บทที่ 22 ระดับภัยคุกคามแห่งชาติ! พี่สาวสุดเฉียบ – น้องสาวแสนน่ารัก คู่หูผู้พิทักษ์

บทที่ 22 ระดับภัยคุกคามแห่งชาติ! พี่สาวสุดเฉียบ – น้องสาวแสนน่ารัก คู่หูผู้พิทักษ์

มนุษย์ 8 คน ได้เข้าสู่เขตไท่ซานของคุณแล้ว หนึ่งในนั้นคือผู้ถูกเลือกโดยเทพระดับ SS ระดับพลังชั้นหก

อีก 7 คนมีวิชาแห่งความประหลาดระดับ A และเป็นผู้ถูกเลือกระดับ A มีพลังอยู่ที่ชั้นสี่

ต้องการเปิดใช้กฎแห่งความประหลาดเพื่อสกัดกั้นการเข้าสู่พื้นที่หรือไม่?

หลินฮ่าวเห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบ ก็จำได้ทันทีว่าหนึ่งในแปดคนนั้น คือผู้ที่พาอี๋เมิ่งโหรวไปเมื่อวันก่อน

“อนุญาตให้เข้า เปิดใช้งานกฎของระบบได้เลย”

ขณะเดียวกัน ประธานสมาคมหานเยวี่ย "จี๋หว่านจื่อ" กำลังจะย่างเท้าเข้าสู่เขตพื้นที่

หญิงสาวที่เปล่งแสงระยิบระยับซึ่งยืนอยู่ข้างๆ เอ่ยแซวขึ้นว่า

“แน่ใจนะว่าจะเข้าไป?”

“ไม่เข้าแล้วจะทำยังไงล่ะ?”

“ถ้าเข้าไปแล้วเกิดอันตราย สมาคมของเธอคงแย่แน่สิ?”

“อย่าทำเป็นห่วงฉันเลย ไม่ใช่เธอเหรอที่เป็นคนแจ้งความพวกเราน่ะ?”

จี๋หว่านจื่อตอบกลับเสียงแข็ง ก่อนจะเดินฝ่าเข้าไปทันที

“พวกเธอรีบตามเข้ามาเร็ว!”

ทันทีที่เหยียบเข้าสู่พื้นที่ ก็สัมผัสได้ถึงความแปลกประหลาดของสถานที่นี้

“อะไรกันนี่?”

บรรดาหัวหน้าทีมต่างหน้าซีดเป็นแถบ

แม้แต่ประธานสมาคมที่แข็งแกร่งอย่างจี๋หว่านจื่อยังได้รับผลกระทบจากกฎของที่นี่ แสดงว่าการมาเยือนครั้งนี้อาจเป็นหายนะ

“รีบถอนตัว!”

จี๋หว่านจื่อรีบใช้วิชาแห่งความประหลาดอันทรงพลังเพื่อหลบหนีทันที

ขณะนั้นเอง เหล่าผู้แข็งแกร่งระดับสูงจากอีกสี่สมาคมใหญ่ รวมถึงบุคคลสำคัญจากหลายภาคส่วนที่จับตามองเหตุการณ์อยู่นอกเขตพื้นที่ ต่างตกตะลึง

พวกเขาไม่คาดคิดว่าไท่ซานจะแตกต่างจากพื้นที่อื่น

ราวกับว่าที่นี่ถูกตั้งใจสร้างเป็นกับดัก

“ซวยล่ะ โดนหลอกเข้าเต็มๆ!”

“แต่ตอนนี้ออกไปไม่ได้แล้ว จะทำยังไงดี?”

เมื่อรู้ว่าติดต่อกับภายนอกไม่ได้ พวกหัวหน้าทีมก็ตื่นตระหนกอย่างยิ่ง

ระหว่างที่หลินฮ่าวจากไป ก็ยังคงยิ้มบางเบาอยู่

“นายท่าน ท่านไม่คิดจะสั่งสอนพวกนั้นหน่อยเหรอ?”

คนขายเนื้อถามด้วยความสงสัย

“ไม่จำเป็น ขังไว้ก่อนสักพัก ฉันมีเรื่องที่สำคัญกว่านี้ต้องจัดการ”

หลังจากเขาจากไป เหล่าใต้บังคับบัญชาก็หันไปถาม “เจ้าแห่งนรก” ด้วยความเคารพ

“ท่านครับ ทำไมถึงต้องมอบวิชาแห่งความประหลาดให้เขาฟรีๆ ด้วย?”

