บทที่ 11 - โมเดลหมัดกล

บ่ายวันรุ่งขึ้น เพราะว่าตั้งใจหาร้านค้าในเมืองเดียวกัน หลินอวี่จึงได้รับแจ้งเตือนพัสดุมาถึงแต่หัววัน

หลินอวี่ที่รู้สึกกระสับกระส่ายในใจจึงโดดเรียนทันที เขารีบไปรับพัสดุกลับมาที่หอพักอย่างรวดเร็ว

พัสดุในครั้งนี้ไม่หนักเหมือนโล่ขวานไม้ครั้งก่อน มันเป็นแค่กองชิ้นส่วนที่พิมพ์จากเรซินสามมิติ แม้ว่าจะมาในกล่องใหญ่ แต่การแบกมันขึ้นมาก็ไม่ได้เปลืองแรงอะไร

ซู่ซ่า

เมื่อเปิดกล่องกระดาษแข็งสี่เหลี่ยมสีน้ำตาลออก ชิ้นส่วนพลาสติกเล็กใหญ่กองหนึ่งก็ถูกเทลงบนพื้นกองรวมกันเป็นเนินเขาเล็กๆ มองแวบเดียวก็เห็นว่าเป็นพลาสติกสีเทาขาวทั้งหมด ชิ้นส่วนเล็กๆ บางชิ้นที่อยู่รวมกันก็ดูคล้ายกับของเล่นเลโก้เหมือนกัน

ชิ้นส่วนทั้งหมดมาถึงแล้ว ที่เหลือก็คือการประกอบและทำสี สีสเปรย์กับถุงมือที่จะใช้ทำซับในเขาก็เตรียมไว้พร้อมนานแล้ว สีสเปรย์มีขายที่ร้านฮาร์ดแวร์ข้างๆ ส่วนซับในเขาแอบขี้เกียจเล็กน้อย เลยซื้อถุงมือหนังมาคู่หนึ่งโดยตรง

“หวังว่าหมัดกลนี่จะไม่ห่วยเหมือนโล่ขวานอีกนะ”

หลินอวี่สวดภาวนาในใจเงียบๆ ครู่หนึ่ง เขาก็รีบตั้งกล้องมือถืออย่างรวดเร็ว แล้วนั่งยองๆ ลงบนพื้นเริ่มประกอบมันอย่างช้าๆ

หมัดกลเฮ็กซ์เทคตามการออกแบบใน LOL คือไวถอดมันออกมาจากหุ่นยนต์แล้วดัดแปลง ดังนั้นขนาดของมันจึงดูใหญ่มาก เป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างออกมาในรูปแบบที่กระชับพอดีมือเหมือนเกราะมือ ดังนั้นหมัดกลที่หลินอวี่ออกแบบมา ข้อนิ้วส่วนใหญ่จึงเป็นแบบตัน ส่วนที่ใช้สวมมือจริงๆ คือส่วนฝ่ามือที่กว้างขวาง

แต่เขาก็ได้ออกแบบวิธีขยับข้อต่อนิ้วไว้แบบคร่าวๆ ด้วยเหมือนกัน ด้านหลังของนิ้วมือทุกๆ สองข้อต่อจะถูกยึดไว้ด้วยหนังยาง ด้วยวิธีนี้หมัดกลในสภาวะปกติก็จะสามารถยืดนิ้วตรงได้ และในขณะเดียวกันเมื่อมันงอแล้วก็สามารถดีดกลับได้เองอัตโนมัติ

