ตอนที่ 9 การสนับสนุนของโอโรจิมารุ

วิธีเดียวที่จะเปลี่ยนความเน่าเฟะให้กลายเป็นสิ่งมหัศจรรย์เมื่อครู่นี้ คือการควบคุมอัตราส่วนการผสานจักระ

สิ่งนี้บ่งชี้ว่าฮิวงะ ชินอิจิมีความเข้าใจคาถาไม้อย่างชัดเจนแล้ว ถึงสามารถควบคุมอัตราส่วนการผสานจักระได้

ฮิวงะ ชินอิจิปลูกถ่ายหัวใจเข้าไปในร่างทดลอง

เขาควบคุมให้ร่างทดลองพลิกตัว และเซลล์ไม้ของโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งที่เหลืออยู่ก็ถูกปลูกถ่ายเข้าไปในกระดูกสันหลังของร่างทดลอง

ใช้วิธีเดียวกัน เซลล์ผสานเข้ากับร่างทดลอง

กระบวนการทั้งหมดราบรื่น และหัวใจสำคัญที่สุดคืออัตราส่วนจักระในเซลล์ไม้และการระงับเจตจำนงดั้งเดิมภายในเซลล์ไม้

ทั้งหมดนี้กลายเป็นขั้นตอนมาตรฐานในมือของฮิวงะ ชินอิจิแล้ว

หลังจากใส่หัวใจกลับเข้าไป

เขาเปิดใช้งานอุปกรณ์ทดลองเพื่อติดตามการเปลี่ยนแปลงของร่างทดลอง

โอโรจิมารุตกตะลึงอีกครั้ง เขาทำให้เซลล์ไม้อ่อนแอลงหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถแก้ความสามารถในการกลืนกินของพวกมันได้ แต่มันกลับถูกแก้ไขได้ง่ายดายขนาดนี้เชียวหรือ?

การเคลื่อนไหวที่เชี่ยวชาญเมื่อครู่นี้ล้วนเสร็จสมบูรณ์โดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์ช่วย และส่วนที่สำคัญที่สุดคือความเข้าใจในเซลล์ไม้

ตอนนี้เขายืนยันได้แล้วว่าสิ่งที่ฮิวงะ ชินอิจิพูด ว่าเขาเคยสร้างคาถาไม้ขึ้นมาใหม่นั้น เป็นเรื่องจริง

และไม่ใช่แค่ครั้งเดียว

ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 ทั้งสองได้พบกันสั้นๆ ในสนามรบ ในเวลานั้น ฮิวงะ ชินอิจิดูเหมือนจะไม่มีประสบการณ์การวิจัยใดๆ ขาดทั้งเวลาและสถานที่ที่เหมาะสม

ฮิวงะ ชินอิจิช่างเป็นคนที่ลึกลับและทรงพลังจริงๆ!

ติ๊ด ติ๊ด~~~

เสียงสัญญาณดังเตือนต่อเนื่องมาจากเครื่องจักรข้างห้องทดลอง ปลุกโอโรจิมารุให้ตื่นจากภวังค์

"มีปฏิกิริยาสัญญาณชีพ!" โอโรจิมารุอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้าง

เขาแสดงท่าทางที่แตกต่างจากความสุขุมตามปกติอย่างสิ้นเชิง เดินไปที่โต๊ะทดลองและดำเนินการชุดคำสั่งต่างๆ

ในทางกลับกัน ฮิวงะ ชินอิจิมีรอยยิ้มลึกลับ โชคดีที่เขาได้วิจัยเซ็ตสึสีขาวอย่างละเอียดและศึกษาคาถาไม้อย่างพิถีพิถันเมื่อตอนที่เขาอยู่ในแคว้นแห่งฝน

ในเวลานั้น เขาได้ศึกษาเซ็ตสึสีขาวบางตัวอย่างละเอียดและค้นพบว่าการพึ่งพาเนตรสีขาว หรือจะพูดให้ถูกคือพลังเนตรจุติ สามารถระงับผลการกลืนกินของเซลล์ไม้ได้

มิฉะนั้น วันนี้คงต้องใช้ความพยายามมากกว่านี้มาก

วันนี้ โอโรจิมารุขอให้เขาโชว์ฝีมือ และมันก็บังเอิญเป็นความถนัดของเขาพอดี!

