บทที่ 602 ครูฝึกปีศาจ

บทที่ 602 ครูฝึกปีศาจ

◉◉◉◉◉

พลั่ก!

ทหารยามทำความเคารพเฉินหลิงด้วยท่าทางสง่างาม

เขาไม่กล้าแม้แต่จะเปิดบัตรประจำตัวของเฉินหลิงเลย ในฐานะทหารผ่านศึก เขารู้ดีว่าเฉินหลิงมียศถึงพันโท และที่สำคัญกว่านั้นคือเขาเห็นบาร์โค้ดลับสุดยอดระดับห้าดาวที่อยู่บนบัตร!

นี่คือบัตรประจำตัวลับสุดยอดของกองทัพ

และตามกฎการรักษาความลับ เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะดูมัน

นี่เป็นครั้งแรกที่ทหารยามเห็นบัตรนายทหารระดับสูงแบบนี้ แม้แต่หัวหน้าหมาป่าของฐานทัพก็ยังไม่มียศสูงขนาดนี้

ผู้บังคับบัญชาหนุ่มคนนี้เป็นใครกัน?

เขารีบค้นหาในสมองเพื่อดูว่ามีใครที่เป็นผู้บังคับบัญชาหนุ่มในฐานทัพที่เขารู้จักบ้าง แต่ก็นึกไม่ออกเลย

หรือว่าจะเป็นคนที่เพิ่งย้ายมา?

เฉินหลิงทำความเคารพกลับไป แล้วพูดว่า “คนพวกนี้เป็นทหารของฉันเอง เพิ่งกลับจากการฝึก ปล่อยพวกเขาเข้าไปเถอะ”

“ครับ!”

ทหารยามรีบเปิดประตูให้

หลังจากทหารยามมองดูคนกลุ่มนี้เข้าไปในฐานทัพ เขาก็กลับไปที่ตำแหน่งของตัวเอง ในใจยังคงเต็มไปด้วยความสงสัย

ในตอนนั้น หัวหน้าหน่วยทหารยามก็ด่าว่า “ไอ้หนู! ทำไมแกถึงไปตรวจบัตรประจำตัวเขา?”

ทหารยามงง “ผมไม่เคยเห็นเขามาก่อนเลยครับ แถมพวกที่เขาพากลับมาก็ดูแปลก ๆ น่าสงสัยมาก”

หัวหน้าหน่วยพูด “แกเพิ่งมาใหม่ใช่ไหม? ครั้งหน้าก็ระวังให้มากขึ้นหน่อย ดูให้ดี ๆ อย่าไปจำผิดคนอีก”

ทหารยามมองหน้าหัวหน้าหน่วยด้วยความสงสัย “หัวหน้าครับ ท่านผู้พันหนุ่มคนนั้นเป็นใครเหรอครับ? อายุยังน้อยแค่นี้ เขาเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในบรรดานายทหารทั้งหมดของฐานทัพหรือเปล่า?”

หัวหน้าหน่วยมองไปที่เงาของพวกเขาที่ค่อย ๆ ห่างออกไป แล้วพูดว่า “เขาเป็นใครน่ะเหรอ? เขาเป็นครูฝึกใหญ่ของการฝึกหน่วยรบพิเศษครั้งนี้ เป็นผู้บัญชาการกองพันอิสระหน่วยรบพิเศษจิตวิญญาณมังกรคนแรก และยังเป็นคนที่ผู้บังคับบัญชาของกองทัพ และคนใหญ่คนโตจากเก้าบริษัทด้านอุตสาหกรรมทางการทหารมาประชุมที่นี่ก็เพราะเขา!”

น้ำเสียงของหัวหน้าหน่วยเต็มไปด้วยความเคารพอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

หัวหน้าหน่วยเคารพพันโทหนุ่มจากใจจริง

เขาเป็นคนคนเดียวที่สามารถเอาชนะทหารชั้นยอดกว่า 300 นายจากกองร้อยต่าง ๆ ในเวลาไม่ถึงสามวัน

ด้วยความสามารถที่น่าทึ่งขนาดนี้ จะไม่ให้เคารพได้อย่างไร?

ทหารยามตกใจ “เขาเหรอ?”

นี่มันคือตำนานของกองทัพภาคตะวันออกเฉียงใต้!

