บทที่ 31 - เกรียนคีย์บอร์ด

ขณะที่พวกหลินอวี่กำลังหลับลึก กลับมีบางคนที่ข่มตาไม่ลงตลอดทั้งคืน

“หน้าตาเหมือนกันจริงๆ ต้องเป็นเขาแน่ๆ”

ในหอพักของโรงเรียนเทคนิคแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ข้างๆ สถาบันอาชีวะฉางไห่ เด็กอ้วนคนหนึ่งกำหมัดอ้วนท้วนของตัวเองแน่นด้วยท่าทีตื่นเต้น ใบหน้าของเขาสะท้อนแสงสีฟ้าจากหน้าจอโน้ตบุ๊ก

และบนหน้าจอโน้ตบุ๊กของเขาก็คือหน้าต่างวิดีโอสองหน้าต่างที่ถูกกดหยุดไว้ อันหนึ่งคือวิดีโอทำโครงกระดูกภายนอกที่หลินอวี่อัปโหลดไว้ก่อนหน้านี้ ส่วนอีกอันหนึ่งค่อนข้างเบลอ เป็นวิดีโอที่เพิ่งใช้มือถือถ่ายได้ในละแวกนั้น

ภาพของวิดีโอทั้งสองถูกหยุดไว้ที่ภาพรวมของหมัดกลหนึ่งคู่

หมัดกลเฮ็กซ์เทค

แม้ว่ารายละเอียดปลีกย่อยของทั้งสองจะมีความเปลี่ยนแปลงไปไม่น้อย แต่รูปทรงพื้นฐานส่วนหน้าของหมัดกลนั้นไม่ได้เปลี่ยนไปเลย

เป็นไปไม่ได้ที่จะมีคนสองคนสร้างปลอกแขนโครงกระดูกภายนอกโดยใช้ต้นแบบจากหมัดกลเฮ็กซ์เทคในเวลาเดียวกัน แถมเขายังบังเอิญมาเห็นเข้าพอดีอีก โลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญขนาดนั้นได้ยังไง

“พร็อพส์มาสเตอร์ ต้องเป็นพร็อพส์มาสเตอร์แน่ๆ ฮ่าๆ ฉันรู้แล้วว่าเขาต้องซ่อนเวอร์ชันอัปเกรดไว้แน่ๆ คราวนี้ฉันจะตบหน้าพวกแกให้บวมเลย”

เด็กอ้วนใส่แว่นเต้นผางอย่างตื่นเต้น เขารีบล็อกอินเข้าบัญชีเว็บ B ของตัวเองแล้วเริ่มอัปโหลดวิดีโอ

เพราะรูปร่างอ้วนและผลการเรียนก็แย่มาก ตั้งแต่เด็กเขาจึงค่อนข้างเก็บตัวและรู้สึกต่ำต้อย วันๆ ก็ชอบแต่อ่านการ์ตูนอ่านนิยายเงียบๆ คนเดียว หรือไม่ก็ศึกษาทักษะที่ตัวเองสนใจอย่างการเขียนโปรแกรม การตัดต่อวิดีโอ หรืองานฝีมืออะไรพวกนั้น

หากใช้คำพูดที่เข้าใจง่ายๆ ในโลกอินเทอร์เน็ต เขาอาจจะนับได้ว่าเป็น 'โอตาคุสายเทคนิค' คนหนึ่ง เพียงแต่ว่าแต่ละอย่างก็แค่ลองทำแบบผิวเผินเท่านั้น

แม้ว่าจะไม่เชี่ยวชาญ แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดขวางความสนใจที่เขามีต่อสิ่งเหล่านี้ ตั้งแต่เมื่อหลายสัปดาห์ก่อนที่เขาบังเอิญได้เห็นโมเดลโล่ขวานที่ UP นามว่าพร็อพส์มาสเตอร์คนหนึ่งทำขึ้นในเว็บ B เขาก็กดติดตาม 'พวกเดียวกัน' ที่อาจจะเป็นไปได้คนนี้ทันที

เดิมทีเขานึกว่าพร็อพส์มาสเตอร์ก็แค่ทำโมเดลหรืออุปกรณ์คอสเพลย์เท่านั้น ใครจะไปรู้ว่าหลังจากนั้น UP ที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงคนนี้กลับสร้างเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ให้เขาติดต่อกันหลายครั้ง

โล่ขวานโลหะที่ถอดแบบมาจากเกมมอนสเตอร์ฮันเตอร์ได้สมบูรณ์แบบ

หมัดกลเฮ็กซ์เทคที่ขยับได้ แถมการออกแบบรูปลักษณ์ภายนอกก็ยังประณีตและถอดแบบมาเป๊ะๆ

และยังมี... เวอร์ชันอัปเกรด หมัดกลที่มีคุณสมบัติเป็นโครงกระดูกภายนอกจริงๆ

แต่ละอย่างแทบจะตอบโจทย์ความชอบและจินตนาการของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทุกวิดีโอที่ได้ดูล้วนทำให้หัวใจพองโต