เจ้าแห่งนรกมองตามหลินฮ่าวที่จากไป ดวงตาเต็มไปด้วยความชื่นชม

“เจ้าลืมดูไอ้บัตรสีดำนั่นหรือไง? ฉันเองยังไม่เคยเห็นกับตา แต่มั่นใจว่า ในสามโลก มีคนถือบัตรนี้ไม่เกินนิ้วมือข้างเดียวแน่นอน

แถมเขากล้าทุ่มเทขนาดนั้นเพื่อซื้อไท่ซาน แสดงว่าภูมิหลังไม่ธรรมดาแน่

ที่สำคัญ ตอนนี้เราต่อกรกับพวกตะวันตกอยู่ เงินทองย่อมสำคัญ และที่นี่ก็แค่โลกมิติสอง ไม่ใช่สนามรบหลักของเรา ฉันรู้สึกว่าเด็กคนนี้จะต้องยิ่งใหญ่ในอนาคต”

“งั้นพวกเราจะทำยังไงต่อไปล่ะ?”

“จากนี้ไป เขาคือเจ้านายของที่นี่ ฉันรับเงินแล้ว จะกลับโลกใต้ดิน อย่าห่วงว่าเขาจะจ่ายเงินเดือนพวกนายไม่ได้เลย

นายรู้ไหมว่าบัตรใบนั้นคืออะไร?”

“ไม่ทราบครับ มันเหนือกว่าบัตรทองของท่านอีกเหรอ?”

เจ้าแห่งนรกหัวเราะเบาๆ

“ฉันเคยบอกไปแล้วไม่ใช่หรือ? ไฟหิ่งห้อยอย่างฉัน จะกล้าแข่งกับดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ได้ยังไง?

ฉันไม่เคยเห็นบัตรของเขา แต่ฉันกล้าฟันธงว่าถ้าเงินที่นายเห็นมาจากบัตรใบนั้น และเงินพวกนั้นไม่ลดลงเลยล่ะก็...นั่นน่ากลัวมาก…”

เห็นอดีตลูกน้องยังอึ้งไม่หาย เจ้าแห่งนรกก็เข้าใจดี

เพราะแม้แต่เขายังรู้สึกขนลุกกับความมั่งคั่งระดับนั้น

“บอกให้ง่ายๆ แค่เขาอยากจะซื้อทั้งสามโลกก็ยังได้ ส่วนฉัน บัตรในมือมีแค่ล้านล้านเท่านั้นเอง”

ได้ยินเช่นนั้น ทำเอา “ท่านอสูร” สุดตกตะลึง

ก่อนหน้านี้ เขาเห็นตอนที่หลินฮ่าวหยิบบัตรออกมา แล้วเงินก็เทออกมาอย่างกับน้ำ

ตอนแรกเขาคิดว่าแค่ไม่รู้จักพอ แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วว่า...หลินฮ่าวนั้นไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!

ไม่น่าแปลกใจที่แม้แต่เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ ยังให้ความเคารพเด็กหนุ่มผู้นี้

“งั้นผมไปเกาะขาเขาก่อนล่ะ! เดี๋ยวนะ…แล้วพี่น้อง ‘ขาวดำ’ ล่ะ? เห้ย…”

“สายไปแล้ว พวกเธอสองคนนั้นไปก่อนแล้ว นายอยู่ดูแลไท่ซานให้ดี การโอนกรรมสิทธิ์ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ ฉันจะกลับโลกใต้ดินละ ไม่คุยมาก ไปละ~”

สถานีรถไฟไท่อัน

หลินฮ่าวมองบรรยากาศที่เปลี่ยนไป จากที่เคยผู้คนพลุกพล่าน บัดนี้แม้จะยังมีคน แต่แต่ละคนกลับมีท่าทางประหลาด

ไม่ต้องเดาก็รู้ว่า...ล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาด

ทว่าพวกมันกลับแยกตัวออกห่างหลินฮ่าวอย่างมีมารยาท

เพราะด้านข้างเขามีร่างยักษ์ใหญ่คนหนึ่งเดินเคียงข้างอยู่

“นายท่าน คิดว่าจะยังมีคนขับรถไฟอยู่ไหม?”