เมื่อไม่นานมานี้ ข่าวของเขาเป็นที่พูดถึงมากที่สุดในกองทัพ และยังมีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับความสามารถของเขา

พันโทหนุ่มคนนี้เมื่อหนึ่งปีที่แล้วยังเป็นแค่ทหารธรรมดาคนหนึ่ง แต่ในภารกิจปกป้องชายแดนครั้งหนึ่ง เขาก็ได้แสดงความสามารถอันน่าทึ่งออกมา และจากนั้นเขาก็ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างกับว่าเปิดใช้โปรแกรมโกงยังไงยังงั้น

เขาเป็นนายทหารที่กำลังมาแรงที่สุดในกองบัญชาการตอนนี้ และยังได้ยินมาว่าผู้บังคับบัญชาของกองทัพให้ความสำคัญกับเขามาก และให้เขารับผิดชอบในการก่อตั้งกองพันอิสระหน่วยรบพิเศษอีกด้วย

ฐานทัพที่เพิ่งสร้างเสร็จเมื่อไม่นานมานี้ก็สร้างขึ้นเพื่อกองพันอิสระนี้โดยเฉพาะ

ตอนที่ทหารยามย้ายมาที่นี่ ข้อมูลที่เขาได้ยินเกี่ยวกับเฉินหลิงก็มีแต่เรื่องดี ๆ ทั้งนั้น

แต่ตอนนั้นเฉินหลิงกำลังพาลูกทีมไปฝึกซ้อม เลยไม่ได้อยู่ที่ฐานทัพ

เขาไม่คิดเลยว่าวีรบุรุษในตำนานจะอายุน้อยขนาดนี้ ดูแล้วรู้สึกเหมือนอายุน้อยกว่าเขาอีก!

“อายุ 20 ก็เป็นครูฝึกใหญ่ของการฝึกอบรมแล้ว จะบ้าไปแล้วหรือเปล่า?”

ทหารยามพึมพำ

ความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาคือการได้เป็นหน่วยรบพิเศษ และเขาก็เตรียมพร้อมสำหรับความฝันนี้ตั้งแต่ตอนที่เข้ามาเป็นทหาร

ด้วยความพยายามของเขา เขาได้กลายเป็นทหารชั้นยอดในกองร้อย และสุดท้ายก็ได้เข้ามายังฐานทัพหลงหยา ซึ่งเป็นอีกก้าวหนึ่งที่จะทำให้เขาได้เป็นหน่วยรบพิเศษตัวจริง

แต่เขาก็ยังห่างไกลจากการเป็นหน่วยรบพิเศษตัวจริงอยู่มาก และก็ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะอายุน้อยขนาดนี้ แถมยังเป็นถึงราชันย์ทหารอีกด้วย!

ดวงตาของทหารยามเต็มไปด้วยความชื่นชม

หัวหน้าหน่วยพูดต่อ “พวกเก้าคนที่เพิ่งเข้าไปเมื่อกี้คงเป็นลูกทีมที่เขาพาไปฝึกมาสามเดือน กลิ่นอายสังหารที่ออกมาจากตัวพวกเขาเป็นอะไรที่น่ากลัวมาก!”

ทหารยามรีบพยักหน้า “ผมรู้สึกได้ครับ พลังของพวกเขาแข็งแกร่งมาก! นี่แค่ฝึกมาสามเดือนก็แกร่งขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย?”

“เป็นความสามารถที่เติบโตได้น่ากลัวมาก! น่าเสียดายที่ตอนนั้นผมไม่มีโอกาสได้เข้าร่วม ถ้าผมได้เป็นลูกทีมของเขา ผมคงจะแกร่งขึ้นมากแน่ ๆ”

หัวหน้าหน่วยพยักหน้า “กลับไปยืนยามซะ พอทำงานเสร็จก็ไปฝึกต่อ โอกาสมีให้ทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน นายก็สามารถเป็นหน่วยรบพิเศษได้เหมือนกัน ฉันเชื่อในตัวนาย”

ทหารยามพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ครับ! ผมจะพยายามอย่างเต็มที่ หัวหน้าบอกว่าผมมีโอกาสได้เป็นราชันย์ทหารใช่ไหมครับ?”

หัวหน้าหน่วยรู้สึกหมดคำพูด

โถ่! มองไม่ออกเหรอว่าฉันกำลังปลอบใจแกอยู่น่ะ?