ตอนนั้นเขาก็ได้แต่ทอดถอนใจว่า นี่แหละคือโอตาคุสายเทคนิคตัวจริง หากเป็นคนสมัยก่อน ก็คงจะต้องเอ่ยประโยคที่ว่า “ลูกผู้ชายมันต้องอย่างนี้สิ”

หลังจากดูไปหลายวิดีโอ เขาก็กลายเป็นแฟนคลับตัวยงของ UP พร็อพส์มาสเตอร์ไปโดยปริยาย สิ่งแรกที่ทำหลังจากตื่นนอนทุกวันคือการรีเฟรชแจ้งเตือนการติดตามในแอปเว็บ B เพื่อดูว่าพร็อพส์มาสเตอร์อัปเดตอะไรใหม่ๆ หรือไม่

แน่นอนว่านอกจากเรื่องนี้แล้ว ยังมีเรื่องสำคัญอีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือการไปช่วยพร็อพส์มาสเตอร์รับมือกับพวกช่างสงสัย พวกเกรียน พวกแอนตี้ พวกเกรียนคีย์บอร์ดในช่องคอมเมนต์ของวิดีโอหมัดกลโครงกระดูกภายนอก

พวกที่ชอบถามว่าของแบบนี้มีประโยชน์อะไร ของแบบนี้ก็แค่ดูเล่นๆ ไม่มีความสามารถในการใช้งานจริง เป็นแค่ลูกเล่นดึงดูดความสนใจอะไรเทือกนั้น… ที่ไหนๆ ก็ไม่เคยขาดแคลนเกรียนคีย์บอร์ดพวกนี้

สิ่งที่เขาทำมากที่สุดในแต่ละวันและทำอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยก็คือการเถียงกับคนพวกนี้

ก็ได้ ในแง่หนึ่ง ตัวเขาเองก็นับได้ว่าเป็นเกรียนคีย์บอร์ดคนหนึ่งเหมือนกัน เรื่องนี้เขายอมรับ

แต่การมาโจมตี UP ที่เราชอบน่ะมันใช้ไม่ได้

แถมเขาก็ยังเชื่อมั่นว่า พร็อพส์มาสเตอร์จะต้องมีหมัดกลเวอร์ชันอัปเกรดที่ใช้งานได้จริงซ่อนอยู่แน่ๆ หรือไม่ก็ในอนาคตจะต้องทำหมัดกลเวอร์ชันอัปเกรดออกมาได้

ตอนที่ทำโล่ขวานก่อนหน้านี้ พร็อพส์มาสเตอร์ก็รีบเอาเวอร์ชันโลหะออกมาตบหน้าในวันรุ่งขึ้นไม่ใช่เหรอ พอวิดีโอโมเดลหมัดกลเฮ็กซ์เทคปล่อยออกมาก็เหมือนกัน วันต่อมาก็เอาปลอกแขนโครงกระดูกภายนอกที่จับดึงของได้ออกมาเลย ทำไมถึงจะเป็นไปไม่ได้ล่ะที่จะทำของที่เจ๋งกว่านี้ออกมาอีก

ด้วยความคิดนี้ เขาจึงสนับสนุนพร็อพส์มาสเตอร์อย่างแน่วแน่ อาศัยความกล้าหาญที่ได้จากสายแลน ทุกวันเขาจะต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงในการโต้เถียงกับฝูงเกรียนอย่างฮึกเหิม

น่าเสียดายที่เวลาผ่านไปนานขนาดนี้ พร็อพส์มาสเตอร์ก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรพวกเกรียนคีย์บอร์ดเหล่านั้นเลย แถมยังไม่อัปเดตซีรีส์หมัดกลโครงกระดูกภายนอกอีก กลับไปทำวิดีโอทวิสเต็ดเฟทนอกลู่นอกทางซะอย่างนั้น

นานวันเข้า ความเหิมเกริมของพวกเกรียนคีย์บอร์ดในช่องคอมเมนต์ก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ข้อโต้แย้งของเขาก็เริ่มจะอ่อนแรงลงทุกที เพราะเหตุผลต่างๆ มันฟังไม่ขึ้น กลายเป็นว่าเขาเองต่างหากที่ถูกหลายคนตราหน้าว่าเป็น 'เกรียนคีย์บอร์ด' ความอัดอั้นและความขมขื่นในใจน่ะหรือจะบรรยายเป็นคำพูดได้

แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนกันแล้ว พวกแกไม่ใช่ว่าอยากได้หลักฐานนักเหรอ ไม่ใช่ว่าพูดว่าพร็อพส์มาสเตอร์เป็นแค่คนธรรมดา สร้างโครงกระดูกภายนอกจริงๆ ออกมาไม่ได้หรอกเหรอ ไม่ใช่ว่าพูดว่าพร็อพส์มาสเตอร์หมดมุกแล้วเหรอ

หลักฐานอยู่นี่แล้ว วิดีโอที่เป็นหลักฐานมัดแน่น ตบหน้าพวกเกรียนคีย์บอร์ดให้บวม นี่แหละคือเวลาที่จะได้ล้างมลทินและผงาดขึ้นมา

