บทที่ 2207 หิมะเหยี่ยว

บทที่ 2207 หิมะเหยี่ยว

◉◉◉◉◉

ตึง ตึง...

วิกเตอร์สีหน้ามืดมัว ก้าวไปข้างหน้า 2 ก้าว แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า: “อย่าคิดมากไปหน่อยเลย คนทรยศของพวกแกยังสบายดีอยู่ภายใต้การคุ้มครองของเรา ใครจะไปฆ่าเขาได้?”

“อีกอย่าง จากข้อมูลที่เขาเปิดเผย เราจับคนได้อีกหลายคนเลยนะ ครั้งนี้ฉันมาดูหน้าคู่แข่งเก่าของฉันบ้าง ไม่ใช่เหรอ?”

พูดจบ วิกเตอร์ก็มองหิมะเหยี่ยวอย่างเย็นชา ใบหน้าแสดงออกถึงความรู้สึกกำชัยชนะแต่ในใจเขากลับรู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย

ใช่แล้ว คำพูดเมื่อครู่คือการปกปิดการตายของเดวิดเพราะหิมะเหยี่ยวที่อยู่ตรงหน้าเขานี้ เป็นคนที่อยากเห็นเดวิดตายมากที่สุด เนื่องจากเดวิดคือต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องมาติดอยู่ในเรือนจำ

วิกเตอร์พยายามจะปกปิด แต่ก็หนีไม่พ้นสายตาของหิมะเหยี่ยวเมื่อได้ยินคำพูดนั้น ใบหน้าของหิมะเหยี่ยวที่เต็มไปด้วยเลือดก็ยิ้มเยาะมากขึ้น แล้วหัวเราะอย่างเย็นชา: “การอธิบายก็คือการปกปิดไงล่ะ วิกเตอร์! นายสติแตกไปแล้ว! คำพูดแบบนี้ยิ่งตอกย้ำว่าสิ่งที่ฉันเดาไว้เป็นจริง! ดูท่าทางคนทรยศเดวิดคงตายไปแล้วจริงๆ สินะ”

“ฮ่า ฮ่า...”

หิมะเหยี่ยวหัวเราะอย่างเย็นชาถึง 3 ครั้ง

ใช่แล้ว ถ้าถามว่าเขาเกลียดใครที่สุดในชีวิต ก็คงเป็นคนทรยศอย่างเดวิดนี่แหละ

เดวิดยอมทรยศเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว เปิดเผยร่องรอยของเขา และร่วมมือกับเจ้าหน้าที่สายลับที่นี่ เพื่อจับตัวเขามาคุมขัง

แม้ว่าเดวิดจะไม่ได้ทำอันตรายเขาโดยตรง แต่การขายชาติก็เป็นอาชญากรรมที่ต่อให้ตายเป็นพันครั้งก็ไม่สามารถชดใช้ความผิดได้ คนทรยศแบบนี้ ใครๆ ก็อยากจะฆ่าทิ้งไม่รู้ว่าใครกันที่ลงมือจัดการเศษสวะอย่างนั้นไปได้

ฆ่าได้สะใจจริงๆ!

หิมะเหยี่ยวไม่ได้รู้แน่ชัดว่าเดวิดตายหรือไม่ แต่จากคำพูดของวิกเตอร์เขาพอจะคาดเดาได้ เพราะถ้าเดวิดยังไม่ตาย วิกเตอร์ก็คงไม่มาสอบสวนเขาด้วยตัวเองหรอก เนื่องจากก่อนหน้านี้ พวกนั้นสอบสวนเขามาหลายครั้งแล้ว แต่ก็ไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย จนต้องยอมแพ้ไปแล้ว

ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ยิ่งวิกเตอร์กระวนกระวายใจมากเท่าไร ก็ยิ่งเป็นผลดีต่อประเทศชาติของเขามากขึ้นเท่านั้น

หิมะเหยี่ยวรู้สึกสบายใจในใจ แต่วิกเตอร์ที่อยู่ตรงหน้ากลับรู้สึกไม่ดี เมื่อได้ยินคำพูดนั้น มือขวาที่ซ่อนอยู่ด้านหลังก็กำแน่นทันที

กึก...