ส่วนการงอนิ้วนั้นอาศัยเส้นลวดที่มีห่วงคล้องอยู่สองสามเส้น ด้านในของข้อต่อนิ้วแต่ละข้อจะมีเส้นลวดหนึ่งเส้นร้อยผ่าน ในขณะเดียวกันข้อต่อนิ้วในสภาวะปกติก็จะอยู่ในสถานะงอเล็กน้อย เส้นลวดที่ร้อยผ่านด้านในข้อต่อนิ้วจะยาวไปถึงส่วนฝ่ามือของหมัดกล และสุดท้ายจะถูกสวมไว้บนนิ้วทั้งห้าของผู้สวมใส่ ด้วยวิธีนี้เมื่อผู้สวมใส่งอนิ้วทั้งห้า ข้อต่อนิ้วของหมัดกลก็จะถูกดึงให้งอตามและกำหมัดได้

แน่นอนว่าการกำหมัดแบบนี้มันเป็นแค่การทำท่าทางเท่านั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้มันหยิบจับสิ่งของอะไร แต่เรื่องนั้นมันไม่สำคัญ ยังไงซะเขาก็สามารถอัปเกรดมันได้ ขอแค่หลอกล่อผู้ชมให้ผ่านไปได้ ทำให้พวกเขารู้สึกชอบมันก็พอแล้ว

อุปกรณ์ประกอบฉากคอสเพลย์ที่สามารถขยับกำหมัดได้ ในเว็บวิดีโอที่เน้นวัฒนธรรม ACG อย่างเว็บ B จะต้องได้รับความนิยมอย่างล้นหลามแน่นอน พอนิยมก็มีค่าประสบการณ์ มีค่าประสบการณ์ก็อัปเกรดได้

ประกอบ พ่นสี ทดสอบ ติดถุงมือหนังที่เป็นซับใน... ทุกขั้นตอนดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

หลังจากใช้เวลาไปทั้งบ่าย โมเดลหมัดกลขนาดมหึมาคู่หนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินอวี่

——————————

【โมเดลหมัดกลเฮ็กซ์เทค】

【เลเวล】LV0: 0/100

【คำอธิบาย】: สามารถใช้จัดแสดง ตกแต่ง หรือเพื่อความบันเทิง

【ประเมิน】: ของเล่นที่นับว่าค่อนข้างประณีต

——————————

หมัดกลเฮ็กซ์เทคคู่นี้เขาไม่ได้ทำมันให้หรูหราอลังการอะไรมากมาย แค่เลียนแบบสกินคลาสสิกของไว ผู้รักษากฎแห่งพิลโทเวอร์เท่านั้น โดยรวมใช้สีดำเป็นหลัก มีเพียงส่วนหลังมือและข้อต่อนิ้วที่ประดับด้วยปุ่มนูนทรงกลมสีแดงบางส่วน ส่วนหลังมือและข้อต่อนิ้วก็พ่นด้วยสีทองเหลือง

หมัดกลทั้งสองข้างดูมีเหลี่ยมมีมุมที่ชัดเจน ราวกับเป็นชิ้นส่วนโลหะที่ตัดและประกอบเข้าด้วยกัน สิ่งเดียวที่น่าเสียดายก็คือข้อจำกัดด้านวัสดุ ทำให้มันแสดงพื้นผิวของพลาสติกออกมาอย่างเข้มข้น ความเท่ลดลงฮวบฮาบทันที

แต่ไม่เป็นไร ขอแค่อัปเกรดสักหนึ่งระดับ อย่างน้อยวัสดุของมันก็จะไม่ดูกระจอกเหมือนตอนนี้แน่นอน

ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการอัปเกรดหมัดกลเป็นระดับหนึ่งนั้นมากกว่าโมเดลโล่ขวานถึงหนึ่งเท่าตัว ดูท่าว่าค่าประสบการณ์ที่พลังอัปเกรดต้องการจะไม่ใช่ค่าที่ตายตัว

แต่นี่ก็ถือเป็นเรื่องดีเหมือนกัน การที่ต้องการค่าประสบการณ์สูงก็พิสูจน์ได้ว่าผลลัพธ์ของหมัดกลคู่นี้จะดียิ่งขึ้น เป็นไปไม่ได้หรอกที่ค่าประสบการณ์ที่ต้องการจะสูงขึ้น แต่ของที่อัปเกรดออกมาจะห่วยลงใช่ไหม

