บทที่ 203 ขันทีตัวจริงเสียงจริง

บทที่ 203 ขันทีตัวจริงเสียงจริง

◉◉◉◉◉

เฉินหลิงหันไปมองเทียนหลิน

เทียนหลินถอนหายใจยาว พลางไอออกมาสองสามครั้งอย่างหนัก "เจ้าเป็นผู้สังเกตการณ์ แถมยังลงสนามรบใหญ่แบบนี้เป็นครั้งแรก จะวิ่งซี้ซั้วะไปทำไม เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบ? ในสนามรบ ต้องมีวินัย เข้าใจไหม!"

"เรื่องขันทีนั่นมันยังไงกัน?"

เมื่อครู่เทียนหลินได้ยินไม่ค่อยชัดนัก เพียงแต่ได้ยินว่าจะต้องปลอมตัวเป็นขันทีเพื่อปฏิบัติการอะไรสักอย่าง

เฉินหลิงขมวดคิ้วเล็กน้อย หันไปพูดกับเซียวปัง "รายงานผู้กอง ผมต้องการชุดเครื่องสำอาง"

ในตอนนั้นเอง สารวัตรสวีที่จ้องมองเฉินหลิงอยู่ก็รู้สึกคุ้นหน้าขึ้นมาเรื่อยๆ ทันใดนั้นเขาก็นึกออกและพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น "เธอคือเฉินซงคนนั้นใช่ไหม? ไม่นึกเลยว่าจะมาอยู่ที่นี่"

"ใช่ ใช่ ผมเห็นด้วยกับข้อเสนอของเขา การปลอมตัวแทรกซึมของเขาสุดยอดมาก ครั้งที่แล้วในการซ้อมรบร่วม การปลอมตัวของสหายเฉินซงทำให้ทุกคนตกตะลึง พวกเราโดนเขาหลอกกันหมด"

"แค่เขาลงมือ รับรองว่าต้องสำเร็จลุล่วงไปได้อย่างแน่นอน!"

สารวัตรสวียังจำเหตุการณ์ในตอนนั้นได้ติดตา มันน่าประทับใจมากเสียจนเขาอยากจะดึงตัวเฉินหลิงมาทำงานสำคัญที่กรมตำรวจ แต่เสียดายที่เขาไม่ตกลง

ไม่นึกเลยว่าจะได้มาเจอกันที่นี่อีก ดูท่าว่าเขากับเจ้าหนุ่มนี่คงมีวาสนาต่อกันจริงๆ

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมครั้งนี้การช่วยเหลือตัวประกันถึงได้ราบรื่นขนาดนี้ ที่แท้ก็เพราะมีเขานี่เอง

สารวัตรสวียังจำได้ว่าครั้งที่แล้วที่ร่วมมือกับฟ่านเสียนในปฏิบัติการช่วยเหลือ เมื่อทุกคนจนปัญญา เฉินหลิงกลับบุกเข้าไปในโรงงานเพียงลำพัง และช่วยตัวประกันออกมาได้อย่างปลอดภัยทุกคน

ความสามารถของเจ้าหนุ่มคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!

เซียวปังมองไปที่เฉินหลิงแล้วถาม"นายมีแผนจะทำยังไงกันแน่?"

เฉินหลิงตอบ "ขันทีโดนยิงตาย ในความสับสนวุ่นวาย อีกฝ่ายอาจจะมองไม่ชัดว่าเขาตายจริงหรือไม่ เราจะปลอมตัวเป็นขันทีแทรกซึมเข้าไป เป็นไส้ศึกคอยประสานงานจากภายใน"

เซียวปังนึกขึ้นมาได้ทันที เฉินหลิงมีความสามารถนี้จริงๆ!

ในการซ้อมรบที่เหล่าฟ่านวางแผนไว้ครั้งนั้น หม่าซ่านถูกเขาแปลงโฉมจนเหมือนวิญญาณย้ายร่าง แถมยังถูกกรมการเมืองเข้าใจผิดว่าเป็นทหารคลั่ง ก็เพราะฝีมือการแปลงโฉมที่เหนือคำบรรยายของเฉินหลิงไม่ใช่หรือ

อย่างที่เฉินหลิงว่า สถานการณ์เมื่อครู่มันชุลมุนวุ่นวายมาก ศัตรูอาจจะมองไม่เห็นว่าขันทีถูกกำจัดไปแล้ว นี่แหละคือโอกาส

แค่ผสมเข้าไปข้างในได้แล้วจู่โจมอย่างกะทันหัน ก็มีโอกาสสำเร็จสูงมาก

เซียวปังหันไปมองสารวัตรสวี "เครื่องสำอาง ท่านสารวัตรจัดการได้ใช่ไหมครับ?"

