพุ่งทะลวงร่างของรอน ดุจศรพันเล่มทิ่มแทงทะลวงใจ!

นางไม่รู้ว่ารอนปรากฏตัวขึ้นมาได้อย่างไร แต่ตอนนี้นางต้องการเพียงแค่สังหารเขาเท่านั้น!

ในไม่ช้า รอนก็หยุดพูด จังหวะที่ท่านอิมคิดว่ารอนกำลังจะสิ้นใจตาย กลุ่มแสงสว่างลูกหนึ่งได้ห่อหุ้มวิญญาณของรอนไว้ ก่อนจะพุ่งทะลวงผ่านกำแพงหายลับไปอย่างรวดเร็ว! นางไม่อาจไล่ตามได้ทันด้วยซ้ำ!

ฉากนี้ทำให้นางตกตะลึงจนยืนนิ่งงันในทันที!

“นั่นมันอะไรกัน…”

.......

ศักราชทะเลปี 1500, อีสต์บลู, อาณาจักรโกอา, หมู่บ้านฟูฉะ

“อุแว้!”

พร้อมกับเสียงร้องไห้กึกก้อง, รอน ดี. ไอแซค ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น ณ หมู่บ้านริมทะเลอันแสนสงบแห่งนี้

เมื่อเขาพยายามอย่างยากลำบากที่จะลืมตาอันหนักอึ้งของตน แสงอาทิตย์ที่สาดส่องเจิดจ้าทำให้เขาต้องหรี่ตาลงตามสัญชาตญาณ ในม่านสายตาอันพร่ามัว ร่างที่แกว่งไปมาหลายร่างค่อยๆ ชัดเจนขึ้นเขากำลังถูกอุ้มโดยหมอตำแยผู้เหี่ยวย่นคนหนึ่ง

“ยินดีด้วยค่ะ ท่านผู้หญิง เป็นเด็กผู้ชายที่แข็งแรง! เกิดวันที่ 22 พฤษภาคม ปี 1500!” หมอตำแยกล่าวอย่างเปี่ยมสุข

รอนอยากจะพูด แต่กลับทำได้เพียงส่งเสียง “อ้อแอ้” ออกมา เขารู้สึกสยดสยองเมื่อตระหนักว่าตนเองได้กลายเป็นทารกไปเสียแล้ว! สิ่งที่ทำให้เขาตกตะลึงยิ่งกว่านั้นก็คือ ขณะที่เขาหันลำคออ่อนปวกเปียกของตนเพื่อมองไปรอบๆ เพดานไม้และของตกแต่งรูปกังหันลมบนผนัง ทั้งหมดล้วนให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด

“ขอชั้นดูหน่อยสิ” เสียงนุ่มนวลของผู้หญิงดังมาจากข้างๆ เมื่อรอนถูกส่งต่อไปให้ผู้พูด ดวงตาของเขาก็พลันเบิกโพลงมันคือใบหน้าที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี!

ผมยาวสีเขียวมรกต, ดวงตาที่อ่อนโยนดุจสายน้ำ, และผ้าโพกหัวอันเป็นเอกลักษณ์นั่นมากิโนะ! เจ้าของบาร์เหล้าแห่งหมู่บ้านฟูฉะ!

“เป็นเด็กน้อยที่น่ารักจริงๆ” มากิโนะหัวเราะเบาๆ พลางใช้นิ้วจิ้มแก้มของรอนอย่างแผ่วเบา จากนั้นก็หยิบถุงเท้าเด็กทารกที่ถักด้วยมือคู่หนึ่งออกมาจากตะกร้า “นี่เป็นของขวัญเล็กๆ น้อยๆ จากใจชั้นนะ”

ขณะที่รอนยังคงจมอยู่ในความตกตะลึง เหตุการณ์ที่เลวร้ายยิ่งกว่าก็เกิดขึ้นมากิโนะใช้นิ้วชี้ของเธอจิ้มไปที่ “น้องชายตัวน้อย” ของเขาเบาๆ!

