บทที่ 2201 โคตรดุ!

บทที่ 2201 โคตรดุ!

◉◉◉◉◉

“เร็วเข้า เร็วกว่านี้หน่อย อย่าให้มันหนีไปได้นะ!”

หัวหน้าชุดตะโกนเร่งลูกทีมไปพลาง วิ่งอย่างไม่คิดชีวิตไปพลาง

ตอนนี้ทั้งโรเซนและเดวิดต่างก็ตายไปแล้ว หากพวกเขาไม่สามารถจับคนร้ายไว้ได้ ชีวิตพวกเขาก็คงจบไม่สวยเหมือนกัน เวลาทุกวินาทีมีความหมายต่อพวกเขา

ตึง ตึง!

เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบดังสนั่นก้องไปทั่วโถงอาคาร ผู้คนส่วนใหญ่ที่ได้รับคำสั่งให้มาสนับสนุนก็รีบรุดหน้ามาทางตึกใหญ่กันอย่างร้อนรน

แม้แต่ทหารที่เฝ้าอยู่ตามชั้นต่างๆ ก็พยายามไล่ตามลงมา แต่ด้วยความสูงของอาคาร พวกเขาไม่กล้ากระโดดลงไปตรงๆ จึงทำได้เพียงหันหลังวิ่งลงบันไดเพื่อไปสมทบกับคนอื่นให้เร็วที่สุด

ด้านล่างตึก เฉินหลิงใช้เวลาไม่กี่วินาทีที่ได้มา พุ่งไปถึงกำแพงด้านขวาแล้ว เขากำลังแข่งกับเวลาเพื่อหนีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด แม้เขาจะกำจัดคนทรยศได้แล้ว แต่เป้าหมายสำคัญอย่างหัวหน้าศูนย์ข่าวกรองยังไม่ได้รับการช่วยเหลือ ภารกิจนี้จึงถือว่าสำเร็จไปเพียงครึ่งเดียว เขาต้องหนีออกไปให้ได้ก่อน จึงจะเริ่มปฏิบัติการช่วยเหลือต่อ

ในจังหวะนั้นเอง เสียงตะโกนไล่ล่าก็ดังไล่หลังมาติดๆ

“เร็วเข้า พุ่งเข้าไป! มันอยู่ทางโน้น!”

“เร่งความเร็วหน่อย อย่าให้มันหนีได้!”

“เร็วเข้าสิวะ!”

เฉินหลิงไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง เขาล้วงมือซ้ายคว้าลูกระเบิดออกมา คาบสลักนิรภัยไว้ในปาก พอเลี้ยวเข้าหัวมุม เขาก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังวิ่งตรงมาหาเขาพอดี

มุมปากของเฉินหลิงยกยิ้มอย่างเย็นชา แล้วออกแรงเหวี่ยงมือซ้ายออกไปอย่างรวดเร็ว

ฉึบ!

ลูกระเบิดถูกปล่อยจากมือ พุ่งเป็นวิถีโค้งไปทางกลุ่มคนเหล่านั้น

เพียงแค่สองอึดใจ ชนวนระเบิดก็หมดลง

คนกลุ่มนั้นยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเงาดำที่พุ่งเข้ามา

ตูม!

เสียงระเบิดดังสนั่น ลูกระเบิดระเบิดกลางอากาศ เปลวเพลิงพวยพุ่งและแรงระเบิดมหาศาลก็ซัดร่างพวกเขาลอยกระเด็นออกไป

เมื่อร่างตกลงพื้น พวกเขาก็กลายเป็นศพที่ไหม้เกรียม ควันระเบิดดำทะมึนปกคลุมไปทั่วบริเวณโดยรอบ

เฉินหลิงไม่สนใจอะไร เขากำปืนแน่นแล้วพุ่งทะลุกลุ่มควันไป

ตึง ตึง!

