บทที่ 24 ฆ่าปิดปากให้หมดดีที่สุด

บทที่ 24 ฆ่าปิดปากให้หมดดีที่สุด

พวกนั้นดูเหมือนจะมากันเป็นกลุ่ม

“เฮ้ ไอ้หนู พวกแกสามคนเป็นมนุษย์ใช่ไหม? สังกัดสมาคมไหน?”

ชายผอมสูงที่เคยตะโกน "บากะ" เป็นคนเริ่มเปิดประเด็นกับหลินฮ่าว ลักษณะท่าทางราวกับเจ้าหน้าที่สอบสวนชัดๆ

“หรือว่าไม่ใช่บากะธรรมดา แต่เป็นบากะที่ไปเรียนเมืองนอกมา?”

“แกอย่าทำเป็นไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง บอกชื่อมาเดี๋ยวนี้!”

“ฉันจำเป็นต้องตอบพวกนายด้วยเหรอ?”

หลินฮ่าวมองพวกมันอย่างเย็นชา รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้า

เพราะที่นี่ไม่ใช่โลกของใครมากกว่าแล้วจะใหญ่โตอะไร

รถไฟฮวงฉินในโลกแห่งความประหลาดนั้น เป็นหนึ่งในเส้นเลือดหลักของการคมนาคม มีระดับการจัดการไม่ต่างจากไท่ซาน

หมายความว่า ผู้นำของที่นี่ก็ต้องอยู่ในระดับเดียวกับผู้ที่ครอบครองไท่ซานเช่นกัน ลึกล้ำเกินหยั่ง

แม้แต่รถไฟขบวนธรรมดา ก็มักจะมีสิ่งมีชีวิตประหลาดระดับ “ระดับจวนตายแห่งรัฐ” คอยคุมความปลอดภัย

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีบอดี้การ์ดระดับ “ภัยคุกคามแห่งชาติ” สองคนเดินเคียงข้าง

ส่วนพวก “บากะ” พวกนี้ ก็แค่พวกเก่งนิดๆ หน่อยๆ เท่านั้น

“นายท่าน จะให้เราจัดการไหมคะ?”

เสียงหวานใสของ “ขาว” เอ่ยถาม พร้อมส่งรอยยิ้มอ่อนโยนไปยังกลุ่มนั้น

“อย่าเพิ่งเลย พวกมันมีเยอะ...ถ้าจะลงมือ ก็ฆ่าปิดปากให้หมดจะดีกว่า”

หลินฮ่าวยิ้มเจ้าเล่ห์

แต่พวกนั้นกลับยังหัวเราะกันลั่นเหมือนไม่รู้ชะตากรรม

“หูยยย~ สาวน้อยบอกว่าจะลงมือแล้วแหนะ ฉันกลัวจังเลย~”

“เดี๋ยวนะพี่ ลองถามก่อนดีไหมว่าอีกฝ่ายอยู่สมาคมไหน เผื่อว่า...?”

“สมาคมงั้นเหรอ? พวกเราคือสมาคมจ้าวมาร ใครจะมาทำไมได้?”

“จริงด้วย! พี่ใหญ่สุดยอด!”

คนที่เตือนก็ได้ใจทันที ส่วนที่เหลือก็ยิ่งได้ใจ พากันหัวเราะเยาะแบบอันธพาล

“สาวงามทั้งสอง~ โยชิ! ลงจากรถไฟไปจัดกันให้ครบสูตรเลยนะจ๊ะ~”

“หูยย หน้าตาดีไม่เบา เล่นด้วยกันหน่อยสิ~”

“ฉันคือหลี่ลี่ ผู้ชายเจ้าสำราญ ผู้หลงใหลสาวช็อกโกแลต~”

ท่าทางเจ้าพวกนี้ราวกับลิงออกจากกรง เต้นหมุนก้น หมุนแขน พยายามอวดความมีเสน่ห์อย่างสุดฤทธิ์

หากไม่รู้จักเครื่องแต่งกายที่พวกมันสวม หลินฮ่าวอาจจะนึกว่าเป็นพวกเพี้ยนเสียสติ

แต่พอเห็นสัญลักษณ์ของ “สิบสองจ้าวมาร” แล้วก็พอรู้ว่าเป็นหัวหน้าหน่วยใหญ่ของสมาคมจ้าวมาร

