- หน้าแรก
- ทะลุมิติพร้อมระบบไลฟ์สดขายงานศิลปะ ผมจะรวยแค่ไหนก็ได้
- บทที่ 15 - อย่าลืมเปย์ของขวัญให้ฉันด้วยล่ะ
บทที่ 15 - อย่าลืมเปย์ของขวัญให้ฉันด้วยล่ะ
บทที่ 15 - อย่าลืมเปย์ของขวัญให้ฉันด้วยล่ะ
บทที่ 15 - อย่าลืมเปย์ของขวัญให้ฉันด้วยล่ะ
"แฟรงค์ ฉันต้องการให้นายพัฒนาระบบที่ใช้ถอดรหัสเช็คปลอมชุดนี้โดยเฉพาะ!"
"ถ้านายตกลง ฉันจะช่วยยื่นเรื่องให้นาย ไปเป็นเจ้าหน้าที่พิเศษของ FBI!"
"ต่อไป นายก็ไม่ต้องมานั่งเก็บสบู่ในคุกอีกต่อไป!"
นักสืบแจ็คจ้องมองแฟรงค์อย่างจริงจัง
หนุ่มผมทองหน้าตาดีตรงหน้าคนนี้
เคยผลิตเช็คของสายการบินแพนแอม ทำให้เกิดความเสียหายถึงสี่ล้านดอลลาร์ โชคดีที่จับได้ทัน!
"ฉันทำไม่ได้!"
แฟรงค์ส่ายหน้า "เช็คแบบนี้ มันค่อนข้างจะไฮคลาส!"
แกสิเก็บสบู่ในคุก!
ไอ้เฒ่า ปากคอเราะร้าย ฉันไม่ช่วยแกหรอก!
แววตาของนักสืบแจ็คฉายแววอ้อนวอน ถามว่า "นายยังโกรธที่ฉันจับนายอยู่เหรอ?"
เขาจ้องมองแฟรงค์อย่างจริงใจ แต่เมื่อไม่ได้รับการตอบกลับ จึงหยิบเช็คขึ้นมาหมายจะพูดต่อ
"หยุดเลย เช็คแบบนี้มีปัญหาแค่สองอย่าง คือหมึกที่ใช้เขียนกับหมึกแม่เหล็กที่พิมพ์ด้วยเครื่อง!"
"ถ้าจะให้สร้างระบบขึ้นมาชุดหนึ่ง เพื่อจัดการกับเรื่องนี้โดยเฉพาะ อย่างน้อยฉันต้องการเงินทุนห้าสิบล้านดอลลาร์!"
"แถมฉันรับประกันได้แค่ว่ามันจะได้ผลแค่เดือนเดียว!"
"ถ้าอีกฝ่ายอัปเกรดเทคนิค ระบบนี้ก็ไร้ประโยชน์!" แฟรงค์พูด
ยังไงซะ ฉันก็เสนอราคาไปแล้ว ถ้านายตกลง!
ถ้าฉันอารมณ์ดี ก็อาจจะแบ่งให้สักสามสี่แสนดอลลาร์ ถือเป็นค่าคอมมิชชัน
ถ้าอารมณ์ไม่ดี แม้แต่เหรียญเดียวก็อย่าหวัง!
"ห้าสิบล้านดอลลาร์?"
"นายนี่พูดอะไรของนาย!"
นักสืบเฒ่าผมขาวถึงกับตกตะลึง เช็คปลอมแบบนี้ ความเสียหายที่เกิดขึ้นทั้งหมดยังไม่ถึงหลายแสนดอลลาร์ด้วยซ้ำ
นี่นายอ้าปากทีเดียว ขอห้าสิบล้านเลยเหรอ?
นึกว่าเงินดอลลาร์ของ FBI เราได้มาง่ายๆ เหมือนลมพัดปลิวมาหรือไง?
แฟรงค์ทำหน้าไม่แยแส ก็ตอนที่ฉันใช้เช็คปลอม เงินมันได้มาเร็วกว่าลมพัดปลิวมาซะอีก
นักสืบแจ็คอ้อนวอนอีกครั้ง ขอราคาถูกกว่านี้หน่อย สร้างระบบถอดรหัสขึ้นมาสักชุด!