สารวัตรสวีพยักหน้า "ผมจะจัดการให้เดี๋ยวนี้"

พูดจบ เขาก็หันไปสั่งให้ลูกน้องไปจัดการทันที

ประมาณ 30 นาทีต่อมา รถบรรทุกเล็กคันหนึ่งก็ขับขึ้นมาจากตีนเขา

เฉินหลิงขมวดคิ้ว ผมบอกว่าขอแค่ชุดเดียว ไม่ได้บอกว่าขอทั้งคัน!

สารวัตรสวีอธิบาย "เราใช้หลักการใกล้ที่สุด พอดีมีเจ้าของธุรกิจค้าเครื่องสำอางอยู่แถวชายแดน ผมให้คนไปบอกว่าสิ้นเดือนนี้จะไปตรวจร้านตามปกติ ถ้าเขาสามารถส่งเครื่องสำอางมาได้ใน 30 นาที ถือว่าให้ความร่วมมือในภารกิจและสร้างคุณงามความดี ผมก็ไม่นึกว่าเขาจะขับรถบรรทุกมาเอง"

เฉินหลิงได้ยินคำอธิบายนี้ก็ถึงกับพูดไม่ออก

ไม่นาน รถบรรทุกเล็กก็จอดลงตรงหน้าพวกเขา เจ้าของร้านที่เหงื่อท่วมตัวกระโดดลงจากรถ เดินตรงมาหาสารวัตรสวีด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม "ท่านสารวัตร การให้ความร่วมมือกับตำรวจเป็นหน้าที่ของพวกเราอยู่แล้วครับ พอดีผมเพิ่งไปรับของมาจากด่านชายแดน พอท่านพูดแบบนั้น ผมก็ไม่รู้ว่าต้องการอะไรบ้าง เลยขับรถมาเองเลย ท่านดูสิครับ ต้องการแบบไหน เลือกได้เลย ผมให้ฟรี"

สารวัตรสวีพยักหน้า "ผมไม่ได้หลอกคุณนะ นี่เป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน แต่แน่นอนว่าเราจะไม่ให้คุณมาเสียเที่ยวเปล่า ราคาตลาดเท่าไหร่ก็จ่ายเท่านั้น เดี๋ยวผมจะให้คนไปจัดการเรื่องเงินกับคุณ"

เฉินหลิงไม่สนใจคนทั้งสอง เขาเดินไปที่ท้ายรถ เปิดประตู แล้วเลือกเครื่องสำอางที่ต้องการจากข้างใน

หลังจากเลือกเสร็จ เขาก็เดินมาที่ข้างศพของขันที จ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองเทียนหลิน สำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า

เทียนหลินถูกเฉินหลิงมองจนรู้สึกอึดอัด "เจ้าจะทำอะไร?"

เฉินหลิงพูดเรียบๆ "ใบหน้าของเจ้าค่อนข้างเหมาะ ดูเหมือนขันทีที่ตายนี่ดี"

เทียนหลินถึงกับเซถลา แทบจะสำลักออกมาทันที

"เจ้าสิเหมือนขันทีตาย!"

พูดตามตรง เทียนหลินอัดอั้นตันใจมาตลอด!

เจ้าหนุ่มนี่ทำให้เขาปวดหัวไม่หยุด รู้สึกเหมือนเป็นตัวซวยเดินได้

ในสนามรบก็ทำอะไรไม่ตามกฎเกณฑ์ โชคดีที่ยังไม่เกิดเรื่องวุ่นวาย ไม่อย่างนั้นต่อให้กระโดดลงแม่น้ำเหลืองก็ล้างความผิดไม่หมด

ตอนนี้ยังจะให้เขามาสวมบทขันทีตายอีก?

เรื่องที่หม่าซ่านโดนแปลงโฉมจนเหมือนวิญญาณย้ายร่าง เทียนหลินยังจำได้แม่น ว่ากันว่าโดนขังอยู่ในกรงหมาตั้งหนึ่งวันหนึ่งคืน!