มือขวาที่ซ่อนอยู่ด้านหลังของวิกเตอร์กำแน่นจนได้ยินเสียงข้อนิ้วลั่น แถมยังใช้แรงมากเกินไป จนหมัดของเขาซีดขาวไปหมด

ใช่แล้ว เดวิดถูกฆ่าตายแล้วจริงๆ และเขาก็สงสัยว่าซิวหลัวของประเทศเหยียนเป็นคนทำ เพราะบนโลกนี้มีเพียงซิวหลัวที่มาจากนรก ผู้เป็นราชันย์ทหารที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์เท่านั้น ที่จะมีความสามารถอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนั้นได้ หากไม่ใช่เขา ก็คงไม่มีใครสามารถแทรกซึมเข้าไปในฐานทัพของศูนย์ข่าวกรอง สังหารโรเซน แล้วหนีออกมาได้อย่างลอยนวลความสามารถแบบนี้สมคำร่ำลือจริงๆ แถมยังน่ากลัวอีกด้วย

แน่นอนว่าด้วยความสงสัยว่าซิวหลัวเป็นคนทำ เขาจึงต้องสอบสวนเรื่องนี้ให้ชัดเจน และในที่แห่งนี้ มีเพียงทหารประเทศเหยียนคนนี้เท่านั้น ที่รู้จักซิวหลัวและกลยุทธ์ของประเทศเหยียนดีที่สุด หากไม่ใช่เพราะต้องการเจาะปากอีกฝ่าย เขาก็คงไม่มาที่นี่ด้วยตัวเองหรอก ถึงแม้หิมะเหยี่ยวจะคาดเดาการตายของเดวิดได้ เขาก็ไม่สนใจอะไร แต่ไอ้หมอนี่ฉลาดจริงๆ ที่สามารถเปิดโปงความจริงจากคำพูดของเขาได้ คนแบบนี้ไม่ธรรมดาเลย

วิกเตอร์ฟังจากคำพูดของหิมะเหยี่ยวและรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ธรรมดาจริงๆ ในขณะเดียวกัน เขาก็โกรธจนตัวสั่นที่อีกฝ่ายเปิดโปงความจริงของเขาได้

ฉับ ฉับ!

ในขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่สายลับที่อยู่ข้างๆ เมื่อได้ยินคำพูดของหิมะเหยี่ยวก็มองมาที่อีกฝ่ายด้วยความตกตะลึงแววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ไม่จริงมั้ง? เดาได้ขนาดนี้เลยเหรอ? หมอนี่โคตรเทพเลยนี่หว่า?

พวกฝรั่งตาน้ำข้าวเห็นหิมะเหยี่ยวที่เต็มไปด้วยเลือดราวกับคนตายก็รู้สึกหวาดระแวงไปตามๆ กัน และต้องยกย่องความสงบนิ่งของอีกฝ่าย

เพราะสถานการณ์ของทหารคนนี้เลวร้ายมาก เขาถูกทรมานจนร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล มีเพียงลมหายใจเท่านั้นที่ยังหลงเหลืออยู่ ดูไม่ต่างจากคนตายเลย แต่ในสถานการณ์ที่จวนเจียนจะตายแบบนี้ เขากลับยังคงสงบนิ่งและยังคงมีสายตาที่เฉียบคมและความสามารถในการคาดเดาเหตุการณ์ได้อย่างน่าทึ่ง มันแสดงให้เห็นว่าเจตจำนงของคนคนนี้แข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งจนน่ากลัว คนแบบนี้หาได้ยากจริงๆ

ถ้าพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับคนแบบนี้ตรงๆ คงจะถูกหลอกจนตายก็ไม่รู้ตัวแน่ คนแบบนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว

ในขณะที่ทุกคนกำลังทอดถอนใจ วิกเตอร์ก็หายใจเข้าลึกๆ สีหน้าไม่เปลี่ยนไปเลย แล้วกล่าวว่า: “แล้วแต่นายจะคิดเถอะ ฉันรู้ว่าการทรมานคงไม่มีผลกับนายมากนัก แต่ฉันก็อยากจะลองดูสักตั้ง”

พูดจบ ใบหน้าเคร่งขรึมของเขาก็บิดเบี้ยวเล็กน้อย พยายามฝืนยิ้มอย่างเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