อยากจะโชว์พาว ก็บังเอิญเข้าเป้าอย่างจัง

ตอนนี้เมื่อเซลล์ไม้ถูกปลูกถ่ายเข้าไปในร่างทดลองแล้ว เมื่อระยะเวลาฟักตัวเพียงพอและวิญญาณที่แตกสลายปรากฏขึ้น ร่างทดลองนี้จะทำหน้าที่เป็นสื่อเพาะเลี้ยงเพื่อสร้างนินจาคาถาไม้

พลังมีจำกัด และศักยภาพในการเติบโตก็มีจำกัด พื้นฐานแย่เกินไป! บางทีมันอาจจะเป็นแค่เจ้าชายนิทราที่ไม่มีความคิด

อย่างไรก็ตาม มันได้แก้ปัญหาปฏิกิริยาต่อต้านของเซลล์ไม้ ซึ่งเป็นอุปสรรคที่ยากที่สุดในการทดลองทั้งหมดแล้ว

ในปัจจุบัน มันเพียงพอที่จะกระตุ้นความสนใจของโอโรจิมารุ รวมถึงความสนใจของชิมูระ ดันโซที่อยู่เบื้องหลังเขา

โอโรจิมารุยังคงบันทึกบางอย่าง สายตาของเขาตกลงที่โต๊ะทดลองในที่สุด

สีผิวปกติของร่างทดลองเปลี่ยนเป็นสีขาว มีเนื้องอกคล้ายเสื้อคลุมงอกขึ้นมา แต่มันมีชีวิตอยู่จริงๆ!

"ชินอิจิ เธอนี่อัจฉริยะจริงๆ! สิ่งที่เธอเรียกว่า 'นิดหน่อย' นั้นเหนือจินตนาการมาก ฉันต้องการอัตราส่วนจักระโดยละเอียดสำหรับคาถาไม้และข้อมูลที่เธอพูดถึง!"

โอโรจิมารุหันกลับมา ดวงตาเต็มไปด้วยความโลภ น้ำเสียงสั่นเครือ ไม่ปิดบังความทะเยอทะยานแม้แต่น้อย

โอโรจิมารุเข้าใจเพียงส่วนเล็กๆ ของการดำเนินการเมื่อครู่นี้ แต่ผลลัพธ์ก็บ่งบอกด้วยตัวมันเองแล้ว

ในขณะนี้ ในสายตาของโอโรจิมารุ เซลล์ไม้ที่ยังคงทำงานอยู่แม้เจ้าของจะตายไปหลายทศวรรษ คือหนทางสู่ความเป็นอมตะ

มันสอดคล้องกับแผนในอนาคตของเขาสำหรับความเป็นอมตะของวิญญาณอย่างสมบูรณ์แบบ

ถ้าเขาสามารถได้รับร่างกายที่แข็งแกร่งเหมือนของโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งในการกลับชาติมาเกิดแต่ละครั้ง พลังของเขาจะเป็นเช่นไร?

ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับว่าฮิวงะ ชินอิจิจะแบ่งปันความรู้กับเขาหรือไม่

"คุณยังไม่เข้าใจคำพูดของผม คาถาไม้ง่ายๆ สำหรับคนระดับเรา มันไร้ประโยชน์แล้ว

ไว้ค่อยคุยเรื่องขั้นต่อไปหลังจากผมจัดการธุระของผมเสร็จแล้วกัน

คุณเองก็ต้องการเวลาเพื่อจัดระเบียบวิถีที่คุณปรารถนาจะเดินตามด้วย"

ฮิวงะ ชินอิจิเดินไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อจะกลับ โดยมีโอโรจิมารุตามติด

ในขณะนี้ ความสนใจของโอโรจิมารุถูกกระตุ้นแล้ว และเขาจะช่วยเหลือฮิวงะ ชินอิจิอย่างเต็มที่เพื่อให้บรรลุผลลัพธ์ที่ต้องการในการประชุมตระกูลในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า

โอโรจิมารุหยุดเดิน รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้น เป็นเรื่องดีที่เขามีสิ่งที่ต้องการ เพราะนั่นหมายความว่ามีข้อต่อรอง

"ฉันจะสนับสนุนเธอเต็มที่ หยุดโฮคาเงะรุ่นที่สามในการประชุมตระกูลก็น่าจะพอแล้วใช่ไหม!"

โอโรจิมารุเป็นฝ่ายแสดงจุดยืนก่อน ช่วยฮิวงะ ชินอิจิควบคุมตัวแปรที่ใหญ่ที่สุด นั่นคือโฮคาเงะรุ่นที่สาม

"ยังไม่พอ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับผลงานของคุณ เราควรจะเป็นพันธมิตรที่ใกล้ชิดกันที่สุดไม่ใช่หรือ? คุณต้องแสดงความจริงใจให้มากพอเสมอ จริงไหม?

ร่างทดลองนี้จะมีระยะเวลาการเติบโตสามเดือน หลังจากสามเดือน จิตสำนึกง่ายๆ จะปรากฏขึ้น ถึงตอนนั้น เราค่อยคุยเรื่องขั้นต่อไป"

ฮิวงะ ชินอิจิยิ้มอย่างพึงพอใจ ล้างกลิ่นตัวอย่างพิถีพิถันและสวมเสื้อผ้าชุดเดิมกลับ

เป้าหมายของเขาบรรลุแล้ว และความร่วมมือกับโอโรจิมารุสามารถดำเนินต่อไปได้ ทั้งหมดขึ้นอยู่กับการสนับสนุนอย่างเต็มที่ของโอโรจิมารุ

เขาเร่งฝีเท้าออกจากห้องทดลอง

โอโรจิมารุไม่ได้ห้ามเขา กลับไปที่โต๊ะทดลองเพื่อผนึกร่างทดลอง

เขาหยิบข้อมูลการทดลองต่างๆ ขึ้นมาและเริ่มศึกษา โดยหวังว่าจะพบเบาะแสบางอย่างภายในนั้น

"จักระ? ขีดจำกัดสายเลือด? กายเซียน? และโหมดเซียนของจิไรยะกับนามิคาเสะ มินาโตะ? ทั้งหมดนี้น่าประหลาดใจจริงๆ!"