เซียวปังหน้าขรึมลง ตะคอกเสียงต่ำ "ปฏิบัติตามคำสั่ง!"

เทียนหลินตัวแข็งทื่อ ยืนตรงแน่ว แล้วตอบเสียงดัง "รับทราบ!"

พูดจบ เทียนหลินก็นั่งขัดสมาธิลงข้างศพของขันที ทำหน้าเหมือนคนสิ้นหวังในชีวิต

เพื่อภารกิจ เขาทน!

"มาเลย"

เฉินหลิงแกะห่อเครื่องสำอางทั้งหมดออก แล้วเริ่มแต่งหน้าให้เทียนหลิน

ส่วนเซียวปัง ผู้บัญชาการจ้าว และคนอื่นๆ ก็ยืนมองเทียนหลินอยู่ข้างๆ พวกเขาต่างก็สงสัยใคร่รู้ว่า เฉินหลิงจะสามารถเปลี่ยนเทียนหลินให้กลายเป็นอีกคนหนึ่งได้อย่างไร

ครั้งที่แล้ว ที่หม่าซ่านถูกแต่งให้เป็นเฉินหลิง ทุกคนก็ได้เห็นกับตา

มันเหมือนกับแกะออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกันเลย

ตอนนั้นพวกเขาต่างก็สงสัยมากว่าเฉินหลิงทำได้อย่างไร

ตอนนั้นสารวัตรสวียังสงสัยว่าเฉินหลิงใช้หน้ากากหนังมนุษย์ แต่สุดท้ายก็พบว่าเป็นการแต่งหน้าทีละฝีแปรง!

ตอนนี้ เมื่อพวกเขาได้เห็นเฉินหลิงลงมือด้วยตัวเองกับตา ก็ย่อมเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ไม่นาน ใบหน้าของเทียนหลินก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปภายใต้ฝีมือของเฉินหลิง

อย่างแรกคือจมูก หลังจากผ่านขั้นตอนการลงสีหลายชั้น มันก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จากเดิมที่โด่งเป็นสัน ตอนนี้กลายเป็นจมูกสิงโต เหมือนกับจมูกของขันทีไม่มีผิด!

ต่อมาคือคิ้ว รูปตา แล้วก็ปาก สุดท้ายคือรูปหน้าทั้งหมด...

มือของเฉินหลิงราวกับมีเวทมนตร์ เพียงแค่ปาดลงบนใบหน้าของเทียนหลินเบาๆ ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงที่แตกต่างไปทันที

20 นาทีต่อมา เฉินหลิงก็แต่งหน้าเสร็จ

"เสร็จแล้ว พวกท่านดูสิ ยังมีตรงไหนไม่เหมือนอีกไหม" เฉินหลิงถาม

เกล็ดเทามองหน้าเทียนหลินแล้วส่ายหัว ปรบมือพลางหัวเราะ "ให้ตายสิ เหมือนขันทีตายจริงๆ เหมือนมาก!"

เซียวปัง สารวัตรสวี และคนอื่นๆ ต่างก็จ้องมองเทียนหลิน แล้วหันไปมองขันทีที่ตายอยู่ สลับไปมาอยู่หลายรอบ แต่ละคนอดที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่ได้

สารวัตรสวีถึงกับเอ่ยปาก "เหมือนจริงๆ เหมือนขันทีที่ตายนั่นเลย ไม่ผิดแน่!"

เซียวปังก็พยักหน้า หันไปพูดกับเฉินหลิง "ฝีมือของเธอนี่มันสุดยอดจริงๆ!"

ฝีมือการแปลงโฉมแบบนี้มันยอดเยี่ยมมาก เรียกได้ว่าในโลกนี้คงหาคนที่สองที่มีฝีมือแบบเฉินหลิงไม่ได้อีกแล้ว

เฉินหลิงพูดเรียบๆ "ถ้าพวกท่านว่าเหมือน ก็ไม่มีปัญหา"

เทียนหลินได้แต่หัวเราะทั้งน้ำตา กล่าวอย่างจริงจัง "ตอนพูดว่าขันทีน่ะ ไม่ต้องเติมคำว่า 'ตาย' ได้ไหม ข้ายังอยู่ ยังเป็นคนเป็นๆ"

◉◉◉◉◉