ไม่อย่างนั้น ถ้าต้องเปลี่ยนระบบเช็คทั้งระบบ คงต้องใช้เงินเป็นพันล้านดอลลาร์!
แฟรงค์เบ้ปาก พึมพำ "เรื่องระบบถอดรหัสไว้ค่อยคุยทีหลัง ฉันขอดูข้อมูลของคนทำเจ้านี่หน่อย!"
"บางทีอาจจะพอบางอย่างในนั้น ช่วยให้สกัดกั้นการพัฒนาขั้นต่อไปของเขาได้ล่วงหน้า"
ว่าแล้ว นักสืบแจ็คก็หยิบมือถือออกมา ปรับไปที่อัลบั้มรูป ค้นหาวิดีโอตัวหนึ่ง
แฟรงค์เริ่มหมดความอดทน บ่นพึมพำ: "แจ็ค นี่มันในคุกนะ!"
"ถ้าคุณอยากดูคลิปสั้น (คลิปโป๊) ก็เชิญกลับไปดูที่บ้าน!"
"ก่อนอื่นก็ปิดม่านซะ แล้วก็ใส่หูฟัง สุดท้ายอย่าลืมปิดไฟ!"
"แล้วก็ ค่อยๆ ตั้งใจดูอย่างระมัดระวัง โอเค๊?"
ค้นหาวิดีโอจากในอัลบั้มรูป
แต่ว่า ในอัลบั้มรูป
นอกจากวิดีโอแบบนั้นแล้ว จะเป็นอะไรไปได้อีกล่ะ?
FBI คงไม่ถึงกับให้นักสืบแจ็ค เก็บข้อมูลไว้ในมือถือส่วนตัว แล้วค่อยเอามาเปิดให้เขาดูหรอกมั้ง?
ให้ตายสิ นั่นมันผิดขั้นตอนการทำงานชัดๆ
แถมยังเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายด้วย
นักสืบแจ็คไม่ได้อธิบายอะไร ยังคงก้มหน้าก้มตาค้นหาวิดีโอต่อไป
แฟรงค์นั่งไขว่ห้างพลางเบ้ปากไม่หยุด
ฉันติดคุกไปหลายปี
นักสืบแจ็ค เสื่อมไปซะแล้ว!
คงเป็นเพราะหย่าร้างสินะ ผู้ชายตัวคนเดียว ก็น่าสงสารอยู่หรอก
"เจอแล้ว!"
"นายดูนี่สิ!"
นักสืบแจ็คยื่นมือถือเข้ามา
แฟรงค์ใช้มือปัดมือถือออก "คุณช่วยทำตัวปกติหน่อยได้ไหม?"
ฉันไม่ดูหนังโป๊!
ฉันอยู่ในคุกนะ!!
ถ้าดูจบแล้วฉันจะทำยังไง? เปิดโหมดเล่นคนเดียวเหรอ?
เมื่อก่อนฉันนี่เล่นระดับโลก สั่งสาวสวยทีเดียวห้าร้อยคนเลยนะเฟ้ย!
"นี่คือขั้นตอนการทำของเขา!"
แจ็คกัดฟันพูด
แฟรงค์ชะงัก ชะโงกหน้าไปมองหน้าจอวิดีโอ "ให้ตายสิ นี่มันคลิปฉายซ้ำไลฟ์สดนี่!"
"ไอ้หมอนี่ มันเป็นโฮสต์ประเทศจีน!"
"เขาทั้งไลฟ์สด ทั้งทำเช็คปลอมไปพร้อมกันเลย!"
นักสืบแจ็คพูดอย่างจริงจัง "วิดีโอในมือฉัน ก็คือคลิปฉายซ้ำตอนที่เขาทำเช็คปลอมนั่นแหละ!"
"ว่าไงนะ?"
"มันบ้าไปแล้วเหรอ?"
แฟรงค์อึ้งไปพักหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองนักสืบแจ็ค
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามว่า "หลายปีมานี้ฉันไม่ได้ออกไปข้างนอก"
"โลกข้างนอก มันบ้าคลั่งถึงขั้นนี้แล้วเหรอ?"