แต่หัวหน้าหน่วยก็ไม่อยากจะทำลายกำลังใจของทหารยาม เขาจึงพูดว่า “ทุกคนมีความหวัง ตราบใดที่นายพยายามอย่างเต็มที่ ความฝันก็จะเป็นจริงในที่สุด”

“ครับหัวหน้า! ผมเข้าใจแล้ว! ผมจะพยายามให้มากขึ้นอีกเป็นสองเท่า สองเท่าไม่พอ ผมจะพยายามสิบเท่าไปเลย!”

ทหารยามดูฮึกเหิมขึ้นมาทันที

เฉินหลิงไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นข้างหลังนี้ เขากลับมาที่ค่ายทหารพร้อมกับทหารอีกเก้าคน แล้วสั่งให้พวกเขาไปอาบน้ำทำความสะอาดตัวเอง ส่วนตัวเขาก็กลับไปที่ห้องพัก

20 นาทีต่อมา ทุกคนก็เปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าที่สะอาดสะอ้าน โกนหนวดเครา และตัดผมสั้น พวกเขาทุกคนดูสดชื่นขึ้นมาก

“รายงานครูฝึก! ทุกคนรวมตัวกันแล้ว! โปรดออกคำสั่ง!” เกิ่งจ้านตะโกนเสียงดัง

เฉินหลิงมองไปที่ทุกคน “ขึ้นรถ แล้วไปรายงานตัวกับหัวหน้าหมาป่า!”

“ครับ!”

เกิ่งจ้านและคนอื่น ๆ รีบขึ้นรถที่ยืมมาจากฟ่านเทียนเหล่ย แล้วมุ่งหน้าไปที่กรมทหาร

ในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงอาคารสำนักงานของกรมทหาร

ทหารทุกนายกลับมาอยู่ในท่าทางที่สง่างาม

เฉินหลิงยืนอยู่ด้านหน้าแถว มองตรงไปที่ทุกคนแล้วพูดว่า “ถ้าใครที่ยังเสียใจที่ติดตามฉันมา ก็ยังมีโอกาสสุดท้ายที่จะถอนตัวได้ ฉันรู้ว่าพวกนายตั้งฉายาให้ฉันลับหลังว่า ‘ครูฝึกปีศาจ’ และ ‘อย่าเข้าใกล้’”

“แถมยังบอกว่าฉันเหมือนสัตว์ประหลาดอีกด้วย”

วูบ!

ทุกคนดูประหลาดใจ

ทำไมเขาถึงได้ยินเรื่องนี้? พวกเขาพูดกันเบามากแล้วนะ! พวกเขาก็พูดความจริงนี่นา!

สีหน้าของทุกคนดูอับอาย

เหอเฉินก้าวออกมาข้างหน้า แล้วตะโกนเสียงดัง “รายงานครูฝึก! ผมจะไม่ถอนตัว! ผมอยากเป็นหน่วยรบพิเศษที่แข็งแกร่งเหมือนสัตว์ประหลาด! นี่คือความฝันของผม!”

หวังเยี่ยนก้าวออกมาอีกคน “รายงานครูฝึก! ผมจะไม่เสียใจแน่นอน! หน่วยรบพิเศษที่แข็งแกร่งเหมือนสัตว์ประหลาดเท่านั้นถึงจะเป็นหน่วยรบพิเศษที่แท้จริง! เป็นคมดาบที่แข็งแกร่งที่สุด!”

เถี่ยต้านก้าวออกมา “รายงานครูฝึก! ผมไม่เคยบอกว่าครูฝึกเป็นสัตว์ประหลาด ผมไม่ถอนตัวครับ! ผมอยากเป็นหน่วยรบพิเศษที่แข็งแกร่งที่สุด!”

เกิ่งจ้านก็ก้าวออกมา “รายงานครูฝึก! ตอนที่พวกเราเลือกเส้นทางนี้แล้ว พวกเราก็พร้อมที่จะเสียสละได้ทุกเมื่อ! พวกเราจะไม่ยอมแพ้และจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง!”

จากนั้นเจี่ยงฝานและเติ้งซวี่ก็ก้าวออกมาเช่นกันเพื่อยืนยันว่าพวกเขาไม่เสียใจที่จะได้มาฝึกที่นี่ แต่พอถึงตาของติงเหย่ เขาดูกำลังลังเลใจอยู่

เฉินหลิงก้าวเข้าไปหาเขา!

◉◉◉◉◉