บทที่ 2403 การคงไว้

บทที่ 2403 การคงไว้

◉◉◉◉◉

ไม่ว่าจะมองในแง่ไหนเหอเว่ยจวินก็เป็นทหารที่ดีเป็นผู้บังคับกองพลน้อยที่ดีเขาใช้วัยหนุ่มอันมีค่าที่สุดในชีวิตไปกับหน่วยเขี้ยวมังกรหน่วยเขี้ยวมังกรถูกก่อตั้งขึ้นมาด้วยความทุ่มเทของเขาและเขาคงทนไม่ได้ที่เห็นหน่วยเขี้ยวมังกรถูกรวมเข้ากับหน่วยเพลิงนรก

แต่ไม่มีทางเลือกในกองทัพต้องวัดกันที่ความสามารถหน่วยเพลิงนรกมีศักยภาพที่จะเป็นหน่วยจู่โจมที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศจึงมีศักยภาพที่จะส่งผลกระทบต่อทหารอีกหลายคนอิทธิพลของหน่วยเพลิงนรกในระดับประเทศอาจไม่ได้มีเพียงแค่หน่วยเขี้ยวมังกรเท่านั้นแต่อาจจะมีทหารจากหน่วยอื่นๆอีกมากมายเข้าร่วมเพราะนี่คือสิ่งที่ประเทศต้องการความแข็งแกร่งหากประเทศต้องการแข็งแกร่งขึ้นก็ย่อมต้องมีทหารที่แข็งแกร่งมากขึ้นและขนาดปัจจุบันของหน่วยเพลิงนรกก็ไม่เพียงพอต่อความต้องการทั้งหมดดังนั้นจึงจำเป็นต้องให้ทหารจากหน่วยอื่นเข้าร่วมทีมที่แข็งแกร่งนี้ด้วย

แน่นอนว่าไม่ว่าทหารเหล่านั้นจะอยู่ในหน่วยเขี้ยวมังกรหรือหน่วยเพลิงนรกพวกเขาก็ยังคงเป็นทหารของประเทศตราบใดที่พวกเขาสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ประเทศก็จะแข็งแกร่งขึ้น

เฉินหลิงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดอย่างหนักแน่นว่า:“นามหน่วยเขี้ยวมังกรจะยังคงอยู่ชั่วคราวกองพลน้อยของพวกคุณจะไม่ถูกยุบและหน่วยปฏิบัติการก็จะยังคงอยู่ภายใต้การดูแลของพวกคุณ”

“นอกจากนี้หน่วยจู่โจมพิเศษเหล่านี้จะยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆในตอนนี้แต่ในภาพรวมจะอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของเขตบัญชาการ”

สาเหตุที่เฉินหลิงพูดเช่นนี้ก็เพราะเขารู้ว่าคนของหน่วยเขี้ยวมังกรกำลังกังวลอะไรเขาจึงตัดสินใจแบบนี้ในทันทีหัวหน้ามังกรกับเสนาธิการฟ่านไม่ยอมมาที่นี่ก็เพราะเรื่องศักดิ์ศรีและความระแวงไม่ใช่หรือ?

พวกเขาคงคิดว่าหากมาที่นี่หน่วยเขี้ยวมังกรก็จะถูกรวมเข้ากับหน่วยเพลิงนรกและแน่นอนว่าคนของหน่วยเขี้ยวมังกรทุกคนก็คงจะคิดแบบนั้นด้วยช่างเถอะในเมื่อเป็นเช่นนี้เขาก็มอบอำนาจให้พวกเขาไปเลย

หน่วยเขี้ยวมังกรได้นามหน่วยมาอย่างยากลำบากการยุบชื่อหน่วยจะทำให้พวกเขาไม่สบายใจสู้มอบอำนาจให้พวกเขาโดยตรงเพื่อให้พวกเขาสบายใจขึ้นจะไม่ดีกว่าหรือ?

เฉินหลิงพูดต่อว่า:“จำไว้ตราบใดที่ไม่ทำเรื่องเสียหายใหญ่โตพวกคุณสามารถรักษานามหน่วยไว้ได้นามหน่วยคือชีวิตของหน่วยรบพิเศษตราบใดที่นามหน่วยยังอยู่ธงรบก็ยังอยู่แม้จะสู้จนเหลือคนสุดท้ายก็สามารถสร้างขึ้นใหม่ได้”

“ครับ!”