แม่เจ้าโว้ย ทำเช็คปลอม เปิดไลฟ์สดทำไปด้วย?
นี่มันต่างอะไรกับการไลฟ์สดปล้นธนาคาร?
หรือว่า... จอมโจรเช็คปลอมอย่างฉัน ตกยุคไปแล้ว?
"นายดูคลิปฉายซ้ำนี่ก่อน!"
นักสืบแจ็คหาคำตอบไม่ถูก ทำได้แค่ยื่นมือถือส่งให้
หลังจากแฟรงค์ดูคลิปฉายซ้ำจบ
เขาก็พึมพำว่า "เย่เฉิน อัจฉริยะจริงๆ แล้วก็เป็นคนบ้าด้วย!"
"อ้อ ใช่ เขาไม่ใช่คนอเมริกา พวกคุณทำอะไรเขาไม่ได้หรอก!"
"เราพยายามจะเจรจาแล้ว แต่ทางประเทศจีนไม่สนใจเราเลย!"
"ขนาดเราเอาวิดีโอนี้ไปให้ดู ประเทศจีนก็ยังจงใจบอกว่าเป็นคลิปตัดต่อ แกล้งทำเป็นตาบอด!"
นักสืบเฒ่าผมขาวพูดจบ ก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญา
ถ้าเป็นคนสัญชาติอื่น
กล้าไลฟ์สดทำเช็คปลอม!
พวก FBI เราจะขุดสุสานบรรพบุรุษมันขึ้นมาเลย
แล้วก็ซัดไอ้เด็กนี่ จนแม่มันจำหน้าไม่ได้
แต่ประเทศจีนน่ะสิ แสนยานุภาพแข็งแกร่งเหลือเกิน!
"ไอ้โฮสต์คนนี้ มันไลฟ์สดทำของแบบนี้"
"กลับทำให้คนมากมายที่เกือบจะอยู่ไม่ไหว มีเงินขึ้นมา กลับมามีชีวิตอยู่ได้!"
"ในหมู่พวกเขา เหมือนจะเรียกกันว่าอะไรนะ 'จอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่' ที่คอยช่วยเหลือคนจนโดยเฉพาะ"
เมื่อนักสืบแจ็คพูดจบ ก็ทำสีหน้าปวดหัวอย่างหนัก
แววตาของแฟรงค์เป็นประกาย "นั่นมันโรบินฮู้ดชัดๆ ถ้างั้นฉันก็ช่วยพวกคุณไม่ได้แล้ว!"
แจ็คชะงัก นี่มันหมายความว่าไง?
นายไม่อยากออกไป ยังอยากเก็บสบู่ต่ออีกเหรอ?
แฟรงค์ยิ้มร่าอย่างภาคภูมิใจ "เพื่อนร่วมวงการของฉันกำลังช่วยเหลือมวลชนผู้ยากไร้ ฉันไม่เคยทำแบบนั้นมาก่อน!"
"แต่ว่า ฉันนับถือการกระทำของเขามาก!"
"อีกอย่าง สายการบินแพนแอมมีมูลค่าเป็นล้านล้านดอลลาร์!"
"หายไปสักไม่กี่ล้าน ไม่กี่สิบล้านดอลลาร์ มันจะเป็นอะไรไป?"
"อย่างมากก็แค่เหมือนเศษเนื้อที่ตกจากจาน ตอนที่พวกคุณท่านกินมื้อเที่ยงเท่านั้นแหละ!"
นักสืบแจ็คชี้หน้าแฟรงค์ ทนไม่ไหวอีกต่อไป ตะคอกอย่างเดือดดาล "เย่เฉินกำลังทำลายผลประโยชน์ของอเมริกา!"
แฟรงค์พยักหน้า "ฉันรู้สิ ถ้ารู้แบบนี้แต่แรก ฉันหนีไปประเทศจีนดีกว่า ก็คงไม่โดนคุณจับหรอก"
"อ้อ ใช่ ทั่วทั้งอเมริกานี้ คนที่แยกแยะเช็คปลอมแบบนี้ได้ น่าจะมีไม่เกินยี่สิบคน!"