เขาสวมหมัดกลแล้วเหวี่ยงไปมาอย่างตื่นเต้น ถ่ายภาพโคลสอัปท่าทางการชกหมัดไปสองสามท่า จากนั้นหลินอวี่ก็เริ่มทำงานตัดต่อและพากย์เสียงอย่างกระตือรือร้น

เสียงพากย์ไม่ต้องเยอะ ขั้นตอนการวาดแบบและการประกอบก็เร่งความเร็วไปให้หมด มีเพียงการตัดต่อท่าทางตอนท้ายที่ต้องใช้เวลาหน่อย ส่วนที่เหลือก็ทำรวดเดียวจบ

...

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น คราวนี้ไม่ต้องรอให้สวี่เฉาหยางมาปลุก... หรือจะปลุกก็คงไม่ได้ เจ้าพวกนี้ไม่กล้าไปโต้รุ่งที่ร้านเน็ต สุดท้ายก็เลยมาเล่นโต้รุ่งกันในหอพักแทน

“คนที่หล่อเขาตื่นกันหมดแล้ว แต่คนขี้เหร่ยังคงนอนหลับอุตุ”

หลินอวี่ที่ล้างหน้าล้างตาเสร็จเรียบร้อยมองดูเพื่อนร่วมห้องที่ยังคงหลับสนิท ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เขาก็รู้สึกถึงความสำเร็จเล็กๆ ขึ้นมา

แน่นอนว่าเขารีบสลัดอารมณ์ที่ลึกซึ้งนี้ทิ้งไปจากหัวทันที แล้วหันไปมองหมัดกลเฮ็กซ์เทคที่เขาทำเสร็จเมื่อวานอย่างใจจดใจจ่อ

【เลเวล: LV0: 261/100】

สายตาของเขามุ่งเน้นไปที่แถบค่าประสบการณ์บนหน้าต่างสถานะของหมัดกลเฮ็กซ์เทค หลินอวี่ก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที เขาเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วว่องไว รื้อเอาพวกประแจไขควงบางส่วนออกมาจากตู้เสื้อผ้า พร้อมกับกระเป๋าเป้สะพายหลังสีดำใบใหม่เอี่ยมที่ซื้อมาตั้งแต่ตอนเข้ามหาวิทยาลัยใหม่ๆ แต่ไม่เคยได้ใช้เลยสักครั้ง เขายัดหมัดกลคู่หนึ่งเข้าไปในกระเป๋าแล้วเดินออกจากหอพัก

ถึงแม้ว่าเพื่อนร่วมห้องทุกคนจะกำลังนอนหลับอยู่ แต่ทุกอย่างมันก็ต้องมีเผื่อกรณีฉุกเฉินไว้บ้าง การอัปเกรดควรจะออกไปหาที่ลับตาคนหน่อยน่าจะดีกว่า

ของก็อยู่ในกระเป๋าของตัวเองแล้ว หลินอวี่กลับไม่รีบร้อนอะไร การที่ได้ตื่นเช้าซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากทำให้เขารู้สึกถึงความสบายและความผ่อนคลายของการตื่นเช้า เขาเดินไปที่ร้านก๋วยเตี๋ยวหน้าประตูโรงเรียนก่อน สั่งก๋วยเตี๋ยวเนื้อที่โด่งดังไปทั่วประเทศมาชามหนึ่ง แล้วก็นั่งกินมื้อเช้าไปพลางดูวิดีโอของตัวเองเมื่อวานไปพลางอย่างมีความสุข

วิดีโอโมเดลหมัดกลเฮ็กซ์เทคถูกปล่อยออกไปตั้งแต่เมื่อบ่ายวานนี้ ดังนั้นยอดวิวจึงค่อนข้างน่าพอใจ มันเกือบจะแตะห้าหมื่นวิวแล้ว อัตราส่วนค่าประสบการณ์ก็อยู่ที่ประมาณหนึ่งร้อยเก้าสิบต่อหนึ่ง และตามที่เขาคาดการณ์ไว้ ช่วงแปดเก้าโมงเช้าน่าจะยังมียอดวิวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วอีกระลอกหนึ่ง

