บทที่ 2205 ปฏิบัติการค้นหาเต็มรูปแบบ

บทที่ 2205 ปฏิบัติการค้นหาเต็มรูปแบบ

◉◉◉◉◉

ดวงตาของวิกเตอร์เต็มไปด้วยความโกรธเขาตะโกนออกมาด้วยความเดือดดาลว่า: “ส่งคำสั่งไป! ระดมกำลังทั้งหมดปิดล้อมเมือง!ขุดแผ่นดินให้หาจนกว่าจะเจอ!”

แน่นอนว่าการตามหายอดฝีมือระดับนี้เป็นเรื่องยาก แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น ความคับแค้นใจนี้เขาไม่สามารถกล้ำกลืนลงไปได้เลย

คนประเทศเหยียนคนเดียวกลับทำลายชื่อเสียงของศูนย์ข่าวกรองที่พวกเขาสั่งสมมานานจนหมดสิ้น ใครจะยอมรับความจริงแบบนี้ได้? พูดตามตรง ต่อให้เป็นแค่เจ้าหน้าที่สายลับธรรมดาๆ ก็รับไม่ได้ แล้วเขาในฐานะผู้นำสูงสุดจะรับได้อย่างไร?

ใบหน้าของพวกเขาถูกตบอย่างแรง ถ้าไม่ตอบโต้กลับไปอย่างหนัก ความโกรธนี้จะระบายออกได้อย่างไร?

ดวงตาของวิกเตอร์เต็มไปด้วยความโกรธแค้น เขาปฏิญาณว่าจะต้องลากคอต้นเหตุมาลงโทษให้ได้ แต่ทันทีที่พูดจบ เขาก็ถอนหายใจออกมา

เฮ้อ... ถ้าประเทศเหยียนเป็นประเทศเล็กๆ อย่างอิรัก ทุกอย่างก็คงง่ายไปหมด พวกเขาสามารถใช้อำนาจบาตรใหญ่ได้ตามใจชอบ จะกลับดำเป็นขาวอย่างไรก็ได้ แต่ประเทศเหยียนในตอนนี้คือมหาอำนาจหากพวกเขาไม่มีหลักฐานที่ชัดเจน ประเทศเหยียนก็ไม่มีทางยอมจำนน และถ้าประเทศเหยียนไม่ยอมรับประเทศอื่นๆ ก็จะไม่เชื่อ และจะหันมาโจมตีพวกเขาแทน ครั้งนี้พวกเขาจะต้องกลายเป็นแพะรับบาปที่หมดหนทางปฏิเสธแน่!

นี่คือพลังของมหาอำนาจ ประเทศเหยียนแข็งแกร่งขึ้นมาก และไม่สามารถถูกควบคุมได้อีกต่อไป ซึ่งเป็นสิ่งที่ยากที่สุดในการจัดการ

“รับทราบ!”

เจ้าหน้าที่สื่อสารพยักหน้าเล็กน้อย แล้วรีบหันหลังเดินออกไป

คนอื่นๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็รู้ดีถึงความคับแค้นใจและความยากลำบากที่รออยู่ เมืองนี้กว้างใหญ่ขนาดนี้ คนคนเดียวที่สามารถบุกทะลวงฐานทัพของหน่วยงานสายลับ ฆ่าคนทรยศแล้วหนีออกมาได้ จะมีโอกาสจับตัวได้สักแค่ไหนกัน? แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย แค่ทักษะการปลอมตัวของอีกฝ่ายก็เพิ่มความยากในการตามหาไปมากแล้ว ทั้งๆ ที่ยังไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นอย่างไร จะไปตามหาคนได้อย่างไร?

ฉับ!

ทันใดนั้น ดวงตาของวิกเตอร์ก็สว่างวาบขึ้นมา แล้วตะโกนเสียงดังว่า: “เรายังไม่แพ้! ไอ้สารเลวนั่นยังอยู่ในเรือนจำแองโกลา! หากเราเจาะปากเขาได้ ทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น!”