หลังจากรอนานมาก จนกระทั่งดึกดื่น วิดีโอทั้งหมดก็ถูกอัปโหลดขึ้นไปจนเสร็จแบบไม่ตัดต่อแม้แต่วินาทีเดียว

วินาทีที่เห็นแถบความคืบหน้าในการอัปโหลดเลื่อนไปถึงหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ เด็กอ้วนก็รู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก ราวกับว่าทั้งร่างของเขาได้รับการยกระดับขึ้นไปอีกขั้น รู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นผู้ส่งสารแห่งความยุติธรรมที่นำความยุติธรรมจากสวรรค์มามอบให้

แน่นอนว่า ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะมาดื่มด่ำกับความสุข

“ดูนี่สิ เหมือนหมัดกลที่พร็อพส์มาสเตอร์ทำไหมล่ะ ฉันสงสัยมานานแล้วว่าที่พร็อพส์มาสเตอร์ปล่อยออกมามันเป็นแค่ผลงานช่วงแรกๆ พูดไปพวกนายก็ไม่เชื่อ”

“มาๆๆ ไอ้พวกที่บอกว่าพร็อพส์มาสเตอร์ทำโครงกระดูกภายนอกที่ใช้งานจริงไม่ได้ หรือพวกที่บอกว่ามันไม่มีประโยชน์น่ะ รีบยื่นหน้ามาให้คุณพ่ออ้วนตบสักสองสามฉาดซิ แล้วก็ไอ้พวกที่บอกว่าจะยอมตีลังกาขี้โชว์น่ะ ยังพูดคำไหนคำนั้นอยู่ไหม”

“หมัดกลเฮ็กซ์เทคใช้งานจริง ถ่ายจากมือถือล้วนๆ ไม่มีการตัดต่อตลอดทั้งคลิป พวกเกรียนคีย์บอร์ดทั้งหลาย พวกแกยังมีอะไรจะพูดอีกไหม”

เขาโพสต์สเตตัสแชร์วิดีโอ แท็กพร็อพส์มาสเตอร์ แท็กพวกเกรียนคีย์บอร์ดสารพัดที่เคยเถียงกับเขา นิ้วมือรัวอยู่บนคีย์บอร์ดโน้ตบุ๊กอย่างรวดเร็ว นิ้วที่ทั้งอ้วนทั้งสั้นกลับระเบิดความคล่องแคล่วว่องไวอย่างไม่น่าเชื่อออกมา ทุกขั้นตอนเสร็จสิ้นในรวดเดียว เพียงชั่วครู่เดียวเขาก็โพสต์สเตตัสออกไปหลายอันแล้ว

“เจ้าอ้วนสอง ปิดไฟนอนได้แล้ว ยิ้มอะไรหื่นขนาดนั้น ดูหนังโป๊อีกแล้วเหรอ เกรงใจกันบ้างดิวะ พวกเรายังอยู่นะเว้ย”

เพื่อนร่วมห้องของเด็กอ้วนสองสามคนตะโกนเร่งอย่างไม่สบอารมณ์

“ฉันดูวิดีโอที่มีสาระเว้ย”

เด็กอ้วนเงยหน้าขึ้นอย่างฉุนเฉียว แต่ก็รีบกดความโกรธนั้นไว้ เขาลุกขึ้นไปปิดไฟในหอพัก แล้วก็อุ้มโน้ตบุ๊กกลับไปนอนบนเตียงของตัวเองโดยไม่สนใจแสงสว่างที่แยงตา

นอนเหรอ ไม่มีทาง

คืนนี้เราจะสู้ยันสว่าง จะดูซิว่าพวกเกรียนคีย์บอร์ดนั่นยังมีอะไรจะพูดอีก

เด็กอ้วนกระโจนเข้าสู่สมรภูมิรบอีกครั้ง ฝ่าด่านห้าด่านสังหารหกขุนพล โต้เถียงกับฝูงเกรียน คืนนี้ของเขากำหนดแล้วว่าจะต้องเป็นคืนที่ไม่ได้นอน และก็จะทำให้คนอีกมากมายไม่ได้นอนไปด้วยเช่นกัน

ตัวหลินอวี่เองกำลังหลับอย่างสบายอารมณ์ โดยไม่รู้เลยว่าพายุเลือดลมบนโลกอินเทอร์เน็ตได้เกิดขึ้นเพราะเขา และมันกำลังโหมกระหน่ำรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จากประกายไฟดวงเล็กๆ กลายเป็นไฟลามทุ่ง

การ 'แท็ก' ของเด็กอ้วนได้ดึงดูดเกรียนคีย์บอร์ดและไทยมุงที่ยังไม่นอนอีกจำนวนมากให้เข้ามาดู และข้อมูลความนิยมต่างๆ อย่างยอดวิวและยอดไลก์ก็พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นข้อมูลความนิยมและสมรภูมิรบนี้ก็ลุกลามไปยังไอดีและวิดีโอของตัวหลินอวี่เองด้วย

แต่กว่าที่เขาจะรู้เรื่องเหล่านี้ ก็เป็นเช้าวันรุ่งขึ้นแล้ว

(จบแล้ว)