"แต่ว่า ฉันจะไม่ช่วยคุณอีกแล้ว!"
"พวกเขาน่ะ ส่วนใหญ่ก็คงไม่ช่วยพวกคุณเหมือนกัน!"
เขานั่งไขว่ห้าง คาบบุหรี่ที่เหลืออยู่ครึ่งมวน แล้วผายมือออก ทำท่าทางเชิญกลับ
นักสืบแจ็คโกรธจนตัวสั่น เม้มปากกัดฟัน ครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ "ฉันจะจับตาดูไอ้โฮสต์นี่ไว้!"
"จะไม่ยอมให้เช็คปลอมแม้แต่ใบเดียว ไหลเข้ามาในอเมริกาอีก!"
"เราไม่ได้มีแค่นายให้ขอร้องนะ แฟรงค์!"
นักสืบแจ็คและนักสืบเฒ่าจากไปอย่างผิดหวัง!
แฟรงค์รีบตะโกนไล่หลัง "อย่าลืมฝากความคิดถึงของฉันไปถึงโรบินฮู้ดคนนั้นด้วยนะ!"
"แล้วก็ แจ็ค เปย์ของขวัญให้ห้องไลฟ์สดของเย่เฉินเยอะๆ ด้วยล่ะ อย่าให้เสียชื่อ FBI!"
"ถ้ามีเงินเหลือ อย่าลืมเปย์ให้ฉันด้วยนะ ฉันอยากคารวะอัจฉริยะคนนี้!"
...
เย่เฉินดื่มน้ำชาเสร็จ ก็ออกมา
เรื่องไลฟ์สดทำเช็คปลอม โดนปรับไปห้าร้อยหยวน แถมโดนอบรมไปหนึ่งชุด
นอกจากนี้ พวกเขายังขอให้เขางดไลฟ์สดทำเช็คปลอมไปสักพักในช่วงนี้
ก็ดีเหมือนกัน ก่อนหน้านี้เพิ่งอัปเกรดทักษะทำธนบัตรปลอมไป!
งั้นฉันไลฟ์สด ทำธนบัตรปลอมหน่อยแล้วกัน!
เย่เฉินเพิ่งจะเดินขึ้นตึก
ที่ร้านขายซาลาเปาข้างตึก พนักงานก็ขยับเข้าไปหาเจ้านาย "หัวหน้าครับ เป้าหมายขึ้นไปแล้ว!"
'เจ้านาย' คนนั้นพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "เบื้องบนสั่งลงมาแล้ว ตอนนี้ไอ้เด็กนี่คือบุคลากรล้ำค่าระดับชาติ ต้องคุ้มกันอย่างดี!"
"ในอนาคต ถ้าเราอยากจะเล่นงานอเมริกาในทางเศรษฐกิจ เราก็จะส่งหมอนี่ออกโรง!"
วินาทีต่อมา 'เจ้านาย' คนนั้นก็เรียกพนักงานอีกหลายคนมา ทุกคนล้วนอยู่ในชุดนอกเครื่องแบบ
เขากำชับย้ำแล้วย้ำอีก "พวกนายต้องเฝ้าอยู่ข้างล่างทั้งวันทั้งคืน อย่าให้ไอ้เด็กนี่วิ่งไปไหนมั่วซั่ว!"
"อีกอย่าง แจ้งร้านขายอาหารเดลิเวอรี่ในรัศมีสามกิโลเมตรทั้งหมด!"
"ไม่ว่าไอ้เด็กนี่จะสั่งอาหารอะไร อาหารทุกอย่างต้องผ่านการตรวจสอบจากเราก่อน"
"ถ้าเขาโดนยาพิษตาย พวกเราก็เตรียมตัวกันได้เลย!"
"เตรียมตัวอะไรเหรอครับ?" พนักงานนอกเครื่องแบบคนหนึ่งถาม
"เตรียมตัวตกงาน แล้วไปหางานใหม่" เจ้านายตอบ
[จบแล้ว]