หม่าซ่านกับเสี่ยวเหมียวได้ยินคำพูดของเฉินหลิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและรู้สึกขอบคุณเขาอยู่บ้างในใจ

อันที่จริงก่อนที่พวกเขาจะมาที่นี่หลังจากได้รับเอกสารลับทั้งสองก็ถูกเสนาธิการฟ่านลากไปประชุมที่กองพลน้อยจนเกือบเช้า

ตลอดการประชุมหัวหน้ามังกรเหอเว่ยจวินเอาแต่ถอนหายใจไม่หยุดเขาถอนหายใจว่าหน่วยเขี้ยวมังกรจะถูกรวมเข้ากับหน่วยเพลิงนรกหน่วยเขี้ยวมังกรจะสู้หน่วยจู่โจมที่เพิ่งตั้งใหม่ไม่ได้เขารู้สึกไม่ยอมแพ้

ในตอนแรกเฉินหลิงยังเป็นแค่พลทหารยังไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าหน่วยเขี้ยวมังกรด้วยซ้ำแต่ในเวลาเพียงไม่กี่ปีเขากลับก้าวข้ามทุกคนในหน่วยเขี้ยวมังกรที่สำคัญคือหน่วยจู่โจมที่เขาก่อตั้งขึ้นมาก็แซงหน้าหน่วยจู่โจมทั้งหมดในหน่วยเขี้ยวมังกรไปแล้วและตอนนี้หน่วยเขี้ยวมังกรยังต้องมาอยู่ใต้บังคับบัญชาของหน่วยเพลิงนรกหมาป่าในวันวานต้องมาอยู่ใต้ร่มเงาของคนอื่น!

เหอเว่ยจวินไม่สามารถยอมรับสถานการณ์เช่นนี้ได้และไม่ใช่แค่เขาเท่านั้นเสนาธิการฟ่านก็ยอมรับไม่ได้เช่นกัน

หลังจากที่ทั้งสองถอนหายใจอยู่นานเสนาธิการฟ่านก็แนะนำให้ทั้งสองลาออกจากตำแหน่งทันทีและไปรับตำแหน่งที่กองบัญชาการเขตบัญชาการ

ในตอนนั้นพวกเขายังบอกอีกว่าหากผู้บัญชาการจ้าวจงไป่ไม่เห็นด้วยทั้งสองก็จะลาออกจากกองทัพไปเลยและพวกเขายังให้คำขาดกับทหารทุกคนว่าสามารถไปหน่วยเพลิงนรกได้แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจะต้องรักษานามหน่วยเขี้ยวมังกรไว้ให้ได้

ใช่แล้ว!คือการบีบบังคับพวกเขาต้องบีบบังคับให้รักษานามหน่วยเขี้ยวมังกรไว้!

นี่คือคำพูดรุนแรงที่หัวหน้ามังกรกับเสนาธิการฟ่านทิ้งไว้ก่อนจะไปที่กองบัญชาการเขตบัญชาการและพวกเขาก็ไม่รู้ว่าผู้บัญชาการจ้าวเห็นด้วยกับการอยู่ที่กองบัญชาการหรือไม่

สำหรับเรื่องราวหลังจากนั้นหม่าซ่านกับเสี่ยวเหมียวก็ไม่รู้แล้วแต่การรบต้องรวดเร็วหลังจากการประชุมครั้งนั้นพวกเขาก็รีบนำคนของหน่วยเขี้ยวมังกรมาที่นี่ทันทีและได้พบกับเฉินหลิง

คาดไม่ถึงเลยว่าเฉินหลิงจะเข้าใจความรู้สึกของหัวหน้ามังกรมากถึงขนาดนี้และยอมให้นามหน่วยเขี้ยวมังกรคงอยู่ได้มันหายากมากจริงๆ

พูดตามตรงถ้าเฉินหลิงยืนกรานที่จะแยกหน่วยเขี้ยวมังกรและยุบนามหน่วยพวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้และไม่มีใครสามารถโต้แย้งได้เพราะเฉินหลิงเป็นผู้นำสูงสุดที่นี่การบริหารจัดการเขตบัญชาการให้เป็นหนึ่งเดียวและไม่รักษานามหน่วยพิเศษไว้ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล

ถึงแม้ว่าก่อนจะมาที่นี่หม่าซ่านกับเสี่ยวเหมียวจะจำคำพูดของหัวหน้ามังกรได้และต้องการที่จะรักษานามหน่วยไว้แต่พวกเขาก็รู้ดีว่าเรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องที่พวกเขาจะควบคุมได้แต่สุดท้ายเฉินหลิงกลับเสนอให้พวกเขารักษานามหน่วยไว้เองเมื่อได้รับของขวัญที่คาดไม่ถึงเช่นนี้ดวงตาของทั้งสองก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและสำนึกบุญคุณแววตาของพวกเขาเปล่งประกายด้วยแสงที่แตกต่างออกไป