เมื่อพูดจบ สีหน้าของวิกเตอร์ก็เปลี่ยนจากความมืดมัวเป็นความเยือกเย็นในดวงตาฉายแววเย็นชาออกมา

คนที่เขากล่าวถึงคือทหารของประเทศเหยียนที่ถูกพวกเขาจับตัวและคุมขังไว้ในเรือนจำแองโกลา ตราบใดที่พวกเขาสามารถล้วงความลับจากปากคนนั้นได้ อำนาจต่อรองก็จะยังคงอยู่ในมือพวกเขา

ผู้เข้าร่วมประชุมทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย บางคนรีบกล่าวเสริมว่า: “ใช่แล้ว! เกือบจะลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท! ในเมื่อไม่มีคนทรยศเดวิดแล้ว เส้นทางเดิมก็ใช้ไม่ได้ เราก็ต้องเปลี่ยนไปใช้อีกเส้นทาง! เราต้องฝากความหวังไว้กับคนที่ถูกจับมา! โรเซนเคยพูดไว้ว่า ทหารประเทศเหยียนที่ถูกขังไว้นั้นคือหัวหน้าศูนย์ข่าวกรองในพื้นที่นี้!ตำแหน่งสำคัญมาก มีมูลค่ามากกว่าเดวิดเสียอีก!”

“ถูก! เราต้องเจาะปากเขาให้ได้! คำพูดของเขามีประโยชน์มากกว่า! วิกเตอร์ คุณต้องหาทางทำให้เขายอมพูดให้ได้!” ผู้มีอำนาจระดับสูงที่เพิ่งโกรธจัดก็ตอบรับทันที แล้วกัดฟันพูดออกมา

ครั้งนี้พวกเขาถูกประเทศเหยียนตบหน้าจนต้องกล้ำกลืนความคับแค้นใจพวกเขาจะต้องกอบกู้ศักดิ์ศรีนี้กลับคืนมาให้ได้! จะแพ้ให้ประเทศเหยียนได้อย่างไร?

ทุกคนต่างแสดงความคิดเห็นและสนับสนุน จากนั้นไม่นาน วิกเตอร์ก็ลุกออกจากห้องประชุม แล้วขึ้นเครื่องบินไปยังเรือนจำแองโกลา

วิกเตอร์รู้ดีว่าประเทศเหยียนมีคนอ่อนแออย่างเดวิดอยู่ไม่น้อย แต่ก็มีทหารที่แข็งแกร่งดุจหินผาเช่นกัน ในอดีตพวกเขาเคยจับทหารแบบนี้มาแล้ว และโอกาสที่จะทำให้พวกเขายอมเปิดปากนั้นน้อยมาก แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย โดยเฉพาะปลาใหญ่อย่างคนที่ถูกจับมานี้กระดูกแข็งมาก พวกเขาถูกสอบสวนมาหลายครั้งแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย

สำหรับคนแบบนี้ เขาต้องลงมือสอบสวนด้วยตัวเองเท่านั้น ต้องใช้วิธีการบางอย่างถึงจะทำให้พวกเขาเปิดปากได้

แน่นอนว่าการสอบสวนคนประเภทนี้เป็นเรื่องที่ยากมาก ก่อนหน้านี้พวกเขาคิดว่าไม่น่าจะสำเร็จ จึงหันไปชักใยเดวิดแทน แต่ตอนนี้เดวิดถูกฆ่าไปแล้ว ทางออกเดียวที่เหลืออยู่คือต้องลงมือกับคนๆ นี้ ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะแพ้ยับเยินแน่

ไม่ว่าจะยากแค่ไหน ก็ต้องเจาะปากไอ้หมอนี่ให้ได้!

วิกเตอร์นั่งอยู่บนเครื่องบิน นี่คือโอกาสที่ดีที่สุดที่จะได้พักผ่อน แต่เมื่อนึกถึงเดวิดและโรเซนที่ต้องตายไป เขาก็ไม่สามารถสงบลงได้เลย ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงแรงกดดันที่หนักอึ้ง

คนประเทศเหยียนคนเดียวสามารถทำลายแผนการทั้งหมดของพวกเขาได้ หากประเทศเหยียนส่งกองกำลังทหารมา ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร?

ประเทศเหยียนในตอนนี้ไม่สามารถถูกมองข้ามได้แล้ว พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นถึงระดับไหนกันแน่? และกำลังยุ่งอยู่กับการวิจัยเทคโนโลยีสุดยอดล้ำสมัยอะไรอยู่กันแน่?