“โอ้ น้องชายตัวน้อยนี่ก็แข็งแรงไม่เบาเลยนะ~” มากิโนะกล่าวพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

รอนเต็มไปด้วยความอัปยศอดสูและความขุ่นเคืองในทันที เขากู่ร้องในใจ: 'บัดซบเอ๊ย! ความแค้นนี้ชั้นจำได้ขึ้นใจ! โตเมื่อไหร่ ชั้นจะกลับมาทวงความยุติธรรมให้น้องชายของชั้นให้ได้!'

หลังจากทุกคนแยกย้ายกันไป รอนก็ถูกวางลงในเปล

มองผ่านหน้าต่างออกไป เขาสามารถเห็นเรือประมงจอดเทียบอยู่ที่ท่าเรือไกลๆ และไกลออกไปอีกคือท้องทะเลสีครามอันไร้ขอบเขต สายลมทะเลที่พัดพาเอากลิ่นเค็มปะทะใบหน้าของเขา ทั้งหมดนี้ย้ำเตือนเขานี่คือโลกแห่งโจรสลัดอย่างแท้จริง

'มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่…' รอนพยายามจัดระเบียบความทรงจำอันยุ่งเหยิงในหัวของเขา

เขาจำได้ชัดเจนว่า “ชาติก่อนหน้าชาติที่แล้ว” ของเขาคือพนักงานออฟฟิศธรรมดาๆ บนโลกมนุษย์ ที่ถูกรถบรรทุกซึ่งปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันชนเข้าในขณะที่ช่วยหญิงชราข้ามถนน

ใน “ชาติที่แล้ว” เขาเพิ่งจะทะลุมิติมายังโลกของโจรสลัด แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาไปโผล่ในห้องน้ำของท่านอิม ได้เห็นเรือนร่างของท่านอิมจนหมดเปลือก แล้วก็ตายด้วยศรพันเล่มทิ่มแทงทะลวงใจ

'ตอนนี้ชั้นกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง…' รอนมองดูมืออ้วนป้อมของตนเอง 'และหมอตำแยเพิ่งบอกว่านี่คือปี 1500 ซึ่งหมายความว่ายังเหลือเวลาอีก 3 ปีกว่าที่ลูฟี่จะเกิด…'

ทันใดนั้น ประตูก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแผ่วเบา ชายร่างกำยำผมแดงผู้มีแผลเป็นน่ากลัวพาดผ่านตาซ้ายของเขายื่นศีรษะเข้ามา เขาถามด้วยเสียงต่ำ “เจ้าหนูหลับรึยัง?”

ดวงตาของรอนเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงอีกครั้งแชงคูส! หนึ่งในสี่จักรพรรดิแห่งอนาคต! ขณะนี้เขากำลังเดินย่องเข้ามาหาเปลของเขา!

“ได้ยินว่าวันนี้มีชีวิตใหม่ถือกำเนิดขึ้นในหมู่บ้าน เลยแวะมาดูเป็นพิเศษ” แชงคูสเผยรอยยิ้มอย่างจริงใจ แต่เขาก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นดวงตากลมโตของรอน “หืม? สายตาของเด็กคนนี้… ทำไมมันให้ความรู้สึกเหมือนผ่านโลกมาเยอะเลยนะ?”

รอนรีบแสร้งทำตัวเป็นทารกธรรมดา ส่งเสียงอ้อแอ้และโบกแขนไปมา แต่หัวใจของเขาก็เต้นระรัวอยู่แล้ว หมู่บ้านฟูฉะในตอนนี้คึกคักกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!