ไอ้หนูเฉินหลิงคนนี้ไม่เลวเลยจริงๆมีตำแหน่งสูงขนาดนี้แล้วแต่ยังเห็นแก่บุญคุณอยู่เลยสมกับที่เป็นทหารที่ดี

หลังจากที่ไม่ได้เจอเฉินหลิงมาหลายปีก่อนจะมาที่นี่หม่าซ่านกับเสี่ยวเหมียวก็รู้สึกกังวลอยู่ในใจไม่รู้ว่าเฉินหลิงเปลี่ยนไปอย่างไรบ้างเมื่อเป็นผู้บัญชาการเขตบัญชาการแล้วจะพูดคุยด้วยยากหรือเปล่า?หากเสนอให้รักษานามหน่วยเขี้ยวมังกรไว้จะมีช่องทางให้ต่อรองหรือไม่?

ตอนที่มาถึงหม่าซ่านกับเสี่ยวเหมียวเต็มไปด้วยความสงสัยแต่ตอนนี้เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินหลิงความกังวลทั้งหมดก็หายไปในทันทีแม้ว่าสถานะของเฉินหลิงจะเปลี่ยนไปแล้วแต่เขาก็ยังคงกระตือรือร้นและรักพวกพ้องเหมือนเดิม

แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

เฉินหลิงเห็นว่าสายตาของหม่าซ่านทั้งสองเปลี่ยนไปแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรมากเขายกมือขึ้นแล้วพูดว่า:“เอาล่ะจัดการยุทโธปกรณ์ก่อนแล้วพาหน่วยไปที่ค่ายไปหากรรมการบริหารของหน่วยเพลิงนรกเติ้งกวงเพื่อทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อม”

“ครับ!”

หม่าซ่านกับเสี่ยวเหมียวรับคำสั่งทำความเคารพเฉินหลิงอีกครั้งแล้วมองเขาอย่างลึกซึ้งก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปอย่างรวดเร็วเพื่อไปบัญชาการทหารของหน่วยเขี้ยวมังกร

ขณะที่เดินจากไปหัวใจของหม่าซ่านกับเสี่ยวเหมียวก็รู้สึกอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูก

เฉินหลิงยอมให้ทหารของหน่วยเขี้ยวมังกรที่มาที่นี่รักษานามหน่วยไว้ได้แค่เรื่องนี้ก็เพียงพอแล้วยิ่งไปกว่านั้นหน่วยเพลิงนรกยังเป็นหน่วยจู่โจมที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศการมีโอกาสได้มาที่นี่เพื่อฝึกฝนกับหน่วยจู่โจมที่แข็งแกร่งขนาดนี้ก็ถือเป็นเรื่องดีไม่น้อยเลย

ทหารทุกคนก็อยากจะแข็งแกร่งไม่ว่าจะเป็นเพื่อหน่วยเขี้ยวมังกรหน่วยเพลิงนรกประเทศชาติหรือแม้แต่ตัวเองพวกเขาก็ควรจะทุ่มเทร้อยเปอร์เซ็นต์

ในขณะที่ได้ยินเฉินหลิงตกลงที่จะรักษานามหน่วยเขี้ยวมังกรไว้หัวใจของหม่าซ่านเสี่ยวเหมียวและทหารหน่วยเขี้ยวมังกรทุกคนก็สงบลงทันทีไม่มีความขัดแย้งหรือความห่างเหินใดๆอีกต่อไป

หลังจากหม่าซ่านกับเสี่ยวเหมียวจากไปเฉินหลิงมองไปที่เงาที่เดินออกไปของพวกเขาแล้วหันกลับมามองสนามบินที่เต็มไปด้วยผู้คนดวงตาของเขาก็เริ่มตื่นเต้นขึ้นมา

หน่วยที่มาในครั้งนี้มีเพียงสองหน่วยคือกรม128และหน่วยรบพิเศษเขี้ยวมังกรเมื่อมีทหารเหล่านี้หน่วยเพลิงนรกก็ไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีทหารให้ทำศึกแล้วคำสั่งของกรมทหารมีน้ำหนักมากจริงๆเพียงแค่เอกสารลับฉบับเดียวทหารก็มากันอย่างเป็นธรรมชาติเมื่อคนเหล่านี้มาถึงพวกเขาก็คือทหารของหน่วยเพลิงนรก!

พวกเขาคือทหารของชาติ!

ทันใดนั้นความมั่นใจในใจของเฉินหลิงก็เริ่มกลับมาอีกครั้ง

◉◉◉◉◉