โอโรจิมารุพึมพำเสียงเบา หัวเราะกับตัวเองโดยไม่รู้ตัว

ในห้องทดลองที่ว่างเปล่า มันดูน่าขนลุกและน่ากลัว

เขาค้นพบว่าโลกใบนี้ยังมีความไม่รู้อีกมากมาย และความไม่รู้เหล่านี้สามารถนำผลตอบแทนมาให้เขา ชดเชยความเสียใจในอดีต

ตอนนี้เขายืนยันได้แล้วว่าความเข้าใจของฮิวงะ ชินอิจิเกี่ยวกับโลกนี้เหนือกว่าเขามากนัก

อีกสามเดือนข้างหน้าจะเป็นเวลาที่เขาจะได้สัมผัสกับความจริงของโลกนี้

ก็แค่สนับสนุนฮิวงะ ชินอิจิไม่ใช่หรือ? เขาไม่มีความปรารถนาที่จะชิงตำแหน่งโฮคาเงะอีกต่อไป ดังนั้นทรัพยากรทางการเมืองทั้งหมดจึงสามารถนำมาใช้เพื่อให้ได้ฮิวงะ ชินอิจิมาเป็นพันธมิตรที่สมบูรณ์แบบ

อีกหนึ่งเดือนข้างหน้า จะเป็นการประชุมตระกูลฮิวงะเพื่อตัดสินตระกูลหลักสายลับ!

อีกสามเดือนข้างหน้า จะเป็นพิธีอักขระปักษาในกรงของตระกูลหลัก!

ช่วงเวลาเหล่านี้ล้วนเป็นช่วงเวลาที่ฮิวงะ ชินอิจิต้องการให้เขาแสดงความจริงใจอย่างเพียงพอ

โอโรจิมารุพอจะเข้าใจแล้วว่าสิ่งที่ฮิวงะ ชินอิจิเปิดเผยคือข้อต่อรอง

ละทิ้งอำนาจจอมปลอมของโฮคาเงะรุ่นที่สาม และได้รับความจริงของโลกนี้ที่ฮิวงะ ชินอิจิเปิดเผย เขาเห็นวิถีที่เขาต้องการเดินตาม

วิถีที่เขาโหยหามาตั้งแต่เด็ก! เขาแตะติ่งหูของตัวเองโดยไม่รู้ตัว

หนังงูขาวถูกผนึกไว้ในติ่งหูของเขา สิ่งที่เขาเก็บได้หน้าหลุมศพพ่อแม่และได้สัมผัสมันนับครั้งไม่ถ้วน

รอยยิ้มกลับมาบนใบหน้าของเขา และด้วยเหตุผลบางอย่าง ใบหน้าของโฮคาเงะรุ่นที่สามก็ปรากฏขึ้นในใจ

"อาจารย์ ผมยังต้องขอบคุณอาจารย์นะ! เพราะการแทรกแซงของอาจารย์ ผมถึงมีโอกาสได้เห็นด้านที่ซ่อนอยู่ของฮิวงะ ชินอิจิ"

ให้นามิคาเสะ มินาโตะ คนแสนดีคนนั้น เป็นโฮคาเงะไปเถอะ!

ฉัน โอโรจิมารุ ได้เห็นวิถีของฉันแล้ว... ใกล้ค่ำ

ฮิวงะ ชินอิจิเดินผ่านถนนที่พลุกพล่านของโคโนฮะและมาถึงที่พักของเขา

มันไม่ได้อยู่ใกล้กับที่ดินของตระกูลฮิวงะ แต่อยู่ชานเมืองโคโนฮะ แถวสนามฝึกซ้อมที่ 6

นี่เป็นบ้านเดี่ยวหลังเล็กๆ สินทรัพย์ที่พ่อของเขาซื้อด้วยเงินเก็บ

"กลับมาแล้วครับ!"

ผลักประตูไม้เข้าไป เขาเห็นสิ่งที่รอเขาอยู่ที่ทางเข้า

ขดตัวอยู่บนเก้าอี้โยกที่เขางีบหลับตอนบ่าย

ฟุ่บ~

ลมพัดวูบหนึ่ง ดูเหมือนไม่มีอะไรตรงนั้น

แต่ในสายตาของฮิวงะ ชินอิจิ มีภูตดำเงาปริศนาที่เกือบจะเหมือนกับเขาอยู่

นี่คือภูตดำเงาปริศนาที่ถือกำเนิดขึ้นเมื่อเขาปลุกพลังกายภาพอาจิน

จบตอน