ในชาติก่อน พวกนี้เป็นตัวตนระดับสูงจับต้องไม่ได้

แต่ตอนนี้ สำหรับขาวดำคู่หู...พวกมันก็แค่เห็บหมัด

“ดูแล้ว ถ้าไม่รู้จัก จะนึกว่าเป็นรายการสารคดีสัตว์โลกฤดูผสมพันธุ์กันอยู่”

คำพูดนี้ทำเอาพวกนั้นโกรธจนหน้าเขียว รีบปล่อยวิชาแห่งความประหลาดออกมาใส่ทันที

หลินฮ่าวก็พยายามส่งสัญญาณทางสายตา บอกให้จัดการพวกมันได้เลย

“เฮ้อ พี่ชาย...คราวหลังบอกตรงๆ เถอะ การแสดงของนายมันแย่มาก”

ขาวถอนหายใจแล้วก็ออกมือ

“งั้นลองดูเลยละกัน~”

ทันใดนั้น ภายในเวลาเพียงพริบตาเดียว ทุกคนในตู้โดยสารก็ถูก “ดำ” บิดคอจนตาย

พวกนั้นยังไม่ทันรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ไปเกิดใหม่กันหมดแล้ว

“เฮ้อ พี่ขา แย่งฉันอีกแล้ว!”

ร่างราชาแห่งนรกทำงาน: ดูดซับค่าคุณลักษณะ +28 ปัจจุบันระดับพลัง: ชั้นสอง

หลินฮ่าวรู้สึกได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นหลังจากกลุ่มนั้นถูกกำจัด

“ไม่เลว แสดงว่าต้องฆ่าเพิ่มสินะ”

เขายิ้มชมขาวดำคู่หูอย่างพอใจ

“ดีมาก! พวกแกขึ้นรถมาก็ร้องเพลงกันไม่หยุด รบกวนผีอื่นเขา!”

ลุงผีแรงงานที่นั่งอยู่แถวนั้น ถึงกับพึมพำอย่างสะใจ

ถ้าให้ฉี่ใส่หน้าพวกมันได้ก็คงทำไปแล้ว

เสียงของเขาทำให้ขาวหันมามองด้วยสายตาดุดัน

“พี่คะ ที่นี่เหมือนยังเหลืออีกตัวหนึ่ง…”

ลุงผีแรงงานถึงกับขนลุกทันที

“ขอโทษครับ ผมมาช้าไปหน่อย”

หัวหน้าขบวนรถเดินเข้ามา เหงื่อไหลเต็มใบหน้า

เพราะรอบนี้ผู้โดยสารระดับสูงมาเพียบ เขาเองก็เครียดจนรับมือไม่ไหว

“อ๊ากก!”

เมื่อเห็นศพเต็มพื้น เขาก็ถึงกับช็อก

“เป็นอะไรไป?”

หลินฮ่าวถามเสียงเรียบ

“ไม่มีอะไรครับ! ดีมากเลยครับ! ตายได้ยอดเยี่ยม! สมควรแล้ว!”

หัวหน้าขบวนถึงกับรีบประจบกลัวจะโดนลูกหลงจากสองสาว

จากนั้นก็หันมามองหลินฮ่าวด้วยท่าทีเคารพ

“ท่านผู้ทรงเกียรติ คนพวกนี้มาจากหนึ่งในห้าสมาคมใหญ่ แต่ว่าถ้าท่านเป็นคนลงมือ ก็ไม่เป็นไรหรอกครับ ตายก็ตายไป”

พูดจบ ร่างกายของหัวหน้าขบวนก็แปรสภาพ มีปากยักษ์เปิดออก กลืนศพพวกนั้นหายไปทันที

“สามท่าน เชิญทางนี้ครับ แขกสำคัญอย่างพวกท่าน ไม่ควรอยู่ในที่หยาบโลนแบบนี้ ต้องไปยังห้องรับรองที่ดีที่สุด”

เมื่อพูดจบ หัวหน้าขบวนก็พาหลินฮ่าวกับสองสาวไปยังห้องวีไอพี

ซึ่งสามารถชมวิวสองข้างทางได้อย่างงดงาม

บนโต๊ะก็มีอาหารที่ดูเหมาะสำหรับมนุษย์ แม้จะไม่แน่ใจว่าใช้วัตถุดิบอะไร แต่ก็ดูดีกว่าเมื่อครู่มาก

“สวัสดีครับท่าน นี่คือบัตร SVIP ของรถไฟฮวงฉิน ท่านสามารถใช้ขึ้นรถรอบหน้าได้โดยไม่ต้องรอ”

