ตอนที่ 6 คุณนายฟูจิโมโตะ คุณเองก็คงไม่อยากให้เป็นแบบนี้...

ในเมื่อตอนนี้พ่อของเธอยังมีชีวิตอยู่ ก็ไม่แน่ว่าเธอจะได้กลับไปอยู่ที่ตระกูลอุจิฮะหรือไม่

มีความเป็นไปได้สูงว่าจะไม่! คุณฟูจิโมโตะ ไค ไม่ใช่คนธรรมดา แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงจูนิน แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นคนของตระกูลเซ็นจู เป็นหนึ่งในสมาชิกตระกูลที่เปลี่ยนชื่อแซ่และแยกย้ายไปซ่อนตัวตามคำสั่งของโฮคาเงะรุ่นที่สอง เซ็นจู โทบิรามะ

เพียงแค่คิดไม่ถึงว่า เขาที่เป็นคนตระกูลเซ็นจูจะแต่งงานกับคนจากตระกูลอุจิฮะ แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นแค่คนธรรมดา แต่ก็นับได้ว่าเป็นการรวมตัวกันของเซ็นจูและอุจิฮะ!

บางทีอาจเป็นเพราะเหตุนี้ ลูกสาวของพวกเขาอย่างอิซึมิถึงได้มีพรสวรรค์ที่โดดเด่นในอนาคต!

หากไม่ใช่เพราะขาดการชี้แนะที่เหมาะสม อิซึมิอาจจะไม่ด้อยไปกว่าอิทาจิเลย... ดังนั้น ฮารุโนะ โช จึงตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง

"ช่างเป็นโลลิตัวน้อยที่น่ารักจริงๆ!"

"จะปล่อยให้พรสวรรค์ของเธอสูญเปล่าไม่ได้..."

วันต่อมา ฮารุโนะ โชพบระเบียนคนไข้จูนินชายที่ชื่อ ฟูจิโมโตะ ไค ในโรงพยาบาลโคโนฮะ รายละเอียดหลักของอาการคือขาท่อนล่างถูกของหนักบดขยี้จนผิดรูปอย่างรุนแรง นำไปสู่การตัดขา และต้องได้รับการฟื้นฟูอย่างต่อเนื่อง

ส่วนการสูญเสียอวัยวะเล็กๆ น้อยๆ อื่นๆ ไม่ได้เป็นอันตรายถึงชีวิต ดังนั้นหลังจากห้ามเลือดแล้ว จึงเข้าสู่ขั้นตอนการรักษาแบบประคับประคอง

"คุณนายฟูจิโมโตะ อิซึมิ เจอกันอีกแล้วนะครับ"

ในห้องผู้ป่วยวิกฤตแบบรวมห้องหนึ่งของโรงพยาบาลโคโนฮะ ที่นี่เต็มไปด้วยผู้คนเนื่องจากจำนวนผู้ป่วยที่ล้นหลาม เตียงผู้ป่วยถูกกั้นด้วยผ้าขาวบางๆ เท่านั้น

ฮารุโนะ โชได้พบกับครอบครัวฟูจิโมโตะที่นี่อีกครั้ง

"โอ้! ท่านฮารุโนะ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือเมื่อตอนนั้นนะคะ ไม่อย่างนั้นสามีของดิฉันคงมาไม่ถึงโรงพยาบาลโคโนฮะ..."

"ขอบพระคุณมากจริงๆ ค่ะ!"

แม้ว่าสถานะของฟูจิโมโตะ ฮาซึกิจะค่อนข้างพิเศษในฐานะสมาชิกตระกูลอุจิฮะ แต่เธอก็ยังเป็นเพียงคนธรรมดา ดังนั้นเมื่อเห็นฮารุโนะ โช เธอจึงรีบพาลูกสาวก้มหัวขอบคุณเขาทันที

ด้วยการก้มหัวนั้น ทิวทัศน์อันงดงามภายใต้ชุดกิโมโนหลวมๆ ของเธอก็เผยออกมาให้เห็นอย่างเต็มตา

อื้ม ช่างใจกว้างและสง่างาม สมกับเป็นกุลสตรีจากตระกูลใหญ่จริงๆ... โชคดีที่ฟูจิโมโตะ ไคยังคงอยู่ในอาการโคม่า ไม่อย่างนั้นหากเห็นภรรยาของเขาใจกว้างกับชายอื่นขนาดนี้ อาการคงกำเริบเพราะความหึงหวงแน่ๆ

"อะแฮ่ม นี่เป็นหน้าที่ของผมครับ!"

"อิซึมิขอบคุณพี่ไปแล้วนะ..."

ฮารุโนะ โชยิ้มให้โลลิตัวน้อยอิซึมิ จากนั้นก็เดินไปที่ข้างเตียงของจูนินฟูจิโมโตะ ไค และเริ่มทำการตรวจร่างกายอย่างละเอียด

ไม่นานนัก สายตาของเขาที่มองไปยังชายหนุ่มที่เคยหล่อเหลาบนเตียงก็อดไม่ได้ที่จะเต็มไปด้วยความเวทนา... ปีนี้เขาเพิ่งอายุยี่สิบสี่ กำลังอยู่ในช่วงวัยหนุ่มแน่น แต่หลังจากการโจมตีของเก้าหาง เขาต้องสูญเสียอวัยวะไปมากมาย

ภรรยาและลูกสาวของเขาจะมีชีวิตต่อไปอย่างไรในอนาคต?