หลินฮ่าวไม่ตอบคำถามของคนขายเนื้อ

จากนั้นไม่นาน ก็มีรถไฟวิ่งมาจอดตรงหน้า

คนขายเนื้อถึงกับตกตะลึง

และทันทีที่มันจะก้าวขึ้นรถ ก็ถูกหญิงสาวสองคนในชุดสีดำและขาวขวางทางไว้

สองสาวหน้าตาสวยระดับนางฟ้า รูปร่างก็สุดยอด ทั้งคู่คือ “คู่หูขาวดำ” ที่เปลี่ยนลุคใหม่ ให้ดูน่ารักสดใสยิ่งขึ้น

พอเห็นการแต่งตัว หลินฮ่าวก็จำได้ทันทีว่าใครเป็นพี่ใครเป็นน้อง

ก็แค่ดูจากถุงน่อง—คนที่ใส่ถุงน่องดำก็คือพี่สาว ส่วนคนที่ใส่ขาวก็คือน้องสาว

ระดับความงามและรูปร่างของพวกเธอ หากอยู่ในโลกจริงก็ถือว่าอยู่ในระดับท็อปหนึ่งในล้าน!

แถมยังมีคาแรกเตอร์ต่างกันชัดเจน

คนหนึ่งเป็นพี่สาวแสนเย้ายวน อีกคนเป็นน้องสาวแสนสดใส

“นายอยู่ที่นี่เถอะ ตัวโตเท่าบ้านแบบนายไปกับนายท่านอันตรายเกินไป”

“หา?”

คนขายเนื้อหันมามองหลินฮ่าวด้วยความมึนงง

“ฉันก็แปลงร่างเป็นมนุษย์ได้นะ!”

พูดจบก็แปลงเป็นชายร่างล่ำใส่กระโปรงโลลิทันที

ภาพที่เห็นช่างบาดตาสุดๆ

หลินฮ่าวถึงกับยกมือปิดหน้า

“เอ่อ...เจ้าเตารีด เปลี่ยนกลับไปเถอะ…”

“ก็ได้…”

คนขายเนื้อแอบผิดหวัง

“นายท่านไม่ชอบฉันแบบนี้เหรอ… ฮือๆ…”

คู่หูขาวดำก็เริ่มกำหมัดแน่น

ถึงจะดูเป็นสาวตัวเล็ก แต่ถ้าหมัดลงถึงพื้นจริงๆ ล่ะก็…

คนขายเนื้อมั่นใจเลยว่ามีหวังแหลกเป็นผงแน่

เพราะมันรู้สึกได้ว่า สองสาวนี้...โคตรน่ากลัว!

แต่สิ่งที่มันห่วงยิ่งกว่าคือความปลอดภัยของหลินฮ่าว

“อาเธอร์ ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน”

คู่หูขาวดำ·ความภักดี 99% · ระดับภัยคุกคามแห่งชาติ SS

หลินฮ่าวมองทั้งสอง แล้วกล่าวอย่างอ่อนโยน

สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจคือ

เขายังไม่ต้องใช้ “พลังแห่งเงิน” เลย แต่ความภักดีกลับสูงขนาดนี้!?

นี่มันอะไรกัน!? หรือเพราะหน้าตา!?

หน้าหล่อนี่มันทรงพลังขนาดนั้นเลยเหรอ!?

เห็นคนขายเนื้อยังเป็นห่วงไม่เลิก

หลินฮ่าวจึงกล่าวปลอบ

“ไม่ต้องห่วง นายไปดูแลโรงพิมพ์ไว้ ฉันกลัวว่าเจ้าเด็กขี้ขลาดจะกลับมาแล้วรับมือไม่ไหว ที่นั่นนายใช้เงินได้ตามใจ แต่มีข้อแม้หนึ่งข้อ ตอนฉันกลับมา นายต้องเลื่อนระดับให้ได้สองขั้น!”

ได้ยินแบบนั้น คนขายเนื้อถึงกับน้ำตาคลอด้วยความตื้นตัน

นั่นมันโรงพิมพ์เงินนะ!

ให้ใช้เงินได้ตามสบาย! ใจพี่มันได้!

“นายท่าน ผมจะไม่ทำให้ท่านขายหน้าแน่นอน! แต่ท่านเอง…ต้องดูแลตัวเองให้ดีด้วยนะครับ!”