ทันใดนั้น แขนซ้ายของแชงคูสก็ร้อนระอุขึ้นมา รู้สึกราวกับว่ามันกำลังจะสูญเสียการควบคุม แชงคูสจึงรีบออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว

รอนก็รีบแสร้งทำตัวเป็นเด็กโง่เช่นกัน ถ้าเขาเข้าใจไม่ผิด แขนซ้ายของแชงคูสควรจะมี พันธสัญญาปีศาจ ของท่านอิมอยู่ และมันอาจจะสัมผัสถึงตัวตนของเขาได้

รอนทำได้เพียงแกล้งหลับต่อไป หลังจากที่แชงคูสและคนอื่นๆ จากไปแล้ว เขาก็เกือบจะหลับไปจริงๆ ทันทีที่เขาปิดตาลง เสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่ไพเราะก็ดังขึ้นในใจของเขา:

【ติ๊ง! ระบบหลักหมื่นพันโลกเปิดใช้งาน, ทำการผูกมัด!】

【ตราบใดที่เป้าหมายมีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขการผูกมัดของระบบย่อย โฮสต์จะสามารถมอบระบบย่อยให้กับเป้าหมายได้ โฮสต์สามารถเลือกระบบย่อยได้อย่างอิสระ】

【รางวัลที่ระบบย่อยได้รับ จะถูกส่งคืนสู่ระบบหลักสิบเท่า!】

“เฮือก... ในที่สุดพรวิเศษที่มาช้าก็มาถึงจนได้!”

รอนมองดูคำอธิบายฟังก์ชันของระบบด้วยความประหลาดใจ: “มันจะสุดยอดขนาดนั้นจริงรึ?”

【ของแท้แน่นอน!】

“ระบบ เงื่อนไขในการผูกมัดระบบคืออะไร?”

【ตัวละครที่มีช่องว่างด้านความแข็งแกร่งไม่ห่างจากโฮสต์มากนักหรืออ่อนแอกว่าโฮสต์ และเป็นผู้ที่มีอิทธิพลต่อโลกแห่งโจรสลัด】

“…แล้วแชงคูสผมแดงล่ะ?” รอนคิดที่จะมอบระบบให้แชงคูสโดยตรง ตราบใดที่อีกฝ่ายได้รับบางสิ่ง เขาก็จะได้ผลตอบแทนสิบเท่า! นั่นจะไม่ทำให้เขากลายเป็นผู้ไร้เทียมทานในทันทีหรอกรึ?

【ช่องว่างของโฮสต์กับแชงคูสมีขนาดใหญ่เกินไป ไม่ตรงตามข้อกำหนด】

“...ในโลกแห่งโจรสลัดมีผู้มีอิทธิพลมากมาย แต่คนที่มีช่องว่างความแข็งแกร่งไม่ห่างจากชั้นมากนัก… ชิ ชั้นยังเป็นแค่ทารก จะไปมีพละกำลังอะไรกัน?!”

รอนชาไปทั้งตัว!

เขาคงต้องเพลิดเพลินกับการดื่มนมไปอีกสองปีครึ่ง!

หากต้องการแข็งแกร่งพอที่จะเอาชนะท่านอิมได้ เขาต้องรอให้กลุ่มตัวเอก หรือผู้ทรงอิทธิพลอย่าง เอส และ ซาโบ้ ปรากฏตัวขึ้นเสียก่อน จากนั้นเขาก็จะสามารถผูกมัดพวกนั้นด้วยระบบย่อยและทำให้พวกเขาทำงานให้เขาได้!

...

ปี 1501, รอนได้รู้ว่าเอสก็เกิดเมื่อปีที่แล้วเช่นกัน แต่โดยธรรมชาติแล้วเขาก็ได้กลายเป็นพี่ใหญ่ไป

ปี 1502, เอสในวัยสองขวบได้คารวะให้รอนเป็นพี่ใหญ่ของตน!

ปี 1503, ลูฟี่ถือกำเนิด! ในฐานะพี่ใหญ่ รอนได้พาเอสไปแกล้งน้องชายคนนี้

...

...

ปี 1507, รอน, เอส และซาโบ้ที่หนีออกจากบ้านได้พบกันและเริ่มเก็บเงินร่วมกันเพื่อเป็นโจรสลัด

...

ปี 1510, รอน, เอส, ซาโบ้ และลูฟี่ได้ร่วมสาบานเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน โดยมีรอนเป็นพี่ใหญ่สุด!

จบตอน