"ท่านฮารุโนะ ขอถามได้ไหมคะว่าอาการของสามีดิฉันเป็นอย่างไรบ้าง?"

ความคิดของฮารุโนะ โชกำลังแล่นพล่านในขณะนี้ ทำให้สีหน้าของเขาดูเคร่งขรึมมาก ฟูจิโมโตะ ฮาซึกิเห็นดังนั้นจึงคิดว่าอาจมีปัญหาอื่นแทรกซ้อนกับอาการของสามี

"อา! ผมเชื่อว่าคุณคงพอจะเข้าใจอาการเบื้องต้นของเขาแล้ว บอกตามตรง สถานการณ์ของจูนินฟูจิโมโตะค่อนข้างแย่ครับ!"

"คุณนายฟูจิโมโตะ คุณเองก็คงไม่อยากให้สามีต้องใช้ชีวิตแบบนี้ไปตลอดชีวิตใช่ไหมครับ?"

ฮารุโนะ โชไว้อาลัยให้ฟูจิโมโตะ ไคเงียบๆ เป็นเวลาหนึ่งวินาที จากนั้นก็คิดหาวิธีช่วยครอบครัวของพวกเขา

ขาท่อนล่างที่ถูกตัดไปสามารถทดแทนได้ด้วยขาเทียม และมือขวาที่หายไปก็สามารถติดตั้งมือเทียมหรือตะขอพิเศษได้ ส่วนการสูญเสียอวัยวะส่วนอื่นเล็กๆ น้อยๆ เขาจนปัญญาจริงๆ ในตอนนี้... เซ็ตสึขาวจับตัวยากจะตาย! และด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ เขาไม่อยากไปกระตุกหนวดโอบิโตะคนบ้า หากถูกเจ้านั่นหมายหัว คงหายนะแน่...

"ท่านฮารุโนะ ได้โปรดเถอะค่ะ คุณต้องช่วยสามีของดิฉันนะ!"

"ในสภาพนี้ เขาคงไม่สามารถเป็นนินจาต่อไปได้แน่ๆ มันจะเป็นการกระทบกระเทือนจิตใจเขาขนาดไหน..."

ฟูจิโมโตะ ฮาซึกิรู้อาการของสามีดี เธอจำได้ว่าเมื่อวานตอนที่เขาเพิ่งผ่าตัดเสร็จ และเมื่อนินจาแพทย์คนอื่นบอกความจริงทั้งหมดกับเธอ เธอรู้สึกราวกับโลกถล่มทลาย!

ผู้หญิงตัวเล็กๆ บอบบางอย่างเธอ จะเลี้ยงดูมารดาและลูกสาวที่ยังเล็กได้ยัง... โอ้ เซียนหกวิถี! ทำไมท่านถึงทำกับครอบครัวเราแบบนี้...

"วิชาแพทย์ของผมค่อนข้างดี ผมสามารถช่วยให้เขาฟื้นตัวได้เร็วที่สุด ฟรีครับ..."

"และเทคโนโลยีขาเทียมส่วนตัวของผมก็ไม่เลว ผมช่วยติดตั้งขาเทียมพิเศษให้เขาได้ในอนาคต"

"ด้วยวิธีนี้ ด้วยความแข็งแกร่งระดับจูนินของเขา เขาอาจจะยังทำงานได้เหมือนคนปกติในภายภาคหน้า..."

"อื้ม อย่างน้อยเขาก็จะไม่กลายเป็นภาระของครอบครัวคุณ..."

"เพียงแต่ราคา... อาจจะสูงหน่อยนะครับ!"

ฮารุโนะ โชยิ้มให้สองแม่ลูกตรงหน้า แล้วอธิบายแผนการรักษาของเขา

หึหึ ของฟรีน่ะจริงๆ แล้วแพงที่สุดต่างหาก... ฟูจิโมโตะ ไคคนนี้มีสายเลือดเซ็นจูเชียวนะ!

หลังจากการรักษาของเขา มันก็ต้องมีอะไรหลงเหลือไว้บ้างไม่ใช่เหรอ? ตัวอย่างเลือดและเนื้อเยื่อเซลล์จะขาดไปได้อย่างไร?

"อื้ม! ขอบคุณมากค่ะ!"

"ขอบคุณค่ะ ท่านฮารุโนะ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฟูจิโมโตะ ฮาซึกิก็รีบดึงอิซึมิลูกสาวของเธอมาก้มหัวคำนับด้วยความเคารพและขอบคุณฮารุโนะ โชอีกครั้ง จากนั้นเธอก็ยืดตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดแรงกระเพื่อมไหววูบหนึ่ง! จากนั้นด้วยดวงตาที่แดงก่ำ เธอเริ่มเล่าถึงความยากลำบากที่ครอบครัวฟูจิโมโตะกำลังเผชิญอยู่...

จบตอน