ในเวลานี้ เขาไม่คิดที่จะใช้วิธีการสอบสวนแบบเดิมอีกต่อไปแล้ว เพราะเขารู้ดีว่าการเค้นถามตรงๆ คงไม่ได้อะไร ดังนั้น ครั้งนี้เขาจึงตั้งใจที่จะทำให้ร่างกายและจิตใจของหิมะเหยี่ยวอ่อนล้าจนถึงที่สุด เพื่อหาช่องโหว่ให้ได้

วิธีการนี้เป็นสิ่งที่เฉินหลิงกังวลอยู่เช่นกัน ทหารประเทศเหยียนมีความตั้งใจที่น่ากลัว แต่ตราบใดที่พวกเขายังเป็นมนุษย์ก็ย่อมมีจุดบกพร่องทางจิตใจเมื่อจิตใจอ่อนแอลงก็อาจจะเผลอพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกมา

เหมือนกับตอนที่หน่วยภูตพรายสอบสวนทหารหญิงเมื่อไม่นานมานี้ ในช่วงคับขันทหารหญิงก็ยังต้านทานไม่ไหว และเผลอเปิดเผยความลับออกมา

นี่คือเหตุผลที่เขาไม่ไว้ใจหน่วยจู่โจมหญิงเขี้ยวมังกรมากนัก และด้วยความกังวลนี้ แม้เขาจะรู้ว่าเรือนจำนี้มีการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก เขาก็ไม่เคยถอยเลยแม้แต่น้อย แต่กลับมุ่งหน้าไปยังที่นั่นอย่างกล้าหาญ

วิกเตอร์ยิ้มเยาะไปพลาง มองสำรวจหิมะเหยี่ยวไปพลาง เมื่อเห็นอีกฝ่ายเต็มไปด้วยเลือด รอยยิ้มบนใบหน้าก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย ผ่านไปหลายวินาที เขาจึงพูดอย่างเย็นชาว่า: “นิ้วของนายบาดเจ็บนี่ ดูท่าเล็บจะไม่จำเป็นแล้ว ฉันจะถอนออกให้ก็แล้วกัน”

พูดจบ เขาก็เดินไปหยิบคีมเหล็กข้างๆ แล้วเดินมาหาหิมะเหยี่ยวจากนั้นก็หนีบที่เล็บหัวแม่มือข้างขวาของหิมะเหยี่ยวแล้วออกแรงดึงออกมาทีละน้อย

พลั่ก!

ในเวลาไม่นาน เล็บที่สมบูรณ์ก็ถูกดึงออกมา เลือดสาดกระเซ็นนิ้วหัวแม่มือขวาของหิมะเหยี่ยวฉีกขาดทันที แต่หลังจากเลือดไหลออกมาได้ไม่นาน นิ้วนั้นก็เริ่มเหี่ยวแห้งลง เหลือเพียงผิวหนังที่เต็มไปด้วยเลือดเท่านั้น

การถอนเล็บที่สมบูรณ์แบบออกมาแบบนั้น มันคือความเจ็บปวดที่เจาะลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ! ในทันทีนั้นเหงื่อก็ผุดขึ้นบนหน้าผากของหิมะเหยี่ยวแล้วไหลหยดลงมาอย่างต่อเนื่อง แต่เขาก็ไม่ขมวดคิ้วแม้แต่น้อย เขามองวิกเตอร์แล้วตะโกนขึ้นมาทันทีว่า: “ดึงสิ! นายดึงเลย! ฉันยังมีอีก 9 เล็บ! เอาเลย!ถอนออกมาให้หมด!”

ฉับ!

เมื่อเผชิญหน้ากับการคำรามของหิมะเหยี่ยวสีหน้าของวิกเตอร์ก็ดูแย่ลงไปอีกขั้น

บ้าเอ๊ย! เป็นคนตายไปแล้ว ยังปากแข็งได้ขนาดนี้อีกเหรอ?

วิกเตอร์มองหิมะเหยี่ยวด้วยความโกรธแค้น ถ้าไม่ใช่เพราะต้องการเค้นความจริงจากปากอีกฝ่าย เขาคงจะยิงอีกฝ่ายทิ้งไปแล้วเพื่อระบายความแค้น

ไม่! ฆ่าทิ้งก็ราคาถูกเกินไป อย่างน้อยก็ต้องทำให้เขาเปิดปากก่อน

วิกเตอร์หายใจเข้าลึกๆ แล้วสั่งคนข้างๆ ว่า: “ฉีดยา4CC”

◉◉◉◉◉