บทที่ 38 ความจนจำกัดจินตนาการของฉัน!

บทที่ 38 ความจนจำกัดจินตนาการของฉัน!

"ไม่หรอก ท่านพ่อทูนหัว ท่านต้องมีเหตุผลของท่านแน่นอน"

จี๋ไท่เหมยเอ่ยด้วยความเคารพอย่างยิ่ง ตอนนี้เขายิ่งอยากรู้ว่า หลินฮ่าวดื่มอะไรอยู่ ทำไมกลิ่นถึงได้หอมขนาดนั้น

"อืม โลกของทุนนิยมมันโหดร้ายอย่างนี้แหละ ถ้าฉันไม่ลงมือก่อน เขาก็จะฆ่าฉัน สำหรับพวกชนชั้นล่าง เราสามารถเมตตาได้ เพราะพวกเขาไม่มีอำนาจอะไร แต่กับชนชั้นสูง ถ้าเราไม่เป็นฝ่ายรุกก่อน เราก็ไม่มีวันได้ครอบครองสิทธิ์ในการกำหนดทิศทางของโลก ชนะคือราชา แพ้คือตัวร้าย"

"ข้าน้อยจะทำตามคำสั่งทุกประการ แต่ท่านพ่อทูนหัวครับ สิ่งที่ท่านดื่มคืออะไรหรือครับ? พอจะให้ข้าน้อยชิมสักถ้วยได้ไหมครับ?"

จี๋ไท่เหมยพูดอย่างนอบน้อมสุดชีวิต น้ำลายไหลแทบเต็มพื้น

"นี่คือเหล้าเหมาไถกลิ่นซอส ปี 1982 รสชาติดีกว่าพวกไวน์จากต่างประเทศเยอะเลยนะ ฉันคนนี้ชอบใช้ของในประเทศทั้งนั้น สูบบุหรี่ก็ต้องเป็นฮวาจื่อ ดื่มเหล้าก็ต้องเหมาไถแบรนด์เทคโนโลยีกลิ่นซอส"

พูดจบ หลินฮ่าวก็รินเหล้าให้เขาอย่างไม่ถือตัว

เห็นท่านพ่อทูนหัวถึงกับรินเหล้าให้เอง จี๋ไท่เหมยตกใจแทบสิ้นสติ

ทำหน้าเหมือนถูกพระราชทานของวิเศษ รีบคุกเข่าลงทันที

"ไม่ได้! ไม่ได้! ท่านพ่อทูนหัว ข้าน้อยขอสาบานว่าจะรับใช้ด้วยชีวิต!"

"โอ้ ลูกชายทูนหัวไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น"

หลินฮ่าวหัวเราะ

"ฮ่า ๆ ท่านพ่อทูนหัว ข้าน้อยมันโง่เขลา! ท่านคือพ่อแท้ ๆ ของข้า! ข้าขอดื่มอวยพรท่าน!"

จี๋ไท่เหมยลดถ้วยลงต่ำ ดื่มด้วยความเคารพสุดหัวใจ

ช่วงที่ผ่านมา เขาถูกความแข็งแกร่งลึกล้ำ ทรัพย์สิน และกลยุทธ์ของหลินฮ่าวทำให้ตะลึงงัน

เก่งกว่าพ่อแท้ ๆ ที่เอาแต่พูดถึงแต่ตระกูลเยอะนัก!

ค่าความภักดีของจี๋ไท่เหมยปัจจุบันเพิ่มเป็น 95%

"ฉันบอกนายไว้เลย อย่ากลัวสมาคมปีศาจ ถ้ามันกล้าลงมือกับฉัน สมาคมปีศาจในมหานครมาร จะไม่มีวันได้เห็นพระอาทิตย์ของวันรุ่งขึ้น!"

"ฮ่า ๆ ท่านพ่อทูนหัว หากวันนั้นมาถึง ข้าขอเป็นคนแรกที่บุกหน้าเลย!"

"นี่คือของขวัญสำหรับนาย"

หลินฮ่าวหยิบกล่องของขวัญหรูออกมา ภายในมีกางเกงเอี๊ยมกับวิกผมแสกกลางอยู่

"เสื้อผ้าและวิกผมนี้ ฉันเตรียมไว้ให้ นายใช้วิชาแปลก ๆ นั่นจนผมร่วงหมด ใส่อันนี้แล้วหล่อแน่นอน"

"ขอบคุณท่านพ่อทูนหัว!"

จี๋ไท่เหมยรีบใส่ทันที

"ชอบไหม?"

"เท่มากครับ ท่านพ่อทูนหัว! ข้ารู้สึกเหมือนกลับไปเป็นหนุ่มอีกครั้งเลย!"