ขณะเคลื่อนที่ไปข้างหน้า เฉินหลิงเปิดใช้เนตรเหยี่ยวและทักษะสแกนแยกแยะมิตรศัตรูดวงตาฉายแวววาวราวกับคมดาบ

เมื่อสแกนดูรอบๆ เขาก็ขมวดคิ้วแน่น

ดูเหมือนเขาต้องเร่งความเร็วแล้ว หากหนีออกไปไม่ได้ภายใน 2 นาทีนี้ เขาจะต้องตกอยู่ในอันตรายแน่

เขารู้สึกได้ว่าพวกฝรั่งตาน้ำข้าวเหล่านี้คลุ้มคลั่ง พยายามกรูกันเข้ามาจากทุกทิศทาง แถมยังมีความรู้สึกบางอย่างบอกเขาว่าพวกผู้มีอำนาจระดับสูงคงรู้เรื่องแล้ว และกำลังระดมกำลังพลจำนวนมากมาที่นี่ หากพวกเขาจัดตั้งวงล้อมใหญ่ได้สำเร็จ พร้อมด้วยอาวุธหนักสารพัดชนิด ต่อให้เขาไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัสแน่นอน

ตึง ตึง!

เฉินหลิงเร่งฝีเท้าไปข้างหน้า แต่ก็ไม่ถึงกับพุ่งออกไปอย่างสุดกำลัง เพราะด้านหน้าอาจยังมีศัตรูซ่อนอยู่ เขาจึงต้องสแกนดูและเคลื่อนที่ไปพร้อมๆ กัน

ตอนนี้เสียงตะโกนไล่ล่าดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

“บ้าเอ๊ย! อย่าให้มันหนีได้ ต้องปิดประตูทางออกไว้ให้หมด!”

“ทุกคน ต้องกำจัดมันให้ได้ เร่งความเร็ว! เร็วเข้า!”

“ให้ตายสิ! ฆ่าคนไปตั้งเยอะ คิดจะหนีออกไปง่ายๆ ฝันไปเถอะ!”

“สบายใจได้ มันออกไปไม่ได้หรอก เราล้อมไว้หมดแล้ว!”

“ใช่! แค่เฝ้าประตูทางออกไว้ มันไปไม่รอดแน่...”

แม้ว่าโรเซน ซึ่งเป็นหัวหน้าสูงสุดของศูนย์ข่าวกรองจะตายแล้ว แต่คนเหล่านี้ก็ยังไม่แตกกระเจิง พวกเขายังคงมีคนออกคำสั่งอย่างต่อเนื่อง

คำสั่งที่ถูกส่งออกมานั้นถูกต้องอย่างยิ่ง คือการไล่ล่าเฉินหลิงอย่างไม่คิดชีวิต

แต่จากการปะทะที่ผ่านมา หัวหน้าคนใหม่ก็เริ่มตระหนักว่ายิ่งไล่ล่ามากเท่าไร ไม่เพียงแต่จะฆ่าเฉินหลิงไม่ได้ แต่คนของพวกเขากลับล้มตายมากขึ้นเรื่อยๆ แถมยังเปิดโอกาสให้เฉินหลิงหาทางหนีได้ง่ายขึ้นอีกด้วย

หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วน หัวหน้าชุดจึงเปลี่ยนคำสั่งให้ทุกคนถอยไปเฝ้าประตูทางออกแทน เพื่อรวบรวมกำลังพลไว้ที่จุดเดียว จะได้มีโอกาสเอาชนะ

ตอนนี้หัวหน้าชุดคนนั้นมีสีหน้าดุดัน เขาพาลูกน้องรีบวิ่งไปยังประตูใหญ่

ก่อนหน้านี้ เจ้าหน้าที่ห้องควบคุมภาพวงจรปิดคาดเดาว่าคนร้ายอาจเป็นซิวหลัวหรืออสูรสุดแกร่งซึ่งเป็นคนที่ทำให้หน่วยรบพิเศษชั้นนำ 6 ประเทศต้องหวาดผวา

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นพิสูจน์แล้วว่าอสูรสุดแกร่งไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่รับมือได้ง่ายๆ ด้วยความเร็วในการเคลื่อนที่และทักษะการยิงที่แม่นยำ เขาจึงสามารถฆ่าคนได้มากมายในเวลาอันสั้น แถมยังกำจัดหัวหน้าโรเซน และคนทรยศของประเทศไปได้อีก

หัวหน้าชุดคนนี้ตระหนักอย่างลึกซึ้งว่าอสูรสุดแกร่งมีความสามารถที่น่าสะพรึงกลัวจริงๆ ถ้าเลือกได้ เขาไม่อยากเผชิญหน้ากับคนแบบนี้เลย เพราะทำได้แค่ถูกบดขยี้ฝ่ายเดียว

แต่ในเมื่อลูกน้องตายไปมากมายขนาดนี้ หากไม่ดึงคนร้ายให้มาตายตาม พวกเขาก็คงรับผิดชอบไม่ไหว

“เร็วเข้า เร่งความเร็วหน่อย!”