เดิมทีเดวิดตั้งใจจะเปิดเผยข้อมูลสำคัญบางอย่าง แต่ตอนนี้เขาก็ตายไปแล้ว น่าเสียดาย! มีหลายเรื่องที่ยังไม่ได้ถามให้ชัดเจน โดยเฉพาะเรื่องงานแถลงข่าวในวันพรุ่งนี้ จะอธิบายให้โลกภายนอกฟังอย่างไรดี?

บ้าเอ๊ย! ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม พวกเขาต้องทำให้ไอ้หมอนี่ยอมเปิดปากให้ได้ก่อนเที่ยงวันพรุ่งนี้ ไม่อย่างนั้นงานแถลงข่าวก็จะล้มเหลวแผนการที่วางไว้ทั้งหมดก็จะพังทลายลง และเมื่อพวกเขาผิดสัญญากับพันธมิตร ผลลัพธ์ที่ตามมาก็จะร้ายแรงยิ่งกว่าเดิม...

ในขณะที่วิกเตอร์กำลังเดินทาง เมืองทั้งเมืองที่เขาอยู่ก็ตกอยู่ในสภาพวุ่นวายแล้ว

วู้ว วู้ว...

รถตำรวจและรถทหารวิ่งไปมาตามท้องถนนไม่หยุด หน่วยทหารและตำรวจถูกระดมมาปิดล้อมถนน สถานีขนส่งถูกปิดชั่วคราว ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเครื่องบินที่บินวนไปมา

เมื่อเห็นภาพแบบนี้ ชาวเมืองหลายคนที่ไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนถึงกับตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ต่างก็พูดคุยกันด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำไมมีตำรวจเต็มไปหมด?”

“ไม่รู้สิ ต้องมีเรื่องใหญ่แน่ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่เห็นทหารมากมายขนาดนี้ ดูสิ! พวกนั้นไม่ใช่ตำรวจธรรมดานะ แต่เป็นทหารจากกองทัพเลย”

“หรือว่ากำลังจะทำสงคราม? พวกเขากำลังเตรียมบุกไปที่ไหนกัน?”

“ไม่น่าใช่สงครามนะ แต่ดูเหมือนพวกเขากำลังตามจับใครบางคน ดูสิ ทุกที่กำลังถูกตรวจสอบอย่างเข้มงวด ทุกคนระวังตัวและให้ความร่วมมือไว้ก่อน”

“...”

ผู้คนที่สัญจรไปมาต่างมีสีหน้าตื่นตระหนก พูดคุยกันเบาๆ แต่ถึงแม้จะอยากรู้แค่ไหน พวกเขาก็ต้องให้ความร่วมมือในการตรวจค้น

ในเวลานี้ ทุกคนที่ผ่านไปมาจะถูกตรวจสอบอย่างเข้มงวด โดยเฉพาะคนเอเชียการตรวจค้นครั้งนี้เน้นไปที่คนเอเชียเป็นหลัก เพราะไม่ว่าเฉินหลิงจะปลอมตัวอย่างไรส่วนสูงและรูปร่างก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ดังนั้น คนที่มีส่วนสูงและรูปร่างใกล้เคียงกับเฉินหลิงจึงถูกเพ่งเล็งเป็นพิเศษ

เมื่อตำรวจและทหารเข้าร่วมปฏิบัติการนี้ เมืองทั้งเมืองก็แตกตื่นวุ่นวายทหารทุกคนได้รับคำสั่งให้ขุดแผ่นดินหาคนประเทศเหยียนที่ทำให้ฐานทัพของศูนย์ข่าวกรองต้องอับอายขายหน้าให้เจอ

นอกจากทหารและตำรวจแล้ว ยังมีองค์กรใต้ดินต่างๆ ถูกทางการเรียกตัวให้เข้ามาร่วมในการค้นหาครั้งนี้ด้วย

เมื่อคนเหล่านี้เริ่มปฏิบัติการปฏิบัติการค้นหาเต็มรูปแบบก็เริ่มต้นขึ้นในเมืองนิวคาสเซิลแห่งนี้

◉◉◉◉◉