จี๋ไท่เหมยดีใจสุดขีด

เอี๊ยมกับแสกกลางนี่มันเท่ไม่ไหว!

จากนั้น หลังจากดื่มกันไปหลายรอบ ถูกหลินฮ่าววาดฝันอนาคตให้

จี๋ไท่เหมยก็ฮึกเหิมจนเต็มเปี่ยม

ค่าความภักดีของจี๋ไท่เหมยปัจจุบัน 100%

"มีภารกิจสำคัญจะมอบให้"

หลินฮ่าวพูดพลางผลักบัตรสีดำออร่าหนักแน่นใบหนึ่งไปให้

เห็นสิ่งนี้ จี๋ไท่เหมยมือสั่นด้วยความตื่นเต้น

เขารู้ดีว่าบัตรดำแบบนี้ มีเงินอยู่เป็นล้านล้านเหรียญกงเต๊ก!

"บางเรื่องฉันจัดการเองไม่ได้หมด ฉันตรวจสอบมาแล้ว นายไปซื้อเมืองระดับสาม สี่ ห้า มาให้มากที่สุด ส่วนเมืองระดับสอง ถ้ามีโอกาสก็พยายามเอามาให้ได้

จำไว้นะ ถ้าเจอกลุ่มที่แข็งแกร่ง ให้หลีกเลี่ยงการปะทะ ถ้าคนของเราตกอยู่ในอันตราย ก็ให้ไปซื้อเมืองข้าง ๆ แทน มีทั้งสัญญาเขตแดนและพันธะสัญญาแห่งเงินทอง ถึงจะเป็นพวกระดับมหันตภัยก็ไม่กล้าอวดเก่ง!"

เมื่อได้ฟังสิ่งที่หลินฮ่าวพูด จี๋ไท่เหมยยิ่งรู้สึกศรัทธาในตัวชายผู้นี้

ถึงกับเข้าใจกฎเกณฑ์ได้ทะลุปรุโปร่ง ขนาดผู้มีอำนาจยังเข้าใจไม่ได้เท่า!

เขายิ่งเชื่อว่าตัวเองเลือกไม่ผิด

"องค์กรของเราต้องขยายอิทธิพล สร้างมิตรสร้างเงินทอง โลกของเหล่าผู้กล้าไม่ใช่มีแค่การฆ่าฟัน แต่เป็นเรื่องของความสัมพันธ์ เมืองเหล่านั้นให้นายบริหารเป็นบริษัทลูก ส่วนเงินที่เหลือ เอาไปเพิ่มพลังให้ตัวเอง ไม่ขัดใช่ไหม?"

ได้ยินดังนั้น จี๋ไท่เหมยก็ยิ่งตื้นตันใจ

นี่คือความไว้วางใจที่แท้จริง!

"ไม่มีปัญหาครับ ท่านพ่อทูนหัว ผมมีคอนเนคชั่นหลายที่ ผมจะเผยแพร่ชื่อเสียงของท่านให้กึกก้อง! แต่ท่านพ่อทูนหัว ท่านคงไม่คิดจะใช้ชื่อจริงใช่ไหมครับ?"

จี๋ไท่เหมยรู้ดีว่าหลินฮ่าวใช้ร่างมหาราชาแห่งนรก SSS ซึ่งสามารถปิดบังตัวตนได้

"งั้นเรียกฉันว่า หลินเทพ หรือว่า สวี่คุน คุนเหมิน ก็แล้วแต่เถอะ"

หลินฮ่าวโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ

จี๋ไท่เหมยก็พยักหน้าจริงจัง

"คำสอนของท่านพ่อทูนหัว ข้าจะจดจำไว้ให้ขึ้นใจ! งานที่ได้รับมอบหมายจะทำสุดกำลัง!"

พูดจบ จี๋ไท่เหมยก็รีบไปปฏิบัติหน้าที่โดยไม่กล้าชักช้า

สำหรับหลินฮ่าว การวางแผนแบบนี้ นอกจากเพื่อประชาชนแล้ว

เขาไม่อยากเห็นโลกที่วุ่นวายไร้ระเบียบ และในเมื่อเขามีพลัง ทำไมจะไม่ยื่นมือช่วยล่ะ?