ทั้งขบวนมีบัตรนี้แค่ใบเดียว—สำหรับหลินฮ่าวเท่านั้น

เพราะถึงแม้จะมีผู้โดยสารระดับสูงมากมาย แต่หัวหน้าขบวนรู้สึกว่า...แท้จริงแล้ว ตัวจริงคงมีเพียงคนเดียวเท่านั้น

เป็นสัญชาตญาณที่เฉียบคมจากการคลุกคลีกับตัวตนระดับสูงมาไม่รู้กี่ปี

เขายื่นบัตรทองที่มีลายรถไฟอย่างเคารพ

แต่หลินฮ่าวแค่รับมาดู แล้วส่งคืนไป

“ใครเป็นผู้บริหารหลักของระบบรถไฟพวกนี้? ฉันอยากจะซื้อสิทธิ์บริหารทั้งหมด แล้วมอบให้คุณดูแล”

ได้ยินคำพูดนี้ อีกฝ่ายถึงกับนิ่งไป

“เอ่อ...ท่านล้อเล่นรึเปล่าครับ?”

ถึงจะรู้ว่าหลินฮ่าวอยู่กับตัวตนระดับสูง แต่มันก็ยังยากจะเชื่อ

หลินฮ่าวมองเขาด้วยสายตาเรียบนิ่ง

“คุณคิดว่าฉันพูดเล่น?”

แค่นั้น บรรยากาศในห้องก็เปลี่ยนทันที จนหัวหน้าขบวนถึงกับสั่นเทา

เขาหันไปมองวิวด้านนอก

รถไฟฮวงฉินอีกขบวนกำลังวิ่งสวนมา

ในยุคสิ่งมีชีวิตประหลาดบุกโลก รถไฟฮวงฉินคือทางรอดของทั้งมนุษย์และผี

และในอนาคต การควบคุมเส้นทางเหล่านี้ จะมีความสำคัญยิ่ง

“เรื่องนี้...ให้ฉันจัดการเองนะคะ ท่านเจ้าค่ะ~”

ขาวยิ้มหวาน

“ไม่มีปัญหา”

หลินฮ่าวตอบ พร้อมโอนสิทธิ์ใช้งานวงเงิน 1 แสนล้านให้เธอ

ขณะเดียวกัน ในมือของขาวก็ปรากฏบัตรสีแดงเข้มแซมทอง

หัวหน้าขบวนเห็นแล้วถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง

“นี่มัน...! บัตรแดงแซมทองในตำนาน! ต้องมีเงินเกินแสนล้านถึงจะมีได้!

เคยเห็นแค่ครั้งเดียวในมือเจ้านายใหญ่สุดของระบบรถไฟฮวงฉินเท่านั้น! ไม่อยากเชื่อเลยว่าเด็กสาวคนนี้ก็มี!”

“ยังสงสัยอะไรอีกไหม?” หลินฮ่าวถาม

ตอนนี้ หัวหน้าขบวนไม่มีอะไรจะค้านอีกแล้ว

“ไม่มีแน่นอนครับ!”

“ฉันไปด้วย”

ขาวมองหัวหน้าขบวน เขาพยักหน้ารีบนำทางอย่างเร่งรีบ

“แต่ระดับฉันยังต่ำอยู่ ต้องไล่ขึ้นทีละขั้นนะครับ”

ข้างนอกเริ่มมีเสียงโวยวาย

“ทำไมพวกเราถึงไม่ได้ใช้ห้องวีไอพี?”

“ใช่ พวกเราคือสมาชิกสมาคมอันดับหนึ่งเลยนะ! อาหารพวกนี้กินแทบไม่ได้!”

“บ้าชิบ! เอาอาหารคนมาให้กินโว้ย!”

“ขอโทษค่ะ ห้องวีไอพีสงวนไว้สำหรับแขกผู้ทรงเกียรติเท่านั้น”

“หมายความว่ายังไง! พวกเราก็ระดับสูงเหมือนกัน!”

กลุ่มนั้นตะโกนไม่หยุด พยายามแอบส่องเข้ามา

แต่ก็ถูกเจ้าหน้าที่รถไฟสกัดไว้ทั้งหมด

พอเห็นว่าเจ้าหน้าที่ไม่ให้เกียรติ

สมาชิกสมาคมจ้าวมารก็เริ่มรู้สึกเสียหน้า

“พวกเราแค่คนธรรมดาระดับ ‘คนหายนะ’ มันยังกล้าขวางพวกเรา? ได้เวลาเอาคืนแล้ว!”