ตึง ตึง!

หัวหน้าชุดโบกมือและเร่งทุกคนอย่างต่อเนื่อง

ในตอนนี้ ทหารบางส่วนที่กำลังจะไปสนับสนุน เมื่อได้รับคำสั่งใหม่ ก็รีบเปลี่ยนทิศทางไปยังประตูทางออกด้านข้างทั้งหมด และเริ่มประจำการอย่างระแวดระวัง มีบางคนถึงกับซ่อนตัวอยู่ตามจุดกำบังต่างๆ เพื่อเตรียมพร้อมรับมือ

จากการปะทะกันมานาน พวกเขาทุกคนรู้ดีว่าคู่ต่อสู้นั้นร้ายกาจแค่ไหน หากประมาทเพียงเล็กน้อย ศีรษะก็อาจถูกเจาะได้ง่ายๆ

ทุกคนจึงเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ กุมอาวุธไว้แน่น นิ้วแตะอยู่ที่ไกปืนอย่างระมัดระวัง คอยจ้องมองดูรอบๆ อย่างเคร่งเครียด

ทันทีที่มีเสียงผิดปกติแม้แต่น้อย พวกเขาพร้อมที่จะยิงทันที

ครู่ต่อมา หัวหน้าชุดก็พูดกับวิทยุสื่อสารว่า: “รายงานตำแหน่งของคนร้ายมา!”

เจ้าหน้าที่ในห้องควบคุมภาพวงจรปิดตะโกนตอบกลับมาว่า: “ระวัง! มันออกมาจากพุ่มไม้ตรงนั้นแล้ว! ประตูทางออกด้าน 2:30 นาฬิกา! เร็วเข้า! หาทางหยุดมันให้ได้!”

หัวหน้าชุดพยักหน้า พร้อมสั่งเสียงดุดัน: “พลซุ่มยิงเตรียมพร้อม! คนอื่นก็เตรียมบุกด้วย!”

“รับทราบ!”

ฉับพลัน!

พลซุ่มยิงทุกคนปรับตำแหน่งอย่างรวดเร็ว ปากกระบอกปืนสีดำสนิทเล็งไปที่ทิศทาง 2:30 นาฬิกา

คนอื่นๆ ก็ปรับปืนเล็งไปที่จุดเดียวกัน จ้องมองอย่างไม่กะพริบ

หัวหน้าชุดถาม: “หน่วยต่างๆ รายงานสถานการณ์!”

“รับทราบ!”

“หน่วยพลซุ่มยิงเตรียมพร้อมแล้ว สามารถยิงได้ทันที!”

“หน่วย A พร้อมแล้ว ยิงได้ทุกเมื่อ!”

“หน่วย B พร้อมแล้ว ยิงได้ทุกเมื่อ!”

ใบหน้าของหัวหน้าชุดฉายแววดีใจ: “หน่วยเฝ้าระวัง รายงานตำแหน่งมัน!”

เจ้าหน้าที่ห้องควบคุมตอบกลับมาว่า: “มันกำลังเข้ามาใกล้! รออีกหน่อย! อีก 1 นาทีถึงจะยิงได้!”

หัวหน้าชุดยิ้มหยัน: “ดี! แค่ 1 นาที มันก็หนีไม่รอดแล้ว!”

เมื่อได้ยินว่าแค่ 1 นาทีเท่านั้น เหล่าฝรั่งตาน้ำข้าวก็รู้สึกโล่งใจ

การหยุดคนร้ายไว้ได้คงไม่ใช่ปัญหา เพราะนี่ไม่ใช่การไล่ล่า แต่เป็นการรอให้เหยื่อเข้ากับดักเอง แค่ 1 นาทีเท่านั้น

ทุกคนต่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง กุมปืนไว้แน่น จ้องมองไปทางทิศ 2:30 นาฬิกา รอให้ร่างนั้นปรากฏตัว

ตึง ตึง!

เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

มาแล้ว!

ทุกคนต่างใจเต้นระรัว กุมปืนแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว บางคนถึงกับกลั้นหายใจ จ้องมองไปข้างหน้าอย่างไม่กะพริบตา

พวกเขาไม่สามารถประมาทได้เลย เพราะคู่ต่อสู้ของพวกเขาคนนี้มันโคตรดุจริงๆ

◉◉◉◉◉