สุดท้าย เขาเคยเป็นคนระดับล่างมาก่อน เข้าใจดีว่าคนกลุ่มนั้นใช้ชีวิตอย่างยากลำบากเพียงใด

แต่ที่สำคัญที่สุด หลินฮ่าวรู้ดีว่า หากอยากได้รับความเมตตาจากสิ่งมีชีวิตระดับทำลายล้างในตราประทับนรก เขาต้องทำในสิ่งที่คนธรรมดาทำไม่ได้

คิดได้ดังนี้ หลินฮ่าวก็ไม่รอช้า วางแผนขั้นต่อไปทันที

"ขั้นต่อไป ต้องยึดหลี่ถัง กับเขตศักดิ์สิทธิ์ XZ อีกสองในสามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เพราะตอนนี้ฉันครอบครองอยู่แค่แห่งเดียว ต่อมาก็เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของสิ่งมีชีวิตประหลาด เฟิงตู และซวีโจว"

สถานที่พวกนี้ ยกเว้นเขตศักดิ์สิทธิ์ XZ ไม่ค่อยมีใครรู้จัก

แต่เพื่อป้องกันปัญหา หลินฮ่าวจึงตัดสินใจไปเอง

เมื่อเห็นแผนที่ปรากฏตรงหน้า

"ซวีโจว? ตอนนี้ฉันอยู่ใกล้ ๆ พอดี งั้นไปที่นั่นก่อนเลย"

หลินฮ่าวคลิก

รถไฟความเร็วสูงสุดหรูคันนั้นก็เริ่มเคลื่อนตัว

แม้จะมีผู้โดยสารอื่นอยู่บ้าง แต่ก็เหมือนเป็นรถไฟส่วนตัวของหลินฮ่าว

ในฐานะประธานและซีอีโอของรถไฟฮวงเฉวียน เขาย่อมมีสิทธิพิเศษนี้

ที่เมืองหลักเฉาหย่าน มองไปยังรถไฟลำนี้ที่ค่อย ๆ แล่นออกไป

อี๋เมิ่งโหรวก็ไม่รู้ทำไม รู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก

"พี่ชาย... ไม่รู้ทำไม ฉันรู้สึกว่าคนคนนี้ ทั้งจิตใจดีและแข็งแกร่งมาก หวังว่าวันหนึ่งเขาจะมาถึงที่ปลอดภัยแห่งนี้"

มองรถไฟที่เร่งความเร็วขึ้น แต่ภายในกลับสงบเงียบไร้แรงสั่นสะเทือน

เฮยอู๋ฉางและไป๋อู๋ฉางที่อยู่ด้านข้างก็ไม่กล้ารบกวนหลินฮ่าว

"เจ้าบ้านั่น ในที่สุดก็ไปสักที"

ไป๋อู๋ฉางบ่นพึมพำ

จากนั้นทั้งสองพี่น้องก็มาหาหลินฮ่าวอย่างอารมณ์ดี

ช่วยชงชา บีบนวด

จากนั้นก็ถามด้วยความอยากรู้

"นายท่านคะ บัตรดำใบนั้น มูลค่าเท่าไหร่กันแน่?"

"ในนั้นประมาณล้านล้านเหรียญกงเต๊กได้..."

เห็นสองพี่น้องรับใช้ไม่หยุดไม่เหนื่อย

หลินฮ่าวก็ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ในฐานะผู้คุ้มครองเมืองเฉาหย่าน มีผู้คนพึ่งพาเขานับแสนชีวิต เพราะพันธะสัญญาแห่งเงินทอง

เขาตอบด้วยท่าทีไม่ใส่ใจ

"ล้านล้านเหรอ?...!"

ได้ยินตัวเลขนี้ สองพี่น้องถึงกับอึ้ง

"พระเจ้า... เราสองคนทำงานงก ๆ ตั้งแต่โลกสร้างมา คงยังหาไม่ได้เท่าท่านเลย..."

"แน่นอนล่ะน้องสาว"

ไป๋อู๋ฉางตกตะลึง เฮยอู๋ฉางเองก็รู้สึกดีใจกับหลินฮ่าวจริง ๆ

เลยพูดแซวขึ้น

"แล้วท่านให้เงินเขาเยอะขนาดนั้นทำไมล่ะคะ?"

ไป๋อู๋ฉางถามอย่างหึงเล็ก ๆ

"ให้เขาไปซื้อเมือง"

"ซื้อเมือง? กี่เมืองกันคะ?"

"สักหลายร้อยเมืองได้มั้ง.."

คำพูดของหลินฮ่าวเหมือนพูดถึงเรื่องเล่น ๆ

แต่สำหรับเขา นี่คือเรื่องธรรมดา เขามีทรัพย์สินมหาศาล

ในอนาคต เมืองคือทรัพย์สิน คือสถานะ และเกียรติภูมิ!

ตอนนี้เฮยอู๋ฉางและไป๋อู๋ฉางถึงกับตกตะลึงหมดคำพูด

ไป๋อู๋ฉางเอ่ยด้วยความอิจฉา

"ความจน ทำลายจินตนาการของเราสองพี่น้องเสียหมดแล้วจริง ๆ!"