คอมเมนต์ลอยและคอมเมนต์ทั่วไปก็เต็มไปด้วยคำชื่นชม แต่ผู้ชมส่วนใหญ่ในเว็บ B มักจะชอบเล่นมุก อยากทำแต่ไม่มีฝีมือ บอกราคามาจะได้ตัดใจ อะไรทำนองนั้น มันซ้ำๆ กันเยอะ เลยขอไม่กล่าวถึงในที่นี้

กลับกันคอมเมนต์ลอยจากแฟนๆ บางส่วนที่ตามมาจากวิดีโอโล่ขวานกลับค่อนข้างน่าสนใจ

“อย่ามัวชักช้าเลย ฉันรู้ว่าแกต้องทำเวอร์ชันอัปเกรดไว้แล้วแน่ๆ ปล่อยมันออกมาซะ”

“ไม่ต้องมีพิธีรีตองแล้ว ตบหน้าโดยตรงเลยได้ปะ เวลาของฉันมีน้อย”

“ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว รีบตบเร็ว”

“UP ฉันล้างหน้ารอแล้ว ยังจะรออะไรอีก”

...

“พรวด...”

หลินอวี่ไล่อ่านไปทีละแถว เกือบจะพ่นเส้นก๋วยเตี๋ยวที่เพิ่งสูดเข้าปากออกมา

“นี่ฉันสร้างมีมให้ตัวเองโดยไม่ได้ตั้งใจเหรอเนี่ย”

การที่มีคนเล่นมุกถือเป็นเรื่องดี มันก็เหมือนกับการที่ดาราตั้งใจสร้างภาพลักษณ์หรือสร้างกระแสนั่นแหละ มันมีหัวข้อและทราฟฟิกในตัวของมันเอง นี่เขาก็ถือว่าโชคดีที่มันดังขึ้นมาเอง

แต่มุกนี้ถ้าอยากจะให้มันมั่นคง ก็ควรจะต้องตอกย้ำมันอีกสักหน่อย

“ในเมื่อพวกคุณร้องขอให้ผมตบหน้าเอง งั้นผมก็จะไม่เกรงใจแล้วนะ”

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลินอวี่ก็รีบซดก๋วยเตี๋ยวเนื้อสับอย่างรวดเร็ว สแกนจ่ายเงิน จากนั้นก็สะพายกระเป๋าเป้สีดำใบใหญ่ของเขาแล้วรีบออกจากร้านก๋วยเตี๋ยวไป

ในมหาวิทยาลัยมีสถานที่เปลี่ยวๆ อยู่ไม่น้อย หลายที่ก็ไม่เห็นผู้คนเลย แต่ถ้าจะให้พูดถึงสถานที่ที่รกร้างที่สุดในวิทยาลัยอาชีวศึกษาฉางไห่ ก็คงต้องยกให้เนินเขาเล็กๆ ตรงประตูหลังโรงเรียน

ตรงนั้นมันเป็นแค่เนินดินโล่งๆ เท่านั้น ดังนั้นหลินอวี่ที่เพิ่งกินข้าวเช้าเสร็จก็ไม่ต้องกังวลว่าจะต้องมาเห็นภาพบาดตา หรือไปทำให้คู่รักตื่นตกใจ

“อัปเกรด”

เขาวิ่งขึ้นไปบนเนินเขา หาหินก้อนโตขนาดเท่าหัวคนก้อนหนึ่งนั่งลง จากนั้นก็หยิบหมัดกลเฮ็กซ์เทคออกมาจากกระเป๋า แล้วเริ่มทำการอัปเกรดด้วยความคาดหวังเล็กน้อย

(จบแล้ว)